3- توضيحي از جانب خدا و رسولش به مشركين كه با آنها عهد بسته ايد.
4- پس چهار ماه در زمین پرسه زدند و فهمیدند که تو نمی توانی معجزه کنی و خداوند کافران را رسوا می کند.
5- اعلامیه ای از طرف خدا و رسولش به مردم در روز حج اکبر مبنی بر اینکه خدا و رسولش از مشرکان منزه هستند.
6- اگر توبه کردی برای تو بهتر است، ولی اگر روی گردانی، بدان که از قدرت خدا خارج هستی و انکار کنندگان را به عذاب دردناک بشارت ده.
7- مگر مشركين كه با آنها پيمان بستي و سپس چيزي از تو كم نكردند و از كسي بر ضد تو حمايت نكردند، پس تا مدت زمانشان به عهدشان وفا كن.
8- خداوند نیکوکاران را دوست دارد
9- چون ماههای حرام گذشت، مشرکان را هر جا یافتید بکشید و اسیرشان کنید و محاصره کنید و در هر کمینی برایشان کمین کنید.
10- اما اگر توبه كردند و نماز را برپا داشتند و زكات دادند، رها كنيد. همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.
11- و اگر یکی از مشرکان از تو پناه گرفت، او را پاداش ده تا کلام خدا را بشنود، سپس او را از سلامتی آگاه کن. این بدان سبب است که آنان قومی هستند که نمی دانند.
12- مشرکان چگونه می توانند با خدا و رسولش عهد ببندند مگر کسانی که در مسجد الحرام با آنها عهد بستید؟ پس اگر آنها نسبت به شما راست می گویند، با آنها راست رفتار کنید. همانا خداوند پرهیزگاران را دوست دارد.
13- چگونه حتی اگر بر شما چیره شوند به شما توجهی ندارند مگر اینکه تکلیفی نداشته باشند. آنها تو را با دهان خود خشنود می سازند، ولی دلهایشان امتناع می ورزد و بیشترشان نافرمانند.
14- آیات خدا را به بهای ناچیزی خریدند، ولی از راه او دور شدند. همانا کاری که آنها انجام می دادند بد بود
15- مومن را مواظب نمی‌کنند مگر اینکه تکلیفی نداشته باشد و اول از همه متجاوزان هستند.
16- اگر توبه کنند و نماز بجا آورند و زکات بدهند برادر دینی شما هستند
17- و آیات را برای گروهی که می دانند به تفصیل بیان می کنیم
18- و اگر پس از عهد و پیمان خود، سوگندهای خود را شکستند و دین شما را به چالش کشیدند، با ائمه کافر بجنگید. آنها سوگند ندارند، شاید دست بردارند.
19- و با قومی که سوگندهای خود را شکستند و قصد بیرون کردن پیامبر را داشتند، با آن که بار اول به شما حمله کردند، جنگ نکنید. آیا از آنها می ترسی؟ زیرا اگر ایمان دارید، خداوند سزاوارتر است که از او بترسید.
20- با آنان بجنگ، خداوند به دست تو عذابشان می کند، رسواشان می کند، تو را بر آنان پیروز می سازد، بر آنان پیروز می گرداند، و دل های قوم مؤمن را شفا می بخشد.
21- و خشم دلهایشان برطرف می شود و خداوند به هر که بخواهد روی می آورد. خداوند دانا و حکیم است
22- یا گمان کردید که کسانی از شما که جهاد کرده اند و جز خدا و رسول او و مؤمنان را سرپرستی نگرفته اند، بی خبر می مانید؟ و خداوند به آنچه انجام می دهید آگاه است.
23- مشركان را سزاوار نيست كه در مساجد خدا ساكن شوند و به كفر خود گواهي دهند. اینها اعمالشان بیهوده است و جاودانه در آتش خواهند بود.
24- مساجد خدا ساکنان آنهایی است که به خدا و روز قیامت ایمان دارند و نماز را برپا می دارند و زکات می دهند و جز از خدا نمی ترسند. شاید آنان از هدایت یافتگان باشند.
25- آیا آب رسانی به زائر و نگهداری از مسجدالحرام را چنان قرار داده ای که گویی کسی که به خدا و روز قیامت ایمان دارد و در راه خدا جهاد می کند نسبت به خدا بی تفاوت نیست و خداوند ستمکاران را هدایت نمی کند؟
26- کسانی که ایمان آوردند و هجرت کردند و با مال و جان خود در راه خدا جهاد کردند نزد خدا درجات بالاتری دارند و آنان رستگارانند.
27- پروردگارشان آنان را به رحمت و خشنودی خود و بهشت هایی که در آن سعادت پایدار دارند بشارت می دهد.
28- در آن جاودانه خواهند ماند. همانا نزد خدا پاداش بزرگی است
29- اى كسانى كه ايمان آورده ايد، اگر پدران و برادران خود را بر ايمان ترجيح دهند، ولي نگيريد. و هر کس از شما با آنان دوستی کند، آنان ستمگرانند.
30- بگو: اگر پدران و پسران و برادران و همسران و قبیله شما و مالی که به دست آورده اید، تجارتی که از آن می ترسید کاهش یابد و خانه هایی که به آن راضی باشید.
31- من شما را از خدا و رسولش بیشتر دوست دارم و در راه او جهاد کنید، پس صبر کنید تا خداوند فرمانش را بیاورد و خدا قوم سرکش را هدایت نکند.
32-خداوند تو را در موارد بسیار پیروز کرد و در روز حنین که تحت تأثیر کثرتت قرار گرفتی ولی چیزی از تو نجات نداد و زمین با وجود وسعتش بر تو تنگ بود.
33- سپس روی گردانید
34- سپس خداوند آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنان نازل کرد
35- و بر مؤمنان لشکرهایی نازل کرد که شما آنها را ندیدید و کثرت را عذاب کرد و این جزای کافران است.
36- پس از آن خداوند به هر که بخواهد توبه می کند و خداوند آمرزنده و مهربان است.
37- اى كسانى كه ايمان آورده ايد مشركان نجس نيستند پس از اين سال آنها به مسجدالحرام نزديك نشويد.
38- و اگر از سختی بترسید، اگر بخواهد خداوند شما را از فضل خود بی نیاز می کند. همانا خداوند دانا و حکیم است.
39- با کسانی بجنگید که به خدا و روز بازپسین ایمان ندارند و آنچه را خدا و رسولش حرام کرده اند حرام نمی کنند و از دین حق پیروی نمی کنند.
40- یهود گفتند: عزیر پسر خداست و نصارا گفتند: مسیح پسر خداست. این چیزی است که آنها با دهان خود می گویند
41- نصار گفت: مسیح پسر خداست. این چیزی است که آنها با دهان خود می گویند. آنها شبیه سخنان کسانی است که قبلاً کافر شدند. خدا آنها را کشت. "در واقع آنها گمراه می شوند."
42 - آنها خاخام ها و راهبان خود را غیر از خدا و مسیح پسر مریم را ربانی گرفتند و تنها به پرستش خدای یگانه دستور داده شدند. معبودی جز او نیست. منزه است او از آنچه شریک او می سازند.
43- می خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند، ولی خداوند جز تکمیل نور خود را نمی پذیرد، هر چند کافران از آن کراهت داشته باشند.
44- او کسی است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان غالب کند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند.
45- ای کسانی که ایمان آورده اید، بسیاری از حاخام و راهبان اموال مردم را به ناحق می خورند.
46- و از راه خدا روی گردانند و آنان که طلا و نقره را می سنجند و در راه خدا انفاق نمی کنند، آنان را به عذابی دردناک بشارت ده.
47- روزی که در آتش دوزخ می سوزند و پیشانی و پهلو و پشتشان با آن می سوزد. این همان چیزی است که برای خود احتکار کردید، پس بچشید که اندوخته اید.
48- تعداد ماهها نزد خداوند در روزی که آسمانها و زمین را آفرید در کتاب خدا 12 ماه است. چهار مورد از آنها برای دین استوار است، پس در آنها به خود ستم نکنید.
49- و با مشرکان بجنگید همان گونه که با شما می جنگند و بدانید که خدا با نیکوکاران است.
50 ـ النسائى جز افزايش كفر نيست كه كافران را به وسيله آن گمراه مى كند. سالی حلال می کنند و سالی دیگر حرام می کنند تا تعداد حرام های خدا را جمع کنند پس آنچه را خدا حرام کرده حلال می کنند.
51- بدی اعمالشان در نظرشان پسندیده است و خداوند گروه کافران را هدایت نمی کند.
52- اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد، وقتى به شما مى‏گويند: «در راه خدا برويد» كه زمين را بر آن سنگين مى‏كنيد، چه مى‏شود، آيا به زندگى دنيا راضى هستيد تا آخرت؟ زیرا بهره مندی از زندگی دنیا در آخرت اندک است.
53- اگر متفرق نشوید شما را به عذاب دردناکی عذاب می کند و قومی غیر از شما را جایگزین شما می کند و هیچ ضرری به او نمی رسانید و خداوند بر هر چیزی تواناست.
54- مگر اینکه او را یاری کنید، خداوند او را یاری کرده است، هنگامی که کافران او را بیرون کردند، دومی از آن دو، در حالی که در غار بودند.
55- هنگامی که به همراه خود می گوید: غمگین مباش که خدا با ماست.
56- سپس خداوند آرامش خود را بر او نازل کرد و او را با لشکرهایی که ندیدی حمایت کرد و سخن کافران را پست ساخت.
57- کلام خدا برترین است و خداوند توانا و حکیم است
58- چه سبک و چه سنگین بیرون برو و با مال و جانت در راه خدا جهاد کن. این برای شما بهتر است، اگر بدانید.
59- اگر ملاقات اخیر و سفری بود، دنبالت می‌آمدند، ولی دوری برایشان دور بود.
60- و به خدا سوگند می خورند که اگر می توانستیم با تو بیرون می رفتیم. خود را هلاک می کنند و خدا می داند که دروغ می گویند.
61- خداوند تو را ببخشد که اجازه ندادی تا راستگویان برایت روشن شوند و دروغگویان را بیاموزی.
62- کسانی که به خدا و روز بازپسین ایمان دارند از تو اجازه نمی گیرند که با مال و جان خود جهاد کنند و خداوند به پرهیزکاران داناست.
63- تنها كسانى كه به خدا و روز بازپسين ايمان ندارند و دلهايشان در ترديد است از تو اجازه مى‏گيرند، پس در شك خود ترديد مى‏كنند.
64- اگر مى خواستند بيرون بروند، براى آن آماده مى شدند، ولى خداوند از فرستادن آنها كراهت داشت، پس آنها را نااميد كرد و گفته شد كه با بازماندگان همنشينند.
65 - اگر در ميان شما قيام كنند جز بر آشفتگي شما نمي افزايند و در ميان شما منتشر مي شوند و مي خواهند شما را گيج كنند و در ميان شما شنوندگان آنها هستيد و خداوند به ستمكاران داناست.
66 - آنها پیش از این فتنه انگیزی کردند و برای تو برگرداندند تا اینکه حق فرا رسید و فرمان خدا آشکار شد و از آن کراهت داشتند.
67- و از آنان کسانی هستند که می گویند: برای من فروتن باش و وسوسه نشو. همانا آنها به وسوسه افتادند و جهنم کافران را احاطه خواهد کرد.
68- اگر خیری به تو برسد به آنها زیان می رساند و اگر مصیبتی به تو رسید می گویند: «ما پیش از این کار خود را انجام دادیم» و با خوشحالی روی برمی گردانند.
69- بگو: جز آنچه خدا بر ما مقرر داشته است، چیزی جز آنچه برای ما مقرر داشته است، نمی شود. او مولای ماست و مؤمنان بر خدا توکل کنند
70- بگو: آیا جز یکی از هیتی ها منتظر ما هستید؟
71- و ما منتظر تو هستیم که خداوند شما را به عذابی از جانب خود یا به دست ما مبتلا سازد، پس منتظر باشید. ما با شما هستیم، منتظریم
72- بگو خواه و ناخواه انفاق کنید که از شما پذیرفته نمی شود، همانا شما مردمی فاسق بودید.
73- و هیچ چیز مانع از آن نشد که مخارجشان از آنها پذیرفته شود، مگر این که بر دعای خود به نام خدا و رسولش افزودند، و جز در حال تنبلی به نماز نمی آیند، و جز در صورت عدم تمایل، انفاق نمی کنند.
74- مال و فرزندانشان را دوست نداشته باشند. خداوند جز این نیست که آنها را در زندگی دنیا مجازات کند و جانشان در حالی که کافر هستند هلاک شود.
75- و به خدا سوگند یاد می کنند که آنها از شما هستند ولی از شما نیستند و از شما نیستند بلکه گروهی پراکنده هستند.
76- اگر پناهگاه و غار و مدخلی می یافتند در حال دویدن به آن رو می آوردند
77- و از آنان کسانی هستند که شما را در صدقه اصرار می کنند و اگر از آن ببخشند راضی می شوند و اگر ندهند ناخشنود می شوند.
78- اگر چه به آنچه خدا و رسولش به آنها داده راضی باشند و بگویند خدا ما را بس است، خداوند از فضل خود و رسولش به ما می دهد، همانا ما به خدا می خواهیم.
80- صدقه فقط برای فقیران و نیازمندان و کسانی است که برای آنها کار می کنند و دل هایشان با هم صله می شود و برای آزاد کردن بردگان و بدهکاران و برای رضای خدا و در راه ماندگان.
81- واجبی از جانب خداوند و خداوند دانا و حکیم است
82- و از آنان کسانی هستند که پیغمبر را آزار می دهند و می گویند: «و گوش کن»، می گویند: کسب برای شما بهتر است، به خدا ایمان آورده و برای مؤمنان، و رحمت برای مؤمنان شماست. و کسانی که رسول خدا را آزار می‌دهند، عذاب دردناکی برای آنان است.
83- برای خدا سوگند یاد می کنند که تو را خشنود سازند، ولی خدا و رسولش حق بیشتری دارند که اگر مؤمن باشند، او را خشنود سازند.
84- آیا نمی دانستند هر کس با خدا و رسولش مخالفت کند آتش جهنم در آن جاودانه خواهد بود؟ این ننگ بزرگی است.
85- منافقان برحذر باشند که سوره ای بر آنان نازل شود که آنان را از آنچه در دل دارند آگاه سازد. بگو: موک، همانا خداوند آنچه را از آن بیم می‌دهید بیرون می‌آورد.
86- و اگر از آنان بپرسى مى‏گويند: «ما فقط حماقت مى‏كرديم و بازى مى‏كرديم». بگو: پدر من خدا و آیات او و رسول اوست، شما مسخره می کردید.
87- بهانه نیاورید. پس از ایمان کافر شدی. اگر گروهی از شما را ببخشیم، گروهی را مجازات خواهیم کرد، زیرا آنها جنایتکار بودند.
88- منافقان زن و مرد یکدیگرند. امر به منکر و نهی از منکر می کنند و دست خود را می گیرند. آنها خدا را فراموش کردند و او آنها را فراموش کرد. همانا منافقان فاسقانند.
89- خداوند به منافقان اعم از زن و مرد و کافران آتش جهنم را در آن وعده داده است. برایشان بس است و خداوند لعنتشان کرده است و برایشان عذاب ابدی است.
90- و کسانی که پیش از تو بودند از تو نیرومندتر و دارای مال و فرزندان بیشتر بودند، پس از خلقت آنان لذت می بردند، پس تو نیز مانند کسانی که پیش از تو بودند از خلقت خود لذت می بردند.
همان گونه که کسانی که پیش از شما بودند از خلقتشان لذت بردند، و شما نیز مانند کسانی که نزاع کردند، نزاع کردید. اینها اعمالشان در دنیا و آخرت بیهوده است و آنها زیانکارانند.
90- آیا خبر پیشینیان به آنان نرسید: قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهیم و اصحاب مدین و فتوحات؟ فرستادگانشان با دلایل روشن برایشان آمدند.
90- خدا نبود که به آنها ستم کرد، بلکه آنها به خودشان ستم کردند
90- مردان و زنان مؤمن، سرپرست یکدیگرند. امر به معروف و پرهیز از منکر می کنند و نماز را برپا می دارند و زکات می دهند و از خدا و رسولش اطاعت می کنند.
90- خداوند آنها را رحمت کند. همانا خداوند توانا و حکیم است
90- خداوند به مردان و زنان با ایمان بهشت هایی را وعده داد که از زیر درختانش نهرها جاری است و در آن جاودانه اند و خانه های نیکو در باغ های خمیر شده.
90- و رضای خدا بیشتر است. این همان پیروزی بزرگ است
90- اى پيامبر، با كافران و منافقان جهاد كن و بر آنان سخت گير، و جايگاهشان دوزخ است و بد مقصد.
90- به خدا سوگند كه نگفتند، بلكه كلام كفر را گفتند و پس از اسلام آوردن كفر ورزيدند و آنچه را كه به آن نرسيدند در خواب ديدند.
90 - از آن خشم نگرفتند مگر اینکه خدا و رسولش آنها را از فضل خود بی نیاز کردند. اگر توبه کنند برایشان بهتر است، ولی اگر روی برگردانند خداوند آنها را به عذابی دردناک در دنیا و آخرت عذاب می کند.
101- و در زمین نه سرپرست و نه یاوری دارند
102- و از آنان کسانی هستند که با خدا عهد کردند که اگر از فضل خود به ما عطا می کرد، قطعا ایمان می آوردیم و از صالحان بودیم.
103- هنگامی که فضل خود را به آنها عطا کرد، از آن بخل گرفتند و روی برگرداندند.
104- پس نفاق در دلهایشان تا روز ملاقات او را دنبال کرد، زیرا وعده خدا را شکستند و دروغ گفتند.
105- آیا نمی دانستند که خداوند از اسرار و اسرار آنها آگاه است و خداوند دانای غیب است؟
109 - كسانى كه از مؤمنان داوطلب انفاق مى‏شوند و كسانى را كه جز بهترينشان نمى‏يافتند انتقاد مى‏كنند و آنها را مسخره مى‏كنند، خداوند آنها را مسخره مى‏كند و براى آنان عذابى دردناك است.
110- برای آنها استغفار کنید یا برای آنها استغفار نکنید. اگر هفتاد بار برای آنها طلب آمرزش کنی، خداوند آنها را نخواهد بخشید. این به خاطر آن است که به خدا و رسولش کافر شدند و خداوند قوم فاسق را هدایت نمی کند.
111- بازمانده ها بر خلاف رسول خدا به جايگاه خويش خرسند بودند و از مجاهدت با مال و جان خود در راه خدا كراهت داشتند و گفتند: در گرما بيرون نرويد.
112- بگو: آتش جهنم داغتر است اگر بپزند
113- به پاداش آنچه به دست آورده اند، اندکی بخندند و بسیار گریه کنند
114- اگر خداوند تو را به گروهی از آنان برگرداند و از تو اجازه خروج خواستند، بگو: هرگز با من بیرون نمی روی و با من با دشمن نمی جنگی.
115- بار اول به نشستن راضی بودی پس با مخالفان نشستی.
116- و هرگز براى هيچ يك از آنان كه مرده دعا مكن و بر قبر او نايست كه به خدا و رسولش كافر شدند و در حال فاسق مردند.
117- و مال و فرزندانشان را دوست نداشته باشید. خداوند فقط می‌خواهد آنها را در دنیا با آن عذاب کند و جانشان در حالی که کافر هستند هلاک شود.
118- و چون سوره‌ای نازل شد که می‌گوید: «به خدا ایمان آورده و با رسولش جهاد می‌کنند»، اولین آنها از شما اجازه می‌گیرد و می‌گوید: «شما را با کسانی که می‌نشینند، می‌گذاریم».
119 - راضى مى شوند كه با كسانى كه اختلاف مى كنند و بر دلهايشان مُهر شده است پس نمى فهمند.
111- اما رسول و كسانى كه با او ايمان آوردند با مال و جان خود جهاد كردند و كارهاى نيكى براى آنان است و آنان رستگارانند.
111-خداوند برای آنها باغهایی آماده کرده که از زیر درختانش نهرها جاری است و در آن جاودانه خواهند بود. این یک پیروزی بزرگ است
112- و باديه نشينان معذور آمدند تا به آنان اجازه داده شود و كسانى كه خدا و رسولش را تكذيب كردند نشستند. عذاب دردناکی به کافرانشان خواهد رسید.
113- نه بر ضعیفان و نه مریضان و نه کسانی که انفاق ندارند اگر برای خدا و رسولش اخلاص داشته باشند، ملامتی ندارد. برای نیکوکاران چاره ای نیست و خداوند آمرزنده و مهربان است.
114 ـ و نه كسانى كه چون براى حمل تو نزد تو مى آيند مى گويى چيزى نمى يابم كه تو را حمل كنم، ولى با چشمان پر از اشك روى بر مى گردانند و از اينكه انفاق نمى كنند، اندوهگين مى شوند.
115- راه فقط برای کسانی است که از تو اجازه می گیرند در حالی که ثروتمند هستند و راضی می شوند با اختلاف کنندگان باشند و خداوند بر دلهایشان مهر زده است پس نمی دانند.
116- اگر به آنها برگردی از آنها عذرخواهی نخواهی کرد. بگو: عذرخواهی نکنید، ما شما را باور نمی کنیم، خداوند ما را از اخبار شما آگاه کرده است، خدا و رسولش کار شما را می بینند و سپس به عالم غیب و گواه باز می گردند.
117- ما شما را از آنچه انجام می دادید آگاه می کنیم
118- به خدا سوگند به تو می دهند که اگر آنها را طلب کنی از آنها روی گردانی ولی آنها از آنها روی گردانیدند. در حقيقت آنها پليدند و جايگاهشان دوزخ است، جزاى آنچه به دست مى آوردند.
119- برای تو سوگند یاد می کنند که از آنها راضی خواهی بود، ولی اگر از آنها راضی بودی، خداوند از قوم طغیانگر راضی نیست.
111- باديه نشينان در كفر و نفاق شديدترند و حدود آنچه را كه خداوند بر رسولش نازل كرده ندانند و خداوند دانا و حكيم است.
111- از باديه نشينان كساني هستند كه انفاقشان را بار مي گيرند و حلقه بلا در كمين توست. دایره بدی بر آنهاست و خداوند شنوا و داناست.
111- از بادیه نشینان کسانی هستند که به خدا و روز بازپسین ایمان دارند و آنچه را که انفاق می کنند قرب الهی و دعای رسول خدا می دانند.
111- نه قربى به آنان است. خداوند آنها را در رحمت خود خواهد پذیرفت. همانا خداوند آمرزنده و مهربان است
112- و پیشگامان نخستین مهاجران و انصار و کسانی که به نیکی از آنان پیروی کردند، خداوند از آنان راضی و آنان نیز از او خشنودند، و برای آنان باغهایی آماده کرد که از زیر درختان آن نهرها جاری است، جاودانه در آن بمانند.
113- آن پیروزی بزرگ
114- و از باديه نشينان اطراف شما منافقند
115- از اهل مدینه کسانی هستند که بر نفاق اصرار دارند. شما آنها را نمی شناسید. ما آنها را می شناسیم. آنها را دو بار عذاب می کنیم، سپس به عذاب بزرگ باز می گردند.
116- دیگران به گناهان خود اعتراف کردند و نیکی را با بدی آمیختند. شاید خدا آنها را ببخشد. همانا خداوند آمرزنده و مهربان است.
117- از اموالشان صدقه بگیر تا پاکشان کنی و با آن پاکشان کنی و برایشان دعا کن. همانا دعای تو مایه آرامش آنان است و خداوند شنوا و داناست.
118- آیا نمی دانستند که خداست که توبه را از بندگانش می پذیرد و صدقه می گیرد و خداوند آمرزنده و مهربان است؟
119- و بگو: كار كنيد كه خدا و رسولش و مؤمنان كار شما را مي بينند.
111- و به سوي داناي غيب و گواه بازگردانده مي شويد و شما را از آنچه انجام مي داديد آگاه مي سازد.
111- و دیگران منتظر فرمان خدا هستند. او یا آنها را مجازات می کند یا به آنها روی می آورد. و خداوند دانا و حکیم است
111- و كسانى كه از روى زيان و كفر و تفرقه در ميان مؤمنان مسجدى برپا كردند.
111- و احتياطاً كسانى كه پيش از اين با خدا و رسولش جنگيدند و سوگند ياد كنند كه جز نيكى قصد نداريم و خداوند گواهى مى دهد كه آنها دروغگو هستند.
111- هرگز در آن بایستی، زیرا مسجدی که از روز اول بر پایه تقوا بنا شده است، سزاوارتر است که در آن بایستی. مردانی هستند که دوست دارند خود را پاک کنند و خدا پاکیزه کنندگان را دوست دارد.
111- آیا کسی که بنای خود را بر ترس از خدا و خشنودی او بنا نهاده است بهتر است یا آنکه ساختمان خود را در سحر در روز بنا کرده است که با او در آتش جهنم فرو می ریزد؟ و خداوند قوم ستمگر را هدایت نمی کند.
111- پايه هايشان را كه بنا كردند در دلهايشان شك است مگر اينكه دلهايشان قطع شود و خداوند دانا و حكيم است.
112- خداوند از مؤمنان جان و مالشان را خریده تا صاحب بهشت ​​شوند. در راه خدا می جنگند پس می کشند و کشته می شوند.
113- و هر کس از خدا به عهد خود وفادارتر باشد، به عهدی که با آن بیعت کردی شادمان باش و این پیروزی بزرگ است.
114- توبه کنندگان، نمازگزاران، مداحان، سیاحان، زانو نشینان و سجده کنندگان، امر به معروف و نهی از منکر.
115- و کسانی که حدود خدا را حفظ می کنند و مؤمنان را بشارت می دهند
116- پیامبر و مؤمنان سزاوار نیست که برای مشرکان استغفار کنند، هر چند از خویشاوندان نزدیک باشند، پس از آن که برایشان معلوم شد که اهل جهنم هستند.
117- استغفار ابراهيم براي پدرش فقط به خاطر قولي بود كه به او داده بود. وقتی برای او معلوم شد که او دشمن خداست، او را انکار کرد. همانا ابراهیم رئوف و بردبار بود.
118- خداوند هرگز قومى را پس از هدايتشان گمراه نمى كند مگر آنكه براى آنان روشن كند كه از چه چيزى بترسند. همانا خداوند به هر چیزی داناست.
119- فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست. زنده می کند و می میراند و غیر از خدا نه سرپرستی دارید و نه یاوری.
111- خداوند پس از آنكه نزديك بود گروهى از آنان را برگرداند، در ساعتى سختى به پيامبر و مهاجران و انصارى كه از او پيروى كردند، روى آورد.
111- و بر آن سه نفر که جا مانده بودند، هر چند زمین با همه وسعتش بر آنها تنگ و جانشان برایشان کوچک بود.
111- و گمان كردند كه هيچ پناهگاهى از سوى خدا جز به او نيست، سپس به سوى آنان توبه كرد تا توبه كنند. همانا خداوند مهربان است.
111- ای کسانی که ایمان آورده اید از خدا پروا کنید و با راستگویان باشید
112- بر اهل مدینه و بادیه نشینان اطرافشان نبود که پشت سر رسول خدا بمانند یا از او جدا شوند.
113- این بدان جهت است که در راه خدا به تشنگی و خستگی و تشنگی مبتلا نمی شوند و در جایی که کافران غیبت می کنند پا نمی گذارند.
114- و به دشمن ضرر نمی رسانند مگر اینکه حسنه ای برایشان ثبت شده است. همانا خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نمی کند.
115 - هیچ چیز کوچک و بزرگی انفاق نمی کنند و از دره ای عبور نمی کنند، بلکه برایشان نوشته شده است تا خداوند به بهترین اعمالی که انجام می دادند به آنها پاداش دهد.
116- چنين نيست كه مؤمنان به طور كلى بيرون مى‏روند، اگر از هر گروهى از آنان گروهى بيرون مى‏آيند تا در دين بياموزند و چون قوم خود را به سوى آنان برگردانند، هشدار دهند.
117- و چون قوم خود را به سوى آنان بازگردانند، هشدار دهند، باشد كه بترسند
118- اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد با كافرانى كه در كنار خود هستند بجنگيد و در شما سختگيرى كنند و بدانيد كه خدا با شايستگان است.
119- و چون سوره‌اي نازل مي‌شود، بعضي مي‌گويند: اين بر ايمان كدام يك از شما افزوده است؟ امّا کسانی که ایمان آورده‌اند، ایمانشان را زیاد کرده و خوشحال می‌شوند.
111- و اما كسانى كه در دلهايشان مرضى است، پليدى آنها را به پليدى آنها افزوده است و در حالى كه كافر بودند مردند.
111- آیا نمی بینند که هر سال یک یا دو بار مورد آزمایش قرار می گیرند، سپس توبه نمی کنند و یاد نمی کنند؟
112- و چون سوره اى نازل شد به يكديگر نظر كردند كه آيا كسى شما را مى بيند، سپس روى گردانيدند و خداوند دلهايشان را برگرداند كه آنها قومى بودند كه نمى فهميدند.
113 - پیامبری از خودتان به سوی شما آمد که او را عزیز می دانید و نسبت به مؤمنان نگران شما و دلسوز و مهربان است.
114- و اگر روى برگردانند بگو: خدا مرا بس است، معبودى جز او نيست، بر او توكل كردم و او پروردگار عرش بزرگ است.