خلاصه مفاهیم اهل سنت
مسائل اختلاف و مسائل اجتهاد
برخی بین مسائل اختلافی و اجتهادی فرقی نمی گذارند
این تصور غلط در بین افرادی که این تصور غلط را دارند رایج است
در موارد اختلاف منکری وجود ندارد
این یک حرف غلط و یک باور فاسد است
هر اختلافی معتبر نیست و کار در هر یک از جنبه هایش بر آن استوار است
بلکه اختلافی است که متنی از قرآن یا سنت با آن مخالفت می کند
دعوای غیرعادی است که مورد توجه قرار نمی گیرد و صاحب آن رد می کند
این یک جمله نامعتبر است
انکار باید فقط به شریعت اسلام محدود شود
در مورد شرور قطعی و ضروری، اجماع بر شرور بودن آنها وجود دارد
تفاوت به خودی خود یک استدلال نیست
بلكه قرآن و سنت حجت است بر كسانى كه با اولى و آخرين اختلاف دارند
ممکن است یک محقق با سؤال او مخالف باشد
زیرا به حدیثی که در آن است نرسید
یا به این دلیل که معتقدید این درست نیست
یا به این دلیل که حین اختلاف حواسش پرت شده بود
در این صورت پیروی از این عالم جایز نیست هر چند شواهدی بر خلاف گفته او وجود داشته باشد.
علاوه بر دلایل دیگری که شیخ الاسلام ابن تیمیه در کتاب ارزشمند خود ذکر کرده است
رفع عیب از امامان بزرگوار
و یکی از پیامدهای این بیانیه فاسد
نقض جدی قرارداد
وقتی سنت صحیح و ثابت شده از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم گزارش شود
زیرا کسانی بودند که در این موضوع اختلاف نظر داشتند
یعنی سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله و فرمایشات ایشان
تنها زمانی مشروعیت خود را به دست می آورد که مردم بر سر آن توافق کنند
این رفتار خطرناکی است که با اصل اسلام در تضاد است
یعنی تسلیم شدن در برابر دستورات خداوند متعال
و اوامر رسولش صلی الله علیه و آله
عبارت صحیحی که در این زمینه پذیرفته شده است
در مسائل اجتهادی منکری نیست
مسائل اجتهادی آن دسته از مسائلی است که در آن دلیل قطعی یا نص صریح وجود نداشته باشد
باید به وضوح اجرا شود
یا اهتمام در فقه موازنه مصالح و ضرر بود
در آن صورت اجتهاد در موضوع به دلیل متعارض یا پنهان جایز است.
انسان آنچه را که اهتمام به آن سوق دهد می گیرد، اگر عالم باشد
یا در مورد اهتمام علما چه راحت و به آن اعتماد دارد اگر مقلد باشد