بسم الله الرحمن الرحیم
زندگی پیشینیان بین گفتار و کردار
کتمان و کتمان اعمال نیک
مراقب باشید که غیر فعال بمانید و برجسته و ظاهر نشوید
از بریده بن الحصیب رضی الله عنه گفت
من شاهد خیبر بودم و جزو کسانی بودم که از شکاف بالا رفتند.
پس جنگیدم تا موقعیتم دیده شد
و من یک لباس قرمز پوشیده ام
نمیدانم در اسلام گناهی بزرگتر از این در حقم کرده ام.
یعنی شهرت
عمر بن خطاب رضی الله عنه بود
اگر آذوقه مردم یمن به او برسد
از آنها پرسید
آیا اویس بن عامر بهترین شماست؟
تا اینکه نزد اویس آمد و گفت:
تو اویس بن عامر هستی
گفت بله
او گفت
از مراد، سپس از قارن
گفت بله
او گفت
پس جذام داشتی و از آن شفا یافتی، مگر جایی که مجروح شدند
گفت بله
او گفت
تو مادر داری
گفت بله
او گفت
از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود
اویس بن عامر نزد شما می آید
با تدارکات مردم یمن
از مراد، سپس از قارن
جذام داشت و از آن شفا یافت، مگر در جایی که مجروح شدند
او مادری دارد که با او صالح است
اگر به خدا سوگند یاد می کرد به آن وفا می کرد
اگر می توانید برای خود طلب بخشش کنید، این کار را انجام دهید
پس برای من طلب بخشش کن
پس برای او طلب آمرزش کنید
عمر به او گفت
جایی که شما می خواهید
او گفت
کوفه
او گفت
آیا من برای شما به کارگر او نامه ننویسم؟
او گفت
من در حماقت کسانی هستم که دوستشان دارم
بشر بن منصور رحمه الله روزی نماز می خواند
پس نماز را طولانی کرد
مردی را دید که به او نگاه می کند
سپس یک انسان متوجه او شد
به مرد گفت
تو از چیزی که از من دیدی خوشت نمیاد
شیطان خدا را با فلان فرشتگان عبادت کرد
مسلم بن یسار رحمه الله ذکر کرده است
عدم توجه او به نماز
و او گفت
نمیدونی قلب من کجاست
در مورد الاعمش فرمود:
ابراهیم نخعی رحمه الله در آرزوی شهرت بود
نمی خواست سر میز بنشیند
و اگر در مورد مسئله ای از او سؤال شد
او از پاسخ به سوال خود فراتر نرفت
بنابراین من در مورد چیزی که او در مورد آن می پرسد به او می گویم
فلان و فلان نیست؟
و او می گوید
از من در این مورد نپرسید
پاسخ من این بود که تمیمی از این ذکر لرزید
ابراهیم نخعی به او گفت
اگر تو آن را داری، برای من مهم نیست که به تو اهمیتی نمی دهم
حتی اگر آن را نداشته باشید
پس با کسی بهتر از خودت مخالفت کردی
ابراهیم نخعی رحمه الله گفت
اگر با هم بیایند از آن متنفر نیستند
برای اینکه یک مرد بهترین هایش را به نمایش بگذارد
ایوبون السختیانی رحمه الله گفت
من به آنچه می خواهم اشاره کنم اشاره کردم
عن ابراهیم بن ادهم
ایوبون السختیانی رحمه الله گفت
خدا با بنده ای که شهرت را دوست دارد صادق نیست
ذهبی رحمه الله گفت
نشانه نجات دهنده
کسی که ممکن است شهرت را دوست داشته باشد و آن را احساس نکند
اگر او را به خاطر آن سرزنش کنند
او خود را محکوم و تبرئه نمی کند
بلکه اعتراف می کند و می گوید
خدا رحمت کند کسانی را که عیب های مرا به من گوشزد می کنند
او خود را تحسین نمی کند و عیب های خود را احساس نمی کند
بلکه احساس نمی کند که احساس نمی کند
این یک بیماری مزمن است
سفیان الثوری رحمه الله گفت
من دوست دارم مردم را بشناسم و آنها مرا نمی شناسند
الحسن گفت
من با عبدالله بن مبارک بودم
خداوند روزی او را بیامرزد
بنابراین به آبخوری رسیدیم
و مردم از آن می نوشند
نزد او آمد تا بنوشد
مردم او را نمی شناختند
او را شلوغ کردند و هل دادند
وقتی رفتند به من گفت
این فقط نحوه زندگی است
یعنی جایی که ما نمی دانستیم و احترام نمی گذاشتیم
عبدا بن سلیمان المروزی گفت
با ابن مبارک مخفی بودیم
خداوند او را در سرزمین روم بیامرزد
با دشمن مواجه شدیم
وقتی دو ردیف به هم رسیدند
مردی از دست دشمن بیرون آمد
پس مدفوع را صدا زد
سپس مردی نزد او رفت و او را کشت
سپس یکی دیگر او را کشت
سپس او برای یک چهارپایه صدا کرد
مردی به سوی او بیرون آمد
یک ساعت تعقیبش کرد
او را با چاقو زد و کشت
مردم به سمت او جمع شدند
بنابراین من نگاه کردم
پس او عبدالله بن مبارک است
و اگر صورت خود را با آستین بپوشاند
پس لبه آستینش را گرفتم و دراز کردم
پس اوست
و او گفت
و تو ای ابوعمر
هر کی به ما توهین کنه
فدیل بن ایاد گفت
خدا رحمتش کند
اگر نمی توانید بدانید، پس این کار را انجام دهید
و اگر تو را ستایش نکند چه اشکالی دارد؟
و لازم نیست که سرزنش کننده باشید
در مردم
اگر در نزد خدا هستی ستوده است
عن صحنون رحمه الله
او گفت
بخشی از گذشته بود
او می خواهد کلام را به زبان بیاورد
حتی اگر حرفش را زده باشد
با آن کار چندان خوبی نخواهید کرد
او را می بندد و با او صحبت نمی کند
ترس از خودنمایی
او ابوالعلیه رحمه الله بود
اگر بیش از چهار نفر با او بنشینند
بلند شد و آنها را رها کرد
بشربن الحارث رحمه الله گفت
هیچ انسانی شیرینی آخرت را نمی یابد
او دوست دارد مردم او را بشناسند
علی الحسن البصری رحمه الله
او گفت
اگر مرد فقیه بود
نشستن با مردم
بعضی ها فکر می کنند او ضعیف است
و هیچ چیز مانع من نیست
جز اینکه از معروف بودن متنفر است
گفت خدا رحمتش کند
اگر مرد است قرآن را جمع کرده است
و احساس همسایه اش
گرچه مرد فقه بسیار آموخته است
و آنچه مردم احساس می کنند
حتی اگر قرار بود آن مرد از راه برسد
نماز طولانی در خانه اش
و او باطل و آنچه آنها احساس می کنند دارد
ما با مردم آشنا شده ایم
هیچ کاری روی زمین وجود نداشت
آنها می توانند مخفیانه این کار را انجام دهند
بنابراین او هرگز قصد نخواهد داشت
مسلمانان در دعا کوشا بودند
و صدای آنها شنیده نمی شود
این فقط زمزمه ای بود بین آنها و پروردگارشان
این را خداوند متعال می فرماید
به درگاه پروردگارت خاضعانه و پنهانی دعا می کنم
زیرا خداوند متعال از بنده صالح یاد کرده است
بر فرض آنچه گفته بود، گفت
هنگامى كه پروردگارش را نداى پنهانى خواند
شافعی رحمه الله گفت
کاش مردم از من یاد بگیرند
چیزی به من نسبت داده نمی شود
از حسن بن عطیه رحمه الله
او گفت: نماز مرد در مقابل خانواده، عمل پنهانی است
ابن المبارد رحمه الله گفت
از قاضی علی الدین بن اللحم گفتم
گفت خدا رحمتش کند
شیخ یک بار به ما اشاره کرد
یعنی الحافظ بن رجب رحمه الله
موضوعی که کنجکاو هستم
من از این و تسلط او در آن شگفت زده شدم
پس از آن در حضور سران فرقه ها و دیگران رخ داد
حتی یک کلمه هم در این مورد صحبت نکرد
وقتی بلند شد بهش گفتم
اینو بهش نگفتی؟
گفت: من فقط برای چیزی می گویم که امید به پاداش دارم
می ترسیدم در این شورا صحبت کنم
پنهان كردن اعمال خوب
زبیر بن عوام رضی الله عنه می فرماید
هر که قادر است حسنه ای پنهان داشته باشد
بگذارید او این کار را انجام دهد
حذیفه بن الیمان رضی الله عنه در هنگام نماز گریه کرد
وقتی کارش تمام شد برگشت و مردی را پشت سرش دید
گفت: این را به کسی یاد نده.
عبدالله بن مسعود رضی الله عنه گفت
اگر برای یکی از شما روزه است
بگذار یک مرد چاق شود
از ابوموسی اشعری رضی الله عنه می فرماید
با پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم به غزوه بیرون رفتیم
ما شش نفریم
در میان ما شتری است که در حال تعقیبش هستیم
بنابراین پاهای ما کنده شد
و پاهایم فرو رفت
و ناخن هایم افتاد
روی پاهایمان در پارچه هایی پیچیده شده بودیم
آن را نبرد ذات الرقه می نامیدند
زمانی که ما را با پاره پاره بستند
ابوبردا گفت
ابوموسی این حدیث را نقل کرده است
بعد از آن متنفر شد
و او گفت
کاری که انجام می دادم برای ذکر آن
گویی از اینکه هر کدام از کارهایش فاش شده بود متنفر بود
ابوامامه رضی الله عنه آمد
بر مردی در مسجد
سجده می کرد و در سجده اش گریه می کرد
و پروردگارش را می خواند
ابو عمامه گفت
شما اگر این در خانه شما باشد
عمر بن قیس رحمه الله
اگر رکعت نزد او بیاید، صورتش را به دیوار می کند
به دوستانش می گوید
این چه سرمایی است؟
ایوب استختیانی رحمه الله شب را بیدار می ماند و این را پنهان می کرد
اگر قبل از سحر بود صدایش را بلند می کرد
انگار در آن ساعت برخاسته بود
او ابن مبارک رحمه الله بود
اگر رقیه را به جا آورد، بترسید که آشکار شود
او برخاست
شاید در گفتگوی دیگری مطرح شده باشد
حسن بن ابی سنان رحمه الله
در مسجد مالک بن دی نار رحمه الله حضور می یابد
پس اگر مالک صحبت کند
حسن گریه کرد تا آنچه در دستانم بود خیس شد
صدایش شنیده نمی شود
محمد بن واسع رحمه الله گفت
متوجه مردها شدم
مرد عادت داشت سرش را با سر زنش روی همان بالش بگذارد
اشک گونه هایش را خیس کرد
زنش آن را حس نمی کند
و من متوجه مردان شدم
یک نفر سر کلاس بلند می شود
اشک هایش روی گونه اش جاری شد
فرد کناری آن را احساس نمی کند
مردی بر ابراهیم نخعی رحمه الله وارد شد
دارد قرآن می خواند
او را پوشاند و گفت
این نمی بیند که من هر ساعت آن را می خوانم
از ابوحازم و بشر بن الحارث رحمه الله فرمودند.
همانگونه که اعمال بد خود را پنهان می دارید، اعمال نیک خود را پنهان کنید
از عبدالله بن داوود الخریبی رحمه الله می فرماید:
آنها دوست داشتند که یک مرد انبوهی از اعمال نیک داشته باشد
نه همسرش و نه هیچ کس دیگری از آن خبر ندارند
از حسن بصری رحمه الله می فرماید:
اگر مرد بود در شورا می نشست
سپس درسش به او می رسد و آن را برمی گرداند
اگر بترسد که شما از او پیشی بگیرید، می ایستد
ایشان هم فرمودند خدا رحمتش کند
پسر آدم تو گفتار و کردار داری
و پنهانی و آشکار
اعمال شما برایتان مهمتر از گفتارتان است
راز شما بهتر از تبلیغات شماست
از جعل زهد و بطالت و اعمال نیک بپرهیزید
علقمه رحمه الله فرمود:
ما با عبدالله بن مسعود رضی الله عنه بودیم
نوشیدنی بیاور
گفت: به مردم بده.
گفتند ما روزه داریم
و او گفت
ولی من روزه نیستم
سپس خواند
آنها از روزی می ترسند که دل ها و چشم ها دگرگون شود
عبدالله بن مبارک رحمه الله گفت
عاشق بی تحرکی باشید و از شهرت متنفر باشید
به خود نشان ندهید که بیکاری را دوست دارید
پس خودت را بالا ببر
ادعای شما زهد از خودتان است
زیرا شما برای خود ستایش و ستایش می آورید
ایوب السختیانی رحمه الله گفت
خدا از انسان بترسد
اگر زهد است، زهد خود را عذاب مردم نسازد
بهتر است مرد زهد خود را پنهان کند تا آشکار کند