بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
به شما ارائه شود
تصاویری از زندگی همراهان زن
نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
خدا رحمتش کند
اسماء بنت ابی بکر
خداوند از هر دوی آنها راضی باشد
این رفیق ما از هر سو جلال جمع کرد
پدرش یک همراه است
همراهانم او را پیدا کردند
خواهرش یک همراه است
شوهرش یک همراه است
پسرش همسفر است
آن را مایه افتخار و افتخار می دانست
در مورد پدرش
دوست، دوست رسول اکرم در زمان حیاتش است
و جانشین او پس از مرگش
در مورد پدربزرگش
ابوعتیق پدر ابوبکر است
در مورد خواهرش
مادر مؤمنان عایشه
پاک و تبرئه شده
در مورد شوهرش
مصاحب من رسول خداست
الزبیر بن العوام
در مورد پسرش
پس عبدالله بن الزبیر
خداوند از او و همه آنها راضی باشد
به طور خلاصه می باشد
اسماء بنت ابی بکر صدیق بس است
آنها اسامی پیشینیان اسلام بودند
او در این شایستگی بزرگ از او پیشی نگرفت
غیر از هفده نفر، یک مرد و یک زن
به آن می گفتند همان دو محدوده
زیرا برای رسول خدا صلی الله علیه و آله ساخته شده است
در آن روز پدرش اموال مدینه را تأمین کرد
و برایشان آب آماده کردم
وقتی چیزی برای ارتباط آنها پیدا نکرد
دامنه خود را به دو قسمت تقسیم کرد
بنابراین من منبع آب را به یکی از آنها و به دومی پوسته آب را وصل کردم
پس پیامبر صلی الله علیه و آله برای او دعا کرد
که خداوند آنها را با دو قلمرو در بهشت جایگزین می کند
از این رو آن را همان دو محدوده نامیدند
زبیر بن عوام با او ازدواج کرد
او یک جوان بیوه بود
بنده ای ندارد که به او خدمت کند
یا پولی که برای خانواده اش تهیه کند
غیر از فراس آن را خرید
او همسر خوبی برای او بود
به او خدمت می کند و مادیان می گیرد
او از آن مراقبت می کند و دانه ها را برای علوفه آسیاب می کند
تا اینکه خداوند به او پیروزی عطا کرد
او یکی از ثروتمندترین صحابه شد
زمانی که او فرصت مهاجرت به شهر را پیدا کرد
فرار با دینش به سوی خدا و رسولش
حاملگی خود را با پسرش عبدالله بن الزبیر به پایان رسانده بود
این مانع از تحمل سختی های این سفر طولانی نشد
به محض رسیدن به قبا فرزندش را به دنیا آورد
مسلمانان بزرگ شدند و شادی کردند
زیرا او اولین فرزند مهاجران در شهر بود
پس آن را نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بردم
و آن را در دامان او گذاشت
پس مقداری از آب دهانش را گرفت و در دهان پسر گذاشت
سپس کام و محبت او
اولین چیزی که وارد شکمش شد آب دهان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بود.
برای اسماء بنت ابی بکر در میان حسنات جمع کرد
نمادهای اشراف و ذهن روشن
مگر اینکه فقط با مردان کمیاب ملاقات کند
او مهربان بود
به طوری که کیفیت آن مثال زدنی است
پسرش عبدالله گفت:
تا حالا دوبار ندیدمش
او از عمه اش عایشه و مادرش اسماء بهتر است
اما منشأ آنها متفاوت است
در مورد عمه ام هم چیزهای پشت سر هم جمع می کرد
حتی اگر پول کافی داشته باشد، آن را بین نیازمندان تقسیم می کند
در مورد مادرم هم تا روز بعد چیزی نگه نمی داشت
اسماء هم عاقل بود و در مواقع بحرانی خوب رفتار می کرد
از این پس صدیق به عنوان مهاجر در جمع رسول خدا رفت
او تمام پول خود را که بالغ بر شش هزار درهم بود، همراه داشت
او چیزی برای فرزندانش باقی نگذاشت
هنگامی که ابوقحافه از رفتن او مطلع شد
او هنوز مشرک بود
به خانه اش آمد و اسماء را گفت
به خدا می بینم با پولش بدبختت می کند
بعد از اینکه خودش بهت صدمه زد
به او گفت
نه پدر
او پول زیادی برای ما گذاشت
سپس یک سنگریزه برداشتم
او آن را در طاقچه ای گذاشت که پول را در آن قرار دادند
لباسی را روی او انداخت
بعد دست پدربزرگش را گرفت
او نابینا بود
او گفت
پدر
ببین چقدر پول برای ما گذاشت
پس دست بر او گذاشت و گفت
اشکالی ندارد
اگر او همه اینها را به شما واگذار کرد، پس خوب کار کرد
او با این کار می خواست روح شیخ را تسلی دهد
و نه اینکه مجبورش کنه از پولش بهش بده
این به این دلیل است که او از این که اجازه دهد مشرکی بر او دست داشته باشد متنفر بود
حتی اگر پدربزرگش بود
اگر تاریخ فراموش کند اسماء بنت ابی بکر همه مناصب خود را دارد
او هرگز روشن بینی و عزم قوی او را فراموش نخواهد کرد
و قدرت ایمانش
او آخرین ملاقات را به پسرش عبدالله می دهد
زیرا پسرش عبدالله بن الزبیر است
پس از مرگ یزید بن معاویه، خلافت به او سپرده شد
حجاز و نصر و عراق به او نزدیک بودند
خراسان و بیشتر شام
اما بانو آمیت به زودی ارتش قدرتمندی را به جنگ علیه او فرستاد
به رهبری حجاج بن یوسف الثقفی
نبردهای سختی بین دو تیم در گرفت
ابن الزبیر در آن نوع قهرمانی را نشان داد که برازنده تاروس کامی مانند اوست.
با این حال، هوادارانش کم کم شروع به ترک او کردند
پس به بیت الله الحرام پناه برد
او و همراهانش به حرم کعبه پناه بردند
چند ساعت قبل از مرگش
بر مادرش اسماء وارد شد
او پیر و فانی بود و بینایی خود را از دست داده بود
گفت: سلام بر تو ای مادر و رحمت و برکات خدا.
گفت: سلام بر تو ای عبدالله
در این ساعت چه چیزی می توانم به شما پیشنهاد کنم؟
و صخره هایی که از منجنیق حجاج به سوی سربازان خود در حرم پرتاب می کنید
خانه های مکه می لرزد
گفت آمدم با شما مشورت کنم
گفت در مورد چی با من مشورت کن
او گفت مردم مرا ناامید کرده اند
آنها با هیبت حجاج از من روی برگرداندند
یا میل به آنچه دارد
حتی فرزندان و خانواده ام مرا ترک کردند
فقط چند نفر از مردانم با من ماندند
و آنها هستند، مهم نیست که چقدر پوست آنها ضخیم است
آنها فقط یک یا دو ساعت صبور خواهند بود
و فرستادگان بنی امیه با من مذاکره می کنند
هر چه از دنیا بخواهم به من می دهند
اگر اسلحه را بیاندازم
با عبدالملک بن مروان بیعت کردم
پس چی میبینی؟
روی صدایش گفت
کار توست عبدالله
و خودت میدونی
اگر فکر می کنید حق با شماست
خواستار حقیقت است
پس صبور باش و از خودت دفاع کن، همان گونه که یارانت که در زیر پرچم تو کشته شدند صبر کردند
حتی اگر فقط دنیا را می خواستی
چه بنده بدبختی هستی
خودت و مردانت را نابود کردی
او گفت
اما به ناچار امروز کشته خواهم شد
او گفت
این برای شما بهتر از این است که خود را از روی اختیار در اختیار حجاج قرار دهید
پسران اموی با سر شما بازی می کنند
او گفت
من از کشتن نمی ترسم
اما می ترسم که او مرا مثله کند
او گفت
قتل بعد از کشتن هیچ ترسی ندارد
گوسفندان ذبح شده با پوست کندن آسیبی نمی بینند
پس اسرار صورتش درخشید و گفت
با برکت مادر
فضائل بزرگتان مبارک باد
من در این ساعت نزد شما نیامدم
جز اینکه آنچه را که شنیدم از تو بشنوم
و خدا می داند که من ضعیف و ضعیف نیستم
او شهید علی است
من کاری را که کردم از روی عشق به دنیا و زینت آن انجام ندادم
بلکه از روی خشم خداوند است که مقدسات او حلال می شود
و در اینجا گذشته به آنچه دوست دارید است
پس من کشته شدم
برای من ناراحت نباش
فرمانت را به خدا بسپار
او گفت
فقط اگر به ناحق کشته می شدی برایت ناراحت می شدم
او گفت
مطمئن باشید که پسرتان هرگز قصد ارتکاب بدی نداشته است
هرگز مرتکب عمل زشت نشوید
طبق خواست خدا این اتفاق نیفتاد
او در امان نماند
او قصد ظلم به یک مسلمان یا یک مؤسسه مسلمان را نداشت
هیچ چیز بر او ارجح تر از رضایت خداوند متعال نبود
این را به عنوان یک توصیه برای خودم نمی گویم
خدا بهتر از من می داند
اما من این را گفتم تا به دلت آرامش بدهم
و او گفت
ستایش خدایی را که تو را به کاری که دوست دارد و محبوب می کند وادار کرد
به من نزدیک تر شو پسر
برای استشمام بوی تو و لمس بدنت
این ممکن است آخرین بار شما باشد
عبدالله او را روی دست ها و پاهایش گذاشت و آنها را کاملاً باز کرد
بینی خود را به سمت سر، صورت و گردن او حرکت داد
او را بو می کند و می بوسد
اجازه داد دستش بدنش را حس کند
سپس به سرعت آنها را از او برگرداند و گفت:
این چیست که پوشیده ای عبدالله؟
او گفت
سپر من
او گفت
پسرم این چه لباسی است که شهادت می خواهد؟
او گفت
آن را پوشیدی تا احساس خوبی داشته باشی و قلبت آرام شود
او گفت
از سرت بردار
این بیشتر از شما محافظت می کند
و سخنان و استواری تو
و برای حرکت شما سبک تر است
اما در عوض شلوار دو نفره پوشید
حتی اگر به خواب بروید، اندام های خصوصی شما آشکار نمی شود
عبدالله بن الزبیر زره خود را برداشت
شلوارش را رویش کشید
و از مضرات حرم برای ادامه مبارزه می گوید
ای ملت از دعای من دست برندار
پس کف دستش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت:
خداوند طول قیام و شدت ناله اش را در تاریکی شب بیامرزد.
و مردم خوابند
خدایا گرسنگی و تشنگی او را در روزهای گرم مدینه و مکه در حالی که روزه دارد بیامرز.
خدا پدر و مادرش را بیامرزد
خدایا او را به فرمان تو سپردم
از تصمیمی که برای او گرفتم راضی بودم
پس اجر صابران را به من بده
آن روز خورشید غروب نکرد
جز اینکه عبدالله بن الزبیر به پروردگارش ملحق شده بود
فقط ده روز از مرگش می گذشت
جز اینکه مادرش اسماء بنت وابی بکر به او ملحق شده بود
صد ساله بود
او هیچ دندان یا آسیاب را از دست نداد
هیچ چیز از ذهن او دور نمی شد
اسماء صد سال عمر کرد
او هیچ دندان یا آسیاب را از دست نداد
هیچ چیز از ذهن او دور نمی شد
مورخان
او یک دندان از دست نداد