خلاصه مفاهیم اهل سنت
فرقه گرایی
فرقه گرایی به معنای تقسیم افراد جامعه یا کشور به دو یا چند فرقه است
یا به دلیل مذهب، جنسیت، مردم، زبان و غیره
در ترازوی شرع دو قسم است
اولاً این یک فرقه گرایی است که مورد ستایش و محبوبیت خداوند متعال است
مبتنی بر دین و اعتقاد است
مؤمنان توحید یک فرقه هستند
و امتی برتر از همه مردمی که با آنها از امت های کفر و نفاق مخالفت می کنند
در بیش از یک آیه از کتاب خدا به همین نکته اشاره شده است
خداوند متعال درباره شعیب علیه السلام داستانی فرمود
و اگر گروهی از شما به آنچه من به آن مبعوث شدم ایمان آوردند و گروهی ایمان نیاوردند
پس صبر كن تا خدا ميان ما داورى كند و او بهترين داوران است
و حق تعالی فرمود
پس گروه بنی اسرائیل ایمان آوردند و گروه کافر شدند
و درباره گروه مؤمنان در مقابل گروه منافقان
خداوند متعال فرمود
سپس پس از اندوه، سلامتی و خواب آلودگی را بر شما نازل کرد و بر گروهی از شما غلبه کرد
و گروهی که به فکر خودشان بودند
به خدا غیر از حقیقت فکر می کنند، افکار جاهلیت
استفاده از فرقه گرایی به این معنا جایز است
و بدون تردید و خجالت به آن افتخار کنید
جایی که هیچ ملاقاتی بین دو فرقه وجود ندارد
نه، نه، نه عشق، نه پیروزی
بلکه بین آنها برائت و دشمنی است
مؤمنان به شبهات گمراهان توجهی ندارند
کسانی که مردم را با نامیدن واعظ فرقه گرایانه از خود دور می کنند
آنها به دنبال جنگ های داخلی هستند
چون کفار در بین مردم ما نیستند
خداوند متعال فرمود
او از خانواده شما نیست
و جنگ با کفار در صورت فراهم شدن شرایط و عدم وجود موانع
جزئی از جهاد فی سبیل الله است
که اوج قله اسلام است
عجیب این است که این افراد گمراه کننده هستند
از شیعیان، سکولارها، لیبرال ها و منافقان
آنها تا هسته فرقه گرا هستند
آنها از شنیدن سخنان اهل حقیقت امتناع می ورزند
پس چرا برایشان جایز است در حالی که اشتباه می کنند؟
بر اهل حق حرام است
و اهل سنت و جامعه هم همینطور
آنها فرقه پیروز هستند
در مقابل فرقه های اهل هوی و هوس و بدعت
و متعلق به این فرقه ستوده و محبوب خداوند متعال است
این چیزی است که باید گرامی داشت و از آن حمایت کرد
ایشان رضی الله عنه فرمودند
گروهی از امت من همچنان به حقیقت پایبند هستند
به روایت مسلم
همچنین این فرقه گرایی است که مورد ستایش قرار می گیرد و مورد انتقاد قرار نمی گیرد
هیچ گونه تنوعی در طبقه مؤمن وجود نداشت
با توجه به وظایف و تخصص ها
همانطور که خداوند متعال فرموده است
و مؤمنان به طور کامل فرار نمی کردند
اگر از هر گروهی گروهی در دین نمی یافتند
و هنگامی که قوم خود را به سوی آنان باز می‌گردانند، بیم دهند، باشد که بترسند
و همانطور که گفت
و اگر در میان آنان باشی، برایشان نماز برپا می کنی
پس گروهی از آنها را با خود ببرید
و اسلحه خود را بردارند
اگر سجده کردند، پشت سر شما باشند
گروهی دیگر آمدند و نماز نخواندند
باشد که با شما دعا کنند
بگذار مراقب باشند و اسلحه هایشان را ببرند
دوما
فرقه گرایی مذموم و حرام
شامل همه فرقه های کفار و منافقین می شود
همچنین شامل فرقه گرایی است که منجر به
اختلاف بین مسلمانان، حزب گرایی و تفرقه آنها
حتی ممکن است منجر به جنگ مؤمنان با یکدیگر شود
آنچه به عنوان جنگ های نزاع یا جنگ های داخلی شناخته می شود
اینها چیزهایی است که مؤمنان باید از آن دوری کنند و از آن بر حذر باشند
و در خاموشی آن چنان که خداوند متعال فرموده است کوشش کنید
دو گروه از مؤمنان کشته شدند
پس میان آنها صلح کردند
اگر یکی از آنها بر دیگری تجاوز کند
پس با قیام کنندگان بجنگید تا تسلیم فرمان خدا شوند
اگر برآورده شد، میان آنها به عدالت آشتی دهید و انصاف کنید
خداوند عادلان را دوست دارد