بسم الله الرحمن الرحیم
بهترین نمونه ها و موضع گیری های قرن ها
اگر پیغمبر می‌خواست یا می‌گفت، از پیامبر پیروی می‌کرد
جمهوری موادده
پیشبرد
تصاویری از زندگی فالوورها
نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
خدا رحمتش کند
عمر بن عبدالعزیز
خدا رحمتش کند
صحبت از خلیفه زاهد
پنجمین خلیفه راشدین
گفتگوی بهتر از پخش مشک
و خوشمزه تر از مواد اولیه است
و بیوگرافی ممتاز و ممتاز او
واحه ماتر
هر جا که می روی
Veet یک گیاه لطیف است
و یک گل زیبا
و میوه درو کرد
و اگر نتوانیم
اکنون بیوگرافی را درک کنیم
که اهمیت تاریخ را زینت بخشید
این مانع ما نمی شود
از چیدن گل از چمنزارش
و نورش را در آغوش بگیرم و بگذرم
این به این دلیل است که آنچه درک نمی شود همه است
او هیچ کدام را پشت سر نمی گذارد
اینم سه عکس
از زندگی عمر بن عبدالعزیز
تصاویر دیگر در کتاب بعدی دنبال می شود
اگر خداوند اجازه دهد و تسهیل کند
در مورد اول از این تصاویر
سلامه بن دینار آن را برای ما نقل کرد
عالم و قاضی و شیخ شهر
و او گفت
تقدیم به خلیفه مسلمین
عمر بن عبدالعزیز
در خنصره از حلب است
او تا باسین پیشروی کرده بود
و پس از ملاقات با او، عهد و پیمانی بین من و او بسته شد
جلوی در خانه پیداش کردم
اما من نمی دانستم
تا حالش را از چیزی که به آن عادت کرده بود تغییر دهد
روزی فرماندار شهر بود
به من خوش آمد گفت:
اجازه از من ابوحازم
وقتی نوشیدم گفتم:
مگر تو امیرالمؤمنین عمر بن عبدالعزیز نیستی؟
گفت بله
پس گفتم
صورتت زیبا نبود؟
و پوست شما شاداب است
و زندگی شما آسان است
گفت بله
پس گفتم
چه کسی مشکل شما را تغییر داد؟
بعد از اینکه زرد و سفید شدی
امیرالمؤمنین شدم
و او گفت
چه کسی مرا تغییر داد، ابوحازم؟
پس گفتم
اندام لاغر شما
و پوست خشن شما
و صورت زردت
و چشمانت که پنهان و پاک بود
گریه کرد و گفت
پس اگر بعد از سه روز مرا در قبرم دیدی چه؟
چشمانم روی گونه هایم دوید
شکمم متلاشی شد و ترک خورد
و کرم ها در بدنم ازدحام کردند
اگر مرا دیده بودی ابوحازم
تو بیشتر از امروز من را انکار می کردی
بعد به من نگاه کرد و گفت
اخیرا یادت هست؟
در مدینه به من گفتی ابوحازم
پس گفتم
من چیزهای زیادی به شما گفته ام
ای امیرالمومنین!
منظور شما کدام یک است؟
و او گفت
حدیثی است که ابوهریره نقل کرده است
پس گفتم بله
یادش کن ای امیرالمؤمنین
و او گفت
به من پس بده
من می خواهم آن را از شما بشنوم
پس گفتم
شنیدم که پدرش هریره می گفت
از رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود
در دستان شما مانعی مانند دندان تیز وجود دارد
فقط هر فرد ضعیف و لاغری اجازه می دهد
عمر به شدت گریه کرد
می ترسیدم تلخی اش با او برطرف شود
بعد اشک هایش را قطع کرد و رو به من کرد و گفت
مرا سرزنش می کنی ابوحازم؟
بنابراین من خودم را به آن مانع شکست دادم
لطفا زنده بمانید
و فکر نمی کنم زنده بمانم
عکس دوم از زندگی عمر است
طبری آن را از طفیل بن مرداس برای ما نقل می کند
و او می گوید
امیرالمؤمنین عمر بن عبدالعزیز است
زمانی که خلافت را به دست گرفت
به سلیمان بن ابی السیری نامه نوشت
و نامه ای بر سینه بود که در آن می گفت
هتل های کشور خود را بخرید
برای میزبانی مسلمانان
اگر یکی از آنها عبور کرد
یک شبانه روز از او پذیرایی کردند
و وضعیت او را درست کنید
و از حیوانات او مراقبت کردی
اگر از تقلب شکایت کند
دو روز و دو شب از او پذیرایی کردند
و دلداریش بده
اگر قطع شود، روزی ندارد
هیچ حیوانی نمی تواند آن را تحمل کند
پس آنچه را که نیاز او را برآورده می کرد به او دادند
و او را به کشورش آوردند
والی دستور امیرالمومنین علیه السلام را صادر کرد
او هتل هایی را که به او دستور داده بودند آماده کند راه اندازی کرد
خبر آن همه جا پخش شد
مردم به شرق کشور هجوم آوردند
اسلام و مغرب هایش در مورد آن صحبت می کنند
عدالت و تقوای خلیفه را می ستایند
چهره مردم سمرقند چه بود؟
اما نزد والی آن سلیمان آمدند
ابن ابی السری و گفتند
سلف شما قتیبه بن مسلم البحیلی است
او بدون هشدار به کشور ما حمله کرد
او کاری که شما می کنید در جنگ ما انجام نداد
جامعه مسلمانان
می دانیم که شما دشمنان خود را دعوت می کنید
برای ورود به اسلام
اگر امتناع کردند، شما آنها را به پرداخت مالیات دعوت می کنید
اگر امتناع کردند، شما به آنها اعلام جنگ می کنید
عدالت و تقوای خلیفه شما را دیده ایم
ما با شکایت ارتش شما از شما وسوسه شدیم
و از تو برای آنچه به ما وحی کرد یاری می طلبیم
یک رهبر از رهبران شما
بنابراین، شاهزاده
یکی از ما هست که پیش جانشین شما بیاید
و تاریکی خود را به سوی او برسانیم
اگر حق داریم
به او دادیم
اگر نه، به همان جایی که رفتیم برمی گردیم
پس سليمان هيئتى از آنان را اذن داد
با آمدن نزد خلیفه در دمشق
وقتی در خانه خلافت شدند
آنها موضوع خود را به خلیفه مسلمین تسلیم کردند
عمر بن عبدالعزیز
خلیفه نامه ای به وصی خود، سلیمان بن ابی السیری نوشت و در آن نوشت: «اما آنچه پس از آن می آید، پس هنگامی که نزد تو آمد».
این نامه من است، پس در برابر مردم سمرقند به عنوان قاضی بنشینید که به شکایت آنها رسیدگی کند و اگر تصمیم گرفت.
پس به لشکر مسلمانان دستور بده تا شهر خود را ترک کنند و مسلمانان ساکن را دعوت کنند
در میان آنها تا از آنها دور شوی و به همان راهی که قبل از ورود او بودی بازگردی
خانه آنها قتیبه بن مسلم البحیلی بود. وقتی هیئت نزد سلیمان بن عبعی آمد
السیری و نامه امیرالمؤمنین علیه السلام به او داده شد. عجله کرد تا برای آنها قاضی بنشیند
قضات همگی توسط ابن حضر ناجی منصوب شده بودند، پس شکایات آنها را بررسی کرد و اخبار آنها را بررسی کرد.
او به شهادت گروهی از سربازان مسلمان و رهبران آنها گوش داد و روشن شد
صحت ادعای آنها را دارد و برایشان قاضی. در این هنگام والی به سربازان مسلمان دستور داد
که باید خانه های خود را ترک کنند، به اردوگاه های خود بازگردند و با آنها بجنگند
یک وقت دیگر یا با آرامش وارد کشورشان می شوند یا پیروز می شوند
با آن جنگ خواهد شد و یا فتح برای آنها ثبت نمی شود. وقتی چهره ها را شنید
مردم با قاضی حکومت می کردند، قاضیان مسلمان به یکدیگر می گفتند و او همان طور که داشت حکومت می کرد
شما با این مردم تعامل کردید، با آنها زندگی کردید و رفتار و عدالت آنها را دیدید
و آنچه را که دیدی به آنها صدق کرد، پس آنها را نزد خود نگه دار و با آنها معاشرت داشته باش
با آینا همراهی می کردند و عکس سوم از زندگی عمر
خداوند از او راضی باشد، پس آن را در کتاب گرانقدر خود به نام برای ابن عبدالحکم روایت کرده است.
زندگی نامه عمر بن عبدالعزیز. می گوید وقتی عمر نزدیک بود وارد شد
مسلمه بن عبدالملک به او گفت: ای امیرالمؤمنین تو از شیر گرفته شدی.
دهان فرزندان شما در مورد این پول است، پس بهتر است آن را به من یا شخصی که ترجیح می دهید وصیت کنید.
از خانواده تو، و چون سخنش تمام شد، عمر گفت: مرا بنشین. پس او را نشستند و گفت
شنیدی ای زن مسلمان چه گفت. در مورد گفتار شما که «من از دهان فرزندانم شیر گرفته ام».
در مورد این پول، به خدا من حقی از آنها دریغ نکردم، حق آنهاست و نکردم.
چیزی را که ندارند به آنها بدهم. و اما آنچه گفتی، اگر آنها را به من وصیت کرده بودی یا به من
هر كه از اهل بيت خود را ترجيح دهيد، ولى و نگهبان آنان از خداوندى است كه نازل كرده است
کتاب با حق است و نیکوکاران را نگه می دارد و ای زن مسلمان بدان که فرزندانم
یکی از مردان من مردی صالح و پرهیزکار است، پس خداوند او را از فضل خود بی نیاز می کند و می سازد
او از امور خود راهی دارد و انسان بدی که مقدر به گناه است، راه نجاتی نیست.
من اولین کسی بودم که با پول به او کمک می کردم تا خدای متعال را نافرمانی کند. سپس فرمود: دعا کن.
من پسرانی دارم، بنابراین آنها را صدا زدند و آنها چند ده پسر بودند. وقتی آنها را دید، حرکت کرد
او به من نگاه کرد و با خود گفت: من جوانانی را رها کرده ام که با من کاری ندارند.
او بی صدا گریه کرد، سپس رو به آنها کرد و گفت: پسرم، من مردم.
من برای شما خیرهای زیادی گذاشتم، زیرا از هیچ مسلمانی نخواهید گذشت
یا اهل حمایتشان مگر اینکه ببینند که تو بر آنها حقی پیش روی توست
انتخاب بین دو چیز: یا خودکفا می شوی و پدرت وارد می شود
جهنم، وگرنه فقیر می شوی و وارد بهشت می شوی و من فقط فکر می کنم
شما ترجیح می دهید که پدرتان از آتش نجات داده شود تا آواز خواندن و سپس نگاه کنید
با آنها مهربانی کرد و فرمود: «خداوند شما را حفظ کند، برخیزید و روزی می‌دهید».
خدایا، مصلّمه رو به او کرد و گفت: من چیزی بهتر از آن دارم.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: این چیست؟ گفت: سیصد هزار دینار دارم.
من آن را به تو می دهم، پس در میان آنها تقسیم کن یا اگر خواستی صدقه بده. عمر به او گفت
یا بهتر از آن ای زن مسلمان. پس گفت: ای امیرالمؤمنین چیست؟ پس گفت
شما آن را به کسی که آن را از او گرفته اید پس می دهید، زیرا به حق شما نیست، پس باید آن را بخرید
مسلمه گفت: ای امیرالمؤمنین زنده و مرده خداوند تو را بیامرزد که بی گناه شدی.
در میان ما دلهای سخت است و من از آنها یاد کردم و آنها فراموشکار بودند و برای ما نگه داشته شدند
صالحان ذکر شده است. سپس مردم اخبار پسران عمر را پس از او دنبال کردند و دیدند
او به یکی از آنها محتاج است و فقیر است و خداوند متعال وقتی می گوید راست می گوید
عمر بن عبدالعزیز را از علما از علمای شاغل به شمار می آورند
خلفای راشدین طلایی در مواضع و نمونه های خود از رسول اقتدا کردند.
آنها به دنبال این بودند یا گفتند که اینجا هستند و ابرهای زندگی ما را آبیاری می کنند، بنابراین ما نمی توانیم آنها را ذکر کنیم
رفتند و سوالی در وجدانشان ایجاد کردند: آیا ستاره ای مثل آنها در آسمان هست؟
زندگی خود را پر از غرور در کردارشان کردند و دنیای حسرت به آنان آراسته شد