خلاصه مفاهیم اهل سنت
منفعت اعضا و بندگی روزگار
کسى که خداجوى مى کند، مى فهمد که هر یک از اعضاى او سودى دارد
هر زمان بندگی خودش را دارد
او می داند که خداوند در هر عضوی از بنده امر و نهی دارد
و بر او نعمت است
هر که فرمان خدا را در مورد این عضو انجام دهد
از حرامش دوری کرد، زیرا شکر نعمت هایش را به جا آورد
هر که شکر نعمتی را بجا آورد، بهره و لذت خود را از آن کامل کرده است
او همچنین می داند که هر زمان او نوعی بندگی است که او را به پروردگارش نزدیک می کند و به او نزدیک می کند.
اگر وقتش را با این بندگی پر کند به سوی پروردگارش پیش می رود
اگر مشغول خوشگذرانی یا استراحت و بیکاری باشد، به تأخیر می افتد
بنده همچنان در حال حرکت به جلو یا عقب است
اصلاً مانعی ندارد
خداوند متعال به کسانی از شما که می خواهند پیشرفت کنند یا عقب بمانند فرمود
از ایستادن در جای خود سخنی به میان نیاورد
بین بهشت و جهنم جایی نیست
راهی جز دو سرزمین برای تو نیست
هر که با اعمال نیک به بهشت نرود
او با اعمال بد به جهنم می رود