بسم الله الرحمن الرحیم
بهترین نمونه ها و موضع گیری های قرن ها
هنگامی که رسول می خواهد یا صحبت می کند، از او پیروی کنید
انجمن مواضع
پیشبرد
تصاویری از زندگی فالوورها
نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
خدا رحمتش کند
رافع بن مهران
خدا رحمتش کند
رافع بن مهران
المکنب ابی العلیه
یک پرچم مسلمان
یکی از شاهکارهای خوانندگان و دانشمندان مدرن است
او یکی از داناترین پیروان کتاب خدا بود
ایشان را از حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله آگاه کرد
و من در فهم قرآن کریم بیشتر می توانم
و نفوذ در درون اوست
و عمیق ترین آنها در درک اهداف و اسرار آن
پس بیایید زندگی او را از ابتدا شروع کنیم
زندگی او سرشار از موقعیت ها و تصاویر شگفت انگیز است
پر از خطبه ها و درس های ارزشمند
رفیع بن میهران در ایران به دنیا آمد
در زمین آن، او بزرگ شد
زمانی که مسلمانان شروع به هجوم به ایران کردند
تا مردمش را از تاریکی به روشنایی بیرون آورد
این رفیع یکی از غلامان جوان بود
که به دست محبت مسلمانان افتاد
آنها به خانه های خوب و سازنده خود بازگشتند
سپس او و همراهانش به سرعت بر برتری اسلام صحه گذاشتند
آنها آن را با بت پرستی خود متعادل کردند
سپس دسته دسته شروع به ورود به دین خدا کردند
سپس به کتاب خدا روی آوردند
از حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله خسته شدند.
یک داستان خوب در مورد آنچه بود و چه شد
او گفت
من و جمعی از مردمم به اسارت مجاهدین افتادیم
سپس ما به زودی به مالکیت گروهی از مسلمانان بصره درآمدیم
طولی نکشید که به خدا ایمان آوردیم
ما دلبسته حفظ کتاب خدا هستیم
برخی از ما به صاحبان خود مالیات پرداختیم
در میان ما کسانی هستند که به آنها خدمت می کنند
من یکی از آن‌ها بودم
ما هر شب یک بار قرآن را ختم می کردیم
این برای ما سخت بود
بنابراین هر دو شب یک بار آن را کامل کردیم
برای ما هم سخت بود
بنابراین هر سه بار آن را کامل کردیم
به خاطر زحماتی که در روز متحمل شدیم و شب ها تا دیروقت بیدار ماندیم، برایمان سخت بود
با برخی از اصحاب رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ملاقات کردیم
ما به آنها شکایت کردیم که از دیر بیدار ماندن کتاب خدا چه رنجی می کشیدیم
گفتند: هر جمعه یک بار آن را تمام کنید.
بنابراین آنچه را که به ما توصیه کردند، قبول کردیم
او ما را وادار کرد تا قسمتی از شب را قرآن بخوانیم
و ما روی دیگری از آن را می خوابیم
بعد از آن برای ما سخت نبود
رافع بن محران با زنی از بنی تمیم ازدواج کرد
این زن بانویی هوشیار و متین بود
پر از تقوا و ایمان
مقداری از روز را به او خدمت می کرد و در روزهای دیگر استراحت می کرد
در اوقات فراغت به خواندن و نوشتن تسلط داشت
که طی آن برخی از علوم دینی را دریافت کرد
بدون این که او را از هیچ یک از حقوقش بر او محروم کند
در یکی از جمعه ها
رفیع وضو گرفت و آن را به خوبی انجام داد
سپس از معشوقه خود اجازه خروج خواست
گفت: رفیع کجا می روی؟
گفت: من مسجد را می خواهم
پرسید کدام مساجد را می خواهی؟
گفت: مسجد جامع.
گفت بیا بریم
بعد با هم ادامه دادند
با کسانی که وارد می شدند وارد مسجد شد
او نمی داند شما چه می خواهید
همین که مسجد پر شد
امام بر منبر رفت
تا اینکه دست رفیع را گرفت و گفت
ای جماعت مسلمین شاهد باشید
من این پسرم را به خاطر میل به اجر خدا آزاد کردم
و به امید مغفرت و رضایت او
و هیچ کس هیچ توسلی به او ندارد
جز مسیر لطف
سپس به او نگاه کرد و گفت
خدایا من آن را برای یک روز با تو ذخیره می کنم
پول هیچ فایده ای نداره
بدون پسر
و وقتی نمازم تمام شد
رفیع به راه خود ادامه داد
او نیز به راه خود ادامه داد
دبور رفیعی بن مهران از آن روز در اطراف بوده است
در فرکانس به مدینه
توفیق دیدار با آن دوست را پیدا کرد که خداوند از او راضی باشد
این کمی قبل از مرگ او بود
از دیدار امیرالمومنین (ع) نیز خوشحال شد
عمر بن الخطاب
بر او قرآن خواند و پشت سر او نماز خواند
و به عنوان اکبر فی المکنب ابی العالیه
بر کتاب خدا
مربوط به حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله بود
پس شروع به شنیدن روایت خود از پیروان کرد
با کسانی که در بصره ملاقات کرد
اما خیلی زود جاه طلب شد
چون بیشتر از این ثابت شده است
بنابراین او هر از گاهی به شهر می رفت
شنیدن آن از زبان اصحاب پیامبر
خداوند رحمتشان کند و به آنها آرامش دهد
تا بین او و پیامبر نباشد
سلام و درود بر او باد
جز یک نفر، صحابی
پس از عبدالله بن مسعود گرفت
و ابی بن کعب
و ابو ایوب الانصاری
و ابوهریره
و عبدالله بن عباس
و دیگران و دیگران
خداوند از همه آنها راضی باشد
ابوالعلیه به این محدود نبود
درباره راویان حدیث در مدینه
بلکه به دنبال گفتگو بود
رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم
همه جا
اگر مردی به او دانا توصیف شود
او را با جگر شتر زد
مهم نیست خانه چقدر دور است
حاشیه حرم
اگر به آن برسد
شروع کرد و پشت سرش نماز خواند
اگر پیدا کرد بر نمازش مسلط نمی شود
بهترین تسلط
و حقوق او را به طور کامل ادا نمی کند
از آن روی برگرداند و با خود گفت
کسی که در نمازش کوتاهی کند
او نسبت به دیگران ملایم تر است
سپس چوب خود را برمی دارد
و به جایی که از آنجا آمده برمی گردد
ابوالعلیه به اوج رسیده است
جایگاه در علم
او از همه همسالان خود پیشی گرفت
یکی از یارانش گفت:
دیدم ابوالعلیه وضو می گیرد
آب از صورت و دستانش چکید
و پاکی می درخشد
بر روی هر یک از اعضای آن
سلام کردم و گفتم
خداوند توبه کنندگان را دوست دارد
او پاکان را دوست دارد
گفت: برادرم.
نه پاکان
کسانی که خود را با آب از سل پاک می کنند
بلکه آنها هستند که خود را پاک می کنند
با تقوا از گناهان
پس به این فکر کردم که او چه گفت
متوجه شدم که او درست و نادرست است
و گفتم خدا اجر شما را بدهد
او دانش و درک شما را افزایش داد
و از نصیحت بالا امتناع می کنم
مردم به دنبال دانش هستند
و راه هایی برای آنها مهیا کرد
دسترسی به آن
و او گفت
خود را برای دریافت دانش تربیت کنید
از او بیشتر پرسیدند
آنها می دانستند که دانش بال هایش را پایین نمی آورد
شرمنده یا مغرور
از کسی که خجالتی است عفتش را نمی خواهند
متکبر به خاطر غرور نمی پرسد
او شاگردانش را به فراگیری و پرورش قرآن تشویق می کرد
و به آنچه در آن آمده است پایبند باشید
سخنرانان چه می گویند
و او می گوید
قرآن را بیاموزید
اگه یاد بگیری
توسط او بزرگ نشوید
و شما باید راه مستقیم را دنبال کنید
اسلام است
و مراقب این هوس ها باشید
بین شما دشمنی و نفرت ایجاد می کند
و از راهی که بود منحرف نشوید
اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
قبل از اینکه متفرق شوند
این را به حسن البصری رساندند
و او گفت
به خدا سوگند ابوالعلیه تو را نصیحت کرده و راست گفته است
او همچنین برای دانشجویان علوم طراحی می کرد
بهترین روش حفظ قرآن
و او می گوید
پنج آیه از قرآن را بیاموزید
پنج آیه
در ذهن شما راحت تر است
و قوی تر از درک شما
جبرئیل علیه السلام
بر پیامبر صلی الله علیه و آله نازل شد
پنج آیه پنج آیه
ابوالعلیا فقط معلم نبود
اما کارگردانی هم بود
چون ذهن شاگردانش را پر کرده بود
با دانش مفید
با اندرز نیکو دلهایشان را سیر می کند
این دو چیز اغلب با هم ترکیب می شوند
از آنچه به آنها گفت
خدا خودش را نابود کرده است
هر که به او ایمان آورد، او را هدایت می کند
دلیل بر این سخن خداوند متعال است
هر که به خدا ایمان آورد، او قلبش را هدایت می کند
و هر که بر او توکل کند، او برایش کافی است
گواه بر این سخن خداوند متعال است
هر که بر خدا توکل کند، او برایش کافی است
و هر کس به او قرض دهد، ثواب خواهد داشت
و دلیل بر آن، قول اوست که آن را می گوید
کیست که به خدا قرض الحسنه می دهد؟
او آن را چند برابر می کند
و هر که او را صدا زد جوابش را داد
و دلیل بر آن، گفتار اوست: «کلام او صحیح است».
و اگر بندگانم از تو درباره من بپرسند
زیرا من نزدیکم و دعای دعا کننده را چون ندا می دهد اجابت می کنم
و به شاگردانش می گفت
مطیعانه کار کنید و کسانی را که مطیع هستند بپذیرید که از آنها اطاعت کنند
از نافرمانی دوری کردند و نافرمانان را به نافرمانی خود بازگرداندند
سپس امر نافرمانان را به خدا بسپار
اگر بخواهد عذابشان می کند و اگر بخواهد آنها را می بخشد
و اگر بشنوید که آن مرد مقام خود را بالا می برد و می گوید:
من برای رضای خدا دوست دارم و برای رضای خدا متنفرم
رضایت خدا بهتر است
من از ترس خدا از فلان روی می گردانم
از او سوء استفاده نکنید
ابوالعلیه فقط یک عالم شاغل نبود
نه فقط یک واعظ یا یک راهنما
اما مجاهد هم بود
مدتی از اوقات خود را در میدان های جهاد با مجاهدین گذراند
یا در مرزهای دشمن با المرابیتون مستقر شده است
او انتخاب کرد که در جهاد خود بدرخشد یا در تاریکی
او در شام با رومیان جنگید
او همچنین در ماوراءالنهر با ایرانیان جنگید
او اولین کسی بود که در آن سرزمین ها اذان را بلند کرد
هنگامی که بین علی و معاویه رضی الله عنه جنگ در گرفت
ابوالعلیه در مورد او موضعی داشت که به ما گفت. او گفت:
وقتی بین علی و معاویه اتفاق افتاد
سرشار از نشاط و فعالیت بودم
دعوا برای من از آب سرد در روزهای گرم محبوبتر بود
پس خودم را با دستگاهی آماده کردم و بعد به سراغشان آمدم
سپس خود را در مقابل دو ردیفی دیدم که کناره هایشان معلوم نبود
اگر این افراد بزرگ شوند، آن افراد بزرگ می شوند
و اگر این افراد تشویق کنند، آنها تشویق خواهند کرد
پس به خودم برگشتم و گفتم
کدام یک از دو گروه را کافر می دانم و او را مقصر می دانم
هر کدام را که او را مؤمن می دانم و با او جهاد می کنم
سپس آنها را ترک کرد و رفت
ابوالعلیه در تمام عمر غمگین بود
زیرا فرصت ملاقات با رسول خدا صلی الله علیه و آله را نداشت
سعی داشت با نزدیک شدن به اصحاب بزرگوار این امر را جبران کند
کسانی که با محمد رسول الله صلی الله علیه وسلم رابطه نزدیک دارند
به آنها لطف داشت و آنها را دوست داشت
آنها او را ترجیح دادند و به او لطف داشتند
یکی از نشانه های آن این است که بنده رسول خدا صلی الله علیه و آله دچار فراموشی شد.
سیبی که در دستش بود به او داد
پس آن را از او گرفت و شروع به بوسیدن و گفتن کرد
سیبی که با دستی لمس شد که دست رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم را لمس کرد.
سیبی که با دست لمس شد با دست رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم لمس شد.
همچنین چنین است که یک بار بر عبدالله بن عباس وارد شد و در آن زمان امارت بصره را از علی بن ابی طالب گرفت.
عبدالله بن عباس با صمیمیت از او استقبال کرد و او را بر بالین خود بلند کرد و در سمت راست خود نشاند.
گروهی از اساتید قریش در مجلس بودند، به او چشمکی زدند و در میان خود زمزمه کردند.
به یکدیگر گفتند: دیدی چگونه ابن عباس این غلام را بر بالین خود بلند کرد؟
ابن عباس متوجه شد که درباره چه چیزی زمزمه می کنند، پس رو به آنها کرد و گفت: علم، عزت آن بزرگوار را زیاد می کند.
مقام خاندان خود را در میان مردم بالا می برد و ممالیک بر خانواده می نشینند
ابوالعلیه در همان سال تصمیم به جهاد فی سبیل الله گرفت، لذا وسایل خود را برای این امر آماده کرد و تصمیم گرفت با مجاهدین پیش برود.
وقتی صبح شد، از درد طاقت‌فرسا در یکی از پاهای من غافلگیر شد و درد ساعت به ساعت شدت گرفت.
وقتی دکتر به او مراجعه کرد، به او گفت که به این بیماری مبتلا شده است. گفت: مرض چیست؟ او گفت: «بیماری که عضوی را که آن را آلوده می‌کند، از بین می‌برد».
سپس به سمت آنچه بالای سرش بود حرکت کرد تا اینکه به تمام بدن رسید. سپس از او برای تعجیل در قطع پایش اجازه گرفت و علیرغم عدم تمایل به او اجازه داد.
دکتر چاقوی جراحی اش را آورد تا گوشت را ببرد و اره هایش را آورد تا استخوان را بچرخاند، سپس به او گفت: می خواهی یک دوز بی حسی به تو بدهیم تا درد برش و قطع عضو را احساس نکنی؟
گفت: بلكه بهتر از آن هست. دکتر گفت: این چیه؟ گفت: برای من قاری بیاور که بر کتاب خدا تسلط داشته باشد و از او بخواه تا هر چه بیشتر آیات روشن آن را بر من بخواند.
اگر مرا با صورتم سرخ و مردمکم گشاد شده و نگاهم به آسمان دوخته شده، با من هر چه می خواهی بکن، فرمان او را اجرا کن و استخوانش را قطع کن.
وقتی از خواب بیدار شد، دکتر به او گفت: گویی درد بریدگی و قطع عضو را حس نکردی. گفت: سردی محبت خدا و شیرینی آنچه از کتاب خدا درباره گرمای اره شنیدم گرفتار شده ام.
سپس پای خود را در دست گرفت و به آن نگاه کرد و گفت: اگر پروردگارم را در روز قیامت ملاقات کنم و از من بپرسد آیا چهل سال پیش با تو احرام رفتم یا با تو حرام لمس کردم؟ من می گویم نه و انشاءالله در آنچه می گویم حقیقت را می گویم.
و پس از آن هر کس که در بالاترین مرتبه پرهیزگار بود به روز قیامت ارتقاء یافت و برای ملاقات پروردگارش آماده شد، برای خود کفن آماده کرده بود و هر ماه یک بار کفن خود را می پوشید و به جای خود باز می گرداند.
17 بار وصیت کرد و سالم بود. برای هر وصیت نامه ای مهلتی تعیین می کرد و چون اجل می رسید، آن را بررسی می کرد و یا آن را اصلاح می کرد یا تغییر می داد و یا مطرح می کرد.
در ماه شوال سال 93 هجری قمری، ابوالعلیه با روحی پاک و روحی پاک و با توکل بر رحمت پروردگارش و در آرزوی دیدار پیامبرش به دیدار پروردگارش رفت.
پس از صحابه کسى داناتر از ابوالعليه و سپس سعيد بن جبير ابوبکر بن داو داناتر نبود.
یادشان گرامی باد
رفتند و سوالی در ذهنم انداختند
آیا ستاره ای مانند آنها در آسمان و تپه های آن وجود دارد؟
زندگی خود را پر از غرور در کردارشان کردند و دنیای خودپسندی آنان را زینت داد