WEBVTT

00:00:00.180 --> 00:00:08.929
خلاصه مفاهیم اهل سنت

00:00:08.929 --> 00:00:15.140
رابطه عبادت، عدالت و حسن خلق

00:00:15.140 --> 00:00:20.140
زیرا عبادت به معنای جامع آن چنان که ابن تیمیه آن را تعریف کرده بود

00:00:20.140 --> 00:00:28.140
نامی که شامل هر آنچه خداوند دوست دارد و راضی است، چه گفتار و کردار ظاهری و چه پنهان را شامل می شود

00:00:28.140 --> 00:00:35.140
او درستی را به عنوان نامی که به همه خوبی ها، احسان و نیکی ها داده شده است، تعریف کرد

00:00:35.140 --> 00:00:40.140
یا لفظ جامع تمام صفات حسنه است

00:00:40.140 --> 00:00:48.140
خداوند متعال می فرماید: «حق این نیست که روی خود را به سوی مشرق و مغرب بگردانید».

00:00:48.140 --> 00:00:57.140
اما پارسا کسی است که به خدا و روز بازپسین و فرشتگان و کتاب و پیامبران ایمان بیاورد.

00:00:57.140 --> 00:01:02.140
او از روی عشق به خویشاوندان و یتیمان و فقرا پول می داد

00:01:02.140 --> 00:01:10.140
و راه ساخت و گدایان و بردگان آزاد کرد و نماز برپا داشت و زکات داد

00:01:10.140 --> 00:01:19.140
و آنان که در هنگام عهد و پیمان وفای به عهد خود وفا می کنند و در سختی ها و مصیبت ها و مصیبت ها صبر می کنند.

00:01:19.140 --> 00:01:25.140
آنان راستگویانند و آنان پرهیزگاران

00:01:25.140 --> 00:01:33.140
ذکر ارکان ایمان و انفاق مستحب و واجب و نماز و وفای به عهد و صبر.

00:01:33.140 --> 00:01:39.140
بنابراین، حقانیت، عقیده، عبادت و اخلاق را در هم آمیخت

00:01:39.140 --> 00:01:45.140
به این ترتیب، عدالت با عبادت به معنای جامع آن همپوشانی دارد یا مترادف است

00:01:45.140 --> 00:01:50.140
هنگامی که از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در مورد حق و گناه سؤال شد

00:01:50.140 --> 00:01:55.140
فرمود: انصاف حسن خلق است. به روایت مسلم

00:01:55.140 --> 00:02:03.140
این معنای خاصی است که در زمینه اخلاق از صلاحیت کوتاه می آید و نقص بلاغی اضافی است.

00:02:03.140 --> 00:02:10.139
به این معناست که حسن خلق، رکن بزرگ عدالت است، نه این که همه آن درستی است

00:02:10.139 --> 00:02:16.139
این چنین است که رضی الله عنه می فرماید: حج عرفات است

00:02:16.139 --> 00:02:21.139
مقصود این است که بزرگ ترین رکن آن است زیرا حج به آن مقید است

00:02:21.139 --> 00:02:30.210
بدين ترتيب روشن مي شود كه حسن خلق ركن عظيم تقوا و عبادت به معناي جامع آن است

00:02:30.210 --> 00:02:35.340
همان گونه که تقوا با عبادت به معنای جامع آن تلاقی می کند

00:02:35.340 --> 00:02:41.340
با تقوا هم تداخل دارد، زیرا بین آنها کلی و خاص است

00:02:41.340 --> 00:02:46.340
اگر در ذكر جمع شود، نيكوكاري معطوف به اطاعت است

00:02:46.340 --> 00:02:50.340
تقوا در جهت دوری از حرام است

00:02:50.340 --> 00:02:54.340
اگر از هم جدا شوند، دوباره به هم می پیوندند