خلاصه مفاهیم اهل سنت
تفاوت تملق و مدار در جدال حق و باطل
تملق یعنی کنار گذاشتن چیزی از اصول دین
برای به دست آوردن منافع دنیوی یا حفظ آنها
مانند کسی که از باطل برای به دست آوردن مقام یا پول حمایت می کند
یا از ترس از دست دادنش
مثل کسی است که برای به دست آوردن زندگی دنیوی از گفتن حقیقت سکوت کند
بنابراین چاپلوسی از نظر شرعی حرام و مذموم است
خداوند متعال در مذمت آن فرموده است
از منکران اطاعت نکنید
دوست دارند مسح شوند و مسح شوند
مدیریت یعنی دست کشیدن از چیزی از این دنیا یا ثروت شخصی
برای حفظ دین و اصول آن و دفع فساد
یا رسیدن به مصالح مربوط به حفظ دین و اهل آن
یک نمونه از این
مقاومت در برابر جنگ در عصر مکه
و شروط صلح منعقده با مشرکین در عهدنامه حدیبیه
بنابراین، مدارها جایز است
در واقع، ممکن است از نظر قانونی لازم باشد
بخاری رحمه الله آن را در کتاب صحیح خود آورده است
دری به مدار با مردم
او قول خود را از ابوالدرداء رضی الله عنه نقل کرده است
ما لبخند می زنیم، یعنی به آنها لبخند نشان می دهیم
در چهره مردم، و قلب ما آنها را نفرین می کند
و گفتار او رضی الله عنه
بدی مردم در نزد خداوند منزلتی است
هر کس آن را ترک کند یا مردم را ترک کند تا از زشتی آن دوری کند
ابن حجر از این دو اثر نگران شد و گفت:
ابن بطل گفته است که مدار از اخلاق مؤمن است
بال انداختن به مردم و نرمی بر کلام است
و تعطيل را به آنها بسپار
قرطبی گفت: فرق مدار و چاپلوسی
مدارها دنیا را برای خیر دنیا یا دین می دهند
جایز و شاید مطلوب است
چاپلوسی ترک دین برای خیر و صلاح دنیاست
ابن قیم رحمه الله گفت
مدارها صفت حمد و چاپلوسی صفت مذموم است
تفاوت آنها در این است که گرمسیری ملایم است
با صاحبش تا اینکه حق را از او بیرون بکشد یا از باطل دور کند
متملق به اندازه کافی مهربان است که او را به باطل بپذیرد و آن گونه که می خواهد رها کند
ادب مخصوص اهل ایمان و چاپلوسی مخصوص اهل نفاق است
با این تفاوت واضح
این درست نیست که کسی از دین خدا سازش کند و با دشمنان خدا دوست شود
به بهانه مدارها و مدارا
همچنین برای کسی درست نیست که راه های لازم برای دروغ گویی در مورد دین و اهل آن را رها کند
از ترس تملق