بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
اید الرحمن رفاه الپاشا
خدا رحمتش کند
سمک بن خرشا رضی الله عنه
این شهر بزرگ ترین رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است
آنها در یکدیگر موج می زند
آماده شدن برای رویارویی با دشمن
اینها اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم هستند
با زره آهنین مثل شیر خشم می آیند و می روند
در آرزوی شهادت می سوزند
و برای جلب رضایت خداوند
این رسول خدا صلی الله علیه و آله است
او با لباس ملتش نزد مردم می رود
آماده دیدار با دشمن و دشمن خدا
همین که چشم مسلمانان به او افتاد
تا اینکه سینه هایشان آتش گرفت
دلشان از اراده و شجاعت می سوخت
و اینها پسران مهاجر و انصار هستند
به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نزدیک می شوند
سن هیچ یک از آنها بیش از پانزده سال نیست
آنها قد کوتاه خود را دراز می کنند
و سینه های حساس خود را پف می کنند
مردانگی در برابر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ظاهر شوند
به امید اینکه او به آنها اجازه دهد
او به آنها این فرصت را می دهد که زیر پرچم او مبارزه کنند
و شهادت در راه خدا نزد اوست
وقتی جمعیت کامل شد
تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله شمشیر خود را در دست گرفت و فرمود:
چه کسی این شمشیر را می گیرد؟
دست های زیادی به سمت او دراز شد
همه می خواهند شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله را به دست آورند
و شما آن را دارید
رسول اکرم صلی الله علیه و آله پاسخ داد
فرمود: هر که شمشیر بگیرد این حق را دارد
سپس مردانی از جمله عمر بن خطاب به سوی او برخاستند
الزبیر بن العوام و دیگران
پس دست نگه دار
تا اینکه سمک بن خرشا نزد او آمد
برادر بنی سعید
او را ابودجانه می گفتند
و او گفت
و حق شمشیر تو چیست ای رسول خدا؟
ایشان رضی الله عنه فرمودند
برای رضای خدا با آن می جنگید
تا اینکه خداوند بر تو پیروز گرداند و یا کشته شوی
و او گفت
من او را آن گونه که شایسته است می گیرم یا رسول الله
پس آن را به او داد
سپس گردن ها به ابودجانه چرخید
که رسول خدا صلی الله علیه و آله شمشیر خود را به او داد
و تأثیر او بر شیوخ مهاجرین و شوالیه های انصار
ابودجانه در جنگ ناشناخته نبود
از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
یا غوطه ور است
همه آنها او را به عنوان فردی شجاع می شناسند
او از مرگ نمی ترسد
همه باند قرمز او را می شناسند
که با آن سرش را می بندد وقتی آمیزش گرم است
دو گروه ملاقات کردند
به آن می گویند باند مرگ
همه آنها راه رفتن او را در حالی که بین ردیف ها حرکت می کند تحسین می کنند
برای دوئل کردن با همتایان
اما برخی از اصحاب ارجمند این امتیاز را به او دادند
که پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله به او عطا فرمود
اجازه دهید صحبت را به یکی از آنها بسپاریم
تا از این خبر ابودجانه برایمان بگوید
روی خودش امضا کرد
زبیر بن العوام گفت
در خودم پیداش کردم
وقتی از رسول خدا صلی الله علیه و آله خواستم که شمشیری به من بدهد
او من را از این کار منع کرد
ابودجانه آن را به او داد
و گفتم: من فرزند صفیه بنت عبدالمطلب هستم.
عمه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
و بر قله قریش به افتخار و جلال ایستاده ام
و من به سمت او برخاستم
از او خواستم که شمشیر را به من بدهد
پس از من روی برگرداند و آن را به او داد
به خدا سوگند ببینم با او چه می شود
سپس او رفت، پس من نیز به دنبال او رفتم و او را دنبال کردم
صبح روز بعد در مقابل لشکر مشرکان
بند قرمزش را بیرون آورد و دور سرش بست
وقتی انصار او را دیدند
رو به همدیگر کردند و گفتند
ابودجانه بند مرگ را به دور سرش بست
و بنابراین آنها به او می گفتند که اگر در این مورد متعصب شد
سپس با دست راست خود شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله را کشید.
او شروع به راه رفتن کرد و با تکان دادن بین ردیف ها
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به او نگاه کرد و فرمود
این عملی است که خدا و رسولش از آن متنفرند
جز در این کشور
یعنی محل ملاقات دشمنان خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم.
سپس ابودجانه به راه افتاد
او آهنگی می خواند که دل ها را می لرزاند
سینه ها پر از غیرت و بزرگواری است
سپس به مشرکان روی می‌آورم
او به میان صفوف آنها می رسد و سرگردان می شود
او با کسی ملاقات نکرد اما او را کشت
مردی در لشکر مشرکان بود
او همیشه دنبال زخم مسلمانان بوده است
و آنها را یکی یکی تمام کنید
ابودجانه را دیدم که به سوی او می رود
مرد را دیدم که به ابودجانه نزدیک می شود
پس از خدا خواستم که آنها را جمع کند
و مرگ این کافر به دست ابودجانه باشد
دیری نگذشت که ملاقات کردند
آنها در کمتر از یک چشم به هم زدن دو ضربه با شمشیرهای خود رد و بدل کردند
ضربه حریف را ابودجانه با سپر خود دریافت کرد
دنده سرب خود را از دست داد
و اما ضربه ابودجانه
برخی از مشرکان کشته شده اند
پشت سرش گذاشت و در خون خودش شنا کرد
او به هجوم به صفوف ادامه داد
او با شمشیر از دست رسول خدا صلی الله علیه و آله گریخت
مقابله با دشمنانش
گاهی او را در سمت راستش می دیدم
و گاهی به سمت شمال
گاهی جلو یا پشت سرش
سپس ابودجانه شخصی را دید که در میان صفوف مشرکان راه می رفت
آنها را به هیجان می آورد
آنها را به کشتن رسول خدا صلی الله علیه و آله تحریک کرد
پس به او نزدیک شد و با شمشیر بر سرش افتاد
اما شمشیر به زودی از او دور شد
پس به او نزدیک شدم و در این مورد از او پرسیدم
و او گفت
میدونستم یکی از اون زنهاست
کسانی که ابوسفیان بن حرب با خود به جنگ آورد
پس بزرگ ترین شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله را گرامی داشتم
برای کشتن یک زن با آن
سپس دانستم که رسول الله صلی الله علیه وسلم
شمشیرش را سر جایش گذاشت
و گفتم: خدا و رسولش داناترند.
ابودجانه به دفاع از اسلام و مسلمانان ادامه داد
با شمشیر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم
تا زمانی که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم
زنده
هنگامی که به پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله پیوست
با بالاترین رفیق
ابودجانه شمشیر خود را زمین گذاشت
در اطاعت از ابوبکر صدیق
جانشین رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
وقتی ابن حنیفه با مرتدین مرتد شد
دسته دسته شروع به ترک دین خدا کردند
مسیلمه دروغگو از پیشگو پیروی کرد
صدیق رضی الله عنه لشکر بزرگی برای آنان آماده کرد
در آن صورت صحابه از جمله مهاجران و انصار آمده است
در رأس آنها ابودجانه قرار داشت
صاحب شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
سپس پرچم لشکر را برای سیف الله خالد بن الولد قرار داد
ریختن سربازان مسلمان بر ضد دشمنان خدا نشانه وحشت است
مسيلمه و همراهان او مانند كوهها استوار ماندند
نبردهایی بین دو تیم درگرفت و پسرها را در وحشت فرو برد
کشتار زیادی بین دو گروه روی داد
چیزی که تعداد کشته ها را افزایش داد
به جز رژیم تنهایی و وحشی
آنگاه دیری نپایید که مسلمانان به نفع دشمن خود بودند
بعد از یک امتحان و سختی طولانی
مسیلمه دروغگو و هزاران نفر از سربازانش طرف شدند
به باغی که آن موقع به باغ مرگ معروف بود
پشت دیوارهای ممنوعه آن مستحکم شدند
آنها پشت درهای بسته پنهان می شوند
و هنگامی که مسلمانان از نیرنگ ها خسته شدند
البراء بن مالک الانصاری
جسورانه ترین اقدام قهرمانانه در تاریخ رستگاری روی زمین
جایی که توانست دروازه های باغ را در مقابل سربازان مسلمان بگشاید
یاران رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
با سیلابی به باغ مرگ هجوم می آورند
و طلسم منو را روی کسانی که در آن هستند قرار دادند
برخی از آنها از درهای باغ وارد باغ شدند
دیگران خود را از دیوارهایش به سوی آن پرتاب کردند
ابودجانه یکی از آنها بود
ابودجانه خود را از یکی از دیوارهای بلند باغ به داخل باغ انداخت
وقتی روی زمین او افتاد، پایش شکست
نه به او اهمیت می داد و نه به او اهمیت می داد
اما شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله کشیده شد.
و او را وادار به تقسیم درجات کرد
با تکیه بر پای راستش
تا اینکه به مصلیمه دروغگو رسید
با ضربه شمشیر بر او افتاد
این در لحظه ای بود که وحشی بن حرب به او شلیک کرد
ضربه ای از نیزه اش
غرور پیغمبر دروغین بین آنها افتاد، مرده دراز کشیده و در خون خود غوطه ور بود
در آن
یاران مسیلمه از شوالیه ای که با یک پا می جنگید متنفر بودند
می خواهند او را حذف کنند
او هنوز با آنها می جنگد و آنها با او می جنگند
تا اینکه پایش بیرون آمد
ضربات شمشیر و نیزه بر او زیاد شد
افتخار کشته شدن در مقام شهادت
اما ابودجانه
برای آخرین بار چشمانش را نبست
فقط بعد از دیدن سربازان مسلمان
پرچم های اسلام را در سرزمین الیمامه برافراشته اند
رسول خدا صلی الله علیه و آله شمشیر به او داد
در میان شیوخ مهاجرین و شوالیه های انصار بر او تأثیر گذاشت