خلاصه مفاهیم اهل سنت
ذلّت نافرمانی برای انسان، نشانه عدم حیا او در پیشگاه خداوند است
هر کس از امر خدا سرپیچی کند و در عین حال نهی کند برای او خوار و ذلیل است.
در حالی که در چنگال او بود، دیدگاه خدا را نسبت به او و شناخت او را دست کم گرفت
این در مورد کسی است که بیش از خالق مراقب خلقت باشد، سبحان الله
همانطور که خداوند متعال فرموده است مردم را دست کم می گیرند ولی خدا را تا زمانی که با آنهاست دست کم نمی گیرند
هنگامی که به سخنان خود متوسل شدند که آنها را نمی پسندید، خداوند بر آنچه انجام می دادند احاطه داشت.
این نشانه و دلیل بر عدم حیا او در برابر پروردگارش است
برخاسته از ضعف تسبیح او، سبحان الله
اما این بدان معنا نیست که اولیای خدا سبحان گناه نمی کنند
بلکه همان چیزی است که خداوند متعال در مورد آنها فرموده است
کسانی که می ترسند، هنگامی که گروهی از شیطان به آنها برسد، یاد می کنند و سپس می بینند
بر گناه اصرار نمی کنند، بلکه در توبه از آن عجله می کنند
از آنچه مرتکب شده اند احساس پشیمانی و اندوه می کنند
انگار بالای سرشان کوهی بود که می ترسیدند رویشان بیفتد
در حالی که کسی که از تسبیح خدا بیزاری می جوید به گناهان خود می نگرد
انگار مگسی روی دماغش فرود آمد و با دست آن را برداشت
هر چه تسبیح خداوند در قلب ضعیفتر باشد، شرم از او کمتر می شود، منزه است.
تا اینکه صاحبش را آشکارا به گناه و لاف زدن وامی دارد
این بسیار بی ادبانه و بسیار شرم آور است
این چیزی است که گناه را به گناه کبیره تبدیل می کند
حتی اگر به خودی خود کوچک باشد
در حالی که ممکن است با مقدار زیادی شرم، ترس و تکریم برای آن همراه باشد
چه اتفاقی برای کوچولوها می افتد؟
این همه به خاطر قلب و کاری است که انجام می دهد
چیزی فراتر از عمل است
این را انسان از خود و دیگران می داند