بسم الله الرحمن الرحیم
نتیجه از تفسیر طبری
دکتر عقیل بن سالم الشمر آن را خلاصه کرد
سوره طه
بسم الله الرحمن الرحیم
ای موسی چه عجله کردی قومت را ترک کردی؟
گفت: آنها پیروان من هستند و پروردگارا به سوی تو می شتابم تا راضی شوی
و ای موسی چه چیز تو را از قومت شتاب کرد؟
پس جلوتر از آنها رفتی و آنها را پشت سر گذاشتی، اما با آنها نبودی
موسی گفت
مردم من را دنبال می کنند
مولای من، عجله کردم و بر آنها سبقت گرفتم تا تو از من راضی شوی
گفت: ما قوم تو را بعد از تو آزمودیم و سامری آنها را گمراه کرد.
پس موسی خشمگین و غمگین به سوی قوم خود بازگشت
گفت: ای قوم من، آیا پروردگارتان به شما وعده نیکو نداده است؟
آیا عهد بر تو ماندگار شد یا خواستی که غضب پروردگارت بر تو نازل شود، پس عهد من را شکستی؟
خداوند به موسی فرمود
ای موسی، ما قوم تو را پس از آنکه با پرستش گوساله رها کردی، آزمایش کردیم
سامری آنها را با دعوت به پرستش گوساله گمراه کرد
پس موسی به سوی قوم خود یعنی بنی اسرائیل رفت
پس از گذشت چهل شب بر قوم خود خشمگین شد
غمگین از کفر به خدا که بعد از او به وجود آوردند
موسی گفت
ای قوم من، آیا پروردگارتان به شما وعده نداد که آمرزنده کسانی است که توبه کنند و ایمان آورند و کارهای شایسته انجام دهند و سپس هدایت شوند؟
او شما را برای سمت راست کوه آماده می کند و مانا و بلدرچین را بر شما نازل می کند
عهدت با من و جمال نعمت خدا بر تو باد
یا می خواهی مورد غضب پروردگارت قرار بگیری، پس با گوساله پرستی سزاوار آن می شوی؟
پس قرار من را از دست دادید
شکست آنها به دلیل عقب نشینی آنها با عجله بود
آنها را واگذاشت تا برای قراری که خداوند به آنها وعده داده بود، جا پای موسی بگذارند
گفتند: ما عهد تو را به پادشاهی خود نقض نکردیم، بلکه باری از زینت‌های مردم را بر دوش می‌کشیدیم، پس آن را انداختیم و سامری نیز چنین کرد.
قوم موسی به موسی گفتند
ما قرار شما را از دست دادیم
آنها اعتراف کردند که اشتباه کردند
گفتند: ما جرأت نکردیم خود را در مسیر درست نگه داریم
ما هیچ کنترلی بر امور خود نداشتیم تا اینکه به وسوسه ای که در آن افتادیم افتادیم
اما ما بارها و بارهای زینت های مردم را حمل کردیم، یعنی زینت های آل فرعون.
این به خاطر آن است که بنی اسرائیل هنگامی که موسی می خواست شبانه آنها را از مصر دور کند
خداوند به او امر فرموده است
دستور داد از اموال و جواهرات آل فرعون قرض بگیرند
گفت: خداوند به تو این سود را بدهد.
بنابراین آنها چنین کردند و مقداری از جواهرات و وسایل زنانه خود را به امانت گرفتند
می‌گوید: پس آن بار زینت‌های مردم را در چاله انداختیم.
همانطور که آن وزنه ها را انداختیم
به همین ترتیب، سامری خاکی را که همراه داشت در سم اسب جبرئیل انداخت.
پس گوساله‌ای را که بدنش ناله بود، بیرون آورد و گفتند: «این خدای شما و خدای موسی است، اما او فراموش کرد».
پس سامری بدنی از آنچه انداخته بودند و از آنچه پرتاب کرده بود برای آنها بیرون آورد، گوساله ای که صدایی داشت که صدای گاو بود.
قوم موسی گفتند: این معبود شماست و بت موسی نیکوکار و متروک.
آیا نمی بینند که سخنی به آنها بر نمی گرداند و ضرر و فایده ای به آنها نمی رساند؟
هارون پیش از این به آنها گفته بود: ای قوم من فقط او را وسوسه کردید.
همانا پروردگارت مهربانترین است پس از من پیروی کن و فرمان مرا اطاعت کن
گفتند: تا موسی به سوی ما بازگردد، به آن وقف نخواهیم کرد.
آیا نمی بینند که گوساله ای که می گفتند معبود آنها و خدای موسی است با آنها سخن نمی گوید؟
او نمی تواند هیچ ضرر و فایده ای داشته باشد
پس چگونه این صفت می تواند الهی باشد؟
هارون پیش از بازگشت موسی به گوساله پرستان بنی اسرائیل گفته بود
خداوند ایمان و پایبندی شما به دینتان را فقط با این گوساله آزمایش کرد که باعث نزول آن شد
تا از دل بیمارى که در دینش شک دارد، ایمان صحیح را در میان شما بشناسد
و پروردگارت بخشنده‌ترین است که فضل او بر همه آفریدگان است
پس در آنچه به تو دستور دادم در مورد عبادت خدا و ترک عبادت گوساله از من پیروی کن.
و در آنچه به تو امر می کنم در مورد اطاعت خدا و عبادت او فرمان مرا اطاعت کن.
او گفت: گوساله پرستان از قوم موسی بودند
تا موسی نزد ما بازگردد، به گوساله پرستی ادامه نمی دهیم
گفت: ای هارون چه چیزی تو را از پیروی از فرمان من باز داشت که آنها را گمراه کردند؟
گفت: ای پسر مادر به ریش و سرم نگیر
ترسیدم بگویی بین بنی اسرائیل تفرقه انداختی، اما به حرف من توجه نکردی
موسی به برادرش هارون گفت
ای هارون چه چیزی تو را از پیروی من باز داشت که دیدی آنها از دینشان منحرف می شوند؟
سپس موسی ریش و سر برادرش هارون را گرفت و او را به سوی خود کشید
هارون گفت: ای پسر مادر، ریش و سرم را نگیر.
ترسیدم بگوئی که گروه آنها را تقسیم کردی، پس بعضی از آنها را گذاشتی و بعضی را آوردی، اما به حرف من توجه نکردی و آنها را حفظ کردی.
او گفت: «ای سامری، چه بلایی سر تو آمده است؟»
گفت: من چیزی را دیدم که آنها ندیدند، پس مشتی از رد پیغمبر را گرفتم، آن را رد کردم و روحم نیز به من دلداری داد.
موسی به سامری گفت: ای سامری، تو را چه شده و چه چیزی تو را بر آن داشت که انجام دهی؟
ثمری گفت: آنچه را که آنان نمی‌دانستند می‌دانستم، پس با دست خود مقداری خاک از آثار اسب جبرئیل برداشتم و آن را انداختم و خود را نیکو ساختم که چنین شود.
گفت: برو، زیرا در زندگی حق داری که بگویی ضرری ندارد و قراری داری که آن را نخواهی شکست و به خدای خود بنگر که به او وفادار مانده ای.
او را می سوزانیم، سپس او را در دریا منفجر می کنیم
خدای شما تنها خدایی است که معبودی جز او نیست. او همه چیز را در علم احاطه دارد
موسی به سامری گفت: «برو، زیرا در روزهای زندگی خود می‌توانی بگوئی: نه دیروز و نه دیروز.»
حضرت موسی به بنی اسرائیل دستور داد که با او غذا نخورند و با او بیعت نکنند و با او بیعت نکنند.
و برای عذاب و عقوبت کاری که انجام دادید تاریخ دارید و خداوند شما را رها نمی کند
و به معبودت بنگر که به پرستش او ادامه دادی، قطعاً او را قطعه قطعه به آتش خواهیم سوزاند، سپس او را در دریا پراکنده خواهیم کرد.
ای مردم، شما را معبودی جز خدایی که همه خلق او را می پرستند، ندارید
عبادت نه شایسته غیر اوست و نه برای غیر او که به همه چیز دانا است.
این گونه از اجدادم آنچه را که پیش از این آمده است برای شما بازگو می کنیم و از جانب خود تذکری به شما دادیم.
هر کس از آن روی برگرداند، روز قیامت بر دوش اوست
در آنجا جاودانه خواهند ماند و در روز قیامت بلا بر آنان سنگینی می کند
همان گونه که ای محمد، خبر موسی و فرعون را به تو گفتیم
ما همچنین مهمترین چیزهایی را که قبل از شما رخ داده است اما شما ندیده اید را به شما می گوییم
ای محمد به تو تذکری از جانب خود دادیم که خردمندان و خردمندان به آن یاد کنند
هر که از آن روی برگرداند و روی برگرداند و به آن ایمان نیاورد و تصدیق نکند
او در روز قیامت در حالی که بار سنگینی بر دوش دارد نزد پروردگارش می آید
این گناه کبیره است
آنها با بارهایشان برای همیشه در جهنم می مانند و آن بار و بار در روز قیامت بد است.
روزی که در صور دمیده شود و تبهکاران را در آن روز آبی پوشان گرد آوریم
آنها با یکدیگر نزاع کردند، اما شما جز ده نفر متفرق شدید
روزی که در صور دمیده می شود و ما اهل کفر را در آن روز به سوی قیامت می بریم.
چشمانشان از تشنگی شدیدی که هنگام جمع شدن احساس کردند آبی شد
گفته شد کور جمع می شوند
بین خود زمزمه می کنند و با هم راحت می شوند
تو فقط ده روز در این دنیا ماندی
ما بهتر می دانیم که آنها چه می گویند، هنگامی که بهترین آنها می گوید: جز یک روز سکوت می کنید.
وقتی صحبت از اسرار و ترس هایشان به میان می آید، ما بهتر از آنها می دانیم
هیچ چیز بر ما پوشیده نیست در مورد آنچه آنها بین آنها شریک است
وقتی می فرماید: داناترین و داناترین آنها، فقط یک روز در دنیا می مانی.
و از تو درباره کوه ها می پرسند، بگو پروردگارم آنها را تکه تکه می کند.
و آن را در دشت‌ها و صف‌هایی که در آن کجی و همواری نمی‌بینی رها می‌کند.
ای محمد قومت از تو درباره کوهها می پرسند
پس به آنها بگو: پروردگارا او را به حال خود رها می کنی.
آن را با کندن و کندن آن از ریشه پاک می کند
او مکان های آن را زمینی صاف و بدون گیاه و مزاحمت و بدون ارتفاع می خواند
شما نه تمایلی از سطح می بینید و نه صعودی یا سقوطی
در آن روز از منادی پیروی می‌کنند، نه عجله او را
صداها نزد خداوند رحمان خاضع شد، پس جز نجوا شنیده نمی شد
در آن روز مردم از صدای منادی خدا پیروی می کنند که آنها را به سوی قیامت فرا می خواند و آنها را به آنجا محشور می کند.
آنها هیچ انحرافی یا انحرافی از آن ندارند، اما به سرعت به سوی آن جمع می شوند
صدای مخلوقات در برابر خدای رحمان ساکت بود، پس نمی شنوی هیچ کدام از آنها با هیچ منطقی صحبت می کنند.
مگر آن کس که رحمان به او اجازه داده است و گفته می شود قدم به محل اجتماع می گذارد.
در آن روز شفاعت سودی نمی بخشد مگر کسانی که خدای رحمان به آنها اجازه داده و گفتارشان تایید شده است.
آنچه را که پیش روی آنان و آنچه پشت سر آنان است می داند، ولی آنان از او اطلاعی ندارند
در آن روز هیچ شفاعت سودی ندارد مگر شفاعت کسی که خدای رحمان شفاعت او را حلال کرده و گفتارش را پسندیده است.
ای محمد، پروردگارت می داند که در امر قیامت چه چیزی در دست کسانی است که از منادی پیروی می کنند.
او از آنچه از دنیا بر جای گذاشته اند می داند، ولی خلقش از آن بی خبر است