خلاصه مفاهیم اهل سنت
دو شکل انحراف در درک سرنوشت
اولاً استناد به قدر در مقابل گناه و کفر
خداوند متعال در مورد آنها فرموده است
کسانی که مشرکان را شریک قرار می دهند، می گویند: «اگر خدا می خواست، نه ما و نه پدرانمان مشرک می کردیم و از ما چیزی محروم نمی کردیم».
همچنین کسانی که پیش از آنان بودند دروغ گفتند تا عذاب ما را چشیدند
بگو: آیا دانشی داری که به ما عرضه کنی؟
جز حدس و گمان پیروی نمی کنید و فقط دروغ می گویید
پس خداوند در ادعایشان به آنها دروغ گفت
این افراد و امثال آنها در ادعاهای خود مغرور و متناقض هستند
نمی توانند در هر موضوعی از آن استفاده کنند
اگر متجاوزی با کتک زدن یا توهین به آنها بدرفتاری کرد
سپس با آنها استدلال کرد که این امر مستلزم جبر است
این را از او نپذیرفتند
بلکه به شدت از او عصبانی خواهند شد
آنها از حقوق ربوده شده خود دفاع خواهند کرد
چقدر شگفت آور است که چگونه سرنوشت را در برابر گناهان و چه چیزی خدا را ناراضی می کند
آنها نمی پذیرند که کسی در پاسخ به نارضایتی خود از او، او را بهانه کند
وقتی به آنها بدی می کند
دوم، رکود و وابستگی
جایی که برخی از مسلمانان در زمان های بعد آن را گرفتند
اعتقاد به سرنوشت، توجیه ضعیفی برای ناتوانی و فروپاشی آنهاست
و رضایت آنها به فساد و ذلت
فراموش كردن اينكه احكام خدا در وهله اول فقط شامل آنها مي شود
با توجه به قوانین مقرر خدا که علل را به علل آنها مرتبط می کند
این درماندگی و وابستگی بود
این خروجی اصلی برای وارد کردن تفکر سکولار به واقعیت ملت مسلمان است
و کنترل او بر افسار امور آنجا
مالک بن نبی این را عجز و پذیرش ذلت نامید
پتانسیل استعمار
نام او را مودودی گذاشت
بردگی پذیری
شکی نیست که حقیقت در این مورد همان است که قبلاً اشاره کردیم
در توازن بین انجام هر کاری که در توان دارید برای فشار دادن هشدار
تا زمانی که به حداکثر پتانسیل برسیم
پس به خاطر ایمان به او، تسلیم آنچه خدا مقرر کرده است
این یعنی انجام دلایلی که خداوند برای ما قرار داده است
و دفاع از مقدرات خداوند متعال با مقدرات او
تا زمانی که امکان دفاع وجود داشته باشد
همانطور که خداوند متعال فرموده است
اگر خداوند مردم را علیه همدیگر هل نداده بود
زمین فاسد می شد
اما خداوند بر جهانیان دارای فضل است
اگر دفاع را پیدا نکردید
یا ممکن نبود
باید بر قضا و قدر خدا صبر کرد
با یقین که در پس این خیر و مصلحت و رحمت نهفته است
برای جستجوی آن باید تلاش کرد
و آن را به نفع و اصلاح مهار کنید
تغییر شرایط مردم با پاسخگویی به روح
و علل فاجعه را حذف کنید
ایمان به کلام خداوند متعال
خداوند حال قومی را تغییر نمی دهد
تا زمانی که خودشان را تغییر دهند
این روشن می شود
تفاوت بین اعتماد و اعتماد
آنجا که اعتماد کار و بندگی دل است
توکل به خدا و توکل به او
و رو به او کردند
و به او تفویض کرد
و به آنچه انفاق می کند راضی است
در حالی که انسان کاری را انجام می دهد که به آن امر شده است
اتکا ناتوانی و عقلانی کردن دلایل است
و در آن پراکنده شوید
آنها ادعا می کنند که بخشی از اعتماد و اعتقاد به سرنوشت است