بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
اید الرحمن رفاه الپاشا
خدا رحمتش کند
ابولبابه رضی الله عنه
در سال دوم قبل از مهاجرت
کاروان های حجاج از یثرب حرکت کردند
صورتش به سمت مکه است، می خواهد حج کند
او از صفوف این قافله های مشرک بود
هفتاد مرد و دو زن
اسلام آورده اند
و به سوی مکه حرکت کردند
آرزوی دیدار با پیامبر بزرگوارشان را دارند
خدا رحمتش کند و درود فرستد
و صاحب دین حقشان
بسیاری از آنها به او ایمان داشتند
جلوی چشمانشان سرمه پوشیده بود
و چون به مکه رسیدند
تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم وعده داد
برای ملاقات مخفیانه
در روز دوم تشریق
محل ملاقات بود
در اولین اخگر ما
در مورد زمان او
در آخرین دیده بان شب
از ترس این که قریش بفهمند
شب یک ستاره است
و جهان در خواب است
مگر قلوب مؤمنان
و آنجا
مؤمنان سابق را از انصار باز می گرداند
با ملاقات با پیامبرشان صلی الله علیه و آله
در گریز از قریش
و اونجا هم
دستان خود را به سوی او دراز کردند و گفتند
ما بیعت می کنیم یا رسول الله
ما اهل جنگ و اهل سلاح هستیم
ما آن را از کبرا از کبر به ارث بردیم
سپس برای جلوگیری از او با او بیعت کردند
که خود و زنان و فرزندانشان را از آن باز می دارند
و او و یارانش نزد آنان بروند
او در صف اول بیعت کنندگان بود
ابولبابه
رفاعة بن المنذر
و قبل از اینکه این مؤمنان متعهد متفرق شوند
از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
او 12 مرد را از رهبران آنها انتخاب کرد
او آنها را کاپیتان کرد
او جزو کاپیتان ها بود
ابولبابه
به یثرب با پیشاهنگان وفادار
آنها از آنچه خداوند از فضل خود به آنها داده خرسندند
از دیدار پیامبرشان صلی الله علیه و آله خوشحال شدند
مصمم به اجرای شرایط بیعت
بنابراین آنها شروع به آماده شدن برای پذیرایی از گروه های مهاجر کردند
برای پذیرایی از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله آماده می شوند
سپس خداوند به پیامبرش صلی الله علیه و آله اجازه هجرت داد
صورتش را به سمت شهر چرخاند
همراهش، دوست و دوستش بود
ابوبکر صدیق
همین که رسول خدا صلی الله علیه و آله به حومه یثرب رسید.
تا اینکه تمام شهر خزید
برای استقبال از مهمان بزرگش
و استقبال از پیامبر بزرگوارش
محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله و سلم
ابولبابه در خط مقدم استقبال از مردم بود
روزها گذشت
پایه های حکومت اسلامی برپا شد
خداوند به پیامبرش صلی الله علیه و آله اجازه جهاد داد
رسول خدا صلی الله علیه و آله تصمیم گرفت در بدر با مشرکان ملاقات کند
هنگامی که سپاه مسلمانان از مدینه جدا شد
به دیدار دشمن خود و دشمن خدا می رود
ابولبابه در ارتش بود
او مشتاق جهاد است
به خود شهادت می دهد
اما رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم
پاسخ او به نوعی
و او را به عنوان جانشین خود به سرپرستی شهر منصوب کرد
دستور داد برگردد
ابولبابه دستور را اجرا کرد
به عقب برگشت و دردی را در روحش احساس کرد
و در دل دلشکستگی است
اما رسول خدا صلی الله علیه و آله دستور داد
امر رسول خدا صلی الله علیه و آله را نمی توان رد کرد
شعر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
به دلیل احساسات متضاد در روح ابولبابه
در خلافت رسول خدا صلی الله علیه و آله بر مدینه
عزت مساوی با عزت است
و محرومیت از ثواب جهاد
ضرر معادل ضرر است
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم خوب فکر کرد
و با یک تیر به او زد
به او وعده پاداش داد
انگار ماه کامل را دیده بود
ابولبابه به پروردگارش وفادار ماند
او به بیعتی که با پیامبرش صلی الله علیه و آله وسلم بسته بود وفا کرد.
تا جنگ بنی قریده
جایی که اسبش افتاد
او مرتکب اشتباهی شد که هرگز تصور نمی کرد از او سر بزند
این به خاطر آن است که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
پس از جنگ خندق، به سوی بنی قریده رهسپار شد
برای تنبیه آنها برای شکستن عهدشان
و خیانت آنها به او و خیانت آنها به مسلمانان
بنابراین من از هر طرف در قلعه های آنها را بستم
مثل زنجیر دور گردنشان را گرفته بود
وقتی محاصره بر آنها تشدید شد
به سوی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرستادند
برای تسلیم شدن با او مذاکره می کنند
شرایط خاصی را برای خود قید می کنند
پیامبر صلی الله علیه و آله امتناع کرد
هر شرطی از آنها بپذیرد
به آنها دستور داد که هر چه باشد حکم او را رعایت کنند
مبارزان مرد آنها به اعدام محکوم شده بودند
و آنها نمی دانند
پس نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله فرستادند که:
ابولبابه را برای ما بفرست تا با او مشورت کنیم
بین آنها و قوم ابولبابه بود
اتحاد در دوران جاهلیت
هنگامی که ابولبابه نزد آنها آمد
زنان و کودکان با گریه و هق هق به سوی او برگشتند
مردان نزد او آمدند و از او پرسیدند
آیا به نظر شما باید به حکم محمد ابولبابه عمل کنیم؟
و او گفت بله
اما دستش را به گلویش گرفت تا آنها را از این موضوع آگاه کند
که رسول الله صلی الله علیه وسلم
محکوم به ذبح شدند
ابولبابه گفت
به خدا هنوز پاهایم سر جایشان نیست
تا اینکه دانستم به خدا و رسولش خیانت کرده ام
و به دست من افتاد
نمی دانم چگونه از خشم خدا خلاص شوم
ابولبابه نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله نیامد
و هر که صورت خود را طلاق دهد به خانه خود باز می گردد
پس زنجیر آهنی آورد
او خواست که آن را به یک تیرک از دیوارهای مسجد ببندند
او روی پاهایش است
سپس گفت: به خدا سوگند من خود را رها نمی کنم.
او نه چیزی خورد و نه نوشیدند
تا خدا ببخشد یا بمیرم
وقتی رسول خدا صلی الله علیه و آله او را در این حال دید
و می دانست چه بلایی سرش آمده است
گفت: ای کاش پیش من آمده بود.
من او را نمی بخشم
اما او انجام داد
من او را رها نمی کنم تا خدا او را رها کند
ابولبابه در این روزها باقی ماند
تا اینکه بدنش ضعیف شد
استخوان هایش سست شد
قدرت او شکست خورد
پس از آن روزهای دیگر دنبال شد
شنوایی او آسیب دیده بود
او دیگر جز کمی نشنید
نگاهش در آن سرگردان شد
او دیگر نمی توانست جز کمی ببیند
او ساختاری داشت که با گریه و هق هق به سراغش می آمد
در هر نماز پیوندهایش شل می شود
پس از آن دوباره آن را روی زنجیر خود قرار دهید
ابولبابه شش شبانه روز را به تیرک مسجد بسته بودند
تا اینکه آسودگی از بهشت به او رسید
سحرگاه شب هفتم
این در خانه ام سلمه رضی الله عنه بود
ام سلمه گفت
از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم
در جادو و او می خندد
پس گفتم
ای رسول خدا چرا می خندی؟
خدا بخنده تو سن و سالت
ایشان رضی الله عنه فرمودند
خداوند ابولبابه را ببخشد
گفتم: ای رسول خدا او را مژده بدهم؟
ایشان رضی الله عنه فرمودند
بله، در صورت تمایل
ام سلمه بر در اتاقش ایستاد
این قبل از آن بود که حجاب بر زنان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم باشد
او گفت
ای ابولبابه
بشارت بده
خدا تو را بخشیده است
ام سلمه گفت
مردم بر او قیام کردند تا او را آزاد کنند
و او گفت
نه، قسم می خورم
تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با دست خودش طلاقم می دهد
هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم برای نماز بیرون رفت
خودش شلیک کرد
هیچ کس نمی تواند شادی ابولبابه را از توبه خداوند تخمین بزند
یا تصور کنید که چقدر از رضایت پیامبرش صلی الله علیه و آله خوشحال بود
از آن روز باقی مانده است
کلام خداوند متعال را بخوانید
که هر وقت آن را می خواند به ذهنش می رسید
چشمانش از خوشحالی از توبه خداوند بسته شد
اما اگر به سراغ من آمد
من از او طلب بخشش نکردم
محمد رسول خداست
در ستایش آنها هستند