او به من یادآوری می کند و من او را فراموش می کنم و عشقی جز دغدغه آنها نیست و آیا دل کسی است که وقتی با سکوت شب باطن خود را ملامت می کند مرا حفظ می کند و با چشمانش از من مراقبت می کند؟ من او را صدا می کنم و او مرا می شنود
و عطایای او بر من چیره خواهد شد. او مهربان است. او مرا رها نمی کند که بگویم: «اوه، خداست» که نجاتم می دهد، حتی اگر شرمنده باشم.
و به او امید دارم، می ترسم و از او می خواهم که مرا بیامرزد تا به رحمتش برسد. او لطیف و ملایم است و ما را عجله نمی کند و اگر از او سرپیچی کنیم، کسانی هستند که حرف ما را قطع نمی کنند.
و قطعش کردیم
او خدای جان است جز