بسم الله الرحمن الرحیم
عمر اقتدار بین گفتار و کردار
صداقت و مسئولیت پذیری
عمر بن خطاب رضی الله عنه گفت
اگر شتری بمیرد در ساحل فرات گم شده است
ترسیدم خدای متعال از من درباره او بپرسد
و هنگامی که ابولؤلؤ مجوسی او را چاقو زد
پسرش عبدالله را صدا زد
گفت: ای عبدالله بن عمر
به بدهی من نگاه کن
شمارش کردند و یافتند هشتاد و شش هزار یا بیشتر
گفت مال خاندان عمر به او پرداخت شد
مقداری از پول آنها را به او بدهید
در غیر این صورت با بنی عدی بن کعب می جنگد
اگر پول آنها کافی نیست، از قریش پول بخواهید
آنها را به دیگران برنگردانید
وقتی عتبه بن فرقاد به آذربایجان آمد
نان را بیاور
آن را چشید و آن را شیرین یافت
گفت: اگر این کار را برای امیرالمؤمنین عمر انجام می دادی.
پس او را دو ناخدای بزرگ منصوب کرد
سپس آنها را با دو مرد سوار بر شتری کرد
پس آنها را نزد او فرستاد
وقتی نزد عمر آمد
هیچی اینو نگفت
گفت این بد است
پس آن را چشید و شیرین بود
فرمود: مسلمانان در سفر از این مقدار می خورند
گفتند نه
او به آنها پاسخ داد و سپس برای او نوشت
در مورد بعد
نه از زحمت توست و نه از زحمت پدرت
نه از زحمت مادرت
مسلمانان را به آنچه در سفر راضی هستید، راضی کنید
و هنگامی که مردم در زمان حکومت عمر رضی الله عنه نازا شدند
او تا زمانی که مردم غذا نخورده بودند، چربی و چربی نمی خورد
از ابوصالح حنفیه می‌گوید:
سیر را به مادرت معرفی کردی که خدا از او راضی باشد
و او گفت
برای ابو صالح غذا بیاورید
یک آبگوشت حاوی جنوب برایم آوردند
پس گفتم: آیا این را به من می خوری در حالی که آدم منظمی هستی؟
او گفت
اگر امیرالمؤمنین علی رضی الله عنه را دیدی چه؟
و من با یک هدف آمدم
پس حسن یا حسین برای پسرشان ترجه ای از او گرفتند
پس آن را از دست او ربود و بین مسلمانان تقسیم کرد
عمر بن عبدالعزیز رحمه الله داشت سیب های الفی را تقسیم می کرد
سپس پسر کوچکش یک سیب خورد
پس آن را از دهانش بیرون آورد و به دردش خورد
پس با تحقیر به دنبال مادرش رفت
بنابراین او به بازار فرستاد و برای او یک سیب خرید
وقتی عمر برگشت بوی سیب را دید
و او گفت
ای فاطمه
آیا شما هیچ کدام از اینها را دریافت کردید؟
او گفت نه
و ماجرا را به او گفتم
و او گفت
قسم میخورم از پسرم گرفتم
از قلبم حذفش کردی
اما من از این که سهم خود را از خداوند متعال ضایع کنم متنفر بودم
با یک سیب در میان مسلمانان
زمانی که عمر بن عبدالعزیز رحمه الله به عنوان والی به مدینه آمد
فصل ظهر
او برای ده تماس گرفت
سوراخ دکمه
و بندگان خدا
و سلیمان بن یسار
و مخرج
و امن
و بیرون
و ابوبکر بن عبدالرحمن
و ابوبکر بن سلیمان بن ابی حثمه
و عبدالله بن عامر بن ربیعه
خدا را شکر و حمد کرد
سپس گفت
من تو را برای امری فرا خواندم که به خاطر آن ثواب خواهی داشت
ما یاور حق خواهیم بود
من نمی خواهم چیزی را قطع کنم
جز به نظر شما
یا به نظر شما که شرکت کردید
اگر کسی را دیدی که خلاف می کند
یا از کارگر ظالم مطلع شده اید
بنابراین من از خدا برای هر کسی که به آن رسیده است خجالت می کشم
لطفا به من اطلاع دهید
به او پاداش خوبی دادند و جدا شدند
عمر بن عبدالعزیز رحمه الله
نامه حمل نمی کند
مگر در نیاز مسلمانان
او به کارگرش نامه نوشت تا برایش عسل بخرد
او در این مورد چیزی را مسخره نمی کند
و کارگرش او را با یک وسیله نقلیه پستی حمل کرد
وقتی آمدند گفت:
برای چیزی که حمل کرد
در پست گفتند
پس آن عسل را سفارش داد
پس فروخته شد و قیمت آن در بیت المال مسلمین قرار گرفت
و او گفت
عسلت را برای ما خراب کردی
و توسط محمد بن وصی ارائه شده است
خدا رحمتش کند الاغش به فروش می رسد
مردی به او گفت
برای من قبول داری؟
او گفت
اگر آن را برای شما قبول کرده بودم، آن را نمی فروختم
شیخ عبدالله البسام رحمه الله فرمود
شیخ به من گفت
صالح بن عبدالله الزغیبی رحمه الله
در دوران امامتش در مسجد النبی
که از بیست سال گذشت
او هرگز عقب نیفتاد
او کسی را مقصر نمی دانست
استواری در دین و فداکاری برای آن
عبدالله بن مسعود رضی الله عنه گفت
با او نباش
گفتند: والا با اوست.
او گفت
می گوید من با مردم هستم
اگر آنها هدایت شوند، شما هم هدایت خواهید شد
و اگر آنها گمراه شوند، شما هم گمراه خواهید شد
جز اینکه یکی از شما یقین کند که اگر مردم کافر شوند، کافر نشود
گفت خدا از او راضی باشد
اولین کسانی که به اسلام گرویدند هفت نفر بودند
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
و ابوبکر و عمار
مادرش سمیه و صهیب بود
بلال و المقداد
و اما رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
پس خداوند به وسیله عمویش ابوطالب او را از این کار بازداشت
در مورد ابوبکر
پس خداوند او را از شر قومش حفظ کرد
در مورد بقیه آنها
پس مشرکان آنها را گرفتند
به آنها زره آهنی پوشاندند
و آنها را در آفتاب ذوب کردند
هیچکدام انسان نیستند
جز اینکه آنچه می خواستند به آنها داد
جز بلال رضی الله عنه
برای رضای خدا روحش بر او آسان شد
او نزد قوم خود رسوا شد
پس آن دو پسر را به او دادند
و شروع به طواف کوچه های مکه کردند
میگه هیچکس
محمد بن حنفیه رحمه الله گفت
خداوند متعال
بهشت را بهای جان خود قرار دهید
آن را به هیچ چیز دیگری نفروشید
حسن بصری رحمه الله می فرمود:
جای تعجب نیست که چه کسی خراب است
چقدر آسیب دیده؟
چیزی که جای تعجب دارد این است که چه کسی زنده مانده است
او چگونه زنده ماند؟
به ابن مبارک گفته شد
خدا رحمتش کند
همانطور که ابن عون برخاست
رک گفت
سفیان بن عینه گفت
خدا رحمتش کند
او می گفت
راه های حقیقت را دنبال کنید
و به خاطر کمبود افرادش احساس تنهایی نکن
از عطاء بن یسار
گفت خدا رحمتش کند
شیطان هنگام مرگ بر مردی ظاهر شد
و او گفت
تو از من جان سالم به در بردی
او گفت
من هنوز تو را باور نمی کنم
از عبدالله بن احمد بن حنبل
گفت خدا رحمتش کند
وقتی در ابی الوفاء حاضر شدم
با او نشستم
و در دست من پارچه ای است که ریشش را محکم کند
شروع کرد به عرق کردن
سپس بیدار می شود
سپس چشمانش را باز می کند
و با دستش اینطوری میگه
هنوز نه
بنابراین او این کار را بارها و بارها انجام داد
وقتی سه ساله بود
به او گفتم
اوه پدر
هر چیزی که این ممکن است او را در این زمان برجسته کرده باشد
عرق ریزه پس باید بگوییم
خرج کرده ام
بعد برمیگرده و میگه
هنوز نه
او به من گفت
پسرم
نمیدونی چی گفتم
گفتم نه
و او گفت
شیطان لعنتش کند
کفشم گاز گرفته تا برایش بخوابم
او به من می گوید
ای احمد، تو مرا مجذوب کردی
پس من می گویم
هنوز نه
هنوز نه تا وقتی که بمیرم
الحسن بن عرفه گفت
خدا رحمتش کند
بر احمد بن حنبل وارد شدم
خداوند بعد از مصیبت او را بیامرزد
پس به او گفتم
ای اباعبدالله
من در مقام انبیا ایستاده ام
او به من گفت
خفه شو
مردمی را دیدم که دین خود را می فروشند
دیدم علمایی که با من بودند می گفتند و تمایل داشتند
پس گفتم
من کی هستم؟
و من چی هستم؟
و فردا به پروردگارم نمی گویم
اگر در برابر او بایستید، اعلیحضرت جلال باد
او به من گفت
من آن را به شما می فروشم همانطور که دیگری آن را فروخت
پس به خودم فکر کردم
به شمشیر و تازیانه نگاه کردم
بنابراین آنها را انتخاب کردم و گفتم
اگه بمیرم
نزد پروردگارم آمدم
پس من می گویم
به من زنگ زدند که یکی از صفات شما خلق شد
من چیزی نگفتم
موضوع به عهده اوست
اگر بخواهد عذاب می کند و اگر بخواهد رحمت می کند
پس گفتم
آیا در شلاق آنها آب پیدا کردید؟
او به من گفت
بله
او تا بیست سالگی بزرگ شد
بعد از آن نمی دانستم
وقتی دو مجازات رسید
انگار هیچ دردی در او نداشتم
نماز ظهر را ایستاده خواندم
الحسن گفت
پس گریه کردم
او به من گفت
چه چیزی باعث گریه شما می شود؟
گفتم
بخاطر اتفاقی که برات افتاده گریه کردم
او گفت
آیا من کافر نشده ام؟
برام مهم نیست خراب بشه
ربیع بن سلیمان رحمه الله گفت
بر آل بویقی رحمه الله وارد شدم
روزهای مصیبت
من او را بسته دیدم
تا نیمه های پاهایم
دستانش به گردنش بسته شده است
و او می گوید
خلقت را برای گریه آفرید
اگر ایجاد شود
هر موجودی
خلقت با خلقت
و اگر وارد آن شوید
من او را باور خواهم کرد
یعنی مطمئن
من در این آهن خواهم مرد
تا مردم بیایند
آنها این را می دانند
او در این مورد فوت کرد
مردم در آهن خود
بهار گفت
از زندان برایم نامه نوشت
او می گوید
زمان هایی خواهد آمد
من آهن را حس نمی کنم
روی بدن من است
تا زمانی که دستم به آن برسد
اگر این کتاب را بخوانید
پس شخصیت خود را بهبود ببخشید
با مردمت
و آن را به غریبه ها توصیه کنید
مخصوصا خوبه
من اغلب شنیدم
شافعی رحمه الله
توسط این خانه نشان داده شده است
من خودم بهشون توهین میکنم
برای احترام به او
و روح را گرامی نده
که به او توهین نمی کند
عبدالعزیز بن ابی رواد گفت
خدا رحمتش کند
گفته شد
راست بگو و صبور باش
او با اعمال شهدا برابری می کند
و او گفت
شیخ الاسلام الحراوی رحمه الله
شمشیر را تقدیم کرد
پنج بار
به من گفته نمی شود
از دکترین خود برگرد
اما به من گفته می شود
در مورد کسانی که با شما مخالف هستند سکوت کنید
پس می گویم سکوت نمی کنم
یک عمر غارت
بین حرف و عمل