خلاصه مفاهیم اهل سنت
حزب و حزب گرایی
تحزب عبارت است از گرد هم آمدن یک فرقه برای یک هدف خاص و یک عمل خاص
هماهنگی، همکاری و کار سازماندهی شده بین اعضای آن وجود خواهد داشت
به حزب گرایی ستودنی و تحزب مذموم تقسیم می شود
جناح ستوده گرد هم می آیند تا کاری را انجام دهند که خداوند متعال دوست دارد، مانند عبادت، وکالت، جهاد یا امداد.
بر اساس فهم صحابه باید به قرآن و سنت متعهد باشد
به دور از تعصب حزب و اعضای آن، طلب چهره خداوند متعال و بهشت اوست.
جناح بندی مذموم جمع شدن در یک اقدام خاص است که با آنچه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم و یارانش بر آن بوده اند منافات دارد.
یا ممکن است با او سازگار باشد، اما آنچه او می خواهد دنیا و ثروت آن است
حزبی که در این حالت قرار دارد، تعصب مذموم نسبت به حزب و افراد آن و عقد بیعت و انکار با آن حاکم است.
شیخ الاسلام ابن تیمیه رحمه الله در مورد این دو نوع مهمانی می فرماید:
در مورد رئیس حزب، او رئیس فرقه ای است که حزبی می شود یعنی حزب می شود.
اگر در آنچه خدا و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دستور داده اند بدون هیچ ضمیمه و تفریق متحد شوند.
آنها مؤمن هستند و آنچه را که بر آنهاست و آنچه را که بر آنهاست، دارند
حتی اگر این را کم یا زیاد کرده باشند، برای کسانی که با حق و باطل به حزب آنها می پیوندند مانند تعصب است.
و روی برگرداندن از کسانی که به حزب آنها نمی پیوندند، چه بر حق باشند و چه باطل
این بخشی از تقسیمی است که خداوند متعال و رسول او صلی الله علیه و آله و سلم آن را محکوم کردند.
خدا و رسولش صلی الله علیه و آله و سلم امر به وحدت و اتحاد کردند و از تفرقه و اختلاف نهی کردند.
امر به همکاری در امر به معروف و پرهیزکاری کرد و از همکاری در گناه و تجاوز نهی کرد