بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
نوشته عبدالرحمن رفعت الباشا
خدا رحمتش کند
رافع بن عمیر الطایی
خداوند از او راضی باشد
آیا خبر رافع بن عمیر الطایی را شنیده ای؟
زیرک کویر
مرگ بزرگ تو
اسلام به رفیع آمد
به او توجهی نکرد
هیچ توجهی به او نکرد
این به این دلیل است که او بیش از حد مشغول یورش به محله های عرب نشین بود
و ربودن شتران شترانشان
گمان نکنید که رفیع رئیس قبیله عرب بوده است
یا رازی برای هجوم داشت
یا نواری که مرا محکم نگه می دارد
رفیع همچین چیزی نبود، حتی به آن نزدیک هم نبود
بلکه بادیه نشین بیابانی بود
او ارتشی از خودش ایجاد کرد
او به تنهایی و به تنهایی حملات خود را به خانه های اعراب آغاز کرد
مردم آنچه را که برایشان عزیزتر است گرامی می دارند
سپس سالم برمی گردد
ممکن است بگویید: مگر در این محله ها نبود که رفیع هجوم می آورد؟
قهرمانان انگاد می توانند این فانی را شکار کنند
و شترانشان را از دست او نجات ده و او را از بین ببر
همانا او از فرزندان صحرا بود
کسانی که از رفیع جسور، جسور و دلیر کمتر نیستند
اما هیچ کس در میان آنها نبود که در شناخت اسرار این بیابان با او برابری کند
و توانایی تأثیرگذاری بر اعماق آن
حتی در میان اعراب نیز معروف بود
او به یک بادیه نشین شن صحرا هدیه داد
راهش را به مردم نشان داد
کار رفیع بود
اگر تصمیم بگیرد به مردمی حمله کند
برای آوردن تعداد زیادی تخم شترمرغ
و آن را با آب پر کنید
و او را در نقاط دورافتاده‌ای که پایی در آن نمی‌گذارد، در میان بیابان دفن کنند
سپس به هر کس که از محله های عرب نشین بخواهد حمله می کند
شترانی را که اسیر می کند جلوی او می راند
او را به جاهایی می برد که اسرارشان به کسی جز او داده نشده است
اگر وارد آن شود و در هزارتوی آن غوطه ور شود
صاحبان از تعقیب او دست کشیدند
و به عقب برگشتند
از ترس مردن از تشنگی یا از دست دادن
در سال نهم هجری
رسول خدا صلی الله علیه و آله عمر بن العاص را فرستاد
در رأس یکی از شرکت های مسلمان که عازم کشور تای است
به او دستور داد هر یک از اعراب را که اسلام می آورند بسیج کند
تا با او به شام برود تا با رومیان بجنگد
و با کسانی از آنان که در امان نبودند، دوستی کند تا به دشمنان او نپیوندند
در گروه ابوبکر صدیق و عمر بن خطاب بودند
و گروهی از اصحاب بزرگ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
پس راه افتادند تا به کوه تای رسیدند
جاده ها آنها را کور کرد
آنها از ضرر و نابودی برای خود می ترسیدند
عمر بن خطاب گفت
یک مرد باتجربه برای ما بیاور تا در این پیروزی ها راهنمای ما باشد
به او گفته شد: تو جز رافع بن عمیر الطایی کسی نداری.
زیرا او داناترین مردم به این بیابان و داناترین راههای آن است
پس رفیع را صدا زدند و او را راهنما گرفتند
رافع بن عمیر با این نخبه برگزیده وقت گذراند
یکی از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله
روزها و شبها تا آنكه آنچه را كه به آنها امر شده بود به انجام رساندند
رفیع دید که صفات آن بزرگوار و خصلت هایشان بزرگوار است
وقتی عشقشان در دلش کاشته شد، هدایتشان عالی بود
او آنها را در شب خدمتکار و در روز شوالیه یافت
زاهدان دنیا که خواهان پاداش نیک از جانب خداوند هستند
او با آنها رابطه ای داشت که رافع خود برای شما روایت می کند و می گوید:
وقتی با مردم بودم به همه آنها نگاه می کردم
من به طور خاص به ابوبکر توجه داشتم، او را تحسین می کردم و به او لطف می کردم
با نگرانی من برای همه یارانش و برای همه خوبی ها
وقتی به خانه هایی که از آن ها رفته بودیم برگشتیم
وقتی می خواستند ما را ترک کنند، احساس کردم که در قلبم با آنها خواهند بود
پس نزد ابوبکر آمدم و گفتم: ای همنشین خوب.
من تو را علامت گذاری کردم و از بین دوستانت تو را انتخاب کردم
پس چیزی را برای من ذکر کنید که اگر آن را حفظ کردم یکی از شما و مانند شما باشم
گفت: پنج انگشتت را یادت هست؟
گفتم بله و او گفت روی آن حساب کنید
گواهی می دهد که معبودی جز خدا نیست و محمد بنده و فرستاده اوست
و اگر مال دارید نماز را برپا دارید و زکات بدهید
شما ماه رمضان را روزه می گیرید و اگر راهی برای آن یافتید، حج خانه را به جا آورید
سپس فرمود: آیا آن را حفظ کرده ای؟ گفتم بله و به من گوش کن
شهادت می دهم که معبودی جز خدا نیست و محمد بنده و فرستاده اوست
در مورد نماز، من هرگز آن را ترک نمی کنم
در مورد زکات، پول کافی برای پرداخت آن دارم
در مورد ماه رمضان تا زنده هستم روزه می گیرم
در مورد حج هم اگر بتوانم انشاءالله حج می کنم
از آن روز دزد صحرا رافع بن عمیر
اون صفحه سیاه زندگیش و اون صفحه دیگه رو باز کرد
صفحه ای که از نور ایمان می درخشد و از نور قرآن می درخشد
این خبر رافع بن عمیر در عصر جاهلی بود
در اینجا به برخی از داستان های او پس از مسلمان شدن اشاره می شود
زندگانی خلیفه مسلمین ابوبکر صدیق
ارتشی متشکل از چهار لشکر برای حمله به رومیان در شام
ارتش متجاوز به نام خدا شتافت و کشور را آزاد کرد و مردم را هدایت کرد
در هر سرزمینی که پایش بر آن پا می گذارد، اذان بلند می شود
تا به مردم اعلام کند که دوران بردگی در برابر سزارها به پایان رسیده است
و بندگی خدا یکی است تا اینکه به حومه دمشق رسید
سپس عازم شهر حمص در مرکز سوریه شد
رومیان ارتش مسلمانان را در نظر نمی گرفتند و به آن اهمیت نمی دادند
وقتی دیدند که او بر آنها شکست وارد می کند، شکست به دنبال شکست می آید
آنها با تهدید سربازان خود به نابودی، ارتش خود را در انطاکیه بسیج کردند
او از احزاب دولت بیزانس کمک آورد
تا اینکه دویست و پنجاه هزار جنگجو برای آنها جمع شدند
سپس این لشکر عظیم را از لبجاب علیه مسلمانان هل دادند
بنابراین او برای بازیابی کشوری که رومیان از دست داده بودند، ادامه داد
او ارتش مسلمانان را به انقراض تهدید می کند
مسلمانان از آنان رسولانی به مدینه فرستادند
اوضاع را برای خلیفه تعریف می کنند و می گویند آسودگی، آسودگی
و گوساله گوساله است
خالد بن الولید در آن زمان در عراق بود
در رأس ارتش بزرگ و فاتح خود
پس دوست به او دستور داد که فوراً به شام برود
برای کمک به ارتش در معرض خطر انقراض
بلایی را می بیند که بر سر مسلمانان می آید
خالد به دستور خلیفه پاسخ داد
او با ده هزار سرباز مسلمان رفت
از جمله رفیع بن عمیر الطایی است
تدارکات لشکر مسلمانان در شام باشد
علی خالد بن ولید بود
تا ارتش خود را در کمترین زمان به سوریه برساند
و راهی را طی کند که در آن از رویارویی با رومیان پرهیز کند
تا مانع ملاقات او با مسلمانان نشود
پس به مشورت با یارانش پرداخت و گفت:
اینجوری منو خسته کرد
سپس رافع بن عمیر الطائی نزد او برخاست
او گفت: «ای شاهزاده، من از آن تو هستم.»
گفت: چگونه؟
گفت از قره قیر از کویر می گذریم
و بگذرم و ببینمت
و با پالمیرا به پایان می رسد
پس ما در وسط شام پشت سر حماس هستیم
جایی که لشکر مسلمانان مستقر هستند
ابن روم را شگفت زده کردند
آنها نمی دانند که آیا ما از آسمان بر آنها نازل شده ایم
یا از زمین برایشان منبع گرفتیم
خالد گفت
چگونه در این صحرای بخشنده آب به دست آوریم؟
ما بیست هزار نفر داریم، هم انسان و هم اسب
گفت تا زمانی که خدا با ماست
من با آن مال تو هستم
خالد با نظر نویسان سرهنگ دوم ارتش مشورت کرد
گفتند: این کار را نکن شاهزاده.
فاصله قرهقر تا ساوه
کمتر از پنج شب آن را قطع نکنید
بیابانی است بدون آب و مسیر
گذراندن آن به عهده خود مسافر است
تقریبا غیرممکن است
پس این ارتش بزرگ چطور؟
خود و روح مسلمانان را در معرض نابودی قرار ندهید
خالد گفت
ای مسلمانان!
راهنمایی شما هم فرقی نمی کند
و یقین خود را ضعیف نکنید
آنها می دانستند که کمک از جانب خداوند است
با نیت می آید
ثواب به اندازه سختی است
و مسلمان نباید به چیزی اهمیت دهد
تا زمانی که منتظر یاری پروردگارش باشد
سپس رافع بن عمیر با ماست
در میان شما کسى نیست که از رفیع پسر صحرا غافل باشد
سپس فرمود: به خدا سوگند این لازم است.
مصمم شدم دستور جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله را اجرا کنم.
و نجات لشکر مسلمانان از چنگال رومیان
تنها کاری که باید می کردند این بود که مطیعانه به او پاسخ دهند
گفتند: تو مردی هستی که خداوند به تو خیری آورده است
پس هر کاری میخوای انجام بده
گفت: خدا جزای خیر بدهد
سپس رو به رفیع کرد و گفت
رفیع هر کاری می خواهی بکن
رفیع گفت: مواظب باش شاهزاده.
با بیست شتر سر استخوانی، دو حیوان چاق
هر پیرزنی
پس آنها را نزد خود آورد
پس رفیع به آنها نزدیک شد
بنابراین من آنها را زنده کردم
وقتی از تشنگی خسته شدند
به آنها آب بدهید
پس نوشیدند تا سیر شدند
سپس تیغه های آنها را برید
یعنی لبهایشان
دهانشان را بست تا شایعه را نجوند
سپس این شترها به اندازه ای که می توانستند آب حمل کنند
آب در شکم و پشتشان جاری شد
ارتش توانا به راه افتاد
او شروع به سوخت رسانی به راهپیمایی با اسب ها و بارهای خود کرد
هر بار که به خانه ای پایین می آمد همینطور بود
رفیع به سوی شتر برخاست
چهار نفر از آنها را ذبح کرد
پس آب را در شکم او گرفت
آن را با شیر او مخلوط کرد و به اسب ها داد
لشکر به پشت آب داده شد
زمانی که ارتش مرحله پنجم راهپیمایی خود را به پایان رساند
تمام آبش را مصرف کرد
رفیع باید منابع خود را به سربازان نشان می داد
ان شاء الله رفیع تا چشمش متورم شود به بیماری چشم مبتلا می شد
فردا هیچ وعده ای نمی دهد
خالد نزد او آمد و گفت
وای بر تو ای رفیع، همه شترها را ذبح کردیم
آب تمام شده بود
ارتش در آستانه نابودی بود
و او گفت
ببین شاید دو کوه به شکل سینه ببینی
خالد به هر طرف نگاه کرد
سپس گفت
بله، بله، رفیع
رفیع گفت: شاد باش.
برخیز، در میان آنها درختی بجو
توصیف او چنین و چنان است
دنبالش گشتند ولی پیدا نکردند
رفیع گفت: و قضاوت خواهد کرد.
زمین را تکان دهید، آن را تکان دهید، اینجاست
و می دانستند که اگر آن را نیافتی
تو هلاک شدی و من با تو هلاک شدم
آنها در هر نقطه به دنبال درخت پره می گشتند
خیلی زود آن را پیدا کردند
کنده شد و ریشه اش در خاک ماند
پس آنها بزرگ شدند و رفیع با آنها بزرگ شد
سپس گفت
منشا آن را کاوش کنید
پس حفر کردند
از زیر آن چشمه آب شیرین به نام نمیر فوران کرد
بر تشویق و تمجید خود افزودند
با شادی، شادی و تبریک به رفیع آمدند
او به آنها گفت: حمد و سپاس مخصوص خداست.
به خدا قسم سی سال پیش با پدرم از این سرزمین گذشتم
بعد از آن چشمانم او را ندید
ارتش به راهپیمایی خود ادامه داد تا به تپه های مشرف به غوطه دمشق رسید
پس خالد پرچم رسول خدا صلی الله علیه و آله را به رافع بن عمیر سپرد.
به او دستور داد که آن را در آنجا متمرکز کند
پس تمرکز کن
اسمش تنبیه بود
سپس لشکر خالد با چهار لشکر مسلمان روبرو شدند
که منتظر آمدنش بود
آنها در جنگ یرموک شرکت کردند
که در آن خداوند گناهان شرک را ذلیل کرد
پرچم اسلام را برافراشت
این یکی از نبردهای سرنوشت ساز بزرگ تاریخ بود
و بعد از
آیا می دانستید که رافع بن عمیر؟
که تا همین اواخر به دزد صحرا لقب داشت
او را مرشد نیکی نامیدند
آیا می دانید دلیل این لقب به او همین بوده است؟
او به خاطر لطف فراوانش به فقرا است
دلسوزی بزرگ او برای نیازمندان
به اهل سه مسجد اطعام می کرد
آن که دست راست و عرق پیشانی خود را به دست آورد
او از دنیا در یک جامه راضی است
او آن را در خانه می پوشد
او را برای نماز بیرون می آورد
از این تعجب نکنید
رافع بن عمیر ممکن است ساعتی را صرف مطالعه کند
در مکتب محمد صلی الله علیه و آله و سلم
بارقه ای از نور ایمان در سینه اش می درخشید
رافع بن عمیر بدوی را با ریگ بیابان راهنمایی کرد
مورخان روشهای آن را به مردم نشان دادند
با محمد و یارانش
این عمارت توسط گوت ها ساخته شده است
ای شیار بهتر کمکم کن
در ستایش آنها بهتر از تو هست؟