بسم الله الرحمن الرحیم داستان مادرمان حوا حوا و زیبایی لباس اوه حوا هدف از لباس پوشیدن چیست؟ چه زمانی درباره آنچه می پوشیم قضاوت می کنیم؟ لباس زیبایی است ما می توانیم، حوا پاسخ را از آیات قرآن بیابید چه کسی در مورد لباس صحبت کرد از جمله سخنان حق تعالی است وقتی طعم درخت را چشید به نظر آنها هر دو بدبخت بودند و شروع کردند به فحش دادن به آنها و شروع کردند به فحش دادن به آنها از کاغذ بهشت و حق تعالی فرمود خدا آن را برای شما ساخته است که سایه ایجاد کرد و برای شما از کوهها پناهگاهی قرار داد و برای شما ساخته شده است و من برای آزادی شما دعا می کنم و من تو را از دردهایت محافظت خواهم کرد بدین ترتیب نعمت او بر شما کامل می شود شاید قبول کنی و خداوند متعال فرمود و به زنان با ایمان بگو آنها با چشم های خود عصبانی می شوند و از اندام خصوصی خود محافظت می کنند و از اندام خصوصی خود محافظت می کنند و از اندام خصوصی خود محافظت می کنند زینت خود را به رخ نمی کشند به جز آنچه ظاهر می شود و آنها را با شراب خود بکوبند روی جیبشون زینت خود را به رخ نمی کشند به جز شوهرانشان یا پدرانشان یا پدرانشان یا پدرزنشان یا فرزندانشان یا پدر شوهرشون یا برادرانشان یا پسران برادرانشان یا پسران خواهرشان یا پسران خواهرانشان یا همسرانشان یا آنچه که دست راستشان دارند یا پیروانی که مرد نیستند. یا فرزندانی که عورت زنان را آشکار نمی کنند و پاهایشان را نمی زنند تا آنچه از زینت خود پنهان می کنند معلوم شود. و ای مؤمنان همگی به سوی خدا توبه کنید باشد که رستگار شوید. با این آیات متوجه می شویم که مراد از لباس پوشاندن عورت، محافظت از گرما و سرما و پنهان داشتن زینت ها از مردان است. لباس زینت و زیبایی است که مردم آن را به خود می گیرند. طاهر بن عاشور رحمه الله می فرماید: «و شروع کردند به پوشاندن برگهای بهشت، داستانی از آغاز کار انسان برای پوشاندن کاستی های خود و دوری از آنچه که کراهت دارد و بهبود حالش بر اساس تصوراتش». این اولین تجلی تمدنی است که خداوند در ذهن انسانهای اصیل آفرید. هنگامی که بدی های خود را احساس کردند، با تمام دلواپسی، برخی از اجزای آن، یعنی برهنگی آن را شناختند و احساس زشتی برجستگی آن در جانشان پدید آمد. پس از روی شادی و بغض شروع به پنهان کردن آن از دیدگانشان کرد و چون با الهام طبیعی این را احساس کرد، چون معلمی نبود که به آنان بیاموزد و تعلیم و تربیتی نداشت، در جان مردم ثابت شد که آشکار ساختن عورت از نظر فطرت شرم آور است و پوشاندن آن لازم است. اگر هدف از لباس پوشاندن عورت باشد عورت مرد با عورت زن فرق دارد. بنابراین تفاوت لباس زن و مرد به مناسبت مرد و زن برمی گردد، یعنی آنچه مرد به آن امر می شود و زن به آن امر می شود. به زنان دستور داده شده که خود را بپوشانند و خودنمایی و خودنمایی نکنند ای حوا، اگر مراد از لباس این است، پس چه شرایطی در لباس پوشیدن وجود دارد که تو را قادر می سازد عورت را در مقابل مردان بپوشانی؟ من اینجا در مورد همه شرایط صحبت نمی کنم اما یک شرط لباس را برای شما ذکر می کنم و بقیه شرایط را در کتاب های تخصصی در نظر بگیرید. عبدالکریم زیدان رحمه الله گفته است که هدف از پوشش، پوشاندن و پنهان کردن بدن زن از دید بیگانگان برای جلوگیری از وسوسه و فساد است. شکی نیست که لباس به این هدف نمی رسد زیرا بدن زن را توصیف می کند و اندازه و اندام های آن را برجسته می کند. در حقیقت نه بدن را می‌پوشاند و نه از چشم بیگانگان می‌پوشاند و نه از وسوسه و تحریک هوس و فساد جلوگیری می‌کند. به همین دلیل است که شرع لباس تنگ را برای زنان نهی می کند و شرط می کند که گشاد و گشاد باشد تا جایی از بدن او را وصف نکند، اندازه آن را مشخص نکند و برای بینندگان جلوه ندهد. این مطلب در حدیث اسامه بن زید رضی الله عنه به صراحت بیان شده است رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله لباس قبطی ضخیم بر من پوشاند که یکی از چیزهایی بود که دیهی کلبی به او داده بود، پس با همسرم آن را پوشاندم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: چرا لباس قبطی را نمی پوشی؟ پس گفتم: یا رسول الله، همسرم آن را پوشید. فرمود: به او بگو جامه ای در زیرش بگذارد که می ترسم اندازه استخوان هایش را بیان کند. به روایت بیهقی غلاله پارچه‌ای است که زیر لباس می‌کشند و آستر می‌گویند. پس آنچه پیامبر صلی الله علیه و آله از آن می ترسید، قبطی نیست. دکتر عبدالکریم زیدان رحمه الله گفت: شرح اندازه استخوان است نه توصیف پوست. این متن روشنی است از این جهت که از این قبطی منع شده است که اندازه بدن و اعضای آن را توصیف می کند، نه اینکه رنگ آن را آشکار کند، مانند لباس های نازک. گذاشتن جامه زیر لباس برای جلوگیری از بزرگی اندام زن، امری شرعی است که پیامبر صلی الله علیه و آله در این حدیث به آن دستور داده است. تا زن بتواند آنچه را که به او دستور داده شده کاملاً بپوشاند و لباسی که بدن را توصیف می کند همان لباسی است که به آن می چسبد یا به دلیل تنگی زیاد، اندازه اعضای آن را نشان می دهد. یا زنی لباس های گشاد می پوشد و در حین راه رفتن آنها را به دور خود می کشد و به این ترتیب اندازه استخوان هایش را نشان می دهد. ای حوا، لباس زیبا برای تو و همتایان تو در میان دختران حوا لازم است اما زیبایی واقعی در لباس از طریق پایبندی شما به الزامات لباس مقرر در شرع مقدس آشکار می شود. پوشش شما در مقابل زنان شرایط خاصی دارد و پوشش شما در مقابل مردان شرایط خاصی دارد زیبایی در رعایت این شرایط است. اگر در حضور مردان لباسی بپوشید که بدنتان را جدا کند، این خلاف شرع است. اگر مانند بسیاری از زنان در عروسی، در مقابل زنان برهنه شوید، این خلاف شرع مقدس است لباس خود را در مقابل مردان و در مقابل زنان چگونه می بینید؟ انشاء الله و الحمدلله رب العالمین در جلسه آینده ادامه خواهیم داد داستان مادرمان حوا