بسم الله الرحمن الرحیم
بهترین نمونه ها و موضع گیری های قرن ها
هنگامی که رسول می خواهد یا صحبت می کند، از او پیروی کنید
جمهوری موادده
پیشبرد
تصاویری از زندگی فالوورها
نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
خدا رحمتش کند
عامر بن عبدالله تمیمین
خدا رحمتش کند
اکنون در سال چهاردهم هجری هستیم
و اینها اولین هادیان، دختران صحابه ارجمند و پیروان ارشد هستند
آنها شهر بصره را طراحی می کنند
به دستور خلیفه مسلمین عمر بن الخطاب رضی الله عنه.
آنها تصمیم گرفتند آن را به یک شهر جدید تبدیل کنند
اردوگاهی برای لشکریان متجاوز مسلمان در ایران
و زمینه ای برای دعوت به سوی خداوند متعال
و چراغی برای برافراشتن کلام او در زمین
و اینجا توده های مسلمانان هستند
شما از همه جای شبه جزیره عربستان به شهر جوان سفر می کنید
از نجد، از حجاز، از یمن
حضور در خط مقدم مسلمانان
در میان مهاجران کسانی از نجد بودند
دختری از بنی تمیم
نام او عامر بن عبدالله التمیمیه الانباری است
عامر بن عبدالله در آن زمان جوانی بود
موهای جوانی ریان پژمرده شده است
صورت درخشنده، روح پاک دل
بصره علیرغم مدرن بودنش یکی از ثروتمندترین کشورهای مسلمان بود
و فراوان ترین ثروت
به دلیل غنایم جنگی که به سمت آن سرازیر می شد
با طلای تازه ریخته می شود
یعنی طلای خالص
اما الفت التمیمی عامر بن عبدالله است
او هیچ مسئولیتی در تمام این کارها نداشت
با آنچه در دست مردم بود زاهد بود
آرزوی آنچه خدا دارد
روی گردانی از دنیا و زینت های آن
روی آوردن به خدا و رضای او
او مرد و رهبر بصره در آن زمان بود
صحابی بزرگ ابوموسی اشعری رضی الله عنه
و صورتش در بهشت می درخشد
او فرماندار شهر آباد است
او رهبر لشکریان مسلمانان است که از هر جهت از آن خارج می شوند
او امام مردم و معلم آنهاست
و راهنمای آنها به سوی خداوند متعال
عامر بن عبدالله در صلح و جنگ به ابوموسی اشعری تمسک کرد
در سفر و سفر او را همراهی کرد
پس کتاب خدا را تازه و تازه از او گرفت
بر فؤاد محمد صلی الله علیه و آله نیز نازل شد
حدیث رسول خدا صلی الله علیه و آله را نقل کردند
درست است، متصل به پیامبر اکرم
به دست او دین خدای متعال را فرا گرفت
وقتی به آنچه از دانش می خواست رسید
او زندگی خود را سه قسمت کرد
پس به دایره های ذکر تقسیم شد
مردم در مسجد بصره قرآن می خوانند
و بخشی از عبادت عقب نشینی می کند
او در دستان خدا راست می ایستد
تا پاهایش خسته شود
و به عرصه های جهاد تقسیم شد
او شمشیر خود را به عنوان مبارز در راه خدا می کشد
او هرگز در زندگی خود جایی برای هیچ چیز دیگری باقی نگذاشت
تا اینکه او را عابد و زاهد بصره نامیدند
از اخبار عامر بن عبدالله بود
اتفاقی که برای یکی از مردم بصره افتاد
گفت: من با کاروانی که عامر بن عبدالله در آن حضور داشت، سفر کردم
وقتی شب به سراغمان آمد
ناخوشایند ماندیم
گروهی از درختان در حوض آب است
عامر وسایلش را جمع کرد
سپر خود را به درخت بست
و افسارش دراز است
او به اندازه کافی از زمین علف جمع کرد تا نیازهایش را برآورده کند
و آن را پیش او بگذار
سپس وارد جنگل شد و در آن نفوذ کرد
پس با خودم گفتم
به خدا سوگند از او پیروی خواهم کرد
و ببینید در این شب در اعماق جنگل چه می شود
ادامه داد تا به تپه ای رسید که درختان آن را احاطه کرده بودند
از دید پنهان است
پس رو به قبله شد
برخاست و نماز خواند
من نماز او را بهتر، نه کاملتر و نه خاضعتر از او ندیده ام
وقتی دعایی کرد که خدا خواسته بود
شروع کرد به دعا کردن با خدا و صحبت کردن با او
پس این چیزی بود که او گفت
خدای من، تو مرا به فرمان خود آفریدی
تو مرا به خواست خود در مصیبت های دنیا زنده کردی
بعد به من گفتی
نگه دارید
ای قوی و محکم، اگر مرا به مهربانی خود نداری، چگونه تو را در آغوش بگیرم؟
خدای من
تو می دانی که اگر من این دنیا و همه چیز را در آن داشتم
بعد باعث شدی احساس خوشایندی داشته باشم
چون به شاگردش داد
پس جانم را به من عطا کن ای مهربان ترین مهربانان
خدای من
تو را با عشقی دوست داشتم که هر بلای را آسان می کرد
و مرا به هر حکمی راضی می کرد
من به دوست پسرت اهمیتی نمیدم
چه شده ام و چه شده ام
مرد بصری گفت
بعد خوابم برد
پس پلک هایم را به پلک تسلیم کردم
بعد من هنوز می خوابم و بیدار می شوم
عامر در موضع خود راست است
به دعاها و مونولوگ هایش ادامه داد
تا نفس صبح
وقتی سحر بر او ظاهر شد
led نوشته شده
سپس شروع به دعا كرد و فرمود:
خدایا دیگه صبح شده
مردم آمدند و رفتند
لطفا لطفا
و هر کدام نیازی دارند
و اگر عامر به تو نیاز دارد
تا او را ببخشم
خدایا حاجات من و آنها را برآورده کن
ای بخشنده ترین سخاوتمندان
خدایا سه بار ازت پرسیدم
پس دو تا به من دادی
و یکی منو بلاک کرد
خدایا به من بده
تا بتوانم تو را آن گونه که دوست دارم و می خواهم پرستش کنم
سپس از جای خود بلند شد
بعد نگاهش به من افتاد
او می دانست آن شب کجا با او بودم
او از این موضوع به شدت نگران شد
او با ناراحتی به من گفت
می بینم که امشب مرا نگاه می کردی ای برادر بصره
پس گفتم بله
و او گفت
آنچه را از من دیدی بپوشان، خداوند تو را خواهد دید
پس گفتم
به خدا سوگند این سه چیزی را که از پروردگارت خواستم به من خواهی گفت
یا آنچه را که از شما دیدم به مردم بگویید
و او گفت
وای بر تو، این کار را نکن
پس گفتم این چیزی است که به شما می گویم
وقتی اصرار من را دید گفت:
من به شما می گویم که عهد و عهد خدا را به من بدهید
اینو به کسی نگو
پس گفتم
شما عهد و عهد خدا را دارید
آیا تا زنده ای رازی را برایت فاش نکنم؟
و او گفت
در دینم از چیزی بیشتر از زن ترس نداشتم
پس از پروردگارم خواستم که محبت مرا نسبت به آنان از قلبم بزداید
بنابراین او به من پاسخ داد
تا اینکه دیگه برام مهم نبود
من یک زن یا یک دیوار را دیدم
پس گفتم این یکی است
دومی چیست؟
و او گفت
دوم این که از پروردگارم خواستم که جز از او نترسد
بنابراین او به من پاسخ داد
آنقدر که به خدا سوگند از هیچ چیز در زمین و آسمان جز از خود نمی ترسم
گفتم سومی چی؟
و او گفت
از پروردگارم خواستم که خوابم را برطرف کند
تا شب و روز او را هر طور که می خواهم عبادت کنم
او من را از انجام این سوم منع کرد
وقتی این را از او شنیدم
به او گفتم
خیالت راحت باشه
شما شب خود را ایستاده می گذرانید
و روز خود را با روزه سپری می کنید
بهشت با کمتر از آنچه می سازید به دست می آید
آتش کمتر از آن که آسیب ببیند از آتش محافظت می شود
و او گفت
می ترسم جایی که پشیمانی فایده ای ندارد پشیمان شوم
به خدا سوگند برای عبادت تلاش خواهم کرد
هیچ راهی برای تلاش پیدا نکردم
اگر زنده بمانم
به رحمت خدا
و اگر وارد آتش شوید
با سهل انگاری من
اما عامر بن عبدالله
او فقط یک راهب شب نبود
اما او همچنین یک شوالیه روز بود
هیچ مؤذنی اجازه جهاد فی سبیل الله را نداد
مگر اینکه در خط مقدم پاسخگویی به تماس او باشد
سپس با مجاهدین برای یکی از حملات آماده شد
از سلام و احوالپرسی با مردم دست کشید
برای انتخاب یارانش
اگر او عاشق ربکا شود، او با او موافق است
به آنها گفت
آهای این مردم
من می خواهم شما را همراهی کنم
مشروط بر اینکه از خودتان سه اجازه به من بدهید
آنها می گویند: آنها چه هستند؟
و او می گوید
اول اینکه بنده تو خواهم شد
هیچ یک از شما هرگز در خدمت با من رقابت نخواهید کرد
دوم اینکه من مؤذن شما باشم
هیچ یک از شما با من در اذان مناقشه نکند
سوم اینکه من تا آنجا که می توانم برای شما خرج می کنم
اگر بگویند بله به آنها اضافه می شود
و اگر یکی از آنها در مورد آن با او اختلاف داشت
آنها را برای دیگران گذاشت
عامر یکی از آن مجاهدان بود
کسانی که در هنگام وحشت زیاد می شوند
و به هنگام طمع کاهش می یابند
پوشیده از تاریکی است
و هیچ کس جز او نمی تواند آن را فریب دهد
اما او با گوسفندان پاکدامن است
و هیچ کس دیگری او را نخواهد بخشید
این سعد بن ابی وقاص است
پس از القادسیه به ایوان کسری می رسد
عمر بن مقر دستور می دهد
برای جمع آوری غنایم و شمارش
یک پنجم آن را به بیت المال مسلمین بفرستد
بقیه آن بین مجاهدین تقسیم شده است
او ثروت، روابط و اشیای گرانبها را در دستان خود جمع کرد
که فراتر از توصیف و فراتر از محدودیت است
اینجا سبدهای بزرگی وجود دارد
مهر سرب
پر از ظروف طلا و نقره
پادشاهان ایران با آن غذا خوردند
جعبه هایی از چوب گرانبها وجود دارد
لباس و روسری کسری در آن انباشته بود
زره آن با نگین و مروارید آراسته شده است
اینها سبدهایی پر از جواهرات گرانبها هستند
و شاهکارهای کلکسیونی
اینها غلافهای حاوی شمشیرهای شاهان ایرانی است
شاه پس از پادشاه
و شمشیرهای شاهان و دلالان
که در طول تاریخ تابع ایرانیان بودند
در حالی که کارگران مشغول شمارش این غنایم بودند
در دید و شنید مسلمانان
مردی ژولیده و خاک آلود به مردم نزدیک شد
و حق بزرگی دارد
وزن سنگین
با دو دست نگه داشت
پس تامل کن
پس درست است
آنها هرگز به کسی مثل او نگاه نکرده بودند
و در آنچه جمع کردند یافت نشدند
چیزی شبیه یا مشابه آن
بنابراین آنها به داخل نگاه کردند
اگر پر از شاهکارهای مروارید و جواهرات بود
به آن مرد گفتند
این گنج گرانبها را از کجا پیدا کردی؟
و او گفت
غنائم او در فلان جنگ
در فلان مکان
و گفتند
چیزی ازش گرفتی؟
و او گفت
خداوند شما را هدایت کند
به خدا این حقیقت است
و تمام آنچه پادشاهان ایران در اختیار داشتند
من به اندازه کافی ناخن گیر ندارم
اگر حق بیت المال مسلمین بر آن نبود
آنچه از سرزمین او برانگیختی
برای شما نیاوردم
گفتند: تو کیستی؟ خداوند شما را گرامی داشته است
و او گفت
نه، قسم می خورم
نمیگم از من تعریف کن
من به کسی نمی گویم که به من وام بدهد
یعنی از من تعریف کنند
اما خدای متعال را شکر می کنم
به اجر او امیدوارم
سپس آنها را رها کرد و رفت
پس به مردی از خود دستور دادند که از او پیروی کند
و اخبارش را برایشان بیاورد
مرد همچنان او را دنبال می کرد
و او آن را نمی داند
تا اینکه به یارانش رسید
وقتی از آنها در مورد آن می پرسم
گفتند شما او را نمی شناسید
او زاهد بصره است
عامر بن عبدالله تمیمی
اما زندگی عامر بن عبدالله
با وجود آنچه در مورد او می دانستم
بدون مزاحمت نبود
او از آسیب رساندن به مردم در امان نبود
او در معرض آنچه ستمگران با آن مواجه می شوند قرار گرفت
با حرف حق
منکران منکران
کسانی که برای حذف آن تلاش می کنند
یک علت مستقیم بود
در آسیبی که خورد
مردی از عون را دید
صاحب شرط بصره
او در چوکی گرفتار شد
مردی از اهل ذمه
و او را با خود کشید
ذمی از مردم کمک می گیرد و می گوید
کمکم کن خدا اجرت بده
ای امت مسلمین به وظیفه پیامبرت احترام بگذار
عامر به او نزدیک شد و گفت
آیا سهم خود را پرداخت کرده اید؟
گفت بله انجام دادم
رو به مردی که طنابش را گرفته بود کرد و گفت
آنچه شما از او می خواهید
و او گفت
من می خواهم او با من بیاید
باغ صاحب شرط را جارو کند
یعنی تمیز کردنش
به ذمی گفت
از این کار لذت ببرید
گفت نه
این قدرت من را ضعیف می کند
این مرا مشغول به دست آوردن رزق و روزی فرزندانم می کند
عامر رو به مرد کرد و گفت: او را رها کن.
گفت: اجازه نمی دهم.
عامر چی بود؟
با این حال، او ردای خود را به بیرون انداخت
بر ذمه و گفت
به خدا سوگند حفظ محمد صلی الله علیه و آله و سلم تا زمانی که من زنده هستم فراموش نمی شود.
سپس مردم جمع شدند
آنها به عامر با مرد کمک کردند
اهل ذمه را به زور نجات دادند
او از دستیاران صاحب شرط نبود
اما عامر را متهم به ترک اطاعت کردند
آنها او را به خروج از سنت و جامعه متهم کردند
و گفتند
او مردی است که با زنان ازدواج نمی کند
گوشت و شیر حیوان نمی خورد
او از فریب شوراهای حاکمان برمی خیزد
موضوع او را به امیرالمؤمنین(ع) رساندند
عثمان بن عفان رضی الله عنه
دستور خلیفه و والی او بر بصره
عامر بن عبدالله را به مجلس خود دعوت کند
و از او درباره آنچه به او نسبت داده شده است بپرسم
و دانش خود را بالا ببرد
پس والی بصره عامر را احضار کرد و گفت
امیرالمؤمنین خداوند عمرش را طولانی کند
به من دستور داد که از تو در مورد مسائل منسوب به تو سؤال کنم
و او گفت
بپرس که امیرالمؤمنین چه دستوری داد؟
و او گفت
چرا سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله را نادیده می گیرید؟
او حاضر به ازدواج نیست
و او گفت
من از روی بی میلی به سنت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ازدواج را ترک نکردم.
من شهادت می دهم که در اسلام رهبانیت وجود ندارد
اما من کسی هستم که دیدم او یک روح دارد
پس آن را برای خدای متعال ساخت
می ترسید همسرش او را شکست دهد
و او گفت
چرا گوشت نمی خوری؟
و او گفت
بلکه اگر هوس کنم و پیداش کنم می خورم
اما اگر آن را دوست نداشته باشم
یا می خواستم و پیداش نمی کردم
من نمیخورم
و او گفت
چرا پنیر نمی خوری؟
و او گفت
ما در منطقه ای هستیم که مجوسی ها پنیر درست می کنند
آنها مردمی هستند که بین حیوانات مرده و ذبح شده فرقی نمی گذارند
می ترسم این پنیر مایه پنیر باشد
از یک گوسفند نکشته
هیچ دو شاهد مسلمان شهادت ندادند
پنیری است که با مایه پنیر گوسفند ذبح شده درست می شود
من آن را خوردم
و او گفت
چه چیزی مانع از آمدن شما به فرمانداری و حضور در شوراهای آنها می شود؟
و او گفت
جویندگان زیادی در دروازه های شما هستند
پس آنها را به خود دعوت کنید
و نیازهای آنها را با شما برطرف کنید
و کسانی را که به آنها نیازی ندارید رها کنید
سخنان عامر بن عبدالله را مطرح کرد
به امیرالمؤمنین عثمان بن عفان
رد اطاعت را در آن نیافت
یا خروج از سنت و اجتماع
با این حال، آن آتش شر را خاموش نکرد
در مورد عامر بن عبدالله شایعات بسیار شد
تقریباً بین طرفداران مرد و مخالفان او درگیری وجود داشت
پس عثمان رضی الله عنه دستور حرکت او به شام را صادر کرد
و آن را منزلگاه خدا قرار ده
او به ولی خود توصیه کرد که بر شام حکومت کند
معاویه بن ابی سفیان
مورد استقبال قرار گیرد
و مراقب حرمت او باشد
روزی که عامر بن عبدالله تصمیم گرفت
برای ترک بصره
بسیاری از برادران و شاگردانش برای وداع با او بیرون آمدند
او را پهن کردند تا به حومه حرم رسیدند
محلی در حومه بصره است
و آنجا به آنها گفت
من دعا کننده هستم، پس به دعای من ایمان بیاور
گردن مردم به سمت او چرخید
و حرکتشان آرام شد
چشمانشان به او دوخته شد
دستانش را بالا آورد و گفت
ای خدایی که به من خیانت کرد و به من دروغ گفت
این دلیل اخراج من از کشورم بود
و تفاوت من با دوستانم
خدایا من او را بخشیدم
پس او را ببخش
در دین و دنیایش به او سعادت عطا کن
و من و او و همه مسلمانان را بپوشان
با رحمت و مغفرت و احسان شما
ای مهربان ترین مهربانان
سپس کوه خود را به سمت شام هدایت کرد
و او گم شده است
عامر بن عبدالله از دنیا رفت
بقیه عمرش در شام
او اورشلیم را به عنوان اقامتگاه خود انتخاب کرد
او به حقانیت امیر شام رسید
معاویه بن ابی سفیان
تسبیح و تکریم او سزاوار است
چون مریض شد، یارانش بر او وارد شدند
او را در حال گریه یافتند
گفتند: وقتی تو بودی و من بودم چه چیزی تو را به گریه می انداخت؟
و او گفت
به خدا سوگند نه از نگرانی دنیا گریه می کنم و نه از ترس مرگ
اما به خاطر سفر طولانی و کمبود آذوقه گریه می کنم
من فراز و نشیب هایی داشته ام
یا به بهشت یا جهنم
نمی دانم به کدام یک مراجعه کنم
سپس نفسش را حبس کرد
زبانش از یاد خدا مرطوب است
و در دو بوسه اول وجود دارد
و سوم از حرمین شریفین
و سفر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
ثوا عامر بن عبدالله التمیمی
نور خدا برای عامر در قبرش
و باغ های ابدیت را در چهره اش نگریست
زهد به هشت سالگی رسید
در راس آنها عامر بن عبدالله التمیمی است
علی القیمه بن مرصاد
آنها زندگی خود را پر از غرور در اعمال خود کردند
و جهان نفس برای آنها آشکار شده است