خلاصه مفاهیم اهل سنت
خاستگاه کفاره
این که یک نفر را کافر اعلام کنیم یا نه، بحث جدی است
این دو جنبه دارد
اولین
کفاره کسی که مستحق کفاره نیست
شبهات صرف به حد اعلام کفاره او نمی رسد
دوم
با وجود شرایط و عدم وجود مانع مرتد محسوب نمی شود
که با کافر اعلام کردن و برخورد با او بر اساس احکام اسلام از آن می شکند.
کفاره برای شخص معین اصولی دارد که باید مورد توجه و توجه قرار گیرد
مهمترین آنها
اولا
شخص منصوب باید با علم و عدالت قضاوت شود
یعنی حکم کافر بودن یا نبودن اوست
عدم آگاهی قانونی از احکام، کنترل ها و شرایط کفاره
آگاهی واقعی از وضعیت شخص خاصی که باید قضاوت شود
و برای تأیید همه اینها
نباید بر اساس شبهات و توهمات و احتمالات باشد
و حكم عادلانه و تقوا باشد
مراقب اشتیاق و حفظ نفس باشید
خداوند متعال فرمود
چیزی را که از آن اطلاعی ندارید متوقف نکنید
شنوایی، بینایی و قلب همه در برابر او مسئول بودند
و حق تعالی فرمود
ای کسانی که ایمان آورده اید، پشتیبان خدا و گواهان به عدالت باشید
و اجازه نده که نفرت دیگران شما را مجبور کند که عادل نباشید
عادل باش که به تقوا نزدیکتر است
و از خدا بترسید
خداوند به آنچه انجام می دهید آگاه است
دوما
در تعریف ایمان و کفر و آنچه متضمن آنهاست مرجع باشد
بیان خداوند متعال در کتابش
و بیان رسول خدا صلی الله علیه و آله در سنت او
و با درک صحابه که خداوند از آنان راضی باشد
این مبدأ شاخه ای از آن است که پیش از آن است
فرو رفتن در مسائل ایمان و کفر جایز نیست
مگر با علم راسخ به معنا و حدود آنها
با درک پیشینیان صالح
در غیر این صورت در تعریف ایمان و کفر در آفت عقاید بدعتی گرفتار می شود.
مانند خوارج و مرجیه
سوم
هر که مسلمان بودنش به یقین ثابت شود
حذف آن از آن جز به یقین جایز نیست
این در حکم بزرگ فقهی است
یقین با شک از بین نمی رود
به طور قطع ثابت نشده است که او آن را رد کرده است
او بر اساس آن حکومت می کند
شکی نیست که این پاسخ او بود
او با آن قضاوت نمی شود
چهارم
قضاوت در این دنیا بر اساس آنچه ظاهر است است
و خداوند از تخت ها مراقبت می کند
او در جستجوی درون مردم نیست
جایی که خدا چنین امیدی نداشت
هر که به ظاهر اسلام باشد
قضاوت برای او
هر کس مخالف ایمان ظاهر شود
به آن محکوم شد
درسی که در این است آخرین حالت شخص پاسخگو است
او پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بود
او با مردم مطابق ظاهرشان رفتار می کند
اسلام ظاهری منافقین را قبول دارد
هر چند در باطن کافر باشند
مگر اینکه این منافق کفر خود را نشان دهد
در گفتار یا عمل
سپس
او چنین قضاوت می شود
پنجم
حکم مطلق اعلام تکفیر گفتار یا عمل
او ملزم به قضاوت در مورد شخص منصوب شده توسط خود نیست
بلکه گفته می شود
این گفته یا عمل کفر است
پوشیدن آن برای همه ضروری نیست
او خودش کافر است
تا احراز شرایط کفاره
موانع ناپدید می شوند
این یک حکم مهم در مورد کفاره است
و کفاره، خلاقیت و هماهنگی
VI
شخص منصوب را نباید بر اساس عواقب گفتار یا اعمال خود مورد قضاوت قرار داد
گفتن یا کاری لازم نیست
مگر اینکه این منابع و الزامات را به او پیشنهاد دهید
او آن را پذیرفت و به آن پایبند بود
اما اگر وقتی به او عرضه می شود انکار کند
نباید او را به عنوان کافر قضاوت کرد
خلاصه مفاهیم اهل سنت