بسم الله الرحمن الرحیم
فقط بندگان عالم او از خدا می ترسند
راه چهار امام
چهار ماشین پر از زیبایی و شکوه
با دقت خلاصه شد
از کتاب بزرگ
سیار از اشراف بالاتر است
سوگند امام ذهبی رحمه الله
تهیه شده توسط شیخ محمد المحنه
خدا حفظش کنه
امام ابوحنیفه رحمه الله
فقیه و عالم دینی عراق
امام ابوحنیفه
النعمان بن ثابت التیمی الکوفی
مولای بنی تایم الله بن ثعلبه
گفته می شود که او از نسل پارسیان است
او در سال هشتاد به دنیا آمد
در زندگی همراهان جوان
در مورد هیچ یک از آنها حتی یک کلمه از او تأیید نشد
و انس بن مالک رضی الله عنه آن را دید
وقتی ملکوفه نزد او آمد
از عطاء بن ابی رباح روایت شده است
او به گفته خودش قدیمی ترین و بهترین شیخ اوست
عن حماد بن ابی سلیمان
و دارای فقه است
و در مورد محبوب
و نافع مولا بن عمر
قتاده و عاصم بن بهدله
و محمد بن المنكدر
و هشام بن عروة
دیگران را آفرید
حتی از شیبان علم نحو روایت کرده است
او از او کوچکتر است
از مالک بن انس
از او هم کوچکتر است
و من علاقه مند به درخواست آثار باستانی هستم
و به داخل آن سفر کرد
و اما فقه و بررسی آراء و ابهامات آن
عاقبت به سوی اوست
مردم برای این کار به او وابسته هستند
اتفاقات زیادی در مورد او افتاد
شیخ ما ابوالحجاج المیزى در میان آنها ذکر کرده است
در پالایش اینها
ابراهیم بن تهمان
جهان خراسان
و حمزه الزیات
او یکی از همسالان اوست
و ابوعاصم النبیل
و عبدالرزاق
علی بن مشعر القاضی
این یک چیز است
یزید بن هارون
قاضی ابو یوسف
و پسرش حماد بن ابی حنیفه
اسماعیل بن حماد بن ابی حنیفه گفت
پدربزرگم ابوحنیفه به دنیا آمد
النعمان بن ثابت
در سال 80
پدرش ثابت نزد علی رضی الله عنه رفت
و او جوان است
بر او و فرزندانش صلوات فرستاد
امیدواریم خداوند در مورد ما به علی رضی الله عنه اجابت کند
النضار بن محمد گفت
ابوحنیفه چهره زیبایی داشت
راز لباس
عطر باد
ابو یوسف گفت
ابوحنیفه یک ربع بود
یکی از بهترین افراد تصویر
و شفاهی به آنها اطلاع داد
و آنها را با لحنی عذاب خواهم کرد و آنچه را در دل اوست روشن می کنم
حماد بن ابی حنیفه گفت
پدرم زیبا بود
روی آن برنزه شده است
بدن خوب بسیار خوشبو است
او فقط در پاسخ صحبت می کند
او که خدا او را بیامرزد، در چیزی که به او مربوط نمی شود، فرو نمی رود
ابن مبارک گفت
من مردی را در مجلسش بیشتر از این محترم ندیدم
هیچ آدمی و رویایی بهتر از ابوحنیفه نیست
قیس بن الربیع گفت
ابوحنیفه عابد و پارسا بود
بر برادرانش ارجح است
شریک گفت
ابوحنیفه بسیار ساکت و خردمند بود
یزید بن هارون گفت
من خواب‌آمیزتر از ابوحنیفه ندیده‌ام
العجلی گفت
ابوحنیفه نانوایی بود که نان می فروخت
پریک پارچه ای نرم و ابریشم مانند است
العجلی گفت
ابوحنیفه گفت: به بصره آمدم
بنابراین فکر کردم که بدون پاسخگویی در مورد چیزی نخواهم پرسید
از من در مورد چیزهایی پرسیدند که جوابی نداشتم
پس تصمیم گرفتم که حماد بن ابی سلیمان را تا زمان مرگ مزاحم نکنم
هجده سال همراهش بودم
احمد بن الصباح گفت
شنیدم که شافعی گفته است
به مالک گفته شد: آیا ابوحنیفه را دیده ای؟
گفت بله
مردی را دیدم که اگر در مورد این قطب با شما صحبت می کرد، آن را طلا می کرد
او استدلال خود را مطرح کرد
قاضی ابو یوسف گفت
در حالی که با ابوحنیفه راه می رفتم
شنیدم که مردی به دیگری گفت
این ابوحنیفه شبها نمی خوابد
ابوحنیفه گفت
خداوند به خاطر کارهایی که انجام نداده ام درباره من صحبت نمی کند
شب را به دعا و دعا و مناجات می گذراند
ابو عاصم النبیل گفت
ابوحنیفه را به سبب دعاهای فراوانش الوطاد می نامیدند
مسار بن كدام گفت
ابوحنیفه را دیدم که در یک رکعت قرآن می خواند
القاسم بن معان گفت
ابوحنیفه شبی برخاست و سخنان خداوند متعال را تکرار کرد
بلکه زمان، زمان آنهاست
و ساعت بدتر و تلخ تر است
گریه می کند و برای سحر دعا می کند
زید بن کمیت گفت
شنیدم مردی به ابوحنیفه گفت:
از خدا بترسید
بلند شد، سوت زد و در زد
گفت خدا اجرتان دهد
مردم همیشه به کسی نیاز دارند که چنین چیزی به آنها بگوید
بشر بن الولید گفت
ابوجعفر المنصور از ابوحنیفه پرسید
از او می خواست قضاوت کند
شبانه بر او سوگند یاد کرد
اما او نپذیرفت و قسم خورد که این کار را نکنم
ربیع حجره دار به او گفت
ای ابوحنیفه
امیرالمؤمنین را می بینی که قسم می خورد و قسم می خوری
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: من بر کفاره سوگند او از خودم تواناتر هستم.
پس دستور داد او را زندانی کنند
در آنجا در بغداد درگذشت
مغیث بن بدیل گفت
منصور ابوحنیفه را برای قضاوت رها کرد
پس خودداری کن
المنصور گفت: آیا به آنچه ما در آن هستیم علاقه داری؟
ابوحنیفه گفت
من مناسب نیستم
گفت دروغ گفتم
و او گفت
امیرالمؤمنین علیه السلام حکم به عدم تناسب من کرد
اگر شما دروغگو هستید پس من درست نمی گویم
حتی اگر صادق باشید
من به شما گفتم که مناسب نیستم
فقیه اباعبدالله الصیمری گفت
ابوحنیفه عهد قضاوت را نپذیرفت
او را کتک زدند، زندانی کردند و در زندان مردند
ابن مبارک گفت
ابوحنیفه عالم ترین فقیه در میان مردم است
یحیی بن سعید القطان گفت
ما به خدا دروغ نمی گوییم
ما چیزی بهتر از نظر ابوحنیفه نشنیده ایم
ما بیشتر گفته های او را گرفته ایم
علی بن عاصم گفت
سنجیدن علم امام ابوحنیفه
با شناخت مردم زمان خود
بر آنها غالب خواهد شد
حفص بن غیاث گفت
سخنان ابوحنیفه در فقه
زیباتر از شعر
فقط یک نادان می تواند او را سرزنش کند
شافعی گفت
در فقه مردم وابسته به ابوحنیفه هستند
گفتم
امامت در فقه و ظرایف آن
مسلمان به این امام
این بدون شک است
چیزی به ذهن نمی رسد
اگر روز به راهنمای من نیاز دارد
زندگی نامه او را می توان به دو جلد تقسیم کرد
خداوند از او راضی و رحمتش کند
شهید پرآب از دنیا رفت
یعنی به او زهر دادند تا بمیرد
در سال صد و پنجاه
او هفتاد ساله است
و فرزندش فقیه حماد بن ابی حنیفه
دانا و متدین و صالح بود
تقوای کامل
حماد در سال صد و هفتاد و شش درگذشت
او شیخ اسلام است
برهان ملت
امام دارالهجره
اباعبدالله
مالک بن انس
ابن مالک بن ابی عامر
الاصباحی المدنی
مادرش علی بنت شریک الازدیه است
مولد مالک صحیح تر است
در سال نود و سه
سال وفات انس
بنده رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
او در حفاظت، تجمل و زیبایی بزرگ شد
او به دنبال علم بود و این اتفاق افتاد
من چند ده ساله هستم
پس از نافع و ابن منکدر و زهری آموخت
هشام بن عروة و خلق
او واجد شرایط فتوا بود
به نفع نشست و بیست و یک ساله شد
گروهی از او در جوانی و جوانی صحبت کردند
این برای دانشجویان دانش از افق در نظر گرفته شده است
در آخرین ایالت ابوجعث المنصور
و فراتر از آن
در زمان خلافت الرشید بر او ازدحام کردند
و نه، او مرد
از ابوهریره رضی الله عنه گفت
ایشان رضی الله عنه فرمودند
بگذار مردم در پی علم ما را مانند جگر شتر بزنند
عالمی داناتر از عالم مدینه نمی یابند
از سفیان بن عیینه روایت شده است که گفت:
داشتم میگفتم
او سعید بن المسیاب است
تا اینکه گفتم
در زمان او سلیمان بن یسار بود
سالم بن عبدالله و دیگران
بعد امروز شروع کردم به گفتن
این پول شماست
همتای تو شهر باقی نمانده
ابوالمغیره مخزومی معنای آن را ذکر کرده است
تا زمانی که مسلمانان به دنبال علم باشند
در مدینه هیچ عالمی نمی یابند
پس اینجوری میشه
سعید بن المسیاب
پس از او یکی از شیوخ مالک است
سپس پول شما
پس هر که پس از او به او آموخت
گفتم
او دانشمند شهر زمان خود بود
بعد از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
و دوستش
زید بن ثابت و عایشه
سپس ابن عمر
سپس سعید بن المسیاب
سپس سیفلیس
سپس عبید الله بن عمر
سپس پول شما
ابن عیینه گفت
مالک، عالم اهل حجاز
برهان زمان خود است
شافعی گفت: او راستگو و عادل است.
اگر علما ذکر کردند
من ستاره را ندارم
زبیر بن بکار گفت
در حدیثی با جگر شتر به ما بزنند
سفیان بن عیینه بود
اگر این اتفاق در زندگی مالک افتاده است
او می گوید
من او را مالک می بینم
مدتی روی آن ماند
بعد برگشت و گفت
من او را عبدالله بن عبدالعزیز می بینم
عمریه زاهد
ابن عبدالباری و بیش از یک گفت
عمری از کسانی نیست که به علم می رسند
و فقه با پول شماست
حتی اگر بزرگوار و استاد و عابد باشد
گفتم
این عمری علم داشت
فقه او نیکو و با فضیلت است
او حقیقت را گفت
آماره طبق سفارش
جدا از مردم
مالک را نصیحت می کرد
اگر با او تنها باشد
در زهد، انقطاع و انزوا
خداوند رحمتشان کند
الحافظ بن عبدالبر در مقدمه ذکر شده است
آن عبدالله العمریه العابیده
او به مالک نامه نوشت و از او خواست که تنها بماند و کار کند
پس مالک به او نوشت
همان گونه که رزق و روزی را تقسیم کرده است، خداوند اعمال را تقسیم کرده است
شاید مردی نمازش را باز کرد
هنگام روزه بر او باز نشد
آخرین افتتاحیه او در امور خیریه بود
هنگام روزه بر او باز نشد
آخرین فتح او در جهاد بود
انتشار علم یکی از بهترین اعمال صالح است
از چیزی که به رویم باز شد راضی بودم
من فکر نمی کنم من بدون آنچه شما هستید هستم
امیدوارم هر دو خوب و صالح باشیم
بعد از تابعین در شهر عالمی نبود
او در علم و فقه به مالک شباهت دارد
و عظمت و عشق
اصحاب بعدی مانند سعید بن المسیاب بودند
و هفت فقیه
القاسم و سالم
و عکرمه و نافع و طبقه آنان
سپس زید بن اسلم و بن شهاب
ابوالزناد و یحیی بن سعید
صفوان بن سلیم
رابعه بن ابی عبدالرحمن و طبقه آنان
زمانی که آنها فداکار بودند
مالک و ابن ابی ذیب به آن شهرت داشتند
و عبدالعزیز بن المجشون
والدرا واردی و همتایانشان
مالک در میان آنها اولین نفر بود
که زیر بغل شترها از افق به آن می زند
خداوند متعال او را بیامرزد
الرائینی گفت
مهدی شهر را تقدیم کرد
پس به دنبال مالک فرستاد و او نزد او آمد
به پسرانش هارون و موسی گفت
از او بشنوید
پس به دنبال او فرستاد اما جوابی به آنها نداد
پس مهدی را آگاه کن و با او سخن بگو
گفت یا امیرالمؤمنین!
دانش به مردمش داده می شود
گفت: آنچه بر تو افتاده، راست گفته است. رفتیم پیشش
وقتی نزد او آمدند
معلمشان به او گفت
ادامه مطلب
مالک گفت
مردم شهر درباره دنیا می خوانند
پسرها هم برای معلم خواندند
اگر اشتباه کردند به آنها فتوا دهید
پس نزد مهدی بازگشتند
پس به دنبال مالک فرستاد و با او صحبت کرد
و او گفت
شنیدم که بن شهاب گفت
ما این دانش را در مهد کودک از مردان جمع آوری کردیم
و آنها هستند یا امیرالمؤمنین
سعید بن المسیاب
و ابوسلمه و عروة
القاسم و سالم
و خریجه بن زید
و سلیمان بن یسار
نافع و عبدالرحمن بن هرمز
و بعد از آنها
ابوالزناد و رابعه
یحیی بن سعید و بن شهاب
همه اینها برایشان خوانده می شود و خوانده نمی شود
مهدی گفت
اینها الگو هستند
نزد او رفتند و برایش تلاوت کردند
بنابراین آنها انجام دادند
قتیبه گفت
وقتی بر مالک وارد شدیم
او با سرمه معطر به طرف ما آمد
او یکی از بهترین لباس هایش را پوشید
اپیزود منتشر می شود
او به هواداران زنگ زد
او به هر کدام از ما یک فن داد
محمد بن عمر گفت
مالک به مسجد می آمد
او شاهد نماز و نماز جمعه و جنازه است
بیماران برمی گردند
در مسجد می نشیند و دوستانش دورش جمع می شوند
سپس نشسته را ترک کنید
پس نماز خواند و رفت
گذاشتن شاهدان در تشییع جنازه
بعد همه اینها را گذاشت و روز جمعه رفت
و مردم همه را تحمل کردند
و آنها همان چیزی را که بودند می خواستند
و شاید هر زمان که باشد
و او می گوید
هرکسی نمی تواند با بهانه خود صحبت کند
منظورش این بود که به بیماری مبتلا شده است
جلوگیری از شرکت در نماز جمعه و جماعت
او گفت
مجلس او شورای عزت و بردباری بود
او مردی باشکوه و بزرگوار بود
در شورای او هیچ سردرگمی و سردرگمی وجود ندارد
صدایت را بلند نکن
اسماعیل بن ابی اویس گفت
از عمویم ملکا موضوعی را پرسیدم
قار به من گفت
سپس وضو گرفت و روی تخت نشست
سپس گفت
هیچ قدرت و نیرویی جز در خدا نیست
تا نگفت فتوا نداد
ابو مصعب گفت
مالک سخن نمی گفت مگر اینکه در حالت پاکی بود
به احترام حدیث
ویژگی های امام مالک
آیا بن عمر گفته است
من هرگز چیزی سفیدتر و قرمزتر از صورت مالک ندیده ام
هیچ لباسی سفیدتر از لباس تو نیست
و بیش از یک انتقال
خیلی بلند بود
بلوند بزرگ و مهم
سر و ریش سفید، ریش عالی
می گفتند چشم های آبی داشت
ابو عاصم گفت
من هرگز عالمی را با چهره ای بهتر از مالک ندیده ام
ابو مصعب گفت
مالک یکی از زیباترین افراد با زیباترین چهره و چشم بود
آنها خالص ترین در رنگ سفید و طولانی ترین در ظاهر خود هستند
قاضی ایاد چند وجه را ذکر کرد
لباس امام زیبا و زیباست
مالک در انتقاد از مردان امام بود
یک حافظ خوب و ماهر
عتیق بن یعقوب گفت
شنیدم که ملکا گفت
ابن شهاب چهل و چند حدیث نقل کرده است
سپس گفت: آن را به من پس بده.
پس چهل حدیث برایش آماده کردم
شافعی گفت
محمد بن الحسن گفت
سه سال و نیم با مالک زندگی کردم
بیش از هفتصد حدیث از سخنان ایشان شنیدم
پس محمد از مالک روایت کرد
خانه اش پر بود
و اگر از دیگر کوفیان روایت شده باشد
فقط کمی به او رسید
ابن ابی عمر العدنی گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
مالک معلم من است و از او آموختم
ابن مهدی گفت
امامان مردم در زمان خود چهار نفر بودند
انقلابی و مالک
اوزاعی و حماد بن زید
گفت: عاقلتر از مالک ندیدم
از مالک فرمود:
بهشت دنیا، نمی دانم
اگر کوتاهی کند، رزمنده اش مجروح می شود
هیثم بن جمیل گفت
شنیدم که از مالک در مورد چهل و هشت مسئله سؤال می شود
در سی و دو تای آنها جواب داد که نمی دانم
مالک گفت
شنیدم عبدالله بن یزید بن هرمز می گفت
عالم باید از اصحاب خود سخنی بگذارد
من نمی دانم
تا زمانی که این مبنایی شود که آنها از آن وحشت داشته باشند
ابن عبدالبر گفت
از ابودرداء صحیح است.
ندانستن نیمی از دانش
مصیبت
محمد بن جریر گفت
مالک شلاق خورده بود
دلیل این امر متفاوت بود
عباس بن ولید به من گفت
ابن ذکوان به من گفت
درباره مروان التطری
ابوجعفر منصور مالک را از حدیث نهی کرد
نیازی به طلاق نیست
سپس شخصی نزد او آمد و از او پرسید
پس آن را بالای سر مردم به او گفت
پس او را با شلاق زد
از احمد بن حنبل پرسیدند
چه کسی صاحب شما را زد؟
او گفت
برخی از فرمانداران طلاق اجباری را در نظر می گیرند
اجازه نداد
برای همین او را زد
الواقدی گفت
وقتی مالک و دوش دعوت شدند
او حرف او را شنید و پذیرفت
حسادت و فریب در همه چیز
هنگامی که جعفر بن سلیمان شهر را تصرف کرد
به دنبالش باش
و با او تعدادشان زیاد شد
و گفتند
ایمن این عهد شما را چیزی نمی بیند
او صحبت می کند
از ثابت بن الاحنف در مورد طلاق اجباری روایت شده است
برای او جایز نیست
او گفت
جعفر عصبانی شد
بنابراین او برای پول شما تماس گرفت
او آنچه را که از طرف او به او ارائه شده بود، به عنوان مدرک علیه خود استفاده کرد
دستور داد او را برهنه کنند و با شلاق بزنند
دستش کشیده شد تا از روی شانه اش برداشته شد
و مرتکب کار بزرگی شد
به خدا سوگند مالک همچنان در تعالی و تعالی است
گفتم
این ثمره مصیبت ستودنی است
بنده را در میان مؤمنان بالا می برد
اگر مؤمن آزاد باشد
صبور باشید، یاد بگیرید و طلب بخشش کنید
او به خود زحمت انتقاد از کسانی که از او انتقام گرفتند را به خود نداد
خداوند قاضی عادل است
سپس خدا را به خاطر استحکام دینش شکر می کند
او می داند که عذاب دنیا برای او آسان تر و بهتر است
ابوالولید الباجی گفت
نقل شده است که المنصور حج کرد
مالک را از جعفر بن سلیمان که او را زده بود، گرفت
یعنی به او بسپارید تا از او انتقام بگیرد
مالک نپذیرفت و گفت
خدا نکنه
مالک رحمه الله پیامی در مورد تقدیر دارد
آن را به ابن وهب نوشته و سندش صحیح است
او کتابی درباره ستارگان و مراحل ماه دارد
روایت صحنون از ابن نافع الصائق از او.
در تفسیر بخشی است
رساله فی المسائل، جلد
و او یک کتاب مخفی دارد
از روایت ابن قاسم درباره او
و اما آنچه اصحاب ارشد از او گزارش کرده اند
از مسائل و فتواها و فواید
خیلی زیاد است
این گنجینه های آن است
وبلاگ و روشن و چیزهای دیگر
در هر صورت
فقه مالک المنتهی چیست؟
در کل نظرات ایشان معتبر است
حتی اگر چیزی جز حل و فصل موضوع نیرنگ نداشت
در نظر گرفتن اهداف کافی است
دکترین او در سراسر مراکش و اندلس گسترش یافته است
و بسیاری از مصر
و برخی از شام، یمن و سودان
و در بصره و بغداد و کوفه
و مقداری خراسان
اما این امام
یعنی امام مالک
ستاره راهنما کیست
منصف بود و حرف قاطعی زد
جایی که می گوید
هرکس حرفش را می گیرد و می گذارد
جز صاحب این قبر رضی الله عنه
شافعی گفت
علم حول سه چیز می چرخد
مالک، لیث و ابن عیینه
گفتم
و حتی هفت نفر با آنها
اوزاعی و ثوری هستند
معمر و ابوحنیفه
شعبه و حمدان
از اوزائی روایت شده است
وقتی از مالکی یاد می کرد، می گفت:
دنیای علما
مفتی حرمین شریفین
ابو یوسف گفت
من داناتر از ابوحنیفه و مالک ندیدم
و پسر پدرم در شب
احمد بن حنبل از مالک یاد کرد
او را بر اوزاعی و ثوری مقدم داشت
اللیث و حماد و الحکم فی العلم
و او گفت
او در حدیث و فقه امام است
مالک گفت
من فتوا ندادم تا اینکه هفتاد نفر علیه من شهادت دادند
من لایق این هستم
ابوعباس السراج گفت
شنیدم بخاری می گفت
صحیح ترین سند
مالک عن نافع عن ابن عمر
از آنچه مالک در سنت گفته است
مطرف بن عبدالله گفت
شنیدم که ملکا گفت
سنت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
و حاکمان بعد از او هم عصر ما هستند
اتخاذ آن پیروی از کتاب خداست
و اطاعت کامل از خداوند
و قوت در دین خدا
هیچ کس نمی تواند آن را تغییر دهد یا تغییر دهد
او چیزی را که مخالف آن باشد در نظر نگرفت
هر که به آن هدایت شود، هدایت شده است
هر که از طریق آن پیروز شود، پیروز خواهد شد
و چه کسی آن را ترک کرد
غیر از راه مؤمنان پیروی کنید
و خداوند او را تا زمانی که سرپرستی می کرد تعیین کرد
او به جهنم و مقصدی بد فرستاده خواهد شد
اسحاق بن عیسی گفت
مالک گفت
هرگاه مردی نزد ما می آید، از دیگری مجادله می کند
آنچه را که جبرئیل بر محمد نازل کرد، گذاشتیم
با توجه به جنجال او، خداوند او را رحمت کند
جعفر بن عبدالله گفت
با مالک بودیم
سپس مردی نزد او آمد و گفت:
ای اباعبدالله
الرحمن الرحیم بالای عرش است
چگونه او سطح را ارتقا داد؟
مالک چیزی که از جست و جوی خود یافت، نیافت
به زمین نگاه کرد
با چوبی که در دست داشت شروع به شوخی کرد
تا الله الرضا
سپس سرش را بلند کرد و چوب را پرت کرد
و او گفت
چقدر غیر منطقی است
سطح آن ناشناخته نیست
اعتقاد به آن امری ضروری است
پرسیدن در مورد آن یک نوآوری است
من فکر می کنم شما یک مبتکر هستید
دستور داد بیرون بیاید
به روایت عبدالله بن احمد بن حنبل
در کتاب اجابت الجهمیه.
از عبدالله بن نافع فرمود:
مالک گفت
خدا در بهشت است
و علم او در همه جا هست
هیچ چیز خالی از آن نیست
ابن ابی اویس گفت
شنیدم مالک گفت
قرآن کلام خداست
و کلام خدا از او
هیچ چیز آفریده خدا نیست
و ابن نافع از مالک روایت کرده است
کی گفته قرآن مخلوق است؟
شلاق زدند و زندانی کردند
قاضی گفت
بیش از یک نفر درباره مالک گفته اند
ایمان حرف و عمل است
افزایش و کاهش می یابد
برخی بهتر از دیگران هستند
ابن عدی در مسند مالک گفته است
با سند صحیح از ابن وهب
مالک گفت
نافع از ابن عمر دانش فراوانی منتشر کرد
بیش از آنچه پسرانش در مورد آن گزارش کردند
ابن وهب گفت
مالک گفت
وقتی پسر جوانی بودم خیلی به کارم می آمد
از پله هایش پایین می آید و با من می ایستد و با من صحبت می کند
بعد از سحر در مسجد می نشست
به سختی کسی سراغش می آید
ابن وهب نیز گفته است
شنیدم مالک گفت
این حق برای کسانی است که به دنبال علم هستند
داشتن وقار، آرامش و ترس
و او گفت
مالک گفت
شنیده ام که هیچکس در این دنیا زهد و تقوا نکرده است
جز اینکه حکمت می گفت
و او گفت
مالک گفت
وقتی مرد می رود خودش را تعریف می کند
شکوهش از بین رفته است
ابن وهب گفت
به خواهر مالک گفته شد
شغل مالک در خانه اش چه بود؟
او گفت
قرآن و تلاوت
خالد بن زارن العیلی گفت
وقتی مالک به مدینه آمد، منصور به او پیام داد
و او گفت
مردم در عراق اختلاف نظر دارند
پس کتابی بچینید که بتوانیم با هم جمع کنیم
پس تشک را بر سر گذاشت
شافعی گفت
هیچ کتابی در زمین در مورد دانش وجود ندارد
درست تر از مواته مالک
گفتم
این را قبل از نوشتن دو صحیح گفته است
ابو مصعب گفت
در خانه مالک جمع شده بودند
تا اینکه به خاطر ازدحام جمعیت دعوا می کنند
و اگر با او بودیم
او به آن توجه نمی کند
این را با سر می گویند
سلاطین از او می ترسیدند
او می گفت نه و بله
و به او گفته نمی شود
کجا گفتی؟
مصعب بن عبدالله درباره مالک گفت
او پاسخ را می گذارد، بنابراین اعتبار خود را مرور نمی کند
و سئوال کنندگان ریش دارند
سبحان الله و نورسلطان ملاقات کردند
او با شکوه است و مقتدر نیست
ابن مهدی گفت
من هرگز کسی را نترس تر یا باهوش تر از مالک ندیده ام
تقوا هم بیشتر نیست
ابن وهب گفت
آنچه از ادبیات مالک نقل کردیم
بیش از آنچه از دانش او آموختیم
القانبی گفت
شنیدم که گفتند
مالک هشتاد و نه ساله است
او در سال یکصد و هفتاد و نه وفات یافت
اسماعیل بن ابی اویس گفت
بیماری مالک
پس از برخی از مردممان پرسیدم که در هنگام مرگ چه گفتند؟
گفتند: شهادت. سپس گفت
کار قبل و بعد از آن خداست
وی در صبح روز چهاردهم ربیع الاول درگذشت
در سال صد و هفتاد و نهم
شاهزاده عبدالله بن محمد بن ابراهیم بر او نماز خواند
ابن محمدبن علی بن عبدالله بن عباس الهاشمی
ابن ابی زنبر و ابن کنانا آن را شستند
پسرش یحیی و کاتبش حبیب بر آنها آب ریختند
گفتم در بقیع دفن شد
او محمد بن ادریس بن عباس است
ابن عثمان بن شافع بن الصائب
ابن عبید بن عبد یزید بن هشام
ابن المطلب بن عبد منافیب بن قصیب بن کلیب
ابن مره، ابن کعب، ابن لؤی، ابن غالب
امام عالم عصر است
ناصر الحدیث، فقیه
اباعبدالله القرشی
سپس المطلبی شافعی مکی
در غزه متولد شد
از نزدیکان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
و پسر عمویش
یعنی بین او و پیامبر صلی الله علیه و آله نسب است
جد سوم از اجداد پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بود
او عبد مناف است
او نهمین جد شافعی رحمه الله است
المطلب برادر هاشم پدر عبدالمطلب است
امام شافعی در غزه متولد شد
پدرش ادریس در جوانی درگذشت
محمد به عنوان یک یتیم در دامان مادرش بزرگ شد
املاک برای او ترسیده بود
بنابراین من او را به یک یاغی تبدیل کردم
یعنی به اصل آن
او دو ساله است
او در مکه بزرگ شد
و شروع به تیراندازی می کنم
تا اینکه از همسالان خود پیشی گرفت
از ده سهم، 9 سهم تملک شد
بعد عربی و شرعی قبول دارم
او در این کار عالی بود و پیشرفت کرد
سپس فقه نزد او رواج یافت
فساد مردم زمان خود
او دانش کشورش را به دست آورد
از مسلم بن خالد الزنجی
مفتی مکه
آن را از عمویش محمد بن علی بن شافعی گرفت.
او پسر عموی عباس، جد شافعی است
و سفیان بن عیینه
و فضیل بن ایاض و چند نفر دیگر
و به شهر سفر کرد
او بیش از بیست سال سن دارد
فتوا داد و لیاقت امامت را داد
از مالک بن انسان مووات روایت شده است
به او نشان دهید که او را نجات داده است
او یمن را به اختیار مطرف بن ماز تصرف کرد
هشام بن یوسف القاضی و گروهی
و بغداد علی محمد بن الحسن
فقیه عراقی
بر او لازم است، بر او سنگینی می شود و به قافله ای نزدیک است
مقولات را طبقه بندی کرد و علم را نوشت
او با پیروی از سنت به ائمه پاسخ داد
در اصول فقه و فروع آن طبقه بندی می شود
و بعد از شهرتش
شاگردان بر او زیاد شدند
الحمیدی به او گفت
و ابوعبیدن القاسم بن سلام
و احمد بن حنبل
البویقی و ابوثور
و عبدالعزیز مکی صاحب الحیده
و اسحاق بن راهوی
و الربیع بن سلیمان المرادی
و الربیع بن سلیمان الجیزی
و محمد بن عبدالله بن عبدالحكم
دیگران را آفرید
دار قطنی کتابی منتشر کرد
چه کسی روایتی از شافعی دارد؟
در دو قسمت
بزرگترها فضایل این امام را ارزیابی کردند
قدیمی و جدید
عده ای از آن ناراحت بودند
این فقط بر بلندی و عظمت او افزود
راه حل افراد منصف این است که سخنان همتایان او حاوی هوی و هوس باشد
افراد کمی در امامت سرآمد بودند
او به کسانی که با او مخالف بودند پاسخ داد
جز وعده های من
از شور و شوق به خدا پناه می بریم
این اوراق فضایل این آقا را محدود می کند
و اما جدشان الصائب المطلبی
او یکی از برجسته ترین افرادی بود که در دوران جاهلیت در بدر حضور داشت
پس در آن روز اسیر شد
او به پیامبر صلی الله علیه و آله شباهت داشت
می گویند خودش را خسته کرده بود
اسلم
و پسرش شافع بن الصائب
او چشم اندازی دارد
او در زمره اصحاب صغیر به حساب می آید
پسرش عثمان تابعی
من از رمان اصلی او اطلاعی ندارم
الموزنی گفت
من چهره ای زیباتر از شافعی رحمه الله ندیده ام
شاید ریشش را گرفته باشد
بر چنگ او ارجح نیست
ابراهیم بن برنا گفت
شافعی قوی، بلند قامت و نجیب بود
الربیع مؤذن گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
مجبور شدم پرتش کنم
حتی دکتر هم به من می گفت
می ترسم از زیاد ایستادن در گرما به سل مبتلا شوید
او گفت
من از ده نه نفر مجروح شدم
عمر بن سواد گفت
شافعی به من گفت
گرسنگی من تیراندازی و طلب علم بود
با پرتاب فرار کردم
تا اینکه ده ده به تو زد
در مورد دانش سکوت کرد
پس گفتم
به خدا سوگند تو در علم از تیراندازی برتری
الحمیدی گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
من در دامان مادرم یتیم بودم
او چیزی برای دادن من به معلم نداشت
معلم قبول کرده بود که در صورت غیبت پسرها به آنها رسیدگی کنم
یا راحتش کن
از شافعی می‌گوید:
در شانه ها و استخوان ها می نوشتم
و من به دیوان می رفتم
بنابراین من دوست دارم ظاهر شوم و در مورد آن بنویسم
الحمیدی گفت
شافعی گفت
خانه ما در مکه در شعب الخیف بود
به تکان استخوان نگاه می کردم
حدیث یا مسئله را در آن بنویسید
ما یک کوزه قدیمی داشتیم
اگر استخوان پر باشد
گذاشتمش تو شیشه
الموزنی گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
در هفت سالگی قرآن را حفظ کردم
من موطّع را در زمان فرزند عشر حفظ کردم
الربیع بن سلیمان گفت
شافعی در روز وفات ابوحنیفه به دنیا آمد
خداوند متعال ایشان را بیامرزد
ابن عبدالحکم گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
من برای اسماعیل بن قسطنطین قرآن خواندم
الحمیدی گفت
مسلم بن خالد الزنجی به شافعی گفت
به من فتوا بده اباعبدالله
به خدا وقت آن است که فتوا بدهید
شافعی پانزده ساله بود
بهار گفت
شافعی گفت
زیرا خداوند با هر گناهی جز شرک، بنده را ملاقات می کند
بهتر از ملاقات با او با برخی هوس ها
ابن عبدالحکم گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
اگر مردم هوی و هوس در گفتار را می دانستند
همانطور که از شیر می گریزند از او فرار کردند
منظور ایشان علم بیان است
ابوعبید گفت
من عاقل تر از شافعی ندیدم
یونس الصدافی گفت:
من عاقل تر از شافعی ندیدم
یک روز در مورد موضوعی با او بحث کردم
بعد از هم جدا شدیم
با من ملاقات کرد و دستم را گرفت و بعد گفت
ای ابوموسی
آیا درست نیست که ما با هم برادر باشیم؟
حتی اگر در موضوعی با هم موافق نباشیم
گفتم
این بیانگر کمال عقل و فقه خود این امام است
همتایان هنوز مخالف هستند
معمر بن شبیب گفت
شنیدم که مامون می گفت
من محمد بن ادریس را در همه چیز آزمایش کردم
کامل یافتم
احمد بن محمد گفت
ابن بنت شافعی
شنیدم که پدر و عمویم گفتند
سفیان بن عیینه بود
اگر توضیح یا فتوا به او برسد
رو به شافعی کرد و گفت:
اینو ول کن
سوید بن سعید گفت
من با سفیان بن عیینه بودم
شافعی آمد و سلام کرد و نشست
بن عیینه حدیث ظریفی نقل کرده است
شافعی بیهوش شد
به سفیانی گفته شد
ای ابومحمد
محمد بن ادریس درگذشت
سفیان گفت
اگر مرد
بهترین مردم زمان او مردند
بهار گفت
من الشافعی را شنیدم
از او درباره قرآن سؤال شد
و او گفت
FNF
قرآن کلام خداست
هر که بگوید آفرید، کافر شده است
این یک انتساب صحیح است
بهار گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
خواندن حدیث بهتر از نماز اختیاری است
و او گفت
طلب علم بهتر از نمازهای اختیاری است
الموزنی گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
هر که قرآن را بیاموزد، ارزش او بسیار است
هر که از فقه حرف بزند، توانش رشد می کند
کسى که حديث نوشته است حجت محکمى دارد
هر که به زبان نگاه کند طبعش را نرم می کند
هرکس حسابی نگاه کند نظرش مشخص می شود
و هر که خود را حفظ نکند
دانش او برایش فایده ای نداشت
بهار گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
اختلاف در دین، دل را سخت می کند و کینه ایجاد می کند
بهار هم گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
ای کاش مردم این علم را یاد می گرفتند
منظورم این است که او آن را نوشته است
تا زمانی که چیزی به من نسبت داده نشود
او را منع کرد
از شافعی شنیدم که می گفت:
ای کاش هر دانشی که یاد می دهم به مردم آموزش داده شود
عبدالله بن احمد بن حنبل گفت
شنیدم که محمد بن داود می گفت
در تمام دوران شافعی حفظ نشد
از روی هوس چیزی گفت
هیچ انتساب و شناختی از او وجود ندارد
با نفرتش از اهل الهیات و بدعت ها
شافعی گفت
حکم بر اهل علم کلام
با چوب زده شدن
آنها را بر روی شتر حمل می کنند
آنها به صورت قبیله ای راه می روند
او آنها را صدا می کند
این پاداش ترک قرآن و سنت است
و من حرف زدن را قبول دارم
ابو عبدالرحمن اشعری گفت
صاحب الشافعی
شافعی گفت
آموزه من در اهل الهیات
پوشاندن سرشان با شلاق
و آوارگی آنها در کشور
گفتم
شايد اين مطلب مكرر از امام نقل شده باشد
الموزنی گفت
شافعی از گفتگو منع کرده است
محمد بن اسحق بن خزیمه گفت
شنیدم که بهار گفت
وقتی شافعی با حفسنی فرد صحبت کرد
حفص گفت
قرآن مخلوق است
شافعی به او گفت
من به خدای متعال کافر شدم
البویتی گفت
از شافعی پرسیدم
من پشت سر رافضی نماز می خوانم
او گفت
پشت سر رافضی، قدری و مرجع دینی نماز نخوانید
بنابراین گفتم آنها را برای ما توصیف کنید
او گفت
کی گفته ایمان یک ضرب المثل است
مرجع است
هر که بگوید ابوبکر و عمر امام نیستند
او رافضی است
و هر که برای خود اراده کند
سرنوشت من است
بهار گفت
شافعی به من گفت
اگر می خواستم سر هر متخلف کتاب بگذارم
من خواهم داشت
اما حرف زدن به من مربوط نیست
دوست ندارم چیزی به من نسبت داده شود
گفتم
این روح پاک از شافعی نقل شده است
عبدالله بن احمد بن حنبل گفت
شنیدم پدرم گفت
شافعی گفت
شما به اخبار صحیح از ما داناتر هستید
اگر خبر واقعی باشد
پس به من خبر بده تا برم پیشش
حرم الله گفت
شافعی گفت
هر چی گفتی
از رسول خدا صلی الله علیه و آله بود
برعکس اون چیزی که گفتم درسته
بهتر است
و از من تقلید نکنید
مردی به او گفت
این حدیث را بگیر اباعبدالله
و او گفت
چه زمانی از رسول خدا حدیث صحیح نقل کردید؟
من آن را نگرفتم
من به شما شهادت می دهم که عقلم رفته است
الحمیدی گفت
شافعی یک بار حدیثی نقل کرده است
پس گفتم
شما آن را می گیرید؟
و او گفت
دیدی که از یک کلیسا خارج شدم؟
یا علی زنار
حتی اگر از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم حدیث می شنیدم آن را نمی گفتم.
و می بینند که چه گفته است
اگر حدیث صحیح باشد فرقه ای است
اگر حدیث صحیح باشد
پس با کلمات به دیوار ضربه بزنید
الربیع بن سلیمان گفت
شافعی شب را تقسیم کرده بود
ثلث اول آن نوشته شده است
دومی دعا می کند
سومی می خوابد
گفتم
سه عمل او عبادت با نیت است
الکرابیسی گفت
او یک شب با شافعی ظاهر شد
حدود یک سوم شب را نماز خواند
آنچه دیدم بیش از پنجاه بیت بود
بنابراین بیشتر
صد آیه
از هیچ نشانه رحمتی بدون درخواست از خدا نمی گذشت
هیچ نشانه ای از عذاب نیست جز اینکه تو پناه ببری
انگار امید و ترس را با هم ترکیب کرده بود
ربیع بن سلیمان به دو صورت گفته است
حتی بیشتر
شافعی در ماه رمضان شصت بار قرآن را ختم می کرد
عمر بن سواد گفت
شافعی سخاوتمندترین مردم در دینار و درهم و غذا بود
ابوثور گفت
گفت شافعی از حضرتش چیزی دریغ نکرد
بهار گفت
مردی رکاب الشافعی را گرفت
او به من گفت
چهار دینار به او می دهم
الموزنی گفت
من یک روز با شافعی بودم
پس بیرون رفتیم و مردی را دیدیم که با کمان عربی تیراندازی می کرد
شافعی ایستاد و به او نگاه کرد
پرتاب خوبی بود
او مورد اصابت تیر قرار گرفت
شافعی گفت
آفرین
و او را درود فرست
سپس گفت
سه دینار به او می دهم
بهار گفت
شافعی کفش پوشیده از کنار آن عبور می کرد
بعد شلاقش افتاد
بعد پسری از جا پرید و با آستینش پاکش کرد و به دستش داد
پس هفت دینار به او داد
بهار گفت
من ازدواج کردم
شافعی از من پرسید که چقدر به او اعتقاد دارم؟
گفتم
سی دینار
من شش تا از آنها را رسوب دادم
پس بیست و چهار دینار به من داد
بهار گفت
پشت سر الشافعی راه افتادم
شخصی کاغذی به او داد و گفت:
من یک فروشگاه مواد غذایی هستم
سرمایه من یک درهم است
و من ازدواج کردم
منظورم اینه
گفت: یا ربیع.
سی دینار به او می دهم
پس گفتم
این برای ده درهم کافی است
گفت: وای بر تو!
و آنچه را که به سی دینار انجام می دهد
آیا این است یا آن؟
او شروع به آماده سازی کرد که در دستگاه خود چه کاری انجام دهد
سپس گفت
به او می دهم
و رز زبیر بن سلیمان القرشی
از شافعی می‌گوید:
هارتاما رفت
پس سلام امیرالمؤمنین هارون را بر من بخوان
و او گفت
پنج هزار دینار به شما دستور داد
القرشی گفت
پس پول را نزد او آورد
پس تکه‌ای کاغذ برداشت و در بسته‌ای پیچید
فرقه های آن از قریشیان است
تا اینکه به خانه برگشت
جز کمتر از صد دینار
ابن عبدالحکم گفت
شافعی سخاوتمندترین مردم با آنچه می یافت بود
داشت از کنار ما رد می شد
اگر مرا پیدا کرد وگرنه می گوید
به محمد بگو اگر بیاید به خانه می آید
تا او نیاید ناهار نمی خورم
از شافعی می‌گوید:
بدبختی است رزق تا آخر
تجاوز به مردم
یونس الصدافی گفت:
شافعی به من گفت
هیچ راهی برای در امان ماندن از مردم وجود ندارد
ببینید چه چیزی برای شما مناسب است و به آن پایبند باشید
از شافعی می‌گوید:
اگر می ترسید که کار شما شگفت انگیز باشد
پس رضایت کسی که به دنبالش هستید را به خاطر بسپارید
و در چه سعادتی می لرزید؟
از چه مجازاتی می ترسی؟
چه کسی در مورد آن فکر کرد؟
او کار کمی دارد
عبدالرحمن بن مهدی نوشت
به شافعی در جوانی
برای او کتابی بنویسد که حاوی معانی قرآن باشد
پذیرش اخبار را جمع آوری می کند
و برهان اجماع
و بیان منسوخ و منسوخ
پس نامه ای برایش نوشت
عبدالرحمن بن مهدی گفت
چه نمازی بخوانم؟
مگر اینکه در آن به شافعی دعا کنم
حارث بن سرایج گفت:
شنیدم یحیی القطان گفت
از خدا برای شافعی دعا می کنم
من او را جدا می کنم
احمد بن حنبل گفت
شش را من می گویم سحر و جادو
یکی از آنها شافعی است
و او گفت
من به شافعی دعا می کنم
چهل سال در دعای من
عبدالله بن احمد بن حنبل گفت
به پدرم گفتم
کدام مرد شافعی بود؟
شنیدم که خیلی براش دعا میکنی
گفت پسرم
او برای جهان مانند خورشید بود
و همچنین سلامتی برای مردم
آیا این دو جانشین دارند؟
یا به جای هر یک از آنها
ابو داود گفت
من اباعبدالله را ندیدم
به معنای احمد بن حنبل
خم شدن به سمت یکی
گرایش او به شافعی
قتیبه بن سعید گفت
انقلابی مرد و تقوا مرد
شافعی درگذشت و اهل سنت مردند
احمد بن حنبل می میرد
بدعت ها ظاهر می شوند
احمد بن حنبل گفت
خداوند به مردم یک سر در صد اعتبار می دهد
چه کسی به آنها سنت می آموزد؟
دروغ به نفع رسول خدا صلی الله علیه و آله است
سپس احمد گفت
بنابراین ما نگاه کردیم
پس در رأس آن صد نفر عمر بن عبدالعزیز قرار داشت
و در آغاز دویست
الشافعی
شافعی گفت
اگر مرد اهل حدیث دیدی
گویی مردی از اصحاب پیامبر را دیدم
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
خداوند به آنها جزای خیر بدهد
اصل را برای ما حفظ کردند
به ما اعتبار می دهند
ابوزراء گفت
نه به قول شافعی
یک بیانیه نادرست
ابوداود سیجستانی گفت
من نمی دانم
شافعی حدیث دارد
گفتم
این بهترین چیز است
اما استدلال حافظ قابل اعتماد است
و چه رسد به گفتن
من یه همچین چیزی میگم
حافظ ابوبکر آن را طبقه بندی کرده است
الخطیب کتابی نوشت
در اثبات توسل به امام
الشافعی
فقط افراد حسود در مورد آن صحبت کردند
یا از احوال او بی خبر
این حرف دروغ بود
از آنها مثبت به افزایش است
مقام و منزلت او
این حکم خدا برای بندگانش است
ای شما که
باور کن، نباش
مثل اونایی که صدمه میزنن
موسی پس با خدا آشتی کردند
از آنچه گفتند
و این بود
در نزد خداوند شایسته است
او گفت
احمد بن حنبن
شافعی یکی از فصیح ترین افراد بود
یونس بن عبدالله گفت:
بالا
شافعی چیزی جز یک جادوگر نبود
انگار حرفش مستی بود
و او داشت
شیرینی منطق را داری
و فصاحتش خوب بود
و ذهن آبریزش
و فصاحت کامل
و در یک بحث شرکت کنید
احمد بن صالح گفت
اگر شافعی صحبت می کرد
انگار صدایش یک صدا بود
سنج و زنگ
چه کسی صدای خوبی دارد؟
ابونعیم بن عدی گفت
حافظ بهار را شنید
مکرر می گوید
اگر دیدی شافعی
بیان خوب و شیوای او
اگر داشت تعجب می کردم
او این کتاب ها را بر اساس زبان عربی خود قرار داد
که داشت صحبت می کرد
با ما در مناظره
نمی توانستیم کتاب هایش را بخوانیم
برای سخنوری اش
و عجیب بودن کلامش
با این حال، در نوشته او بود
برای مردم توضیح می دهد
الربیع بن سلیمان گفت
این زبان شافعی بود
بزرگتر از اونی که نوشته
اگر او را دیدی
گفتی این نیست
او آن را نوشت
عبدالملک بن هشمن
زبان شناس طولانی است
نشستن ما با شافعی
من هرگز آهنگی از او نشنیده بودم
گفتم
چطور ممکن است؟
و همینطور در فصاحت
ضرب المثل
او در زمان خود فصیح ترین قریش بود
و گرفته شد
درباره او زبان
احمد بن ابی سریجان گفت
رازی ندید
کسی که حرف میزنم و حرف نمیزنم
الاسمایی گفت
موهایش را در دم فرو کردم
از نظر شافعی
زبیر بن بکار گفت
موهایش را در دم فرو کردم
حقایق آن در مورد عمویم است
مصعب بن عبدالله
گفت از شافعی گرفتم
برای صرفه جویی
ابن عبدالحکم گفت
من هرگز مناظره الشافعی را ندیدم
کسی جز رحمت او نیست
حتی اگر شافعی را دیدم
او به شما نگاه می کند، من فکر می کردم
و هفت است که تو را می خورد
اوست که حجت را به مردم آموخت
و در مورد هارون
بن سعید العیلی
گفت که شافعی
به این ستون نگاه کنید
سنگ چوبی است برای تسخیر
به دلیل توانایی او در بحث
ابن واره گفت
از مصر آمد
پس نزد احمد بن حنبل آمدم
او به من گفت
من کتابهای شافعی را نوشتم
گفتم نه
فرت گفت
ما عام را از خاص نمی دانیم
حديث منسوخ همان حديث منسوخ است
تا اینکه شافعی پیش ما نشست
او گفت
این باعث شد برگردم
به مصر
پس من آن را نوشتم
محمد بن یعقوب الفرجی گفت
شنیدم علی بن المدینی
او به شما می گوید
نوشته الشافعی
مقداری از آن را گفتم
هنرهای این امام پزشکی است
او آن را می دانست
بهار گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
من از علم خبر ندارم
بعد از حلال و حرام
یا بهتر بگویم از پزشکی
اما اهل کتاب ما را شکست داده اند
روی آن
مصعب بن عبدالله گفت
من کسی را که می شناختم ندیدم
در روزگار اهل شافعی
یونس الصدافی گفت:
شافعی بود
اگر در روزگار مردم گرفته شود
گفتم این صنعت اوست
و انتقال
امام بن سرایج
از برخی نسب شناسان می فرماید:
شافعی داناترین آنها بود
مردم بر اساس شجره نامه
شب با او ملاقات کردند
پس شجره نامه ها را به آنها یادآوری کنید
زنان در صبح
شجره نامه گفت
هر مردی او را می شناسد
و از شافعی
او آنچه را که می خواستم گفت
به معنای عربی است
اخبار به جز کمک
در فقه
یونس بن عبدالله گفت
من کسی را ملاقات نکردم
از بیماری، شافعی را نیافتم
پس وارد او شدم
گفت: آنچه در ادامه می آید را بخوانید.
صد و بیست از ال
عمران پس خواندم
وقتی بلند شدم
گفت فراموش نکن
در مورد من، من ناراحت هستم
یونس گفت
درباره ما با خواندن مالاگا
الموزنی گفت
بر شافعی وارد شدم
در طول بیماری که در آن درگذشت
پس گفتم اوه
اباعبدالله
چطور شدی؟
سرش را بالا گرفت
و گفت شد
از این دنیا رفته
و برای برادران من تفاوت است
متاسفانه برای کار من
با من ملاقات کن
و برای خدا ممکن است
نمی دانم روحم چه می شود
ما یک بهشت داریم، پس به آن تبریک بگو
یا آتش زدن
پس من او را دلداری می دهم
بعد گریه کرد و شروع کرد به گفتن
و زمانی که او سخت بود
دلم و فرقه هایم تنگ است
امیدم را ساختم
درود بر شما بدون بخشش
به من افتخار کن
گناه من وقتی لینکش کردم
مرا ببخش پروردگارا
بخشش شما بیشتر بود
من هنوز دارم می بخشم
از گناه که نرفتی
سخاوتمند باشید و ببخشید
منا و تکرگما
ابو عباس گفت
ناشنوا به ما گفت
ربیع بن سلیمان
در حالی که شافعی مریض بود به ملاقات او رفتم
او به من گفت
آرزوی همه خلقت دارم
این کتاب ها را یاد بگیرید
منظورم کارمندان است
مشروط بر اینکه به من نسبت داده نشود
یه چیزی اینو گفت
روز یکشنبه درگذشت
پنجشنبه رفتیم
از تشییع جنازه او در شب جمعه
هلال ماه را دیدیم
شعبان سال دویست و چهار
و او مقداری دارد
پنجاه سال
شیخ الاسلام گفت
علی بن احمد بن یوسف
الحکاری در کتابی
آموزه شافعی
یونس بن عبدالله گفت
بالا شنیده اوپا
عبدالله شافعی می گوید
از او درباره صفات سؤال شد
خداوند متعال
خداوند اسما و صفاتی دارد
او به آن رسید
کتاب او
این موضوع را به پیامبرش گفت
درود خدا بر او و ملتش باد
هیچ کس نمی تواند روی آن بایستد
استدلال مردود است
زیرا قرآن با آن نازل شده است
و رسول خدا از خواب بیدار شد
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
بگو
اگر بعد از اثبات منافات دارد
دلیل بر او این است که کافر است
در مورد قبل از اینکه ثابت شود
او از روی جهل معذور است
چون او این را می دانست
توسط ذهن درک نمی شود
نه با بینش و فکر
ما به جهل کافر نیستیم
هیچ کس آن را ندارد
فقط بعد از اتمام خبر
به او با آن
ما این ویژگی ها را ثابت می کنیم
ما قیاس را تکذیب می کنیم
خودش هم تکذیب کرد
گفت: مثل او نیست.
چیزی که شنوا و بیناست
رادیاتور گفت
شافعی یکی از شاعرترین افراد بود
و افراد مودب
من آنها را با خواندن آشنا می کنم
یونس بن عبدالله گفت:
بالاترین بود
شافعی اگر در تفسیر گرفته شود
انگار شاهد دانلود بود
الزعفرانی گفت
او به سمت ما آمد
الشافعی، بغداد در یک سال
95 پس ماند
اونوقت یه ماه وقت داریم
بیرون آمد و گریه کرد
با حنا و شد
غرفه داران
ابن ماجه گفت آمد
یحیی بن معین به احمد
ابن حنبل، در حالی که
وقتی گذشت آنجا بود
شافعی بر قاطر خود
احمد از جا پرید و سلام کرد
دنبالش رفت و سرعتش را کم کرد
یحیی نشسته است
وقتی آمد
گفت: زنده باشی پدر.
عبدالله این چیه؟
گفت بگذار باشد
اگر بخواهید این در مورد شماست
بنابراین او به این قاطر نیاز داشت
مرد
احمد بن العباس النسائی گفت
احمد بن حنبل را شنیدم
چیزی که نمی توانم بشمارم این است
می گوید ابو گفت
عبدالله شافعی
بعد آنچه را که دیدم گفت
یک نفر دنباله رو
از شافعی
یونس بن عبدالله گفت
از شافعی شنیدم که می گفت:
ای یونس
محدود کردن مردم
توهین به دشمنی
و به روی آنها باز باشید
آوردن همراهان بد
پس بین انقباضات باشید
و برونگرا
شافعی گفت
دانش هیچ فایده ای ندارد
دانش چیزی نیست که حفظ شود
مرد خردمند گفت
او باهوشی است که نادیده می گیرد
و او گفت
اگر آن آب سرد را می شناختم
جوانمردی ام کم می شود
چیزی که من نوشیدم
رحیم بن محمد شافعی
من کسی را ندیدم
بهترین دعا از شافعی
و همین است
برگرفته از مسلم بن خالد
مسلم آن را از ابن جریج گرفت
ابن جریج را گرفتند
از عطا
او پیشنهادی از ابن الزبیر گرفت
ابن الزبیر را گرفتند
از ابوبکر صدیق
ابوبکر آن را از پیامبر گرفت
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
او یک شماره دارد
البغدادی گفت علم
امام شافعی و فضایل او
ائمه او را تجلیل کردند
و او گفت
خدا از بزرگ کردن او امتناع کرد
و ارتفاع آن
و نه برای آنچه که او را بزرگ می کند صاحب عرش است
قاب سازها
گفتم: ما خدا را مقصر نمی‌دانیم.
به عشق این امام
چون او مرد است
کمال در زمان خود
خدا رحمتش کند
زندگانی چهار امام
امام احمد بن حنبل
خدا رحمتش کند
او واقعاً امام است
و شیخ اسلام صادق است
اباعبدالله
احمد بن محمد بن حنبل
المروازی و سپس البغدادی
یکی از امامان برجسته
محمد بود
پدر اباعبدالله
از سربازان مرو
جوان مرد
او حدود سی سال سن دارد
احمد را یتیم بزرگ کردم
و گفته شد
مادرش از مرو گروید
او از او حامله است
و او گفت
صالح بن احمد
پدرم به من گفت
من در ربیع الاول به دنیا آمدم
صد و شصت و چهار سال
صالح گفت
بابام باردار شد
از مروه
پدرش جوان از دنیا رفت
مادرش وصیتش کرد
به دنبال دانش
او پانزده سال دارد
سالی که فوت کرد
مالک و حماد بن زید
پس از او شنید
شم بن بشیر و غیره
حضور سفیانی
بن عیینه الهلالی
قاضی ابی یوسف
جریر بن عبدالحمید
و ابوبکر بن عیاش
و ابو معاویه نابینا
غندار و بن علیا
یزید بن هارون
از وکی شنید
و بیشتر
و یحیی القطان غلو کرد
و عبدالرحمن بن مهدی
و محمد بن ادریس
شافعی به آن
در روایت قتیبه نازل شده است
بن سعید و علی بن
مدنی و ابوبکر
بن ابی شیبه و گروهی
از همسالانش
و تعداد شیوخ او که آن را روایت کرده اند
درباره آنها در مسند
دویست و هشتاد و یک نفر
بخاری از او روایت کرده است
اخیرا
عن الاحمد بن الحسن عن
حدیث دیگری در المغازی
مسلم و ابو از او روایت کردند
دیوید، در یک جمله گسترده
او هم در این باره صحبت کرد
صالح و عبدالله به دنیا آمدند
و پسر عمویش حنبل
بن اسحاق
و شیوخ او عبدالرزاق
و شافعی
اما شافعی نامی از او نبرد
بلکه گفت: به من بگو.
و علی بن
مدنی و یحیی بن
معین و ابو
زراء، ابوحاتم و دیگران
غیر از آنها
وصف او محمد بود
ابن عباس النحوی
احمد بن حنبل را دیدم
چهره خوب
آن را با حنا رنگ کنید
سبز خوب نیست
توی ریشش شعار هست
سیاه شد و لباسش را دید
جوجه های سفید
او را تاریک و خسته دیدم
ایزار
مروضی گفت
اباعبدالله را دیدم
اگر در خانه باشد
او معمولاً به صورت ضربدری می نشیند
فروتن
اگر بیرون بود معلوم نمی شد
او بسیار متواضع است
با قسمتی که در دستش بود وارد می شدم
او می خواند
المیمونی گفت
نمیدونم کسی رو دیدم یا نه
بدنمان را پاک کنیم
در سبیل و موهای سرش
و موهای بدنش
ناب ترین لباس سفید هم نیست
از احمد بن حنبل
خداوند از او راضی باشد
عبدالله بن احمد گفت
پدرم به من گفت
هر کتابی را که می خواهید بردارید
و همه از طبقه بندی شده
اگه خواستی از من بپرس
تا من بهت نگم حرف نزن
با انتساب
اگر می خواهید انتساب ارائه کنید، می توانم به شما بگویم
دارم حرف میزنم
عبدالله بن احمد گفت
ابوزراء به من گفت
پدرت هزار حدیث حفظ کرد
بنابراین به او گفته شد
و تو نمی دانی
او گفت که حافظه اش او را درگیر کرده است
درها
این یک داستان واقعی است
در وسعت علم اباعبدالله
و می شمردند
تصفیه شده و تاثیرگذار است
و فتوای طبیعی
و توضیح داده نشد
و غیره
بالابر قوی
نه یک دهم آن
ابراهیم الحربی گفت
اباعبدالله را دیدم
انگار خدا او را جمع کرد
اولین و آخرین را آموزش دهید
ابن راهوی گفت
من با احمد نشسته بودم
و یه پسر معین
بحث می کنیم و من می گویم
فقه چیست؟
تعبیر آن چیست؟
جز احمد ساکت می مانند
ابوبکر خلال گفت
احمد نوشته بود
نظر را نوشت و حفظ کرد
سپس به او توجهی نکرد
ابراهیم بن شمس گفت
شنیدم که کسی صحبت می کند
و حفص بن غیاث گوید
چه چیزی قبل از کوفه بود؟
مثل اون فتتا
منظورشان احمد بن حنبل است
یحیی القطان گفت
آنچه به ما ارائه شد
مثل این دو احمد
و یحیی بن معین
و آنچه علی از بغداد آمد
و محبت به من از احمد بن حنبل
مهن بن یحیی گفت
من دیده ام
ابن عیینه و وکیع
و عبدالرزاق و مردم
من یک مرد کامل را ندیده ام
از احمد در علمش
زهد و تقوای او
مطالبی را ذکر کرد
عبدالله بن احمد گفت
شنیدم پدرم گفت
خوب انجام دادم
من و یحیی بن معین
پس نزد عبدالرزاق رفتم
و یحیی پشت سر گذاشت
وقتی رفتم در زدم
یک بقالی به من گفت
به سمت خانه اش
مه در نزن
از شیخ می ترسند
پس نشستم تا شد
قبل از غروب آفتاب رفت
پس محکم مقابل او و در دست من ایستاد
گفتگوهای منتخب
پس سلام کردم و گفتم
این را به من بگو، خدا رحمتت کند
چون من مرد غریبی هستم
گفت تو کی هستی؟
گفتم: من احمد بن حنبل هستم
او گفت
پس مرا در آغوش گرفت و گفت
به خدا تو اباعبدالله هستی
سپس احادیث را گرفت
و آنها را وادار به خواندن آن کنید
تا اینکه شب تاریک شد
گری گفت
شنیدم که عبدالرزاق ذکر شده است
احمد بن حنبل چشمانش پر از اشک شد
و او گفت
به من خبر دادند که مخارجش تمام شده است
پس دستش را گرفتم
پس مجبورش کردم پشت در بماند
و هیچ کس با ما نیست
پس ده دینار به او دادم
او به من گفت، پدر
باکره
اگر چیزی از کسی قبول کنی
من از شما پذیرفتم
عبدالله گفت: به پدرم گفتم
به من خبر داده اند که عبدالرزاق
دینار را به شما پیشنهاد داد
گفت بله
و یزید بن هارون به من داد
پانصد درهم فکر کنم
من قبول نکردم
الجوزجانی گفت
احمد بن حنبل بود
با عبدالرزاق نماز می خواند
آسان است
عبدالرزاق از او پرسید
به او گفتند که نخورده است
یه چیزی سه روز پیش
احمد بن سنان گفت
برای گربه
من ندیدم کسی افزایش یابد
او از احمد جلال دارد
ابن حنبل یا اکرم
یکی مثل اون
کنارش نشسته بود
به او احترام می گذارد و با او شوخی نمی کند
عبدالرزاق گفت
من کسی را ندیدم که بفهمد
هیچ کس باتقواتر از احمد بن حنبل نیست
گفتم
او این را گفت
امثال ثوری و مالک را دید
و ابن گرگ
از اسماعیل بن علیه
اقامه نماز است
و او گفت
اینجا احمد بن حنبل است
به او بگو بیاید و دعا کند
با ما
هیثم بن جمیل الحافظ گفت
اگر احمد زنده باشد
بهانه ای برای مردم خواهد بود
زمان او
قتیبه گفت
بهترین مردم گذشته، سعادتمندان هستند
بعد این مرد جوان
به معنای احمد بن حنبل
و اگر مردی را دیدی که عاشق است...
احمد این را می دانست
صاحب یک سال
حتی اگر به عصر ثوری و اوزائی پی برده باشد
و لیث می شد
او است که آنها را ارائه می دهد
به قتیبه گفته شد
به ام احمد به پیروان گفتم
و او گفت
به دنبال کنندگان ارشد
گفتم روایت شده است
احمد در مسند خود بر قتیبه
خیلی
الموزنی گفت
شافعی به من گفت
جوانی را در بغداد دیدم
اگر گفت به ما بگو
مردم گفتند همه چیز درست است
گفتم او کیست؟
احمد بن حنبل گفت
او را منع کرد
از شافعی شنیدم که می گفت:
من بغداد را ترک کردم
مردی را پشت سر نگذاشت
بهتر است من نمی دانم
من عقل و تقوا ندارم
از احمد بن حنبل
از علی بن مدینی
عزیزترین خدا گفت
بدهی به یکی از دوستان در روز ارتداد است
و با احمد در روز مصیبت
ابوعبید گفت
من مذهبی نیستم
یاد احمد افتادم
من مردی داناتر از این ندیدم
ابن معین گفت
می خواستند من مثل احمد باشم
قسم می خورم که نباشم
هرگز دوستش نداشته باش
ابن ابی حاتم گفت
از پدرم درباره علی بن پرسیدم
مدینی و احمد بن حنبل
کدام را ذخیره کنم؟
و او گفت
در حفظ نزدیک بودند
احمد داناترین فقه بود
اگر کسی را دیدی که دوستش داری
احمد آموخت
او یک ساله است
ابوزراء گفت
احمد بن حنبل
او از اسحاق پیرتر و باهوش تر است
من کسی را ندیدم
کاملتر از احمد
النسایی گفت
مجموعه احمد بن حنبل
دانش حدیث و فقه
تقوا و زهد و صبر
ابو داود گفت
مجالس احمد بودند
شوراهای زندگی پس از مرگ
چیزی در مورد آن ذکر نشده است
از امر دنیا
من هرگز ندیدم که او به دنیا اشاره کند
ابن سلام گفت
محمد بن نصر را شنیدم
المروزی می گوید
به خانه احمد رفتم
ابن حنبل مکرر
از او در مورد مسائل پرسیدم
به او گفته شد: این بود.
جدیدتر ام اسحاق
گفت: بلكه احمد
مدرن تر و متدین تر
احمد از خانواده اش پیشی گرفت
زمان او
گفتم احمد عالی بود
سر در گفتگو
در فقه و خداشناسی
او مورد تمجید مردم قرار گرفت
مخالفان او، پس نظر شما چیست؟
با برادران و همسالانش
او در عین حال با شکوه بود
حتی خدا گفت
ابوعبید با استعداد است
هیچکس در موضوع مهبت
احمد بن حنبل
فصلی در فضیلت و خدایی شدن او
و اجزاء آن
صالح بن احمد گفت
یک روز پیش پدرم آمدم
ایام الواثق
به هر حال خدا می داند
ما
برای نماز عصر بیرون رفت
او حالت نشسته داشت
بر او آمده بود
سالها تا خستگی
و اگر زیر آن
کتاب کاغذ
هر کاغذی در آن باشد
به من بگو ابا عبدالله
تو چه پریشانی
و هیچ بدهی ندارید
من به تو هدایت شدم
چهار هزار درهم
خیریه نیست
و زکات ندارد
اما این چیزی است که من از پدرم به ارث برده ام
پس من کتاب را خواندم
و من آن را زمین گذاشتم
وقتی وارد شد گفتم: بابا.
این کتاب چیست؟
صورتش قرمز شد و گفت
من آن را از تو برداشته ام
سپس به آن مرد نامه نوشت
کتابت به دستم رسید
ما در سلامتی خوبی هستیم
در مورد دین
ما را خسته نمی کند
در مورد فرزندانمان
به لطف خدا
وقتی یک سال یا بیشتر گذشت
به آن اشاره کردیم
و او گفت
اگر قبول کرده بودیم
او رفته بود
عبیدنی القاری گفت
احمد عمویش وارد شد
گفت: برادرزاده ام.
این غم چیست؟
سرش را بلند کرد و گفت
خوشا به حال کسی که خداوند از ذکر او غافل است
صالح گفت
شاید پدرم را دیدم
استراحت می کند
گرد و غبار آن را پاک کنید
و آن را به کاسه تبدیل می کند
روی آن آب می ریزد
بعد با نمک می خورد
و شاکی بود
با سرکه زیاد
شاید من مریض شدم و او آن را گرفت
یک فنجان آب
می خواند و بعد می گوید
از آن بنوشید و بشویید
با صورت و دستانت
او ممکن است به فروشگاه مواد غذایی رفته باشد
هیزم می خرد
و چیز را در دست می گیرد
و من به او گوش می دادم
خیلی می گوید
خدایا به ما آرامش بده
مروضی گفت
به اباعبدالله گفتم
چه چیزی بیشتر به شما انگیزه می دهد؟
و او گفت
می ترسم این یک فریب باشد
این هر چه هست
مروضی گفت
من یک دکتر مسیحی را دیدم
از احمد آمد
و با او یک راهب است
و او این را گفت
از من خواست که با من بیاید
برای دیدن اباعبدالله
و مسیحیت را معرفی کردم
ابی عبدالله به او گفت
من هوس آن را دارم
سالها دیدنت
تو هنوز خوبي
فقط برای اسلام
اما برای همه خلقت
و هیچ یک از اصحاب ما
به اباعبدالله گفتم
او از شما راضی بود
پس به اباعبدالله گفتم
امیدوارم بشه
شما در همه سرزمین ها خوانده اید
گفت: ای ابوبکر
اگر انسان خودش را بشناسد
حرف مردم فایده ای ندارد
آداب اوست
عبدالله گفت
بن احمد
پدرم را دیدم که دارد موی سرش را گرفته است
از اشعار پیامبر صلی الله علیه و آله
روی دهانش می گذارد
و او را می بوسد
فکر می کنم دیدم که آن را پوشیده است
روی چشمش
آن را در آب فرو می برد و می نوشد
او با آن شفا می یابد
دیدم که کاسه پیامبر را گرفت
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
آن را شست و سپس از آن نوشید
و من او را در حال نوشیدن دیدم
از آب زمزم می تواند خود را شفا دهد
و دست هایش را با آن پاک می کند
و صورتش
احمد بن سعید الدنامی گفت
به احمد بن حنبل نامه نوشت
به ابوجعفر
خداوند او را گرامی داشت
از احمد بن حنبل
عبدالرحمن الزهری گفت
دایی من رفت
احمد بن حنبل
پس سلام کرد
چون او را دید از جا پرید و او را گرامی داشت
مروضی گفت
احمد به من گفت
چیزی که اخیرا نوشتم
مگر اینکه روی آن کار کرده باشم
تا اینکه پیامبر از کنارم گذشت
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
ابوطیبه د نرا را داد
پس جام آتش به من داده شد
وقتی حجامت کردم
حنبل گفت
اباعبدالله را دیدم
اگر بخواهد این کار را بکند
به یارانش گفت
اگر دوست دارید
عبدالله بن احمد گفت
شنیدم پدرم گفت
شافعی به من گفت
ای اباعبدالله
اگر حق داری حرف بزنی
پس بگو تا برگردیم
به او
شما به اخبار صحیح از ما داناتر هستید
پس اگر باشد
خبر واقعی
پس به من خبر بده تا برم پیشش
یحیی بن معین گفت
من هرگز چیزی شبیه احمد ندیده بودم
پنجاه سال همراهش بودیم
به ما افتخار کن
با چیزی که در آن بود
از خوبی ها
عبدالله بن احمد گفت
پدرم هر روز مطالعه می کرد
هفت
بعد از شام یک میان وعده سبک می خورد
سپس تا صبح برمی خیزد
نماز می خواند و دعا می کند
احمد الدرقی گفت
وقتی آمد
احمد بن حنبل اهل یمن
از عبدالرزاق
رنگ پریدگی او را در مکه دیدم
نشان داده شده است
تقلب و خستگی
پس با او صحبت کردم و او گفت
این آسان است همانطور که ما سود بردیم
از عبدالرزاق
مروضی گفت
اباعبدالله بود
اگر مرگ ذکر شود
درس او را خفه کرد
و او می گفت
اگر به مرگ اشاره کنید
همه چیز در دنیا برای من آسان است
غذای بدون غذا است
و لباس بدون لباس
و این فقط چند روز است
چقدر منصفانه
چیزی در مورد فقر
اگر فقط می توانستم راه را پیدا کنم
می رفتم بیرون که نر نداشته باشم
و او گفت
من می خواهم باشم
حتی در مردم مکه
من نمی دانم
معروف شدی
و از زندگینامه او
الخلال گفت
به زهیر بن صالح گفتم
نوه امام احمد
پدربزرگت را دیدی؟
گفت بله
او در ده سالگی فوت کرد
هر روز داخل می شدیم
جمعه، من و خواهرانم
بین ما و او بود
درب
برای همه نوشت
دو تا قرص از ما
از نقره در یک تکه
با خانواده ام رفتار می کند
و ممکن است شما آن را تجربه کرده باشید
او در آفتاب نشسته است
پشتش آشکار است
این اثر ضربه زدن به من است
من یک برادر کوچکتر داشتم
اسم من علی است
پس پدرم خواست او را ختنه کند
پس برای او غذا گرفت
خیلی ها را صدا زد
پدربزرگم او را به او راهنمایی کرد
من از کاری که کردی مطلع شدم
برای این
و تو زیاده خواهی کردی
از فقرا و ضعیفان شروع کرد
پس وقتی از فردا بود
سس را آماده کنید
مردم ما حضور داشتند
پدربزرگم آمد و نشست
به پسر و برو بیرون
او جیغی زد و او او را هل داد
به حجامت و او برخاست
حجام به جیرجیر نگاه کرد
پس یک درهم
و ما بلند شدیم
تعداد زیادی برس
پسر روی یک نیمکت بود
لباس های بلند
رنگی و قابل انکار نیست
که به ما ارائه شد
از خراسان پسر عموی پدربزرگم
پس نزد پدرم آمد
پس با او وارد شدم
پیش پدربزرگم و او آمد
دویدن با بشقاب
روی آن نان و حبوبات و نمک است
و با نفرت در آن
گوشت و رب
جو بسیار
پس با ما غذا خورد
و از پسر عمویش بپرس که چه کسی مانده است
از خانواده اش در خراسان
در حین غذا خوردن
شاید او بیش از حد تحت تأثیر آن قرار گرفت
پدربزرگم با او به فارسی صحبت می کند
گوشت را در دستانش می گذارد
و در دستان من
بعد بشقاب را کنارش برد
بنابراین آن را در آن قرار داد
خرما و گردو
شروع به خوردن کرد و به مرد داد
المیمونی گفت
من اغلب می پرسیدم
اباعبدالله در مورد آن چیز
می‌گوید: اینجا هستی
و درباره المروادی
گفت من بیچاره را ندیدم
در مجلسی عزیزتر از او
در شورای احمد
به سمت آنها متمایل شده بود
غفلت از مردم جهان
و رویایی در آن بود
با گوساله ها نبود
او بسیار متواضع بود
درود بر او باد
و احترام
در جلسه خود بعد از ظهر
برای پسران
تا نپرسه حرف نمیزنه
و اگر به مسجد خود بیرون رود
آن را بالا نبرد
اباعبدالله بسیار پرانرژی بود
اخلاق سخاوتمندانه
سخاوت را دوست دارد
هارون المستملی گفت
با احمد بن حنبل آشنا شدم
گفتم نداریم
یه چیزی
پس پنج درهم به من داد
گفت نداریم
حمدان بن علی گفت
لباس احمد نبود
با آن
با این حال، پنبه تمیز است
الفضل گفت
ابن زیاد
اباعبدالله را دیدم
در زمستان، دو پیراهن
یک غذای رنگارنگ در این بین
و شاید یک پیراهن
صرفه جویی در سنگین
دیدم عمامه بر سر دارد
بالای کاپوت
و لباس سنگین
پس شنیدم ابوعمران الورکانی
یه روز بهش بگو
ای اباعبدالله
کل این لباس
خندید و بعد گفت
من در سرما حساس هستم
محمد اشاره کرد
بن الحسین
آن ابوبکر مروضی
از آداب اباعبدالله بگو
او گفت
اباعبدالله جاهل نبود
و نادانی او رویا است
و تحمل کرد
خدا کافیه
او کینه توز نبود
نه گوساله ها
بسیار متواضع و خوش اخلاق
انسان ها همیشه در سمت نرم هستند
جدایی نیست
او خدا را دوست داشت
و از خدا متنفر است
اگر مسئله دینی است
عصبانیتش شدت گرفت
او در برابر آسیب تحمل می کرد
از همسایه ها
ابراهیم بن شمس گفت
احمد بن حنبل را می شناختم
او یک پسر است
او شب را زنده می کند
مروضی گفت
اباعبدالله را دیدم
پروردگارش به زودی از آن قیام می کند
حتی نزدیک نیمه شب
سحر و جادو
عبدالله گفت
شاید نام پدرم را در جادو شنیده باشید
او مردم را به نام آنها صدا می کند
خیلی دعا کرد
و آن را پنهان می کند
بین دو نماز عصر نماز می خواند
اگر نماز آخرت را بخواند
رکعت های صحیح می خواند
سپس متشنج می شود
او سبک می خوابد
سپس برمی‌خیزد و نماز می‌خواند
المیمونی گفت
قاضی محمد به من گفت
بن محمد بن ادریس شافعی
احمد به من گفت
پدرت
یعنی امام شافعی
یکی از شش نفری که برایش دعا می کنم
سحر و جادو
این یک خواندن نرم بود
شاید برخی از آنها را نفهمیدم
روزه داشت و معتاد بود
بعدش انشالله سرعتش کم میشه
و او ترک نمی کند
روزه گرفتن در روزهای دوشنبه و پنجشنبه
و روزهای سفید
وقتی از سربازی برگشت
او تا زمان مرگ معتاد به روزه داری شد
الاثرم گفت
به من گفتند که الشافعی
به اباعبدالله گفت
به معنای احمد بن حنبل
او امیرالمؤمنین است
او از من خواست که از او عریضه کنم
قاضی برای یمن
دوست داری نزد عبدالرزاق بروی
شما نیاز خود را برآورده کرده اید
و شما درست تصمیم بگیرید
احمد به شافعی گفت
ای اباعبدالله
اگر این را می شنوید
بازم از تو
تو منو اونجا ندیدی
محمد بن موسی گفت
اباعبدالله را دیدم
خراسانی به او گفت
خدا رو شکر که دیدمت
او گفت
برای هر کاری بشین
من کی هستم؟
و در مورد مردی که گفت:
ردی از غم در چهره اش دیدم
ابی عبدالله
یک نفر او را تحسین کرد
به او گفته شد: خداوند به تو اجر دهد
در مورد اسلام خوب است
فرمود: بلكه خداوند جزاى شما را بدهد.
اسلام برای من خوب است
من کی هستم و چیستم
المنروثی گفت
احمد بن حنبل را شنیدم
اخلاق متقین را ذکر کنید
و او گفت
از خدا می خواهم ما را محروم نکند
ما کجای این افراد هستیم؟
او عاشق بطالت بود
و دوری از مردم
بیمار برمی گردد
از راه رفتن در بازار متنفر بود
روی تنهایی تاثیر می گذارد
المیمونی گفت
احمد گفت
دیدم تنهایی به دلم رفته
و او گفت
محمد بن الحسن بن هارون
اباعبدالله را دیدم
اگر در جاده راه برود
او از اینکه کسی او را دنبال کند متنفر است
گفتم
بی تحرکی و فروتنی را ترجیح دهید
و شرمندگی زیاد
نشانه تقوا و سعادت است
صالح گفت
بن احمد
اگر او را صدا می زد پدرم بود
مردی می گوید
کارهای خواهرم ماها
مصیبت
شکاف با حقیقت بزرگ است
این نیاز به قدرت و صداقت دارد
نجات دهنده
قدرت نمی تواند این کار را انجام دهد
و قوی بدون اخلاص
ول کن
هر که آنها را به طور کامل انجام داد
او یک دوست است
و هر که ضعیف است، کمتر نیست
از درد و انکار در دل
نه پشتش
ایمان و قدرت
جز در خدا
مردم یک ملت بودند
و دینشان پابرجاست
به جانشینی ابوبکر و عمر
زمانی که عمر رضی الله عنه به شهادت رسید
سرهای شیطان بلند شد
بر شهید عثمان
تا اینکه صبر را ذبح کرد
و کلمه پراکنده شد
شتر امضا شد
سپس جنگ صفین
سپس خوارج ظهور کردند
و ارباب صحابه کافر شدند
سپس شیعیان ظهور کردند
و نواسیب
در آخرالزمان صحابه
فتالیسم ظاهر شد
سپس معتزله در بصره ظهور کردند
و جهمیّه و جلیل
در خراسان بعد از ظهر
پیروان
با ظهور سنت و اهل آن
تا بعد از دویست
مأمون خلیفه ظهور کرد
او سخنران باهوشی بود
او دیدگاه معقولی دارد
پس کتاب بیار
اولی و اعراب
حکمت یونانی
برخاست و نشست
و دوید و گذاشت
جهمیه و معتزله برتری یافتند
سرشون
و شیعیان بود
همچنین
او در نهایت باردار شد
ملت به خلقت اعتقاد دارد
قرآن و امتحان
دانشمندان صبر نکردند
و برای سالش هلاک شد
و بدی و بلا را پشت سر گذاشت
در دین،
ملت هنوز هم روی آن است
قرآن بزرگ کلام خداست
و نزول و مکاشفه آن
آنها غیر از این نمی دانند
تا ما به آنها بگوییم
کلام خدا مخلوق است
و اضافه می شود
به خدا عزت بیافزایید
مثل خانه خدا و شتر
خدا آن را تکذیب کرد
دانشمندان که
جهمیه ظاهر نشد
در دولت مهدی و الرشید
و الامین پس
وصی مامون بود
از آنها و مقاله را نشان داد
محمد بن نوح گفت
هارون الرشید گفت
شنیدم که او انسان است
بن غیاث المریسی
می گوید که قرآن
مخلوق خدا
من باید آن را ببرم
من او را خواهم کشت
الدورقی گفت: این بود.
المریسی پنهان شده است
ایام الرشید پس کی
الرشید درگذشت
دعوت به ضلالت کرد
بعد گفتم آن مأمون
به کلمات نگاه کرد و نگاه کرد
و متوقف ماند
در دعای بدعت او
ابوالفرج بن جوزی گفت
با مردم آمیخته شد
معتزله خوب عمل کردند
او می گوید که قرآن خلق شده است
و مردد شد
بقایای شیوخ را تماشا می کند
سپس عزم خود را تقویت کرد
و افراد را آزمایش کنید
ابن اکثم گفت
مأمون به ما گفت اگر او نبود
جایگاه یزید بن هارون
تا نشان دهد قرآن آفریده شده است
برخی گفتند
نشستنش امیر
مؤمنان و افزایش دهندگان
تا زمانی که تقوا نداشته باشد
گفت: وای بر تو!
اگه نشونش بدم میترسم
تا به من پاسخ دهد
مردم متفاوت خواهند بود و متفاوت خواهند بود
فتنه و من از آن متنفرم
فتنه
مرد گفت: من هستم.
از او در این مورد خواهم پرسید
مامون گفت بله
پس به واسط رفت
پس نزد یزید آمد
گفت: ای ابوخالد
درود بر شما
و او به شما می گوید
من می خواهم نشان دهم
آفرینش قرآن
گفت: به امیر دروغ گفتم.
شاهزاده وفادار
مؤمنان مردم را نگه نمی دارند
برای چیزی که نمی دانند
اگر راست می گویی، بنشین
اگر مردم جمع شوند
در شورا بگو
سپس گفت
اگر فردا ملاقات کنند
پس برخاست و گفت
یزید گفت
به امیرالمؤمنین علیه السلام دروغ گفتی
مردم را نگه نمی دارد
برای چیزی که نمی دانند
و هیچ کس آن را نگفت
گفت و برگشت
مرد به گاوصندوق
گفت یا امیرالمؤمنین
تو بهتر می دانستی
این خبر را به او گفت
صالح بن احمد گفت
سپس مردم مورد آزمایش قرار گرفتند
او به کسانی که رای ممتنع دادند هدایت داد
به زندان پاسخ داد
همه به جز چهار
پدرم و محمد
بن نوح و القوریری
و الحسن بن حماد
فرش پس
هازان جواب داد و ماند
پدرم و محمد بن نوح
روزها در زندان
سپس یک کتاب آمد
طرسوس با حمل آنها بسته شده است
دو همکار
ابو معمر گفت
اجتماعی
وقتی ما را به خانه سلطان آورد
روزهای مصیبت
احمد بن حنبل بود
ممکنه بیارم
وقتی دید مردم جواب می دهند
او مرد مهربانی بود
پس رگهایش مردند
و چشمانش قرمز شده بود
و این نرمی از بین رفت
پس گفتم: «مژده می‌دهم».
ابن فضیل به من گفت
عن الولید بن عبدالله بن جمعه
از ابوسلمه فرمود:
او از اصحاب رسول خدا بود
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
اگه چیزی بخوام
چشم بند چشمانش را دیدم
در سرش می چرخد
انگار دیوانه است
ابن ابی اسامه گفت
به ما بگو احمد
روزهای مصیبت به او گفته شد
ای اباعبدالله
ابتدا می بینید حقیقت چگونه است
باطل بر او ظاهر شد
گفت نه
ظهور باطل بر حق
که قلب ها از آن حرکت می کنند
هدایت به گمراهی
و دل ما همچنان محتاج است
ابوجعفر گفت
وقتی احمد باردار شد
به مأمون گفتم
پس از فرات گذشتم
پس احمد در اتاق نشسته بود
خان، پس به او سلام کردم
گفت: ای ابوجعفر
بدجنس بودم
پس بهش گفتم تو
سر و مردم امروز
به خدا از شما تقلید می کنند
زیرا به خلق قرآن پاسخ دادی
برای پاسخ به خلقت
حتی اگر جواب ندادی
در مورد خلقت ما به من اطلاع دهید
بسیاری از مردم
با این حال، مرد
اگر شما را نمی کشد، آن وقت خواهید کشت
باید بمیری
مرگ از خدا بترس
و شما جواب نمی دهید
احمد شروع به گریه کرد و گفت:
انشاالله
سپس گفت: ای ابوجعفر
روی من حساب کن
بنابراین در حالی که او می گفت آن را تکرار کردم
انشاالله
محمد بن ابراهیم گفت
آنها را وادار به مطالعه کردند
اباعبدالله
یعنی امام احمد
در تقیه و آنچه در آن نقل شده است
به آنها گفت
چگونه یک مکالمه ایجاد می کنید؟
خباب هر که بود
قبل از شما منتشر شده است
کسی با اره برقی
این او را از دینش باز نمی دارد
فیسنا گفت
از او سپس گفت
احمد، برام مهم نیست
حبس چیست؟
خونه من فقط یکیه
و نه با شمشیر کشته شدند
اما من می ترسم
وسوسه تازیانه
عده ای در زندان او را شنیدند
گفت: مهم نیست.
ای اباعبدالله
چیزی جز دو تازیانه نیست
سپس شما نمی دانید کجا واقع شده است
بقیه هم همینطوره
راز از او
صالح بن احمد گفت
پدرم و محمد بن نوح حمل کردند
از بغداد در زنجیر
آنها را به انبار امضا کنید
ابوبکر پرسید
شرایط پدرم
ای اباعبدالله
اگر به شمشیر پیشنهاد شود، پاسخ خواهد داد
گفت نه
سپس راه بروید
بنابراین شنیدم که پدرم می گفت
به الرحبه رسیدیم
نیمه های شب رفتیم
مردی نزد ما آمد و گفت:
احمد بن حنبل کدام یک از شماست؟
پس این را به او گفتند
به او گفت: احمد
اینجا باید بکشیش
و وارد بهشت میشوی
سپس گفت
من تو را با خدا وداع کردم و ادامه دادم
احمد گفت
پس از او پرسیدم
به من گفتند: این مرد است
از العربی از رابعه
شعر در بیابان کار می کند
او را جابر بن عامر می نامند
کمی خوب است
ابراهیم بن عبدالله گفت
احمد بن حنبل گفت
من یک کلمه نشنیدم
از زمانی که به این موضوع افتادم
قوی تر از یک کلمه
بادیه نشین من در مورد آن به من گفت
در وسعت یقه
به من گفت احمد
اگر حقیقت تو را بکشد
شهید بمیر
و اگر زنده باشید، ستوده زندگی خواهید کرد
پس قلبم قوی شد
صالح بن احمد گفت
پدرم گفت
وقتی به گوشش رسیدیم
نیمه های شب رفتیم
و در را به روی ما باز کرد
اگر مردی وارد شده باشد
گفت پوست
مرد مرده است
به معنای امن است
پدرم گفت
از خدا می خواستم نبینمش
من ندیدم که او با یک بودا بمیرد
گفتم
و باندون یک رودخانه است
رام باقی ماند
احمد در رقه زندانی است
تا اینکه معتصم بیعت کرد
در پی مرگ برادرش
احمد به بغداد بازگشت
صالح گفت
وقتی پدرم و محمد آزاد شدند
بن نوح به طرسوس
او در زنجیر آنها پاسخ داد
وقتی نوبت رسید
رقه وارد شد
کشتی فلما
او به مرحله شرمگاهی رسید و درگذشت
محمد بن نوح و فک
او را بست و بر او نماز خواند
پدرم گفت
حنبل گفت اباعبدالله
احمد بن حنبل
من کسی را ندیدم
مردم به امر خدا
از محمد بن نوح
امیدوارم بشه
مهرش خوب باشه
او یک روز به من گفت
ای اباعبدالله
خدا خداست
تو مثل من نیستی
شما مردی هستید که باید به او نگاه کرد
خلقت گردن آنها را دراز کرده است
این چیزی است که از شما می آید
از خدا بترسید
و بر فرمان خدا ثابت قدم باش
یا همینطور
بر او نماز خواندم و دفنش کردم
صالح گفت
پدرم به بغداد رفت
محدود شده است
چند روزی در یاسریه ماند
سپس در خانه ای زندانی شد
شهد در دار اماره
سپس به زندان منتقل شد
عمومی در مسیر موصلیه
احمد گفت
با خانواده نماز می خواندم
زندان و من بسته ام
وقتی ماه رمضان بود
گفتم نوزده سال
پس از مرگ مأمون این اتفاق افتاد
چهارده ماه
تبدیل به خانه
اسحاق بن ابراهیم
منظورم معاون بغداد است
در مورد حنبل فرمود:
اباعبدالله به زندان افتاد
در دار اماره در بغداد
در اصطبل شاهزاده
محمد بن ابراهیم
برادر اسحاق بن ابراهیم
او در زندان تنگ بود
در ماه رمضان مریض شد
سپس در اطراف بعد
تعداد کمی به زندان عمومی
حدوداً در زندان ماند
از سی ماهگی
پیش او می آمدیم
پس برایم کتاب تعویق را خواند
دیگران در زندان هستند
و او را دیدم که با آنها نماز می خواند
در کارنامه
صالح بن احمد گفت
گفت پدرم کارگردانی می کند
من هر روز با دو پا می آیم
یکی از آنها نام دارد
احمد بن احمد
بن رباح و دیگری
سعی بن الحجام
آنها هنوز به من نگاه می کنند
حتی اگر بلند شود
برای محدودیت تماس بگیرید
بنابراین محدودیت های من را افزایش دهید
بنابراین من چهار غل بر روی پاهایم داشتم
او گفت
وقتی به محل رسیدیم
معروف به باب البوستان
بیرون آوردم و آوردمش
پس من سوار شدم و علی
من هیچ محدودیتی ندارم
چه کسی مرا نگه می دارد؟
تقریباً بیش از یک بار این کار را انجام دادم
پس مرا به خانه معتصم آورد
بنابراین وارد اتاقی شدم
سپس وارد خانه ای شدم
و در را به روی من بست
در تاریکی شب
بدون لامپ
پس وقتی فردا بود
تکتی را بیرون آوردم
محدودیت ها تشدید شد
من آن را حمل می کنم
و شلوارش قشنگ بود
سپس رسول معتصم آمد
گفت: جواب بده.
پس دستم را گرفت و آورد داخل
و زنجیر را حمل می کنم
و او هم نشسته است
و احمد بن ابی دواد
بله
تعداد زیادی از یارانش را جمع کرد
معتصم به من گفت
او را اضافه کنید
او به من بسنده نکرد
تا اینکه به او نزدیک شدم
بعد گفت بنشین
پس نشستم و بر من سنگینی کرد
غل و زنجیر
مدتی ماندم و بعد گفتم
می توانم صحبت کنم؟
گفت حرف بزن
پس گفتم: خدای ناکرده.
و رسولش
هانیه مدتی سکوت کرد بعد گفت
به یک گواهی
معبودی جز الله نیست
پس گفتم: شهادت می دهم.
معبودی جز الله نیست
بعد گفتم
جدت بن عباس می گوید:
وقتی آمد
هیئت عبدالقیس نزد رسول خدا
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
از او درباره ایمان پرسیدند
گفت: می دانی؟
ایمان چیست؟
خدا و رسولش فرمودند
من می دانم
او شهادت داد که خدایی وجود ندارد
جز الله و محمد
رسول خدا
و اقامه نماز و بخشش
زکات و دادن
یک پنجم غنایم
معتصم گفت
اگر تو را در دستانم پیدا نکرده بودم
هر که پیش از من آمد پیشنهاد نداد
بعد به تو گفت
ای عبدالرحمن بن اسحاق
مگه من بهت دستور ندادم؟
با حذف مصیبت
گفتم: خدا بزرگ است.
در این امر تسکین وجود دارد
برای مسلمانان سپس فرمود
آنها ناظران خود را دارند
و با او عبدالرحمن صحبت کن
یک کلمه
او همان چیزی را که شما می گویید گفت
در قرآن گفتم
چی میگی میدونی؟
خدا سکوت کرد
برخی از آنها به من گفتند
مگر خداوند متعال نگفته است؟
خداوند خالق همه است
چیزی و قرآن
چیزی نیست؟
پس گفتم: خدا گفت.
همه چیز رو نابود کن
نابود شد؟
چیزی که خدا خواسته
برخی از آنها گفتند
هر چه یادی برایشان آید
از پروردگارشان، به روز شده
آپدیت میشه؟
جز یک موجود
پس گفتم: خدا گفت.
و قرآن ذکر شده است
ذکر قرآن است
و اینها در آن نیستند
A و L
برخی از آنها حدیثی را ذکر کردند
عمران بن حسین
خداوند مرد را آفرید
گفتم این یک اشتباه است
بیش از یک نفر به ما بگویید
خداوند ذکر را نوشته است
از حدیثی به عنوان مدرک استفاده کردند
بن مسعود
خدا چه بهشتی را آفرید؟
نه آتش و نه آسمان
بزرگتر از آیت الکرسی
پس گفتم
اما خلقت رخ داد
در بهشت، جهنم و بهشت
و زمین
بر قرآن نیفتاده است
برخی از آنها گفتند
حدیث خباب
ای هینتا به خدا نزدیک شو
تا جایی که می توانید
به او نزدیک نخواهی شد
با چیزی که برایش محبوب تر از حرف هایش است
پس گفتم
این طور است
و ابن ابی دواد را ساخت
او به پدر عصبانی شما نگاه می کند
پدرم گفت
و در این مورد صحبت می کرد
بنابراین من به او پاسخ می دهم
او این را می گوید و من به او پاسخ می دهم
اگر مرد قطع شود
ابن ابی داود به آنها اعتراض کرد
می گوید ای شاهزاده
مؤمنان
به خدا سوگند او گمراه است
نوآورانه
می گوید: با او صحبت کن.
آنها به او نگاه کردند و او با من صحبت کرد
بنابراین من به او پاسخ می دهم
او با من صحبت می کند و من به او پاسخ می دهم
اگر قطع شوند
المعتصم می گوید
وای بر تو احمد!
شما چه می گویید؟
پس می گویم یا امیرالمؤمنین
چیزی از کتاب خدا به من بده
یا سنت رسول خدا
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
پس من آن را می گویم
حنبل گفت
اباعبدالله گفت
به من اعتراض کردند
چه چیزی قلب من را قوی می کند؟
و زبانم جرات گفتنش را ندارد
آنها منکر تأثیرات آن شدند
و فکر نمیکردم اینجوری باشن
تا اینکه شنیدم
محمد بن ابراهیم گفت
البوشینجی
برخی از دوستانمان به من گفتند
احمد بن ابی دواد
نزد احمد رفت تا با او صحبت کند
او به من نگاه نکرد
تا اینکه معتصم گفت
آه احمد
با اباعبدالله صحبت نمی کنی؟
پس گفتم
من او را به عنوان یک عالم نمی شناسم، پس با او صحبت خواهم کرد
صالح گفت
و ابن ابی دواد را ساخت
میگه امیر
ای مؤمنان، به خدا قسم به خاطر
او پاسخ داد: دوستت دارم.
به از هزار دینار
و صد هزار دینار
پس آنچه خدا بخواهد از آن محاسبه خواهد شد
قول دادن
گفت چون جوابم را داد
با دست خودم آزادش کنم
و من به آن سوار خواهم شد
با یک سرباز و من پا روی پاشنه او می گذاشتم
سپس گفت
آه احمد
به خدا سوگند من نسبت به شما دلسوز هستم
و من برایت متاسفم
مثل دلسوزی من برای پسرم هارون
شما چه می گویید؟
پس من می گویم
چیزی از کتاب خدا به من بده
و سنت رسولش
زمانی که شورا برای مدت طولانی دوام آورد
حوصله اش سر رفت و گفت: بلند شو.
منو با خودش حبس کرد
و عبدالرحمن بن اسحاق
او با من صحبت می کند
گفت: وای بر تو، مرا اجابت کن
عبدالرحمن به او گفت
ای امیرالمومنین!
من او را سی ساله می شناسم
یک سال اطاعت شما را می بیند
حج و جهاد با شماست
و او می گوید
به خدا این دنیاست
او فقیه است
و من از اینکه او را با خود دارم احساس بدی ندارم
افراد بی حوصله به من پاسخ می دهند
سپس گفت
آنچه شما می دانید برای من خوب است
گفتم که شنیده بودم
او گفت
او مودب من بود
و در آن مکان نشسته بود
به یک طرف اشاره کرد
از خانه
پس از من درباره قرآن پرسید
او با من مخالفت کرد و به او دستور دادم
پا گذاشت و کشید
آه احمد
یه چیزی که تو ذهنت هست جواب بده
کوچکترین تسکین تا زمانی که آزاد شد
درباره تو با دست من
گفتم یه چیزی بهم بده
در کتاب خدا و سنت رسولش
شورا ادامه داد
و او برخاست
به محل برگشتم
وقتی بعد از غروب بود
دو مرد از یارانم خطابم کردند
ابن ابی داود
او با من می ماند و با من بحث می کند
و او باعث می شود با من زندگی کنم
حتی اگر وقت صبحانه باشد
غذا بیاور
خیلی تلاش می کنند که روزه ام را افطار کنند
پس من این کار را نمی کنم
گفتم شب های رمضان است
او گفت
معتصم خطاب به ابن ابی دواد
در شب
و او گفت
امیرالمؤمنین به شما می گوید
شما چه می گویید؟
من به همان روشی که قبلاً پاسخ می دادم به او پاسخ دادم
ابن ابی داود گفت
او امیرالمؤمنین است
او قسم خورد که شما را بزند
ضربه پشت ضربه
و پرتابت به جایی که نمی توانی ببینی
خورشید دارد
میگه اگه جوابمو بده
اومدم پیشش تا با دست خودم آزادش کنم
سپس او رفت
وقتی شدیم
قاصدش آمد
پس دستم را گرفت تا رفت
به او و به آنها گفت
به او نگاه کردند و با او صحبت کردند
بنابراین آنها شروع به نگاه کردن به من کردند
بنابراین من به آنها پاسخ می دهم
او گفت
آنها تا آخر زمان به این کار ادامه ندادند
وقتی حوصله اش سر رفت
گفت بلند شو
بعد با من و عبد خلوت کرد
او هنوز با من صحبت نمی کرد
سپس بلند شد و وارد شد
به محل برگشتم
او گفت
وقتی شب سوم بود
گفتم
باید فردا اتفاق بیفتد
چیزی در مورد من
بنابراین به مشتریم گفتم
من یه تاپیک میخوام
او برای من یک نخ آورد
بنابراین زنجیر سفت شد
لباس را به شلوارم برگرداندم
از ترس این اتفاق
چیزی با من اشتباه است بنابراین برهنه می شوم
پس وقتی فردا بود
مرا به خانه آوردند
بنابراین، غوطه ور است
بنابراین از جایی شروع به ورود کردم
به یک مقام
و مردم با شمشیر
و عده ای تازیانه داشتند
و غیره
نه در دو روز گذشته
یکی از اینا بزرگه
وقتی تمومش کردم
گفت نشست
سپس ناظرانش گفتند
با او صحبت کنید
بنابراین آنها شروع به نگاه کردن به من کردند
او این را می گوید، بنابراین من به او پاسخ می دهم
و این را می گوید
بنابراین من به او پاسخ می دهم
و صدای من را از صدای آنها بلندتر کن
پس مقداری از آن را بسازید
روی سرم ایستاده و سر تکان می دهد
به من در دستش
زمانی که شورا برای مدت طولانی دوام آورد
او مرا در آغوش گرفت و سپس آنها را ترک کرد
سپس آنها را کنار زد و به سمت من برگشت
به او
گفت: وای بر تو ای احمد
مرا هدایت کن تا با دست خودم آزادت کنم
من به او چنین پاسخ دادم:
پاسخ من
گفت: او را ببر.
آن را بکشید
بنابراین آن را بیرون کشیدم و درآوردم
گفت و نشست
معتصم روی صندلی است
سپس دو عقوبت را گفت
و شلاق
پس دو عذاب را بیاور
پس دستم را دراز کردم
برخی از کسانی که پشت سر من آمدند گفتند:
دو تخته را بردارید
آنها را سفت کرد
نفهمیدم چی گفت
پس دستم در رفت
محمد بن ابراهیم گفت
البوشینجی
ذکر کردند که المعتصم الان
احمد چطور؟
او در دو مجازات گیر کرده بود
او صلابت و اراده خود را دید
و حتی سرسختی او
احمد بن ابی داود او را وسوسه کرد
گفت ای شاهزاده
مؤمنان اگر آن را ترک کنید
می گفتند دکترینی گذاشته است
پس برخاستند و سخنان او خشمگین بود
که او را شگفت زده کرد
در مورد ضربه زدن به او
سپس به جلادان گفت
جلو آمدند و او موفق شد
مرد به من نزدیک می شود
با دو تا شلاق به من می زند
به او می‌گوید: سفت کن.
خدا دستت رو قطع کنه
سپس پایین می آید و جلو می رود
یکی دیگر مرا می زند
دو تازیانه و می گوید
در همه این ها او کشید
خدا دستت رو قطع کنه
گفتم هفده تازیانه
به سوی من قیام کرد یعنی معتصم
و او گفت
ای احمد برای چی؟
خودت را بکش
به خدا سوگند من نسبت به شما دلسوز هستم
و آن را لاغر کنید
او مرا با شمشیر خود جدا می کند
گفت: می خواهی؟
برای غلبه بر همه آنها
و تعدادی از آنها را بسازید
ویلک می گوید
امامت روی سرت
ایستاده و برخی از آنها گفتند
ای امیرالمومنین!
خونش روی گردنم است
او را بکش
و شروع کردند به گفتن
ای امیرالمومنین!
در حالی که در آفتاب هستید روزه می گیرید
ایستاده
به من گفت: وای بر تو ای احمد.
شما چه می گویید؟
پس می گویم به من بده
چیزی از کتاب خدا
یا سنت رسول خدا
من آن را می گویم
پس برگشت و نشست و گفت
پیشروی و صدمه دیدن
خدا دستت رو قطع کنه
سپس برای بار دوم برخاست
و او آن را گفت
وای بر تو ای احمد، جواب مرا بده
بنابراین آنها شروع به پذیرش کردند
علی و آنها می گویند
ای احمد، امام تو
روی سرت ایستاده
و عبدالرحمن او را وادار کرد که بگوید:
ساخته شده توسط دوستان شما
در این مورد چه می کنید؟
و معتصم می گوید:
یه چیزی جوابمو بده
آدنا فرج
تا اینکه با دست خودم آزادت کنم
بعد برگشت و به جلاد گفت
پیشبرد
بنابراین او شروع به زدن با دو تازیانه کرد
و او پایین می آید
در همین حال می گوید:
خدا دستت را قطع کن دستت را سفت کن
پس ذهنم رفته بود
بعد از خواب بیدار شدم
سپس زنجیر آزاد شد
درباره من
مردی که حضور داشت به من گفت
مشت زدیم تو صورتت
و بر پشت تو سنگر قرار دادیم
و ما به شما تنقلات خوردیم
یعنی حصیر گذاشتیم پشتت
بعد آمد
مرا به خانه اسحاق بن ابراهیم ببر
پس ظهر آمدم
ابن سماعه جلو آمد
کلاس من
وقتی نمازش تمام شد
به من گفت با خون نماز خواندم
چکه کردن روی لباست
گفتم عمر نماز خوانده است
از زخمش خون جاری بود
صالح گفت
او را تنها بگذار
پس به خانه اش رفت
صالح گفت
مردی که شرکت کرده بود به من گفت
او را در سه روز بررسی کرد
دارند به او نگاه می کنند
در یک کلمه ملودی وجود ندارد
او گفت
و من فکر نمی کردم کسی این کار را بکند
مثل او شجاع باش
و شدت دلش
حنبل گفت
شنیدم اباعبدالله می گفت
ذهنم بارها و بارها رفت
ضرب و شتم مرا برگرداند
به خودم برگشتم
و اگر آرام شوم و بیفتد
بالا بردن ضرب
این برای من بارها اتفاق افتاده است
و من فکر کردم منظور معتصم است
نشستن زیر آفتاب
بدون چتر
پس شنیدم که وقتی بیدار شدم گفت
از ابن ابی دواد
در امری مرتکب گناه شده اید
این مرد
و او گفت
ای امیرالمومنین!
او هنوز آن را دارد
تا حواس او را از آنچه می خواهد پرت کند
و او می خواست
بدون اینکه بزنی رفتی
او هم نگذاشت برود
اسحاق پسر ابراهیم
حنبل گفت
به من خبر دادند که معتصم گفت:
ابن ابی دواد پس از ضرب و شتم
اباعبدالله چند ضربه خورد؟
او گفت
چهار یا سی و پنج هزار
شلاق زدن
ابن ابی حاتم گفت
او گفت
وقتی احمد باردار شد
ضربه زدن
به سراغ انسان ها آمدند
بن الحارث الحافی
و گفتند
ممکن است مجبور شوید صحبت کنید
و او گفت
میخوای بلند شم؟
مقام انبیا نیست
من دارمش خدا حفظم کنه
احمد در دستان اوست
و پشت سر او
صالح گفت: بگذار برود
پس به خانه رفت
او را به سمت متقاضی راهنمایی کرد
سپس مردی را از میان آنان آورد
کتک و درمان می بیند
به ضربه اش نگاه کرد
گفت: دیده ام.
چه کسی سر و صدا کرد
تا حالا کتک اینجوری ندیده بودم
او کشید
بر او از پشت سر و در مقابل او
سپس یک مایل طی کنید
بنابراین آن را در برخی از آنها قرار دهید
جراحی ها، نگاه کنید
به او گفت حفاری نکرده است
و او را وادار کرد که بیاید و او را درمان کند
و او داشت
به صورتش ضربه خورد، اما ضربه نخورد
خمیده ماند
روی صورتش انشالله
سپس به او گفت
اینجا یه چیزی هست
میخوام قطعش کنم
پس آهنی آورد و درست کرد
گوشت به آن گیر می کند
با چاقویی که همراه دارد آن را می برید
او در این مورد صبور است
او با صدای بلند خدا را ستایش می کند
در آن، او شفا یافت
و او همچنان درد داشت
از جاهای آن
این اثر ضرب و شتم بود
ما او را از پشت دیدیم
تا اینکه فوت کرد
صالح گفت و من وارد شدم
یک روز به او گفتم
شنیدم که مردی پیش تو آمده است
گفت: راه حلی برایم بیاور.
چون من از شما حمایت نکردم
بنابراین من گفتم نمی خواهم
هیچ کس راه حلی ندارد
پدرم لبخندی زد و ساکت ماند
و شنیدم که پدرم گفت
مردگان را حلال کردی
چه کسی مرا زد؟
سپس گفت
به این آیه برخوردم
او که عفو می کند و اصلاح می کند
پس اجر او نزد خداست
بنابراین من به تفسیر آن نگاه کردم
پس این چیزی است که او به ما گفت
هاشم بن القاسم
مبارک بن فضله به ما گفت
گفت بگو
کی شنید که حسن گفت؟
اگر روز قیامت است
همه ملت ها زانو زدند
به دست خداوند پروردگار جهانیان
سپس او را صدا زدند
فقط کسی می تواند آن را انجام دهد
پاداش او از جانب خداست
فقط کسی که عفو می کند قیام می کند
در جهان
گفت: پس مرده را در حالت تبرئه قرار دادم.
سپس گفت
و در مورد یک مرد چطور؟
آیا خدا او را به خاطر او مجازات نمی کند؟
هیچ کس
احمد بن سنان گفت
به من خبر داده اند که احمد بن حنبل
معتصم راه حلی ارائه کرد
در فتح آموریا
گفت راه حلی هست
چه کسی مرا زد؟
ابن ابی حاتم گفت
شنیدم که ابوزراء می گفت
معتصم را عموی احمد بگذار
سپس به مردم گفت
شما او را می شناسید
گفتند بله او احمد بن حنبل است
او گفت
پس به او نگاه کن
آیا او بدن سالمی نیست؟
گفتند بله و نه
او این کار را کرد
می ترسم اتفاقی بیفتد
برای او برگزار نمی شود
گفت و وقتی گفت
من او را به سلامت تحویل شما داده ام
مردم آرام شدند و آرام شدند
گفتم
او چه گفت؟
با توانایی او برای موفقیت
و شجاعت او چیزی نیست جز
به نظر یک چیز بزرگ است
می ترسید از کتک خوردن بمیرد
بنابراین مردم به او اعتراض می کنند
حتی اگر به طور کلی از آن خارج شد
بغداد، شاید
حنبل گفت
معتصم چه دستوری داد؟
با مهجوریت اباعبدالله
آن را خط کشی بردارید
و یک پیراهن
و یک سانای بلند و یک مقنعه
و پنهان کن
در حالی که دم در خانه بودیم
و مردم در میدان و مسیرها
و دیگران
بازارها تعطیل شد
وقتی اباعبدالله بر حیوانی بیرون رفت
از دارالمعتصم در آن
لباس
ابن ابی داود در سمت راست او ایستاد
و اسحاق پسر ابراهیم
منظورم معاون بغداد است
سمت چپش
وقتی در دهلیز بود
قبل از اینکه بیرون بره
ابن ابی دواد به آنها گفت
سرش را فاش کن
پس او را آشکار کردند، یعنی مردی بلند قامت بود
و رفتند تا او را ببرند
سمت المیدان به سمت جاده زندان
به آنها گفت
اسحاق، او را ببر
اینجا دجله را می خواهد
پس او را به الزوراء برد
او را به خانه اسحاق بردند
ابن ابراهیم
پس تا انصالیه نزد او ماند
ظهر و قیامت
به پدر و مادرم و به همسایه هایمان
و شیوخ دکان ها
پس جمع شدند و او را وارد کردند
به آنها گفت
این احمد بن حنبل است
حتی اگر کسی در بین شما باشد که او را بشناسد
در غیر این صورت او را بشناسید
ابن سماعه به آنها گفت
وقتی وارد گروه شد
این احمد بن حنبل است
و امیرالمؤمنین علیه السلام
مراقب او بر امورش
او آزاد شد
و او اینجاست
پس بر اسب اسحاق بیرون رفت
ابن ابراهیم در غروب آفتاب
پس به خانه اش رفت
و با او سلطان و مردم بود
و خم شده است
وقتی رفت پایین بیاد
بغلش کردم و نفهمیدم
بعد با یک وب سایت آشنا شدم
ضرب و شتم فریاد زد
دستم را ریش کردم
پایین آمد و به من تکیه داد
و در را بست
با او وارد شدیم
خودش را روی صورتش انداخت
او نمی تواند حرکت کند
جز با تلاش
و آنچه را که برداشته بود، برداشت
پس دستور داد آن را بفروشند
و به قیمت آن ایمان داشته باشید
معتصم فرمان داشت
اسحاق بن ابراهیم
نگذارید دانش خود را از دست بدهد
این به این دلیل است که او چیزی را پشت سر گذاشته است
من ناامید هستم
فهمیدیم که معتصم پشیمان شده است
و حتی به دست او افتاد
آشتی
او مؤلف اخبار اسحاق بن ابراهیم بود
او هر روز پیش ما می آید
او تجربه خود را می داند
تا زمانی که حقیقت داشته باشد
انگشت شست آنها برداشته باقی ماند
در سرما او را کتک زدند
آب را برایش گرم می کند
و وقتی خواستیم او را درمان کنیم
می ترسیدیم آن را بدزدد
احمد بن ابی دواد
پس دارو و مرهم درست کردیم
در خانه ما
و شنیدم که گفت
هرکس به من یادآوری کرد راه حلی دارد
جز یک مبتکر
من پدران اسحاق را ساختم
در حلول به معنی المعتصم است
و خدا را دیدم که گفت
بگذار عفو کند و ببخشد
دوست نداری؟
خداوند شما را ببخشد
پیامبر صلی الله علیه و آله دستور داد
ابوبکر عفو کرد
در یک داستان صاف
اباعبدالله گفت
برای شما فایده ای ندارد که او شکنجه شود
خدا برادر مسلمان توست
در دلیل شما
حنبل گفت
چرا می خواستیم آن را درمان کنیم
ترسیدیم که ابن ابی دواد به ما خیانت کند
به پردازنده
در دارویش سم می ریزد
پس دارو و مرهم درست کردیم
با ما
او در بارنیه بود
اگر درمان شد آن را بالا می بریم
گفت این بود
سرما نخورد
او را بزن
مصیبت افراد با اعتماد به نفس
حنبل گفت
اباعبدالله کوتاه نیامد
پس از تبرئه شدن او از ضرب و شتم
در نماز جمعه و جماعت شرکت می کند
اتفاق می افتد و صادر می شود
تا اینکه معتصم از دنیا رفت
وصی فرزندش الواثق بود
پس آنچه را که از مصیبت نشان داد نشان داد
گرایش به احمد بن ابی دواد
و دوستانش
زمانی که اوضاع برای مردم بغداد سخت شد
او گفت این مصیبت به خاطر خلقت قرآن است
اباعبدالله بود
شاهد جمعه
هنگام بازگشت نماز را اعاده می کند
و او می گوید
جمعه به خاطر لطفش می آید
نماز پشت سر کسی که آن را خوانده تکرار می شود
با این مقاله
گروهی نزد اباعبدالله آمدند
و این را گفتند
گسترش یافته و بدتر شده است
ما بیشتر از او می ترسیم
این کیه؟
ابن ابی دواد ذکر کرده است
برای سفارش معلمان
آموزش پسران در ادارات
قرآن چنین و چنان است
ما از رهبری او راضی نیستیم
او آنها را از این کار منع کرد
و به آنها نگاه کن
به آنها دستور داد که صبر کنند
گفت: بین ما هم همینطور.
در ایام الواثق
وقتی یعقوب شب آمد
با پیامی از شاهزاده اسحاق بن ابراهیم
به اباعبدالله
شاهزاده به شما می گوید
امیرالمؤمنین از شما یاد کرده است
هیچ کس شما را ملاقات نخواهد کرد
و در هیچ سرزمینی با من زندگی نکن
شهری نیست که من در آن باشم
پس برو کجا
شما از زمین خدا می خواهید
گفت پس اباعبدالله غایب شد
بقیه عمر الواثق
آن فتنه بود
احمد کشته شد
بن نصر الخزاعی
اباعبدالله کوتاه نیامد
در خانه پنهان شده است
نه برای نماز بیرون می رود و نه چیز دیگری
تا اینکه الواثق هلاک شد
از ابراهیم بن هانی
گفت ناپدید شد
اباعبدالله من سه تا دارم
سپس گفت
برای من جایی بخواه
گفتم بهت اعتماد ندارم
گفت انجام داد
اگر این کار را بکنید به شما کمک خواهد کرد
بنابراین من برای او جایی خواستم
وقتی بیرون آمد گفت:
رسول خدا غایب شد
خداوند او را بیامرزد و درود فرستد
سه روز در غار
سپس چرخید
از ابوالقاسم علی بن الحسن الحافظ
منظورم بن آساکر است
چگونه ذکر شد
ترجمه احمد
تا زمانی که برمی گردد
اما آنچه در مورد مصیبت ذکر شد
کلمه ای با اعتبارش
حنبل
او آن را در دو بخش سروده است
و نیز صالح بن احمد
و گروه
باب قضیه امام
در ایالت متوکل
حنبل گفت
ولی متوکل
پس خداوند سنت را نازل کرد
و مردم آزاد شدند
اباعبدالله با ما صحبت می کرد
و با یارانش سخن گفت
در ایام متوکل
و شنیدم که گفت
چیزی که مردم باید در مورد آن صحبت می کردند
دانش از آنها ضروری تر است
به او در زمان ما
سپس بلند می کند
تقدیم به متوکل
احمد در کمین نشسته بود
در خانه اش می خواهد او را بیرون بیاورد
و با او بیعت کرد
گفت ما نداریم
دانش در میان ما
یک شب بی خوابی در تابستان
صدای غوغا را شنیدیم
در خانه ای آتش سوزی دیدیم
ابی عبدالله
پس عجله کردیم و او را پیدا کردیم
در عبایی نشسته است
و مظفر بن الکلبی
نویسنده خبر و گروهش
با آنها فقیر شد
صاحب خبر کتاب متوکل است
حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را پاسخ داد
شما یک مافوق دارید
او را آماده کرد تا با او بیعت کند
و آن را با کلمات نشان دهید
بعد مدتها گفت
به مظفر چی میگی؟
او گفت
من چیزی در این مورد نمی دانم
می بینم که شهرت دارد
اطاعت سخت و آسان است
و محرک من و نفرت من
و تاثیر او بر من
از خدا اجرش را خواستارم
و شب و روز موفق باشید
در بسیاری از کلمات
مظفر گفت
امیرالمؤمنین به من امر کرده است
شما را قسم می دهم
گفت: پس او را قسم می دهم که او را طلاق دهم.
سه که او ندارد
آهنگ امیرالمومنین علیه السلام
سپس خانه را تفتیش کردند
اباعبدالله، دسته و حجره ها
و پشت بام ها جستجو شد
صندوق کتاب
زنان و خانه ها را تفتیش کردند
چیزی ندیدند
آنها چیزی احساس نمی کردند
خداوند کافران را دفع کرد
و او این را نوشت
به متوکل
پس موضع خوبی گرفت
آموخت که اباعبدالله
به او دروغ گفته شد
و او بود که بر او پا گذاشت
مرد نوآور
او حتی در میان خدا نمرده است
فرمان او برای مسلمانان است
وقتی چند روز بعد بود
در حالی که ما نشسته ایم
درب خانه
اگر یعقوب حجاب است
متوکل آمده است
به اباعبدالله اجازه داده می شود
پس وارد شد
من و پدرم وارد شدیم
و با عده ای از بندگانش
شتر بر قاطر
و نزد او کتاب متوکل بود
پس آن را نزد اباعبدالله خواند
به قول امیرالمؤمنین علیه السلام درست است
معصومیت حیاط تو
این پول به شما هدایت شد
شما از او کمک می گیرید
او از پذیرش آن امتناع کرد
او گفت: من به آن نیازی ندارم.
گفت ای پدر
قبول از امیرالمؤمنین علیه السلام
کاری که من به شما دستور می دهم
با او برای شما بهتر است
اگر آن را برگردانید
می ترسیدم به تو فکر کند
اونوقت بدتر
سپس او را بوسید
بیرون آمد و گفت: پدر
علی بهت گفتم
گفت بلندش کن
این نجات یک وضعیت است
پودر زیر آن، بنابراین من
و رفتیم بیرون
وقتی شب شد
پس مادر پسر اباعبدالله
ما را به دیوار بکوب
او گفت: مولای من.
به عمویش زنگ می زند
پس به پدرم خبر دادم و رفتیم
بنابراین وارد خانه پدری شدیم
عبدالله و آن در گود است
شب و گفت عمو
چه چیزی مرا به خواب برد؟
او به من گفت
گفت برای این پول
گرفتن آن باعث دردش شد
و پدرم او را آرام می کند و کار را آسان می کند
و او گفت
تا زمانی که در آن رشته ای شوید
نظر شما اینه
شب و مردم در خانه
بنابراین او آن را گرفت و ما رفتیم
وقتی از آن بود
سحر و جادو به کارگردانی
عبدوس بن مالک و آهو
الحسن بن البذر
پس آمد و گروهی حضور یافتند
از جمله هارون الحمال است
و احمد بن منی
و بن الدورقی
و من و پدرم
صالح و عبدالله
گفتیم هر کی یادشون هست بنویسیم
از اهل حافظ و صالح
در بغداد و کوفه
آن را نزد ابوکریب فرستاد
و برای درختان
و به کسانی که نیاز او را می دانند
پس همه را از هم جدا کرد
بین پنجاه تا صد
و به دویست
آنچه در کیسه مانده بود یک درهم بود
و وقتی بعد از آن بود
یک پیام رسان آمد
ابی عبدالله
پس نزد او رفت
و متوکل
گفت به تو دستور بده برو
منظورم به سام را است
و او گفت
من یک پیرمرد ضعیف و بیمار هستم
پس عبدالله نوشت
آنچه او به آن پاسخ داد
کتاب پاسخ فورد
او امیرالمؤمنین است
به او دستور می دهد که بیرون برود
عبدالله سربازانش را هدایت کرد
در خانه ما ماندند
چند روز تا آماده شدن
اباعبدالله خارج شود
حنبل گفت
پس پدرم به من گفت، گفت
وارد سربازی شدیم
بنابراین ما در یک راهپیمایی بودیم
آمدن عالی
وقتی به ما نزدیک شد گفتند:
این نایب قهرمان است
و بعد یک شوالیه آمد
به اباعبدالله گفت
شاهزاده واسف
درود بر شما
او به شما می گوید که خدا
او تو را در برابر دشمنت توانمند ساخته است
یعنی ابن ابی دواد
و امیرالمؤمنین از شما می پذیرد
چیزی نگذار
مگر اینکه حرفش را زدی
اباعبدالله به او پاسخی نداد
هیچی
و شروع به دعا برای امیرالمومنین کردم
برای نایب قهرمانی فراخوان دادم
ادامه دادیم و پایین آمدیم
در دار ایتاچ
اباعبدالله شناخته نشد
بعد بپرس این خونه کیه
گفتند
این دار ایتاچ است
گفت: مرا منتقل کردند.
خانه ای برای من بساز
گفتند
این جایگاهی است که امیرالمؤمنین علیه السلام بر شما نازل کرده است
او گفت
من او را اینجا نمی خواهم
و تا زمانی که خسته نشدیم متوقف نشد
او خانه دارد
او هر روز پیش ما می آمد
یک میز با رنگ
متوکل دستور می دهد
یخ و میوه
و غیره
اباعبدالله طعم آن را نچشید
هیچی و به او نگاه نکرد
هزینه میز بود
در روز
صد و بیست درهم
متوکل خطاب به او کرد
با پول عالی
او پاسخ داد و به او گفت
عبید الله بن یحیی
امیرالمؤمنین به شما امر می کند
تا به پسرت بدهی
او گفت و خانواده شما
آنها خودکفا هستند
آن را به او برگرداند
پس عبیدالله آن را گرفت
پس آن را بین پسرش تقسیم کرد
سنگ امانت بر خانواده اوست
و هر ماه زایمان می کرد
چهار هزار
پس اباعبدالله او را فرستاد
آنها کافی هستند
نیازی ندارند
پس متوکل او را فرستاد
این برای پسر شماست
پس شما چه ربطی به این دارید؟
پس اباعبدالله او را گرفت
هنوز در حال اجرا بود
تا اینکه متوکل از دنیا رفت
و بین این اتفاق افتاد
ابی عبدالله و پدرم
حرف زیاد
گفت عمو
تا آخر عمرمون
انگار موضوع فاش شده بود
خدا خداست
بچه های ما فقط آن را می خواهند
تا ما را بخورد
اما فقط چند روز است
اما این یکی
فتنه
پدرم گفت پس من گفتم
امیدوارم خداوند به شما ایمان داشته باشد
در مورد چه چیزی هشدار می دهید؟
گفت: چطوری؟
غذا یا جوایزشان را می بینید
اگر ترکش کنی
ترکت کنم چی؟
منتظریم اما هست
مرگ یا به
بهشت یا جهنم
خوشا به حال کسانی که آمدند
خوب و خوب
متوکل همان است که در آن است
و به او گفت که مرد است
او دنیا را می خواهد، پس اجازه داد
او باید برود
سپس عبید الله بن یحیی آمد
بعد از ظهر گفت
او امیرالمؤمنین است
من به شما اجازه داده ام
دستور داد برای شما یک سوله تجهیز کنند
تو در آن فرود می آیی
اباعبدالله گفت
برای من یک قایق سفارش دهید
که ساعت فرا رسیده است
پس برای او قایق خواستند
پس فوراً فرود آمد
حنبل گفت
ما حتی نمی دانستیم که در حال آمدن است
گفته شد که از دنیا رفته است
پس با لبخند به او سلام کرد
گله رفته است
پس با او راه افتادم
گفت بیا جلو
مردم شما را نمی بینند و من را می شناسند
بنابراین من آن را ارائه کردم
سپس گفت
رسید و خودش را پرت کرد
بر پشتش، خسته و کوفته
و شاید بود
از خانه ما چیزی قرض گرفته بود
و خونه پسرش
از پول سلطان به ما رسید
اتفاقی که افتاد، خودداری شد
پس من دارم
او دلیل خود را قرعه کشی عنوان کرد
گریل
بنابراین در یک فر معتبر برشته شد
می دانست و استفاده نمی کرد
و بسیاری مانند این
صالح اشاره کرد
ماجرای سربازی رفتن پدرش
و بازگشت او
خانه های آنها در طبقه بالا تفتیش شد
و گل رز یعقوب با ماه کامل
و گریه کرد و گفت
من از آنها تحویل گرفتم
حتی اگر در دیگری باشد
من هرگز تسلیم آنها نشدم
من تصمیم گرفتم که شما آن را جدا کنید
فردا
چون صبح شد حسن نزد او آمد
بن البزر گفت
بیا پیش من، صالح، با تعادل
آنها به پسرانشان هدایت شدند
مهاجرین و انصار
و فلانی حتی
تفاوت همه
ما در حالت خدا هستیم
او از آن علم دارد، پس آن را به او دادم
پس پستچی نوشت
خیریه است
در کل برای روز
با کیف
و او گفت
امیرالمؤمنین به شما دستور داده است
ده هزار مکان
که او را از هم جدا کرد
و شیخ شما از آن خبر ندارد
او غمگین می شود
متوکل دستور داد برای ما خانه ای بخرند
گفت ای صالح
به بک گفتم
گفت چون
گفتم خانه بخرند
پارگی باشد
بین من و تو
آنها می خواهند تبدیل شوند
این کشور پناهگاه من است
هنوز داشت دفاع می کرد
خانه را خرید تا عجله کرد
و من رسولان متوکل قرار دادم
نزد او می‌آیند و از او در این مورد سؤال می‌کنند
آن را تجربه کنید و آنها برمی گردند
می گویند ضعیف است
و در این بین
می گویند اباعبدالله
یک امر ضروری است
او شما را می بیند و به سمت او می آید
یعقوب گفت امیر
مؤمنان مشتاقند
و او می گوید
در مورد روزی تصمیم بگیرید که یکی شوید
من او را می شناسم
و او به شما گفت
او یک روز گفت
چهار نفر بیرون رفتند
پس وقتی فردا بود
آمد و گفت
پوست، اباعبدالله
او امیرالمؤمنین است
درود بر شما باد
می گوید من به تو رحم کرده ام
که مشکی می پوشد و سوار می شود
به ولیعهد
و برو خونه و لباس بپوش
پس شروع به مداحی کرد
خدا رحمتش کنه
سپس یعقوب گفت
من پسری دارم که او را تحسین می کند
و او آن را در قلب من دارد
مکانی که من دوست دارم
در مکالمات با او صحبت کنید
سپس سکوت کرد
بیرون آمد و گفت: او را می بینی؟
او نمی بیند که من در چه چیزی هستم
قرآن را کامل می کرد
جمعه تا جمعه
و وقتی تمام شد زنگ زد
ما به فیلم اعتقاد داریم
صبح جمعه بود
خطاب به من و برادرم
وقتی او تمام شد
تماس بگیرید و ما باور کنیم
وقتی او تمام شد
بگو
بارها از خدا کمک می خواهم
بنابراین شروع کردم به گفتن آنچه او می خواهد
سپس گفت
من به خدا عهد می دهم
سلطنت او مسئول بود
و حق تعالی فرمود
ای شما که
آنها ایمان آوردند و به قراردادهای خود عمل کردند
من حرف نمیزنم
به طور کامل، هرگز
تا اینکه خدا تحویل داد
من کسی را از شما مستثنی نمی کنم
پس رفتیم بیرون
علی بن الجهم آمد
پس به او گفتیم و او گفت
ما از خدا و از آن خودمان هستیم
به سوی او باز خواهیم گشت
متوکل را از این امر آگاه کرد
و او گفت
آنها جدیدترین ها را می خواهند
این کشور حبس من خواهد بود
اما این بود
دلیل کسانی که در این کشور اقامت داشتند
وقتی دادند
پس پذیرفتند
فرمان دادند و سخن گفتند
به خدا من آرزوی مرگ کردم
در موضوعی که بود
آرزو دارم در این بمیرم
و آن
این وسوسه دنیاست
این جذابیت دین بود
سپس آن را ملحق کنید
انگشتانش و می گوید
اگر خودم را در دستانم داشتم
حتما می فرستادمش
متوکل رفت و آمد داشت
در مورد آن بپرسید
و در این بین به ما دستور می دهد
با پول می گوید
شیخ آنها نمی داند
او آنچه را که می خواهد از آنها می گیرد
اگر او نمی خواهد
دنیا جلوی آنها را نگرفت
و به متوکل گفتند
او نمی خورد
از غذای شما و نمی نشیند
روی تختت
آنچه می نوشید حرام است
متوکل گفت
اگر معتصم آن را برای من منتشر کرد
او چیزی در این مورد گفت
من از او قبول نکردم
صالح گفت و سپس فرود آمد
به بغداد
عبدالله را نزد او گذاشتم
پس عبدالله آمد
پس گفتم شما چه مشکلی دارید؟
گفت به من دستور داد
فرود آمدن
گفت: به نفعت بگو.
بیرون نرو، تو هستی
تو نفرین من بودی، قسم می خورم
اگر چیزی از من دریافت کردید
من هیچ کدومتون رو اخراج نکردم
با من
اگر شما نبودید قرار نمی گرفت
این جدول
برس ها پهن شده و اجرا می شوند
استخدام کنید
پس به او نامه نوشتم و او را از آنچه گفت آگاه کردم
لی عبدالله
پس با خط خودش برایش نوشت
خداوند به شما جزای خیر بدهد
و شما را از هر آسیبی محافظت کند
و هشدار داد
کی منو آورد تا برات بنویسم
آنچه به عبدالله گفتم
و او گفت
لطفا اجازه دهید حافظه من متوقف شود
و حوصله اش سر می رود
و اگر شما اینجا هستید
حافظه ام کمرنگ شد
و مردم نزد تو جمع می شدند
اخبار ما را گزارش می کنند
و چیزی جز خوب نبود
اگر می ماندم پیش من نمی آمد
نه تو و نه برادرت رضایت من نیست
و خودتان آن را درست نکنید
جز خیر و آرامش
بر تو
گفت وقتی سفر کردیم
میز و ملحفه
و هر چه برقرار شد مال ماست
صالح گفت
متوکل برای پدرم فرستاد
با هزار دینار تقسیم
سپس علی بن الجهم نزد او آمد
در تاریکی شب
پس به او گفت که برای او آماده می شود
سوزاندن
سپس عبیدالله با هزار دینار آمد
و او گفت
امیرالمؤمنین به شما اجازه داده است
من به شما دستور می دهم که این کار را انجام دهید
و او گفت
امیرالمومنین(ع) خیالم را راحت کرد
که از جدا کردنش متنفرم
پس او نزد ما آمد
سپس فرمود: ای صالح
به بک گفتم
گفت خیلی دوست دارم این را رها کنم
فقط رزق است
به خاطر من قبولش میکنی
ساکت ماند و گفت
چی گفتی؟
من از دادن زبانم متنفرم
یا با شخص دیگری مخالفت کنید
در بین مردم بچه زیاد نیست
از من و هیچ بهانه ای ندارم
داشتم ازت شاکی بودم
و تو فرمانت را بگو
به سفارش من نگهداری می شود
شاید خدا برام حل کنه
این گره
تو برای من دعا کردی
امیدوارم خدا داشته باشه
او به شما پاسخ داد
گفت این کار را نکن
پس گفتم نه
گفت: پدرم ما را ترک کرد.
درهای بین ما و خودش را بست
خانه های ما محافظت می شود
سپس داستانی را تعریف کرد
در نمازش صالح است
و سرزنش کردنش
سپس به صورت مکتوب به
رفتن یحیی بن خاقان
به فرزندانش کمک می کند
و خبر به متوکل رسید
پس دستور داد گروهی را حمل کنند
ده ماه فرصت دارند
چهل هزار بود
آنها را بکشید
و اباعبدالله گفت
مدتی سکوت کردم و در زدم
سپس گفت
اگه چیزی بخوای چیکار میکنی؟
و خدا چیزی می خواست
آهو امام احمد
معرفت نهایی سنت
دانش و کار
و در علم حدیث و فنون آن
دانش فقه و فروع آن
و او یک سر بود
در زهد و تقوا
عبادت و صداقت
مروضی گفت
اباعبدالله به من گفت
من تازه نوشتم
و من روی آن کار کردم
حتی مربی آن پیامبر
نردبان حجامت
یک دینار به ابوطیبه داد
پس حجامت کردم و دادم
حجام یک دینار است
و او گفت من گفتم
از اباعبدالله
هر که به پیروی از اسلام و سنت مرده باشد
او برای همیشه مرد
گفت: بلکه علی از دنیا رفت.
همه خوبن
المیمونی گفت
احمد به من گفت: ابوالحسن
حرف نزن
در موضوعی که مال شما نیست
و او گفت
الفضل بن زیاد
احمد بن حنبل را شنیدم
از پاسخ حدیثی می گوید
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
روی لب است
برای شما
محمد بن اسماعیل ترمذی گفت
من و احمد بودیم
بن الحسن ترمذی
به گفته احمد بن حنبل
احمد به او گفت
ای اباعبدالله
از ابن ابی قتیله یاد کردند
گفتم اهل حدیث
اهل حدیث گفتند
آدم های بد
پس اباعبدالله برخاست
لباسش را در می آورد و می گوید
بدعت گذار
و وارد خانه شد
و از زندگینامه او
عبدالملک المیمونی گفت
من عمامه ندیدم
اباعبدالله هرگز
جز زیر چانه اش
و دیدم که از هر چیز دیگری متنفر است
المیمونی گفت
میدونم کسی رو دیدم
بدنمان را پاک کنیم
او بیشتر به خودش متعهد نیست
در سبیل و موهای سرش
و موهای بدنش
هیچ ناب ترین لباسی وجود ندارد که اینقدر سفید باشد
از احمد بن حنبل
خداوند از او راضی باشد
عاصم بن عصام گفت
البیهقی
شب خانه با احمد بن حنبل
آب آورد و گذاشت
وقتی شد
به آب در وضعیتش نگاه کرد
گفت: سبحان الله
مردی که به دنبال علم است
او در شب گل ندارد
عبدالله گفت
شنیدم پدرم گفت
شاید شما آلباکور می خواستید
در حدیث
پس مادرم لباس مرا می گیرد
می گوید تا او اجازه می دهد
مؤذن
الکادمی به ما گفت
علی بن المدینی
احمد بن حنبل به من گفت
من دوست دارم با شما باشم
به مکه
تنها چیزی که مانع من می شود ترس از تسخیر شدن است
یا خسته ام کن
وقتی ازش خداحافظی کردم گفتم:
به من توصیه کنید
فرمود: تقوا را سرچشمه خود قرار ده
و آخرت را کنار بگذار
در مقابل شما
عبدالله بن احمد گفت
من دانشمندان زیادی دیدم
فقها و اهل حدیث
و بنی هاشم و قریش
و هواداران قبول می کنند
برخی از آنها دست او را پدر کردند
برخی از آنها به سر می برند
و او را بسیار تسبیح می کنند
من ندیده ام آنها این کار را انجام دهند
توسط یکی از فقیهان غیر او
ندیدم که بخواهد
که
و چه کسی متواضع است
احمد بن الحسن ترمذی گفت
اباعبدالله را دیدم
از بازار نان می خرد
و آن را در سبدی حمل می کند
و دیدم که بقیه را خرید
بیش از یک بار نیست
او را در پارچه ای می گذارد و حمل می کند
و از جهاد او
عبدالله گفت
بن محمود بن التراج
عبدالله بن احمد را شنیدم
می گوید رفت
ابی به طرسوس و پیوند
با آن و فتح شد
به مردی گفت: باید این کار را انجام دهی.
با یک شکاف روی شما
قزوین و فاصله بود
الحسین بن گفت
اسماعیل گفت پدرم
در شورا جلسه داشت
احمد زها
صحبت را می نویسند
بقیه در حال یادگیری هستند
او دارای خوش اخلاقی و سخنوری است
ابوبکر گفت
بن المطوی
نزد اباعبدالله رفتم
دوازده سال
برای فرزندانش مسند می خواند
چیزی که در موردش نوشتم
یک مکالمه
فقط داشتم به هدیه اش نگاه می کردم
و اخلاقش
عبدالله بن محمد گفت
الوراق
احمد بن حنبل گفت
گفت: از کجا آمدی؟
از یک شورا گفتیم
ابی کرپ
گفت: از او بنویس.
او شیخ خوبی است
پس گفتیم چاقو می زد
بر تو
گفت: چه خبر؟
نیرنگ من شیخ صالح
حالم را خراب کرده است
ابوجعفر گفت
احمد یکی از مهربان ترین مردم بود
شریف ترین و بهترین آنها
راه های زیادی
او از او خبری ندارد
به جز مطالعه برای صحبت کردن
از صالحان یاد کرد
در وقار و سکون
و تلفظ خوب
و اگر شخصی او را پیدا کند
برو و بپذیر
در برابر بزرگان متواضع بود
به شدت
و او را تجلیل کردند
این کار را با یحیی بن معین انجام می داد
من ندیدم کار دیگری انجام دهد
از تواضع و شرف و حرمت
از او بزرگتر زندگی می کرد
در هفت سال
عبدالله بن احمد گفت
پدرم بود
اگر از مسجد به خانه بیاید
تا شنید پایش را زد
صدای کف پایش
شاید او گلویش را صاف کرد تا آنها از آن خبر داشته باشند
عبدوس گفت
عطار
پسرم و کنیز را فرستادم تا سلام کنند
علی ابی عبدالله
از او استقبال کرد و او را روی دامن خود نشاند
و به او صدمه زد
و برایش آشفتگی درست کرد
به کنیز گفت
با او غذا بخور
و آن را پخش کرد
المیمونی گفت
اباعبدالله اخلاق نیکو داشت
همیشه انسان ها
آسیب احتمالی همسایه
معیشت او
ابن جوزی گفت
پدرش برایش گلدوزی گذاشت
و دارا در آنجا زندگی می کند
او قبلاً آن گلدوزی را می کرد
و با آن عفیف است
ما با پرداخت هزینه کپی نمی کنیم
شاید کار کرد
به جمال پرداخت
خدا رحمتش کند
ابن عقیل گفت
چیزهایی که در مورد این افراد شنیده ام شگفت انگیز است
نوجوانان نادان
می گویند
احمد بن حنبل فقیه نیست
ولی آپدیت میشه
گفت این یک هدف است
جهل به خاطر او
انتخاب های ساخته شده بر روی
احادیث ساختاری است که او نمی شناسد
شاید بیشتر از بزرگانشان
گفتم
من فکر می کنم آنها اینطور فکر می کنند
او فقط به روز بود
بلکه تصورش را می کنند
از درگاه مدرنیست های زمان ما
قسم می خورم که انجام دادم
به ویژه فقه را تبلیغ می کرد
رتبه لیث و مالک
شافعی و ابویوسف
در زهد و تقوا
رتبه الفضل و ابراهیم
بن ادهم
در حفظ رتبه تقسیم
یحیی القطان و بن المدینی
اما نادان
رتبه خودش را نمی داند
چگونه می توان رتبه را تشخیص داد؟
دیگران گفتند
ابن جوزی بود
امام قرار دادن کتاب را نمی بیند
نوشتن کلماتش را منع می کند
و حتی مسائل او
دید که مال او خواهد بود
بسیاری از طبقه بندی ها
کلاس محمول است
سی هزار حدیث
به فرزندش عبدالله می گفت
این آمار را حفظ کنید
برای مردم خواهد بود
امام
و تعبیر این است
صد و بیست هزار
و نسخ کننده و منسوخ
تاریخ و مدرنیته
تقسیم و معرفی
و دومی در قرآن
پاسخ از قرآن
و مراسم بزرگ و کوچک
و موارد دیگر
گفتم و یک کتاب
ایمان و کتاب
و کاغذش را دیدم
از کتاب واجبات
و تفسیر آن
چیزی که وجود ندارد
اگر آن را پیدا می کرد، زحمت زیادی می کشید
در به دست آوردن آن عالی است
و معروف شدن پس اگر
هزار توضیح برای اتفاقی که افتاده
بیش از ده هزار خواهد بود
تاثیر و باید باشد
در پنج جلد
این تعبیر ابن جریر است
که در آن جمع آوری شد
آگاه است و به آن نمی رسد
تعبیر احمد ذکر نشد
هیچ کس جز ابوالحسین بن المندی
او در تاریخ خود گفت
هیچ کس نبود
او در دنیا از پدرش روایت می کرد
از عبدالله بن احمد
چون از او شنیده بود
مسند سی هزار است
و تعبیر این است
صد و بیست هزار
ابن جوزی گفت
او آثار زیادی دارد
یعنی اباعبدالله
کتاب نفی تشبیه
پوشه
و کتاب امامت
پوشه کوچک
و کتاب استجابت به بدعت گذاران
سه قسمت
و کتاب زهد
پوشه بزرگ
و کتاب فضایی از صحابه
پوشه
و کتاب رسالت دعا
گفتم یک موضوع است
بر امام
بزرگان در مورد آن نوشته اند
او مسائل زیادی را به شاگردانش آموخت
مانند مرودی و الاثرم
هارب و بن هانی
الکوسج و ابوطالب
و فوران و ماهان الشامی
و صالح بن احمد
و برادر و پسر عمویش حنبل
و جمع آوری کنید
ابوبکر الخلال
تمام گفته های دیگری که او دارد
احمد و فتاوای او
و سخنان او درباره اسباب و رجال است
و سال و شاخه ها
تا اینکه بهش رسید
فراوانی وصف ناپذیری وجود دارد
برای تحصیل عازم مناطق شد
او در مورد دستور زبان نوشت
از صد روح اصحاب
امام
سپس در مورد آن بسیار نوشت
یارانش
سپس شروع به تنظیم آن کرد
شما در مورد آن شیطنت می کنید و با آن به خواب می روید
کتاب معرفتی درست کرد
و کتاب دلایل
و کتاب سنت
هر یک از این سه جلد در سه جلد است
و هزار
کتاب جامع
یک یا چند جلد
در کتابی گفته است
اخلاق احمد بن حنبل
هیچکس آنجا نبود
از مسائلم یاد گرفتم
اباعبدالله هرگز
منظور من از آن چیست
و تولد خلال بود
زندگانی امام احمد
او می توانست آن را ببیند
او یک پسر است
همسران امام احمد
و خانواده اش
زهیر بن صالح گفت
شوهر پدربزرگ مادری ام ابوعباسه
او از آن برای او متولد نشده است
جز پدرم
سپس او درگذشت
سپس با ریحانه ازدواج کرد
یک زن عرب
من فقط عمویم عبدالله را به دنیا آوردم
مروضی گفت
اباعبدالله را شنیدم
از خانواده اش یاد کرد
پس به او رحم کرد و گفت
بیست سال ماندیم
ما در یک کلمه با هم فرق داریم
زهیر گفت
وقتی ام عبدالله از دنیا رفت
پدربزرگم حسن را خرید
پس او را به دنیا آورد
ام علی زینب
و حسن و حسین
دوقلوها و آنها مردند
نزدیک به تولدشان
سپس حسن و محمد را به دنیا آورد
بنابراین آنها زندگی می کردند
من و چهل به دنیا آمدم
بعدش خوشحال میشن
اسان بنی احمد بود
بن حنبل صالح
فرماندار بخش اصفهان
او یک سال بعد درگذشت
دویست و شصت و پنج
حدود شصت و چند سال
در مورد پسر دوم
او محافظ است
ابو عبدالرحمن
عبدالله بن احمد
راوی پدرش
یکی از بزرگ ترین ائمه
او در سال دویست و نود درگذشت
حدود هفتاد و هفت سالشه
ترجمه دارد
من او را ترک کردم
پسر سوم، سعید بن احمد
این برای احمد متولد شد
پنجاه روز قبل از مرگش
او بزرگ شد و آموخت
و قبل از این مرد
برادرش عبدالله
و اما حسن و محمد
و زینب به ما نرسید
چیزی در مورد وضعیت آنها
جانشینی اباعبدالله قطع شد
تا جایی که ما می دانیم
بیماری او
عبدالله گفت: شنیدم
پدرم می گوید کارم تمام شده است
هفتاد و هفت سال
و من وارد هشت شدم
صالح گفت
وقتی اولین بهار بود
اول سال
دویست و چهل و یک
مادرشوهر پدرم شب چهارم
و بیدار ماند
تب شدید
نفس های سنگین
و بسیاری از مردم
گفت: چه می بینی؟
گفتم: به آنها اجازه بده تا نماز بخوانند
او به شما گفت
از خدا کمک بخواهید
و به صورت انبوه وارد آن می شوند
تا خانه پر شود
از او می پرسند و دعا می کنند
او و آنها بیرون می روند
و وارد یک هنگ می شوند
جمعیت زیاد بود و خیابان پر شد
در کوچه را بستیم
همسایه ای آمد
مال ما عصبانی شده
پدرم گفت
مرد را در حال احوالپرسی می بینم
چیزی از سنت که از آن خوشحالم
او به من گفت
برو خرما بخر
و او برای من جبران کرد
کفاره قسم خوردن
کنارش خوابیده بودم
اگر چیزی بخواهد
مرا حرکت ده تا آن را به او بسپارم
و زبانش را حرکت داد
نماز را ترک نکرد
ایستاد و او را نگه داشت
زانو می زند و سجده می کند
و او را در رکوع بلند کن
گفت و ملاقات کرد
او درد قاطعیت را دارد
و غیره
ذهنش ثابت ماند
وقتی جمعه بود
دوازده
از ربیع الاول خالی بوده است
برای دو ساعت از روز
او درگذشت
مروضی گفت
احمد نه روز مریض بود
شاید به مردم اجازه می داد
بنابراین وارد آن می شوند
دسته دسته
سلام می کنند و با دست خودش برمی گردد
مردم گوش دادند و بیشتر
و سلطان شنید
با افراد زیادی
پس سلطان به درگاه او فرستاده شد
و درب کوچه اتصال
و صاحبان اخبار
بعد در کوچه را بست
مردم در خیابان بودند
و مساجد
تا اینکه برخی از فروشندگان سقوط کردند
حاجب بن طاهر نزد او آمد
و او گفت
شاهزاده به شما سلام می کند
و او مشتاق دیدن شماست
و او گفت
این چیزی است که من از آن متنفرم
و امیرالمؤمنین علیه السلام
مرا از چیزی که از آن متنفرم نجات بده
بن هاشم آمد
پس بر او وارد شدند
و برای او گریه کردند
گروهی از داوران آمدند
و دیگران مجاز نبودند
و وارد آن شد
شیخ گفت
به یاد داشته باشید که در دستان خدا ایستاده اید
اباعبدالله نفس نفس زد
و اشک سرازیر شد
وقتی قبلا بود
یکی دو روز بعد فوت کرد
او گفت
آنها مرا پسر کردند
با زبان سنگین
او گفت
بنابراین آنها شروع به پیوستن به او کردند
شروع به بوییدن آنها کرد و سرشان را نوازش کرد
و چشمانش اشک آلود است
روز پنجشنبه بیماری او تشدید شد
و وضوی او
و او گفت
سرکه برای انگشتان
وقتی شب جمعه بود
سنگینی و چنگ زدن به سینه روز
مردم فریاد زدند
صداها با گریه بلند شد
حتی انگار دنیا
من تکان خوردم
راه آهن و خیابان ها پر شده بود
مروضی گفت
پس تشییع جنازه بیرون آورده شد
بعد از اینکه مردم جمعه را تمام کردند
صالح گفت
ابن احمد
صورت ابن طاهر
منظورم معاون بغداد است
با ابروی پیروزمند
و دو پسر با آنها بودند
دستمال های حاوی لباس و عطر
و گفتند
درود بر شما
و او می گوید
همان کاری را می کردم که امیرالمؤمنین علیه السلام حضور داشت
داشت این کار را می کرد
پس گفتم
شاهزاده صلح را بخوانید
و به او بگویید
امیرالمؤمنین(ع) آسوده خاطر شد
اباعبدالله در زندگی اش
که از آن متنفر است
پس از مرگش دوست ندارم دنبالش بروم
چیزی که ازش متنفر بود
پس برگشت و گفت
شعار باش
بگو
کنیز برای او چرخیده بود
یک لباس عشر
بیست و هشت را انجام دهید
آنها را کشاند تا او را قطع کنند
دوتا پیراهن
بنابراین برای او دو رول برش دادیم
و از فوران گرفتیم
یک رول دیگر
بنابراین ما آن را در سه طومار گنجاندیم
برایش ادویه خریدیم
شستن آن را تمام کرد
کفنش کردیم
حدود صد نفر شرکت کردند
ما او را کفن می کنیم
و پیشانی او را بوسیدند
تا اینکه آن را مطرح کردیم
روی تخت
عبدالوهاب الوراق گفت
ما به آن مجموعه نرسیده ایم
در دوران قبل از اسلام یا اسلام
مثل او
منظورم این است که چه کسی شاهد تشییع جنازه بوده است
تا اینکه به آن مکان رسیدیم
اسکن کنید و درست را حدس بزنید
پس اگر نسبت به چه کسی باشد
هزار هزار
یعنی یک میلیون مرد
کسی که شاهد تشییع جنازه بوده است
امام احمد
موسی بن هارون حافظ گفت
می گویند احمد
وقتی مرد، من پاک کردم
مکان های ساده ای که
مردم ایستادند تا بر او نماز بخوانند
پس مقادیر را حدس بزنید
افراد با فضای روشن
برآورد ششصد هزار است
یا بیشتر
به جز آنچه در لبه ها بود
و اطراف، سطوح و مکان ها
پراکنده تر
از هزار هزار
مردم درهای خانه هایشان را باز کردند
در خیابان ها و مسیرها
آنها از کسانی که می خواهند افشاگری کنند می خواهند
الخلال گفت
ابن ابی صالح را شنیدم
القنتری می گوید
فصل متوسط را دید
چهل سال حج
من همه آنها را ندیدم
گربه اینجوری
منظورم صحنه اباعبدالله است
خدا رحمتش کند
سیر ملت
چهار ملت