بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
نوشته عبدالرحمن رفعت الباشا
خدا رحمتش کند
عمر بن امیه الضمری
خداوند از او راضی باشد
سال پنجم هجری بود
یکی از سخت ترین سال های جنگ مشرکین
محمد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است
چون قریش دیوانه شدند
وقتی دید که دست مسلمانان هر روز بر او چیره می شود
برای او، جنگ به جنگ بقا یا نابودی تبدیل شده بود
پس هر سلاحی برای از بین بردن رسول خدا صلی الله علیه و آله کشیده شد
از جمله ترور و خیانت
مسلمانان از توطئه قریش غافل نبودند
چیزی کمتر از این وحشیانه و قدرتمند نیست
نگاه ها و فداییان در هر دو اردوگاه هیچ نتیجه ای نداشت
و یک روز
رسول خدا صلی الله علیه و آله در حضور یارانش ایستاد و فرمود:
چه کسی به صورت ناشناس به مکه می رود؟
این تأثیری بر مردم می گذارد که اعراب به یاد دارند
هر خبری که دارند برای ما می آورد
پس عمر بن امیه الضمری به سوی او قیام کرد
گفت: من هستم یا رسول الله.
رسول خدا صلی الله علیه و آله خشنود شد و فرمود:
تو مال او هستی ای ابو امیه
عمر بن امیه الضمری بود
یکی از معدود بازمانده های عرب
یک قلب در حال اجرا، یک قلب هوشمند
او بسیار تلخ است و شهودی تیز دارد
هیچ مجموعه ای نیست که راه حل نداشته باشد
هیچ خجالتی بدون راه حل وجود ندارد
مثلاً رسول الله صلی الله علیه وسلم
او پیامی به نگوس فرستاد
پادشاه حبشه
نجاشی به مسلمانان پناه داد و از آنها محافظت کرد
وقتی به او اجازه ورود داده شد، با کسانی بود که وارد می شدند
او سقف دری را که به ایوان شاه منتهی می شد، یافت
خیلی کم کرده است
تا کسی نتواند وارد آن شود
جز اینکه به احترام شاه تعظیم می کرد
بعد فردا، جلوی در
روی پاشنه اش پیچید و چرخید
این برای مردم سخت بود
و به آن علاقه مند شدند
النجاشی گفت
چه چیزی مانع از ورود شما با ورود مردم شد؟
و او گفت
چون ما مسلمانان حرام شده ایم
در مورد تعظیم به غیر خدا
عذر او را پذیرفت
و به طور خلاصه
عمر بن امیه بود
مردم شایسته این وظیفه هستند
که خود را وقف آن کرد
اگر یک عیب در آن نبود
برای همه اهل مکه است
او را می شناختند
نه فقط صورتش
بلکه با صدایش و راه رفتنش
رسول خدا صلی الله علیه و آله عمرش را زیاد کرد
مردی از انصار
پس او و همراهش رفتند
هدف گرفتن سنگرهای شرک در مکه
و تا شب به راه رفتن ادامه دادند
آنها در طول روز در کمین هستند
در آستانه دیده شدن با هر یک از چشمان قریش
آنها خود یمنی بودند
ابوسفیان بن حرب را بیاورد
به شهر کشته یا اسیر
وقتی به مکه نزدیک شدند
آنها شتران خود را به یکی از صخره های دوردست آن بستند
آنها با لباسهای تیره وارد آن شدند
رفتن به خانه ابوسفیان بن حرب
انصاری به عمر گفت
ای پدران مایا
کاش خانه را طواف کنیم و دو رکعت نماز بخوانیم
بعد خودمون میریم
شاید این آخرین باری باشد که در خانه می روید
عمر به او گفت
این رسم قریش است که شام می خورند
در حیاط خانه هایشان بنشینند
بیشتر آنها مشرف به کعبه هستند
مردم در جنگ هستند
آنها در برابر هر ضربه ای هوشیار هستند
انصاری با التماس به او گفت
من تصمیم گرفتم که این کار را انجام دهید
ان شاء الله هیچ بدی به ما نمی رسد
فلانی یک عمر دارد
به طرف خانه رفت و هفت نفر دور آن خانه رفتند
دو رکعت نماز در سنگ بخوان
سپس برای رسیدگی به موضوعی که برای آن آمده بود بیرون رفت
عمر گفت
همین که دو رکعت را تمام کردیم
تا اینکه دیدم مردی در تاریکی به من خیره شده است
وقتی مرا شناخت، گفت:
عمر بن امیه
به خدا سوگند او جز برای شر به مکه نیامد
صدایش را بلند کرد و مردم را فریاد زد
پس به دوستم گفتم
زنده ماندن، زنده ماندن
مردم با ما عهد بسته اند
به خدا سوگند ما را می‌بافند
چوب من را صلیب ما می کنند
کنار چوب خبیب
دو تله از کوه بالا رفتیم
سپس مردم به سرعت به دنبال ما رفتند
مردمی را در نواحی ساحلی مکه می شناختم
ما هنوز یک نفر را ترک می کنیم و وارد دیگری می شویم
تا اینکه ما را از دست دادند و از ما دست کشیدند
و برگشتند
من و دوستم وارد غاری در بالای کوه شدیم
آن شب آنجا ماندیم
وقتی شدیم
نزدیک غار مردی را دیدیم که از اسبش مراقبت می کرد
ما سر جای خود ماندیم و از حرکت باز ایستادیم
تا او ما را احساس نکند
اما خیلی زود به غار نزدیک شد
و وارد آن شدند
پس با خود گفتم: «او ما را دید.»
او با صدای بلند فریاد زد و قریش را از محل ما آگاه کرد
خنجر همراهم بود
پس بر آن بست و بر سینه خود غلاف کرد
او فریاد زد که در سراسر صخره ها طنین انداز شد
تبدیل به فریاد شدند
فقط تعداد کمی است
تا اینکه دیدم مردم به سمت منبع صدا می خزند
پس به جای خود در غار برگشتم
من کنار دوستم زندگی می کردم
وقتی دوستشان را پیدا کردند در آخرین نفس او را پیدا کردند
به او گفتند: چه کسی تو را زد؟
عمر بن امیه گفت
گفتند کجاست؟
او قبل از اینکه بتواند در مورد ما به آنها بگوید به سرعت مرد
با اینکه به آنها نزدیک بودیم یا کمتر
ما می شنویم که آنها چه می گویند و می بینیم که چه می کنند
به فکر هیچکدام از آنها نبود که علیه ما وارد غار شوند
آنهایی که طلاق گرفتند پشت آن به دنبال ما هستند
وقتی ردی از ما پیدا نکردند
آنها با دوست خود مدارا کردند و او را به مکه بردند
من و دوستم آن روز در غار ماندیم
وقتی شب بر سرمان آمد
به او گفتم باید بیاییم
چشمان مردم زمین را در جستجوی ما می‌گردند
وقتی ما را در جاده شهر برد
یاد خبیبا افتادم
مشرکان او را شکست داده و او را کشتند
او را بر چوبی در حومه مکه به صلیب کشیدند
برای او نگهبانی گذاشتند
برای دیدن مردم در صبح و عصر
پس گفتم: به خدا سوگند که او را از آنان و از دشمنانش دوری خواهی داشت.
بنابراین به سمت محلی که من در آن اقامت داشتم راه افتادیم
وقتی نگهبانان به ما نزدیک شدند
یک نفر گفت
قسم می خورم که پیاده روی ندیدم
شبیه پیاده روی عمر بن امیه قبل از امشب
اگر در شهر نبود
من می گفتم او بود
در مورد مقاله او طوری سکوت کردم که انگار به من مربوط نیست
به سمت چوب فولاد رفتم
وقتی آن را تراز کردم
و درستش کرد
و آن را از جای خود درآورد
و من آن را روی شانه هایم حمل کردم
و دشمن عفونت را گسترش داد
سپس نگهبانان به دنبال من آمدند
و هنوز هم مرا بیرون کردند
تا اینکه به صخره هایی رسیدم که در زیر آن نهر آب عظیمی بود
پس خبیب را در آن انداختم
بنابراین نگهبانان مرا ترک کردند
آنها به او روی آوردند تا او را از آن خارج کنند
پس خداوند او را از آنان پنهان کرد و او را نیافتند
بعد من و دوستم رفتیم
تا اینکه به غاری در کوه صحنان پناه بردیم
در حالی که ما در آن هستیم
وقتی پیرمردی یک چشم وارد ما شد
سلام کرد، سپس رو به او کرد و گفت
از مرد
گفتم: از بنی بکر
تو کی هستی؟
از بنی بکر نیز گفت
پس سلام کردم
بعد خیلی زود خوابم برد
صدای آوازش را بلند کرد و گفت
من تا زنده ام مسلمان نیستم
هیچ دینی برای مسلمانان وجود ندارد
پس با خودم گفتم خودت خواهی فهمید
بعد بهش مهلت دادم
وقتی خوابش برد، کمانم را گرفتم
بنابراین یک سر آن را در چشم راستش قرار دادم
با تمام وزنم از او حمایت کردم
تا اینکه به استخوان رسید
بعد دوستم را بیدار کردم و گفتم:
زنده ماندن، زنده ماندن
شما باعث چیزی شده اید
به سمت شهر رفتیم
وقتی به نقی فرود آمدیم
دو شب دوری یثرب
پس ما مشرکین دو پا هستیم
قریش آنها را برای تحقیق فرستادند
اخبار مسلمانان
قبض کمانم را زدم و گفتم
اسارت بگیرید و پدرم
یکی از آنها را با تیر شلیک کردم
غرور ساریا
دومی اسیر شد
بنابراین من او را با یک پیوند بستم
آن را به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه کردم
با همه رازها و اخبارش
وقتی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ما را دید
صورتش فرو رفت و دهانش باز شد
گفت: صورتها موفق شدند.
بعد شروع کرد به پرسیدن اخبار ما از من
و شروع کردم به قصه گفتن برایش
و او می خندد