بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
نوشته عبدالرحمن رفعت الباشا
خدا رحمتش کند
مقداد بن عمر رضی الله عنه
عمر بن ثعلبه باعث خونریزی در میان قومش شد
لازم بود او بهارا بومی قبیله خود را ترک کند
یا خود را در معرض انتقام قرار دهد
اولی را بر دومی ترجیح داد
به حضرموت گریخت
آنجا برای خودش موضع گرفت
سپس به زودی با مردی از حضرموت ازدواج کرد
پسری را پذیرفت که او را مقداد نامید
مقداد بیشتر صفات اخلاقی و اخلاقی خود را از پدرش به ارث برده است
خیلی طولانی بود
خیلی برنزه
حتی درست است که او را سیاه بخوانند
ذره ای که چشمان بیننده اش را پر از هیبت و شکوه می کند
او همچنین بسیار سرسخت و با اراده بود
پر از رژیم غذایی و تنهایی وحشتناک
و یک روز
مقداد بن عمر با یکی از سران مردم حضرموت اختلاف داشت
او ابو شمر بن حجر است
شیخ الحضرمی سخنی تند بر زبان آورد
غرور پسر را جریحه دار کرد و او را عصبانی کرد
پس حسام خشمگین شد و شیفته شیخ الحضرمی شد
پایش را قطع کرد
سپس مقداد دریافت که باید حضرموت را تخلیه کند
همانطور که پدرش پیش از او از خانه های قبیله اش در حیره گریخت
صورتش را به سمت مکه برگرداند
مقداد بن عمر لحظه ای را که پا به مکه گذاشت تشخیص داد
هیچ کس نمی تواند در این جامعه قریشی در امنیت و امنیت زندگی کند
مگر اینکه قبیله ای داشته باشد که از او محافظت کند یا طایفه ای مانع او شود
در مورد غریبه هایی مثل او، آنها فقط باید بین دو نفر یکی را انتخاب کنند
یا با یکی از اربابان مردم متحد می شوند
آنها تحت حمایت او زندگی خواهند کرد و در حما امن خواهند بود
و اما خود را در معرض ذلت و ذلت قرار دادن
با یکی از سران قریش ائتلاف کرد
او اسود بن عبد یغوث الزهری است
اما الاسود بن عبد یغوث
او به زودی در پسر حضرمی صفات مردانگی و فضایل جوانمردی را دید
و ویژگی های شجاعت و نجات
چیزی که قلبش را از عشق به او پر کرد
پس آن را از دست خود گرفت و به مجالس قریش نزدیک کعبه برد
وقتی بالای سرشان ایستاد، فرزند خواندگی خود را اعلام کرد و گفت
ای قوم قریش شهادت دهید
این پسر من است، من از او ارث می برم و او از من ارث می برد
از آن روز به بعد مردم او را مقداد بن الاسود نامیدند
اگرچه اسلام بعدها فرزندخواندگی را لغو کرد
اکثر مردم مدام او را اینگونه صدا می کردند
زیرا این نام اغلب بر سر زبان آنان آمده است
و بسیاری از آنچه بین خود مبادله کردند
او مقداد بن عمر یا مقداد بن الاسود نبود.
راحت با آن جامعه جاهل
جایی که خون به ناحق و ناعادلانه ریخته می شود
حرمت ها با تجاوز و بی عدالتی زیر پا گذاشته می شود
قوی، ضعیف را تحقیر می کند
تعصب کور بر آن حاکم است
با اینکه یکی از سران قریش او را به فرزندی پذیرفته بود
در نظر مردم او همچنان ولگرد است
او نمی تواند با هیچ یک از آنها ترکیب شود
زیرا طبق رسم آنها هیچ یک از دخترانشان لایق شایسته بودن نیستند
مهم نیست چقدر جایگاهش پایین است
مقداد به سخنان پیشگویان گوش می داد
و آنچه را که خاخام های یهود نقل می کنند
اینکه یک پیامبر عمر طولانی داشته است
او جهان را پر از عدالت، نیکی و عدالت خواهد کرد
با خودش می گوید: شاید، شاید.
همین چند وقت پیش بود
تا اینکه خداوند پیامبرش محمد صلی الله علیه و آله را فرستاد
من دنبال راهنمایی و حقیقت هستم
همین که مقداد بن عمر از آن باخبر شد
تا اینکه به سمتش دوید و دستش را در دستش گذاشت
او شهادت داد که معبودی جز خدا نیست
و اینکه محمد بنده و فرستاده اوست
سپس به مجالس قریش نزدیک کعبه رفت
اسلام آوردن خود را به جمعی از مردم اعلام کرد
او هفتمین نفر از هفت نفر بود که مسلمان شدنشان را اعلام کرد
روی سطح زمین
مقداد بن عمر در آنجا نبود
به مجالس قریش ورودش را اعلام کنند
در دین خدا آشکارا و روز
او تأثیر این کار بر قریش را نمی داند
بر او پوشیده نبود که چه نازل می کردند
از آسیب و مجازات
اما او هم می دانست
آن دعوت مانند دعوت اسلام است
او باید پیشنهاداتی داشته باشد
مصمم بود یکی از شهدا و قربانیان آن باشد
قریش به مقداد بن عمر حمله کردند
ظلم و ستم آن کوهها را می لرزاند
او نه تکان خورد و نه ضعیف شد
و عذاب او را زیاد نکرد
جز صلابت او در دینش
در ایمان و یقین خود راسخ است
هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله اذن داد
یارانش به مدینه مهاجرت کردند
قریش از پذیرش مقداد بن عمر خودداری کرد
برای ترک زندان بزرگش
از او کینه ای داشت
او با چالشش با او موافق است
از این رو از آخرین مسلمانانی بود که هجرت کرد
سپس نتوانست از شر قریش خلاص شود
جز با ترفند
وقتی به شهر رسید
رسول خدا صلی الله علیه و آله خوشحال شد
با یک مقدمه
چون او را خیلی دوست داشت
و او می گوید
خداوند متعال مرا به محبت چهار نفر امر فرمود
او به من گفت که آنها را دوست دارد
علی و مقداد
و ابوذر و سلمان
قسم رسول الله صلی الله علیه وسلم
مهاجران شامل ده ها تن از همراهان او بودند
و هر ده را در یک خانه بگذار
مقداد بن عمر یکی از آن ده نفر بود
از زندگی با رسول خدا صلی الله علیه و آله خوشحال بود
از سخاوت او راضی بودم
از او لطف و محبت فراوانی دریافت کردم
مقداد گفت
من جزو ده منتخب رسول خدا صلی الله علیه و آله بودم
تا با او در خانه اش باشم
خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله سه بز ماده داشتند
با آن می جنگند و شیرش را بین ما تقسیم می کنند
گفتیم: به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم سهم او را می دهیم.
یک شب من و دو تا از دوستانم آمدیم
گرسنگی ما را به حدی خسته کرده بود که تقریباً قادر به شنیدن یا دیدن نبودیم
در مورد دو دوست من، آنها سهم خود را نوشیدند و خوابیدند
در مورد من، آنچه می نوشیدم برایم کافی نبود
من با شکم خالی مانده بودم و از شدت گرسنگی نمی توانستم بخوابم
شیطان به من گفت: اگر از این معجون که بر رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم عرضه شده بود بنوشی چه می کنی؟
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نزد او می آمد
اگر بخواهد همچین چیزی به او می دهند
من هنوز از آن وسوسه می شدم تا اینکه آن را نوشیدم
وقتی آن را نوشیدم، شیطان نزد من آمد و از کاری که کردم پشیمان شد و گفت:
خودت چی درست کردی؟
حالا محمد می آید و منگوله ای پیدا نمی کند
او علیه شما دعا خواهد کرد و شما هلاک خواهید شد
شب سرد بود
وقتی آن را روی سرم می گذاشتم، پاهایم نمایان می شد
اگر پاهایم را با آن بپوشانم، سرم آشکار می شود
هرگاه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم شبانه می آمد
سلام می کند و به حرف دو نفر گوش می دهد
خوابیده را بیدار نمی کند
مدت کوتاهی نگذشته بود که آمد و سلام کرد
آن گاه تا زمانی که خدا خواسته بود دعا کرد
از زیر حجاب به او نگاه می کنم
سپس نوشیدنی خود را چک کرد و آن را پیدا نکرد
پس دستش را بلند کرد
پس گفتم: اکنون او برای من و خانواده شما دعا خواهد کرد.
اما او گفت
خدایا به کسانی که به من غذا می دهند غذا بده
از آب من بنوش
پس با خودم گفتم
من به رسول خدا صلی الله علیه و آله اطعام می کنم
و من دعوت او را برنده شدم
بنابراین از جایم بیرون رفتم و تیغم را گرفتم
گفتم یکی از بزها را برایش ذبح می کنم
بگذار بعد از آن اتفاق بیفتد
سپس به الازان رفتم
دستشون گرفتم ببینم کدومشون اسم داره
سپس پستانهایشان از شیر خیس شد
هر چند که آنها به زودی دوشیده شدند
پس ظرفی برداشت و یکی از آنها را دوشید
تا اینکه با کف پر شد
سپس او را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آوردم
پس نوشید
بعد به من داد و من نوشیدم
سپس آن را به او دادم و او نوشید
بعد به من داد و من نوشیدم
بعد من خندیدم
او به من گفت
این یکی از اعمال شما مقداد است
چه چیزی باعث خنده شما می شود؟
پس به او گفتم چه کرده ام
و او گفت
چیزی جز رحمت خداوند متعال نبود
اگر دو دوستت را بیدار کرده بودی
به شیری که ما می خوردیم مبتلا شد
پس گفتم
سوگند به کسی که تو را به حق فرستاد
برای من مهم نیست که شما آن را بنوشید
و من می نوشم، لطفا
کسی مشروب نمیخوره؟
مقداد بن عمر در این شهر ساکن شد
او هنوز ازدواج نکرده بود
در حالی که با عبدالرحمن نشسته بود
عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه هر دو
عبدالرحمن به او گفت
مقداد چرا ازدواج نمی کنی؟
مقداد گفت
دخترت با من ازدواج کن
عبدالرحمن گفت
دخترم من با تو ازدواج نمی کنم دخترم
و شنیدم که حرفی زد که خوشایندش نبود
مقداد برخاست و گفت:
آیا هنوز در بین ما جاهلی باقی مانده است؟
و اما اسلام در میان فرزندانش
و ارجمندترین آنان را نزد خداوند با تقواترین آنان قرار داد
سپس نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله رفت
او آنچه را که بر عبدالرحمن بن عوف گذشت به او یادآور شد
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به او فرمود
آیا به ازدواج با رسول خدا، ای مقداد، راضی نمی شوی؟
مقداد به گوش من باور نداشت
گفت: آری یا رسول الله.
اما چه کسی این افتخار را دارد؟
گفت: من مال تو هستم.
و همسرش پسر عمویش است
دبعه بنت الزبیر بن عبدالمطلب
برای رسول خدا صلی الله علیه و آله داماد شد
این برای او جلال و غرور کافی بود
بعد ماه کامل شد
جایی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بیرون آمد
با سیصد و دوازده نفر از یارانش
آنها قصد ندارند در یک جنگ همه جانبه بجنگند
وقتی رسول خدا صلی الله علیه و آله را یافت
او آماده است تا از آن عبور کند
او باید تأیید افراد خود را جلب می کرد
پس موضوع را به آنها ارائه داد
ابوبکر گفت: بهتر است.
عمر گفت بهتر است
اما وضعیت همچنان مستلزم سخنی قاطع و محکم بود
تردید را پایان می دهد و عزم را تقویت می کند
افتخار این سخنرانی به مقداد بن عمر رسید
آنجا که نزد پیامبر صلی الله علیه و آله رفت
با قد بلند و صدای بلندش
گفت یا رسول الله
بهترین چیزی که میبینم خداست ما با تو هستیم
به خدا سوگند آنچه را که بن اسرائیل به موسی گفت به شما نمی گوییم
تو و پروردگارت برو و بجنگ
ما اینجا نشسته ایم
اما ما به شما می گوییم
تو و پروردگارت برو و بجنگ
ما با شما مبارزیم
سوگند به کسی که تو را به حق فرستاد
اگر ما را به برک الغمد ببرید
ما بدون او با تو می جنگیم تا به او برسی
چهره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله درخشید
با شادی
به او نیکی کرد و برایش دعا کرد که حالش خوب شود
مقداد بن عمر در آن زمان بود
تنها مجاهدی که در بدر سوار بر اسب جنگید
بقیه یا پیاده بودند یا با شتر
تاریخ جهاد در اسلام را ثبت کرد
او اولین کسی بود که برای رضای خدا بر اسب تاخت
مقداد بن عمر در روز بدر لذت جهاد فی سبیل الله را چشید.
او تصمیم گرفت برای حفظ کلام خدا به تلاش خود ادامه دهد
تا زمانی که شمشیرش در دستش بود
او به سوگند خود وفا کرد
در زمان خلافت عثمان بن عثمان رضی الله عنه دیده شد
روی صندوق صرافی می نشیند
در یکی از بازارهای حماس
او تا نزدیک هفتاد سالگی پیر شد
بدنش آویزان شد تا اینکه از جعبه سرریز شد
شمشیر در دامانش بود
مردی از مردم به او گفت
ای صحابی رسول خدا صلی الله علیه و آله اینجا چه می کنی؟
گفت: منتظرم تا متجاوزان به سمت مرزها بروند تا در کنارشان باشم.
به او گفت: آیا به خانه خود برنگشتی؟
خدا تو را عفو کرده است
بعد از اینکه به سنم رسیدم
گفت پسرم بیاور.
سوره بعوث ما را رد کرده است
او سوره انفال را می خواهد
مگر نشنیدی که خداوند متعال چه فرمود؟
برو جلو، چه سبک و چه سنگین
در آن می بینم که خدا مرا طرد کرده است
مقداد بن عمر تا هفتاد و سه سالگی زندگی کرد
من فدای رضای خدا با پرهیز از رهبری می کنم
و هنگامی که یقین به او رسید
باقی اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله او را در لحده دیدند.
و می گویند
یکی از شمشیرهای خدا به غلاف خود بازگشت
پس از مشکلات طولانی و مصیبت خوب
من به خاطر خدا هدایت خواهم شد