چهل هسته ای
از ابوذر رضی الله عنه
عن رسول الله صلی الله علیه وسلم در آنچه از خداوند متعال روایت کرده اند.
او گفت
ای بندگان من
ظلم را بر خود حرام کرده ام
و من آن را در میان شما حرام کردم
پس ظلم نکن
ای بندگان من
همه شما گمشده اید مگر کسانی که من هدایتشان می کنم
پس از من راهنمایی بخواهید تا شما را راهنمایی کنم
ای بندگان من
همه شما گرسنه هستید به جز کسی که به آن غذا داده اید
پس از من غذا بخواهید تا به شما غذا بدهم
ای بندگان من
همه شما برهنه هستید جز آن که می پوشانید
پس از من کمک بخواهید تا شما را بپوشانم
ای بندگان من
شب و روز گناه می کنی
من همه گناهان را می بخشم
پس از من آمرزش بخواه تا تو را ببخشم
ای بندگان من
با آسیب رساندن به من به ضرر من نخواهید رسید
هرگز از من سود نخواهی برد و به من نفعی نخواهی برد
ای بندگان من
اگر من اولین شما و آخرین شما بودم
و قوم و جن شما
آنها به اندازه دل هر مردی از شما پارسا بودند
این به هیچ وجه دارایی من را افزایش نداد
ای بندگان من
اگر من اولین شما و آخرین شما بودم
و قوم و جن شما
آنها شرورترین قلب یک مرد بودند
این چیزی از پادشاهی من کم نمی کند
ای بندگان من
اگر من اولین شما و آخرین شما بودم
و قوم و جن شما
آنها در یک سطح ایستادند و از من پرسیدند
بنابراین من از هر انسانی یک سوال پرسیدم
این چیزی که من دارم کافی نیست
مگر اینکه سوزن در دریا کم شود
ای بندگان من
این اعمال شماست که من برای شما حساب می کنم
سپس آن را به شما پس خواهم داد
هر که نیکی یافت، خدا را ستایش کند
هر که چیز دیگری پیدا کند
او فقط خود را مقصر می داند
به روایت مسلم
این حدیث وسعت رحمت و عدل خداوند را نشان می دهد
ظلم در هر صورت حرام است
تعرض به دیگران به خاطر حقوق و مال و ناموس او جایز نیست
همچنین مؤید عدم وجود خدای کامل بندگان برای هدایت و رزق و بخشش است
و همه خوبی ها فقط در دست خداست