خلاصه مفاهیم اهل سنت
وفاداری و انکار بین زیاده روی و غفلت
اسلام دین تعادل و عدالت و اعتدال بین افراط و تفریط در تمام شئون اعتقادی و عبادی و رفتاری است.
مردم در درک خود از وفاداری و انکار و کاربردهای آن دو افراط و یک حد وسط دارند
طرف اول آن است که در بحث وفاداری و بازگشت غلو و مبالغه کرده است
پس هر کس با کفار معامله داشت محکوم به کفر و ارتداد شد
بین معاملات کافر و حرام بدون کافر بودن فرقی قائل نشد
بلکه ممکن است به برخی از حالات مباح که شامل طلب و دفع شر کفار است حکم کند.
ارتداد و کفر است بدون اینکه تملق حلال و تملق حرام فرق بگذارند.
طرف دوم اهل افراط و شقاوت هستند که عاشق کفار شدند و چاپلوسی کردند.
ادعای تقوا و پرهیزگاری، بدون تمایز بین حرام و آنچه انسان را از دین خارج می کند.
بلکه از نظر ایشان یا حلال است یا حرام و یا صرف مکروه
آنها هیچ یک از پیوندهایی که آنها را از دین خارج می کند، ندارند
اهل وسط اهل سنت و امت هستند اعم از صحابه و کسانی که تا روز قیامت از آنها پیروی کردند.
کسانی که معتقدند باید خدا و رسولش و مؤمنان را دوست بدارند و آنچه را که خدا دوست دارد از ایمان و عمل دوست بدارند.
و محبت به کسانی که خدا آنها را دوست دارد، در میان پیامبران و پیروان مؤمن آنها در هر عصری
همچنین به وجوب برائت و کراهت از همگان و آنچه خدای متعال کراهت دارد، مانند شرک و اهل آن، نفاق و اهل آن، معتقدند.
و اما اهل فسق و معصیت به میزان ایمانی که دارند با آنها دوست می شوند.
به همان اندازه که نافرمان هستند، آنها را انکار می کنند
آنها نه به طور کامل از آنها حمایت می کنند و نه به طور کامل آنها را رد می کنند
بلکه نسبت به مؤمنان وفاداری عمومی دارند و آنچه را که بر فسق و نافرمانی اصرار دارند، انکار می کنند.
همچنین بیعت با کفار را با یک حکم قضاوت نمی کنند
بلکه می بینند برخی از آنها کسانی هستند که از دین خارج می شوند، مانند دوست داشتن دینشان و حمایت از آنها با مؤمنان.
برخی از آنها فقط حرام هستند بدون اینکه کفر تلقی شوند
آنها همچنین در عشق به مسلمانان و نفرت نسبت به آنها معتدل هستند
در محبت به برخی افراد تا حد تقدیس و پوشیدن لباس عصمت افراط نکنید.
آنها در تنفر از برخی افراد افراط نمی کنند تا زمانی که به ظلم و ستم بیفتند و آنها را از حقوقشان محروم کنند و با آنها ناعادلانه رفتار کنند.
یا متهم کردن آنها به چیزی که نگفتند، باور نکردند یا انجام ندادند