Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
Mawaddah Derneği memnun
Sahabelerin hayatlarından resimleri sizlere sunmak
Abd al-Rahman Rafat al-Basha
Allah ona rahmet etsin
Ömer bin Umayyah Al-Dhamri
Allah ondan razı olsun
Hicretin beşinci yılıydı
Müşrikler arasındaki savaşın en zor yıllarından biri
Muhammed Allah'ın elçisidir, Allah ona salat ve selam versin
Çünkü Kureyş çılgına dönmüştü
Her gün Müslümanların elinin kendisine üstün geldiğini görünce
Onun için savaş, bir hayatta kalma ya da yok etme savaşı haline gelmişti.
Böylece Resûlullah'ı (s.a.v.) ortadan kaldırmak için her silah çekildi.
Suikast ve ihanet dahil
Müslümanlar Kureyş'in komplosundan habersiz değildi.
Daha az vahşi ve güçlü bir şey yok
Her iki kamptaki gözlerin ve Fedailerin hiçbir önemi yoktu
Ve bir gün
Peygamber (s.a.v.) ashabının huzurunda durup şöyle dedi:
Kim kılık değiştirerek Mekke'ye gider?
Arapların hatırladığı insanlar üzerinde bir etki yaratıyor
Ellerinde ne haber varsa bize getiriyor
Bunun üzerine Ömer bin Ümeyye el-Dhamri ona yükseldi.
"Ben ey Allah'ın Resulü" dedi.
Allah Resulü (s.a.v.) bundan memnun oldu ve şöyle dedi:
Sen onunsun Ey Ebu Ümeyye
Omar bin Umayyah Al-Dhamri'ydi.
Hayatta kalan birkaç Arap'tan biri
Çalışan bir kalp, akıllı bir kalp
Çok sert ve keskin bir sezgiye sahip
Çözümü olmayan kompleks yoktur
Çıkış yolu olmadan utanç yoktur
Örneğin, Elçi, Allah onu kutsasın ve ona huzur versin.
Necaşi'ye mesaj gönderdi
Habeşistan Kralı
Necaşi Müslümanları korudu ve korudu
İçeri girmesine izin verildiğinde, girenlerle birlikteydi.
Kral eyvanına giden kapının tavanını buldu
Çok düşük yaptı
Kimse giremesin diye
Krala olan saygısından dolayı eğilmesi dışında
O zaman yarın kapının önünde
Döndü ve topuğunun üzerinde döndü
Bu insanlar için zordu
Ve bununla ilgilendiler
Al-Najashi dedi ki
İnsanlar girerken sizi içeri girmekten ne alıkoydu?
Ve dedi ki
Çünkü biz Müslümanlara yasaklandık.
Allah'tan başkasına boyun eğmek hakkında
Özrünü kabul etti
Ve kısaca
Ömer bin Ümeyye idi.
İnsanlar bu göreve layık
Kendini adadığı
Eğer bir kusuru olmasaydı
Bu tüm Mekke halkına yöneliktir.
Onu tanıyorlardı
Sadece yüzü değil
Ama aynı zamanda sesi ve yürüyüşüyle
Resulullah (s.a.v.) ömrünü uzattı
Ensar'dan bir adam
Böylece o ve arkadaşı gittiler
Mekke'de şirkin kalelerini hedef almak
Ve geceye doğru yürümeye devam ettiler
Gündüzleri pusuda bekliyorlar
Kureyş'in herhangi bir gözü tarafından görülmenin eşiğinde
Onlar da Yemenliydi
Ebu Süfyan bin Harb'ı getirmek
Öldürülen veya esir alınan şehre
Mekke'ye yaklaşınca
Develerini uzaktaki resiflerden birine bağladılar
Koyu renkli cübbelere sarınarak içeri girdiler
Ebu Süfyan bin Harb'ın evine gitmek
El-Ensari Ömer'e şunları söyledi:
Ey Maya'nın babaları
Keşke Beyti tavaf edip iki rekat namaz kılabilseydik
Sonra kendi başımıza gideriz
Bu evde son kez olabilir
Ömer ona şöyle dedi:
Akşam yemeği yemek Kureyş'in adetidir.
Evlerinin avlusunda oturmak
Çoğu Kabe'ye bakıyor
Halk savaşta
Her vuruşa karşı tetikteler
El-Ensari ona yalvararak şöyle dedi:
Seni bunu yapmaya karar verdim
Allah'ın izniyle başımıza hiçbir kötülük gelmesin
Falancanın bir ömrü vardır
Eve gitti ve yedi kişi evin etrafında dolaştı.
Taşta iki rekat namaz kıl
Daha sonra geldiği konuyla ilgilenmek üzere dışarı çıktı.
Ömer dedi ki
İki rek'atı tamamladığımızda
Ta ki karanlıkta bana bakan bir adam görene kadar
Beni tanıyınca şöyle dedi:
Ömer bin Ümeyye
Vallahi Mekke'ye kötülükten başka bir şey gelmedi.
Sesini yükselterek insanların çığlık atmasına neden oldu
Yani arkadaşıma dedim ki
Hayatta kalmak, hayatta kalmak
Halk bize söz verdi
Vallahi bizi örecekler
Benim odunumu haçımız haline getiriyorlar
Khabib'in ormanının yanında
Dağa iki asansörle çıktık
Sonra insanlar hızla bizi aramaya çıktılar.
Mekke'nin kıyı bölgelerindeki insanları tanıyordum
Hala bir kişiyi bırakıp diğerine giriyoruz
Ta ki bizi kaybedip bizden vazgeçene kadar
Ve geri döndüler
Arkadaşım ve ben dağın tepesindeki bir mağaraya girdik.
O gece orada kaldık
Biz ne zaman olduk
Mağaraya yakın bir yerde atıyla ilgilenen bir adam gördük.
Yerimizde kaldık ve hareket etmeyi bıraktık
Bizi hissetmesin diye
Ama çok geçmeden mağaraya yaklaştı.
Ve oraya girdiler
Ben de kendi kendime “Bizi gördü” dedim.
Yüksek sesle bağırdı ve Kureyşlileri bizim yerimize çağırdı.
yanımda bir hançer vardı
Bunun üzerine onu bağladı ve göğsüne koydu.
Resiflerin üzerinde yankılanan bir çığlık attı
Çığlık oldular
Sadece birkaçı
Ta ki sesin kaynağına doğru sürünen insanları görene kadar
Böylece mağaradaki yerime döndüm
arkadaşımın yanında yaşadım
Dostlarını bulduklarında onu son nefesinde buldular
Ona dediler ki: Seni kim vurdu?
Ömer bin Ümeyye dedi ki
Nerede dediler?
Onlara bizden bahsedemeden çabuk öldü
Onlara yakın ya da daha az olsak da
Ne söylediklerini duyuyoruz, ne yaptıklarını görüyoruz
Bize karşı mağaraya girmek hiçbirinin aklına gelmedi.
Boşananlar bunun arkasında bizi arıyor
Bizden bir iz bulamayınca
Arkadaşına hoşgörüyle baktılar ve onu Mekke'ye götürdüler.
Arkadaşım ve ben o gün mağarada kaldık.
Gece üzerimize düştüğünde
Ona gelmemiz gerektiğini söyledim
İnsanların gözleri bizi aramak için toprağı tarıyor
Bizi şehre giden yola götürdüğünde
Habiba'yı hatırladım
Müşrikler onu mağlup edip öldürdüler.
Onu Mekke'nin eteklerinde bir kazığa gerdiler
Üzerine korumalar diktiler
İnsanların sabah ve akşam görebilmesi için
Ben de, "Vallahi onu onlardan ve düşmanlarından uzak tutacaksın" dedim.
Böylece kaldığım yere doğru yola çıktık.
Korumalar yanımıza yaklaştığında
Birisi dedi ki
Yemin ederim yürüyüş görmedim
Ömer bin Ümeyye'nin bu geceden önceki yürüyüşüne benzer
Eğer şehirde olmasaydı
O olduğunu söylerdim
Yazısı beni ilgilendirmiyormuş gibi sessiz kaldım
Çelikten yapılmış tahtaya doğru gittim
Hizaladığımda
Ve düzeltti
Ve onu yerinden söktüm
Ve onu omuzlarımda taşıdım
Ve bir enfeksiyon düşmanı yaydı
Daha sonra gardiyanlar beni takip etti.
Ve yine de beni kovdular
Altında büyük bir su akıntısının olduğu kayalıklara ulaşana kadar
Ben de Khabib'i işin içine soktum
Böylece gardiyanlar beni bıraktı
Onu bu durumdan kurtarmak için ona yöneldiler
Allah onu onlardan sakladı ama onlar onu bulamadılar.
Sonra arkadaşım ve ben ayrıldık
Ta ki Sahnan Dağı'ndaki bir mağaraya sığınana kadar
Biz bu sıradayken
Tek gözlü yaşlı bir adam yanımıza girdiğinde
Onu selamladı, sonra ona döndü ve şöyle dedi:
adamdan
Dedim ki: Banu Bekr'den
Sen kimsin?
O da Beni Bekir'den şöyle dedi:
Ben de merhaba dedim
Sonra çok geçmeden uykuya daldım
Şarkı söyleyen sesini yükseltti ve şöyle dedi:
Yaşadığım sürece Müslüman değilim
Müslümanların dini yoktur
Bu yüzden ona kendi kendime söyledim, bileceksin
Sonra ona biraz zaman verdim.
O uykuya dalınca yayını aldım
Bu yüzden bir ucunu sağ gözüne yerleştirdim
Onu tüm ağırlığımla destekledim
Kemiğe ulaşana kadar
Sonra arkadaşımı uyandırdım ve şöyle dedim:
Hayatta kalmak, hayatta kalmak
Bir şeye sebep oldun
Şehre doğru gittik
Naqi'ye indiğimizde
Yesrib'den iki gece uzakta
Yani biz iki ayaklı müşrikleriz
Kureyşliler onları araştırmak için gönderdiler.
Müslüman haberleri
Yayını salladım ve dedim ki
Esareti ve babamı al
Birini okla vurdum
Sariah'ın gururu
İkincisi yakalandı
Bu yüzden onu bir bağla bağladım
Bunu Resûlullah'a arz ettim, Allah ona salât ve selâm eylesin
Tüm sırları ve haberleriyle
Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem bizi görünce
Yüzü çöktü ve ağzı genişledi
Şöyle dedi: “Yüzler başarılı oldu.”
Sonra bana haberlerimiz hakkında sorular sormaya başladı.
Ve ona hikayeler anlatmaya başladım
Ve gülüyor