بسم الله الرحمن الرحیم
هزاران دقیقه غمگین
کتابی که بر تو نازل شده است، پس از آن در دلت خجالتی نباشد
برای انذار و تذکر به مؤمنان
از آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است پیروی کن و جز او از اولیاء پیروی مکن. کم یادت میاد
چه بسیار شهرها را ویران کردیم، سپس عذاب ما آنها را نازل کرد، یا گفتند:
تنها ادعای آنان هنگامی که عذاب ما به آنان رسید این بود که گفتند: ما ستمکار بودیم.
پس از كسانى كه براى آنان فرستاده شده است بپرسيم و از پيامبران بپرسيم
در حال غیبت برایشان با علم روایت کنیم
و ثقل آن روز حق است، پس هر کس ترازوهایش سنگین باشد رستگارانند.
و كسانى كه ترازوهايشان سبك است كساني هستند كه به خاطر ستم كردن به آيات ما جان خود را از دست دادند
ما شما را در زمین استقرار دادیم و در آن روزی شما را فراهم کردیم. کم تشکر می کنید
و شما را آفریدیم، سپس شکل دادیم، سپس به فرشتگان گفتیم: برای آدم سجده کنید. پس جز ابلیس سجده کردند. از سجده کنندگان نبود.
گفت: چه چیزی تو را از سجده باز داشت وقتی به تو امر کردم؟ گفت: من از او بهترم، مرا از آتش و او را از گل آفریدی.
گفت: از آن فرود آييد و سزاوار نيست در آن تكبر كنيد. سپس رفت و گفت: تو از فروماندگان هستی.
گفت: صبر کن تا روزی که برانگیخته شوند. گفت شما از نظریه پردازان هستید.
گفت: چون مرا گمراه کردی، در راه راست تو برای آنها خواهم ماند.
سپس از پیش رویشان و از پشت سرشان و از راست و چپشان به سویشان می آیم و بیشترشان را شکرگزار نخواهی یافت.
گفت: از آن مذموم بیرون آمد و کسانی که از تو پیروی کردند رانده شد، من جهنم را از همه شما پر خواهم کرد.
اى آدم، تو و شوهرت در بهشت ​​هستى، پس هر جا مى خواهى بخور و به اين درخت نزديك نشو كه ستمكار مى شوى.
سپس شیطان به آنان نجوا کرد که بر آنان آشکار و عورتشان را از آنان پنهان کن و گفت: پروردگارت شما را از این درخت نهی نکرده مگر اینکه دو فرشته شود.
مگر اینکه دو فرشته باشید یا جاودانه باشید
و به آنها سوگند من از مشاوران شما هستم.
پس متکبرانه خود را فریب دادند و چون درخت را چشیدند عورتشان برایشان آشکار شد و شروع به پوشاندن خود از برگهای بهشت کردند.
و پروردگارشان آنها را ندا داد: آیا شما را از مشت زدن به درخت نهی نکردم و به شما نگفتم که شیطان دشمن آشکار شماست؟
گفت: پروردگارا ما به خود ستم کردیم و اگر ما را نبخشی و به ما رحم نکنی از زیانکاران خواهیم بود.
فرمود: ای دشمنان یکدیگر فرود آیید تا مدتی در زمین جا و مکان خواهید داشت.
فرمود: در آن زنده می‌شوید، در آن می‌میرید و از آن بیرون می‌آیید
ای فرزندان آدم، ما بر شما لباس نازل کردیم و جامه و پر و لباس تقوای خود را بپوشانید. این بهتر است
این از نشانه های خداست، باشد که متذکر شوند
ای فرزندان آدم، شیطان شما را وسوسه نکنید، همان گونه که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون کرد و لباسشان را از تنشان درآورد تا باطنشان را به آنها نشان دهد.
او و قبیله اش تو را از جایی می بینند که تو آنها را نمی بینی، اگر شیاطین را سرپرست کسانی قرار دهیم که ایمان نمی آورند.
و اگر کار زشتی انجام دهند می گویند: ما پدران خود را در حال انجام آن یافتیم و خداوند ما را به آن امر کرده است. بگو: «خداوند به فحشا فرمان نمی‌دهد». آیا درباره خدا چیزی می گویید که نمی دانید؟
بگو: «پروردگارم به عدالت فرمان داده و در هر مساجدی صورتهای خود را راست کنید و او را با اخلاص در دین بخوانید، همان گونه که رسم شما را آغاز کرد.»
گروهی این هستند و گروهی دیگر گمراه می شوند. همانا آنها شیاطین را به جای خدا سرپرست گرفته اند و گمان می کنند هدایت یافته اند
ای فرزندان آدم، زینت های خود را به هر مسجدی ببرید و بخورید و بیاشامید و اسراف نکنید. اسراف را دوست ندارد
بگو: چه کسی زینت های خدا را که برای بندگانش آفریده و روزی های پاکیزه را حرام کرده است؟ بگو: آنها از آن کسانی هستند که به زندگی دنیا در روز قیامت ایمان دارند. این گونه آیات را برای گروهی که می دانند بیان می کنیم.
بگو: «پروردگار من فقط از کار زشت آشکار و پنهان و گناه و نیکوکاری بی‌حق حرام کرده است و برای خدا شریک قرار دهید که برای آن حجتی نازل نکرده است.»
مگر اینکه حجتی نازل کرده باشد و آنچه را که نمی دانید درباره خدا بگویید
هر امتى اجلى دارد و چون اجلشان فرا رسد ساعتى به تأخير نمى افتند و پيش نمى روند.
ای فرزندان آدم، هنگامی که پیامبرانی از میان شما به سوی شما می آیند و آیات مرا برای شما بازگو می کنند، هر کس بترسد و اصلاح کند، نه ترسی برای اوست و نه غمگین می شود.
و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند و بر آنها تكبر ورزيدند، اينان اهل آتشند و جاودانه در آن خواهند بود.
کیست ستمکارتر از کسی که بر خدا دروغ می بندد یا آیات او را تکذیب می کند؟ آنها سهم خود را از کتاب می گیرند.
تا زمانی که پیامبران ما به سراغشان آمدند و آنان را به قتل رساندند، گفتند: «هر جا غیر خدا را بخوانی»، گفتند: «از ما گمراه شده‌اند» و بر ضد خود شهادت دادند که کافر بودند.
گفتند: در میان امّتی که پیش از تو از جنّ و انس خالی بوده اند وارد شو، در جهنّم هر وقت امّتی وارد می شود خواهر خود را لعن می کند.
تا آنگاه که همگی در آن گرد آمدند، آخرین آنان به اولیشان گفت: پروردگارا، اینها ما را گمراه کردند، پس به آنان عذابی دو چندان از آتش خواهم داد.
گفت برای هر ضعفی، اما تو نمی دانی
و نخستين آنان به آخرينشان گفت: تو بر ما نعمتى ندارى، پس عذاب را بچشى كه به دست آوردى.
همانا كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند و بر آن تكبر ورزيدند، درهاى بهشت ​​به رويشان گشوده نمى شود و داخل بهشت ​​نمى شوند تا شتر در چشم خياط فرو رود.
و این گونه مجرمان را پاداش می دهیم
برای آنها گهواره ای در جهنم و بالای سرشان پوششی است. ما ستمکاران را این گونه جزا می دهیم
و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، هيچ كس را بيش از توانش تكليف نمى‏كنيم. اینان اهل بهشت هستند که جاودانه در آن خواهند ماند
و کینه ها را از سینه هایشان زدودیم و نهرها از زیرشان جاری بود
گفتند: الحمدلله که ما را به این راه هدایت کرد و اگر خدا ما را هدایت نمی کرد، هدایت نمی شدیم.
رسولان پروردگار ما به حق آمدند و آرزو کردند که به سبب آنچه انجام دادید، بهشت را به ارث ببرید.
و بهشتیان دوزخیان را ندا دادند که آنچه را که پروردگارمان به ما وعده داده بود حق یافتیم، آیا شما آنچه را که پروردگارتان وعده داده بود حق یافتید؟
گفتند بله، سپس مؤذنى در ميان آنها اعلام كرد. لعنت خدا بر ستمگران باد
کسانی که از راه خدا روی برگردانند و در پی کج شدن آن هستند و به آخرت کافرند.
در ميان آنها حجابى است و روى تاجها مردانى هستند كه هر كدام را از نشانه هاى خود مى شناسند و اهل بهشت را صدا مى زنند كه سلام بر شما باد. در حالی که طمع داشتند وارد آن نشدند.
و چون نگاهشان به اصحاب آتش شود، می گویند: پروردگارا، ما را از گروه ستمکاران قرار مده.
و اهل اعراف مردانی را صدا زدند که آنها را از روی نشانه هایشان می شناختند. گفتند: اجتماع تو برای تو سودی ندارد و تکبر نکردی.
آیا کسانی که سوگند یاد کرده اید که خداوند آنها را رحمت نکند، وارد بهشت ​​می شوند، بدون ترس بر شما و غمگین نمی شوید؟
و دوزخیان بهشتیان را صدا زدند که بر ما یا از آنچه خدا به شما روزی داده آب بریزید. گفتند: همانا خداوند آنها را بر کافران حرام کرده است.
آنان که دین خود را سرگرمی و سرگرمی گرفتند و فریب زندگی دنیا را خوردند، امروز نیز آنان را فراموش خواهیم کرد، همان گونه که دیدار امروز خود را فراموش کردند و آیات ما را انکار نکردند.
و برای آنان کتابی آوردیم که آن را با علم بیان کردیم، که هدایت و رحمت است برای گروهی که ایمان می آورند.
آیا منتظر چیزی جز تفسیر آن خواهند بود؟ روزی که تعبیر آن فرا رسد، کسانی که قبلاً آن را فراموش کردند، می گویند: آمد.
پروردگار ما ما را به حق فرستاده است. آیا ما شفیعی داریم که ما را شفاعت کنند یا بازگردانده شویم و غیر از آنچه انجام می‌دادیم عمل کنیم؟ آنها جان خود را از دست داده اند و آنچه اختراع می کردند از آنها گمراه شده است.
پروردگار شما خدایی است که آسمانها و زمین را در شش روز آفرید و سپس بر عرش نشست
شب، روز را هدایت می کند، آن را بی امان می جوید، و خورشید و ماه و ستارگان به فرمان او مسخ می شوند. همانا خلقت و فرمان از آن اوست. تبارک و تعالی پروردگار جهانیان.
به درگاه پروردگارت خاضعانه و پنهانی دعا می کنم. او متجاوزان را دوست ندارد
و در زمین پس از سامان یافتن فساد نکنید و او را با بیم و امید بخوانید. همانا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است
اوست که بادها را پیشاپیش رحمتش مژده می فرستد تا زمانی که ابرهای سنگین را حمل می کنند آنها را به سرزمین مرده می بریم.
پس با آن آب نازل کردیم و با آن انواع میوه ها را بیرون آوردیم. این گونه مردگان را بیرون می آوریم، باشد که یاد کنید
و زمین پاک، گیاه خود را به اذن پروردگارش می‌رویاند، و بدی جز با ناراحتی بیرون نمی‌آید. این گونه آیات را به گروهی که شکرگزارند می رسانیم.
نوح را به سوى قومش فرستاديم و گفت: اى قوم عبدالله، شما را معبودى جز او نيست، من بر شما از عذاب روز بزرگ مى ترسم.
پیشوایان قومش گفتند: ما تو را در گمراهی آشکاری می بینیم.
گفت: ای قوم من گمراه نیستم، بلکه فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم.
من پیام های پروردگارم را به شما می رسانم و شما را نصیحت می کنم و از خدا چیزی می دانم که شما نمی دانید
و تعجب می کنی که از جانب پروردگارت در مورد مردی از شما تذکری آمده است تا شما را بیم دهد و استقامت کنید و مشمول رحمت شوید.
اما آنها او را تکذیب کردند، پس او و کسانی را که با او در کشتی بودند نجات دادیم و کسانی را که آیات ما را تکذیب کردند غرق کردیم. به راستی که آنها قومی نابینا بودند.
و به عاد، برادرشان هود، گفت: ای مردم، عبدالله، شما را معبودی جز او ندارید. آیا از او نمی ترسی؟
سران قوم او که کافر شدند گفتند: ما تو را در حماقت می بینیم و معتقدیم که از دروغگویان هستی.
گفت: ای قوم من سفیه نیستم، بلکه فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم.
من پیام های پروردگارم را به شما می رسانم و برای شما مشاوری امین هستم
آیا تعجب می کنید که از جانب پروردگارتان تذکری برای مردی از شما آمده است تا شما را بیم دهد؟ و به یاد آورید زمانی را که شما را جانشینان برخی از قوم نوح قرار داد و با گسترش خود بر خلقتتان افزود.
پس نعمت های خدا را به یاد آورید باشد که رستگار شوید
گفتند: تو به سوى ما آمده‏اى تا تنها خدا را بپرستى و آنچه را پدرانمان مى‏پرستيدند رها كنى، پس اگر از راستگويان هستى، آنچه را به ما وعده داده‏اى بياور.
گفت: از جانب پروردگارتان نزاع و غضب بر شما نازل شده است، آیا با من در مورد نامهایی که خود و پدرانتان نامگذاری کرده اید و خداوند حجتی بر آنها نازل نکرده است؟
پس منتظر باش که من با تو از منتظران هستم
پس او و كسانى را كه با او بودند به رحمت خود نجات داديم و آثار كسانى را كه آيات ما را تكذيب كردند و مؤمن نبودند قطع كرديم.
و به ثمود برادرشان صالح گفت: ای قوم من خدا را بپرستید. تو جز او معبودی نداری. دلیل روشنی از جانب پروردگارتان برای شما آمده است. این شتر خدا برای شماست.
پس آن را بگذار تا در زمین خدا بخورد و به آن آسیبی نرسانی که عذاب دردناکی به تو خواهد رسید.
پس به یاد آورید هنگامی که شما را از برخی از عاد خلیفه قرار داد و در زمین ساکن کرد. از دشت هایش کاخ می گیری و در کوه خانه ها می کنی. پس نعمت های خدا را به یاد آورید و در روی زمین فساد و فساد نکنید.
بزرگان قوم او که متکبر بودند به ضعیفان نسبت به مؤمنان گفتند: آیا می دانید که صالح از جانب پروردگارش مبعوث شده است؟ گفتند: همانا ما به آنچه او مبعوث شده ایمان آورده ایم.
متکبران گفتند: ما به آنچه شما ایمان دارید کافریم.
پس شتر را بستند و زن او را از فرمان پروردگارشان برگرداند و گفتند: اى صالح اگر از رسولان هستى آنچه را به ما وعده مى دهى به ما بده.
سپس رعشه آنها را فرا گرفت و در خانه خود خمیده شدند
پس از آنان روى گردانيد و گفت: اى قوم من رسالت پروردگارم را به شما رساندم و نصيحت كردم ولي شما مشاوران را دوست نداريد.
و لوط هنگامی که به قوم خود گفت: آیا کار زشتی انجام می دهید که هیچ یک از جهانیان پیش از شما انجام نداده است؟
همانا شما مردان را بیشتر از زنان میل می کنید، اما شما مردمی اسرافگر هستید
تنها پاسخ قومش این بود که گفتند: آنها را از روستای خود بیرون کنید، آنها مردمی هستند که خود را پاک می کنند.
پس او و خانواده اش را نجات دادیم، مگر همسرش که از بازماندگان بود
بر آنان باران باریدیم، بنگر عاقبت تبهکاران چگونه بود
و به مدیان برادرشان شعیب گفت: ای قوم عبدالله شما را معبودی جز او ندارید
دلیل روشن از جانب پروردگارتان برای شما آمده است، پس پیمانه و پیمانه را کامل کنید
مردم را از اموالشان محروم نسازید و در زمین پس از بازگرداندن آن فساد نکنید
اگر مؤمن باشید این برای شما بهتر است
و بر هر راهی که به شما وعده داده شده است ننشینید و کسانی را که به او ایمان آورده اند از راه خدا روی گردانید و آن را کج کنید.
و به یاد آورید که وقتی اندک بودید، شما را زیاد کرد و بنگر که عاقبت مفسدان چگونه بود.
و اگر گروهی از شما به آنچه من مبعوث شدم ایمان آوردند و گروهی ایمان نیاوردند، صبر کنید تا خدا میان ما داوری کند و او بهترین داوران است.
سران متکبر قومش گفتند: ای شعیب تو را بیرون می کنیم.
با شما از شهر ما ایمان بیاورید وگرنه به دین ما باز می گردید. گفت: اگر از آن متنفر بودیم.
اگر پس از آنکه خداوند ما را از شر آن نجات داد، به دین شما برگردیم، بر خدا دروغ ساخته ایم
و بر ما نیست که به آن بازگردیم مگر اینکه خدا بخواهد. پروردگارا، پروردگار ما بر همه چیز احاطه دارد. به خدا توکل می کنیم. پروردگارا، ما میان خود و قوم خود را به حق پیروز خواهیم کرد و تو بهترین فاتحان هستی.
سران قومش گفتند: اگر از شعیب پیروی کنی زیانکار خواهی بود.
سپس رعشه آنها را فرا گرفت و در خانه خود خمیده شدند
کسانی که به شعیب دروغ گفتند، گویی در آن نخوانده اند. کسانی که به شعیب دروغ گفتند زیانکاران بودند
پس از آنان روی برگرداند و گفت: ای قوم من رسالتهای پروردگارم را به شما رساندم و خالصانه به شما پند دادم، پس چگونه بر قوم کافر اندوهگین شوم؟
ما هیچ پیامبری را در هیچ شهری نفرستادیم مگر اینکه اهل آن را به سختی و سختی گرفتار کردیم تا فروتنی کنند.
هنگامی که بدی را با نیکی جایگزین کردیم، عفو کردند و گفتند: پدران ما گرفتار سختی و سعادت شده اند. پس ناگهان آنها را گرفتیم در حالی که آگاه نبودند.
و اگر مردم شهرها ایمان می آوردند و می ترسیدند، برکاتی از آسمان و زمین به آنها می دادیم، ولی دروغ می گفتند و ما آنها را به آنچه به دست می آوردند گرفتیم.
آیا مردم روستاها از اینکه آسنا برایشان خانه بیاورد در خواب مصون هستند؟
آیا مردم روستاها در امان هستند که در حال بازی فدای ما به سراغشان بیاید؟
آیا آنها به فریب خدا اعتقاد دارند؟ هیچ کس از فریب خدا در امان نخواهد بود مگر مردم زیانکار
آيا به كسانى كه زمين را از بعضى از اهل آن به ارث مى برند، داده نشده است كه اگر مى خواستيم، به گناهانشان مبتلا مى شديم و بر دلهايشان مهر مى زديم تا گوش ندهند؟
این شهرها را از پدرانشان برای تو روایت می کنیم. در حقيقت، پيامبرانشان دلايل روشنى براى آنان آورده بودند، ولى به آنچه قبلاً تكذيب مى كردند، ايمان نمى آوردند. خداوند بر دلهای کافران مهر می زند.
ما اکثر آنها را بدون عهد یافتیم، هر چند بیشتر آنها را فاسق دیدیم
آیا ما موسی را از میان آنان با آیات خود به سوی فرعون و سرانش نفرستادیم، اما آنان مورد ستم قرار گرفتند؟ پس بنگر که عاقبت مفسدان چه بود.
موسی گفت: ای فرعون من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم.
درست است که من در مورد خدا چیزی جز حقیقت نمی گویم. من با دلایل روشن از جانب پروردگارت نزد تو آمده ام، پس بنی اسرائیل را با من بفرست
گفت: اگر با نشانه ای آمده ای، اگر راست می گویی بیاور
پس عصای خود را پرتاب کرد و آن مار آشکاری بود
دستش را برداشت و برای تماشاچیان سفید شد
سران قوم فرعون گفتند: این جادوگری دانا است.
می خواهی او تو را از سرزمینت بیرون کند، پس چه دستوری می دهی؟
گفتند: او و برادرش را برگردان و به مدائن بفرست.
آنها هر جادوگر آگاه را برای شما خواهند آورد
و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما پیروز باشیم، پاداشی خواهیم داشت.
گفت: آری و تو از نزدیکان من هستی
گفتند: ای موسی یا تو می اندازی یا ما پرتاب می کنیم.
گفت: بیفکن و چون پرتاب کردند، چشم مردم را جادو کردند
آنها آنها را به وحشت انداختند و جادوی بزرگی به ارمغان آوردند
و به موسى وحى كرديم كه عصاى خود را بينداز، و آنچه را كه مى‏پنداشتند، گرفت
بعد حقیقت آمد و کم کاری کردند
پس او را شکست دادند و شکست خوردند
جادوگران را به سجده انداختند
گفتند: ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم.
پروردگار موسی و هارون
فرعون گفت: قبل از اینکه من به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید.
این شخص شریفی است که شما او را در شهر فریب دادید تا مردمش را از آن بیرون کنید. خواهید دانست
دست و پای شما را از طرف مقابل قطع می کنم، سپس همه شما را به صلیب می کشم
گفتند: پروردگارمان را می‌جوییم
و شما از ما انتقام نمی گیرید، مگر اینکه به آیات پروردگارمان ایمان بیاوریم، هنگامی که برای ما آمد
پروردگارا بر ما صبر عنایت کن و مسلمان بمیریم
و سران قوم فرعون گفتند: آیا موسی و قومش را رها می کنید تا در زمین فساد کنند و شما و خدایانتان را رها کنند؟
گفت: پسرانشان را می کشیم و زنانشان را می گذرانیم و مسخرشان می شویم
موسی به قوم خود گفت: از خدا کمک بگیرید و صبر کنید. همانا زمین از آن خداست. آن را از هر کس از بندگانش که بخواهد به ارث می‌برد و عاقبت آن برای پرهیزگاران است.
گفتند: قبل از آمدن تو و بعد از آمدن تو به ما آسیب دیدیم. گفت: شاید پروردگارت دشمنت را هلاک کند و تو را در زمین جانشینان قرار دهد و ببیند که چگونه می کنی.
و ما به آل فرعون سالها و کم میوه ستم کردیم، باشد که یاد کنند.
پس چون خیری نصیبشان شود می گویند: این از آن ماست و اگر بدی به آنها برسد به موسی و همراهانش تهمت می زنند. در حقيقت تمسخر آنها تنها با خداست، ولى بيشترشان نمى دانند.
و گفتند: «هر چه نشانه‌ای برای ما بیاوری تا ما را با آن طلسم کنی، ما به نام تو ایمان نداریم».
پس سیل و ملخ و پروانه و قورباغه و کلوخى از خون را نشانه‏هاى آشکار بر آنان فرستادیم، ولى آنان متکبر و گروهى جنایتکار بودند.
و چون مصیبت به آنان رسید، گفتند: ای موسی، پروردگارت را برای ما به آنچه با تو عهد بسته است بخوان، اگر بلا را از ما دور کنی، به تو ایمان می آوریم و بنی اسرائیل را با تو می فرستیم.
هنگامی که عذاب مدتی را که به پایان رسانده بودند از آنان برداشتیم، از آن دست کشیدند
پس از آنان انتقام گرفتیم و در دریا غرقشان کردیم زیرا آیات ما را تکذیب کردند و از آنها غافل شدند.
و مردم ستمدیده را وارث مشرق و مغرب زمینی که برکت داده بودیم قرار دادیم، و کلمه نیک پروردگارت بر بنی اسرائیل به خاطر صبر و شکیبایی آنها برآورده شد، و آنچه فرعون و قومش انجام می دادند و آنچه را که برپا می کردند نابود کردیم.
و بنى اسرائيل را از دريا عبور داديم و به قومى رسيدند كه خود را وقف اسلام مى كردند. گفتند: ای موسی، همان گونه که آنها معبودانی برای ما دارند، خدایی آفریده شده است. گفت: شما قومی جاهل هستید.
این افراد نسبت به آنچه در آن هستند نادان هستند و آنچه انجام می دادند دروغ است
گفت: آیا معبودی غیر از خدا هست که من از شما بخواهم؟ و او برتری شما بر جهانیان است
و هنگامی که شما را از دست فرعونیان رهایی بخشیدیم که بر شما عذابی سخت می‌آوردند و پسرانتان را می‌کشتند و زنانتان را رهایی می‌بخشیدند.
و در آن آزمایشی بزرگ از جانب پروردگارت است
ما با موسی سی شب قرار دادیم و آن را با ده شب کامل کردیم، پس موعد مقرر پروردگارش چهل شب تمام شد. و موسی به برادرش هارون گفت: مرا در میان قومم بگذار و صلح کن و از راه مفسدان پیروی مکن.
و چون موسی به وقت ما رسید و پروردگارش با او سخن گفت، گفت: پروردگارا به من نشان ده تا به تو بنگرم. گفت: مرا نخواهی دید، ولی به کوه بنگر و اگر در جای خود بماند مرا خواهی دید.
چون پروردگارش بر کوه ظاهر شد آن را فرو ریخت و موسی مبهوت به زمین افتاد و چون به هوش آمد گفت پاک و منزهی تو توبه کردم و من اولین مؤمنان هستم.
گفت: ای موسی، من تو را با رسالت و سخنانم بر مردم برگزیده ام، پس آنچه را به تو داده ام بگیر و از شکرگزاران باش.
و بر الواح هر چیزی برای او پند و جزییات هر چیزی نوشتیم، پس آن را محکم بگیر و قومت را به بهترین آن فرمان ده. من سرای ستمگران را به شما نشان خواهم داد.
من کسانی را که در زمین به ستم متکبّر می ورزند، از آیات باز می گردم، و اگر هر نشانه ای را ببینند، به آن ایمان نمی آورند، و اگر راه حق را ببینند، آن را راهی نمی گیرند.
این بدان سبب است که آیات ما را تکذیب کردند و از آن غافل شدند
و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند و چون آخرت را ملاقات كردند اعمالشان بي ارزش است پس جز آنچه انجام مى دادند جزاى بدهند.
قوم موسی بخشی از زیور آلات خود را به عنوان بدنی با گوساله ای در حال غوغا می گرفتند. آیا ندیدند که با آنان سخنی نگفت و آنان را به راهی راهنمایی نکرد؟ گرفتند و ستم کردند.
و چون به دستشان افتاد و دیدند باقی مانده‌اند، گفتند: اگر پروردگار ما به ما رحم نکند و ما را نبخشد، از زیانکاران خواهیم بود.
و هنگامی که موسی به سوی قوم خود بازگشت، غمگین شد. گفت: بدبخت است آنچه پشت سرم گذاشتی. گفت: بدبخت است آنچه پس از من پشت سرم گذاشتی.
در امر پروردگارت عجله کردی و او الواح را انداخت و سر برادرش را گرفت و او را به سوی خود کشاند. گفت: ما امتى هستيم، همانا مردم مرا ضعيف پنداشتند و نزديك بود مرا بكشند، پس دشمنان بر من غرور نكنند.
پس مبادا دشمنانم بر من تمجید کنند و مرا در زمره گروه ستمکاران قرار مده
گفت: پروردگارا، مرا و برادرم را ببخش و ما را در رحمت خود وارد کن که تو مهربان‌ترین رحم‌کنندگانی.
کسانی که گوساله را اختیار کردند در زندگی دنیا مورد غضب پروردگارشان و ذلت و خواری قرار خواهند گرفت و این گونه تهمت گران را پاداش می دهیم.
و کسانی که مرتکب اعمال بد شدند و سپس از برخی از آنها توبه کردند و ایمان آوردند. همانا پروردگارت از برخی از آنان آمرزنده و مهربان است
هنگامی که خشم موسی فروکش کرد، الواح را گرفت و در نسخه های آن برای کسانی که از پروردگارشان می ترسند، هدایت و رحمت بود.
و موسی قوم خود را هفتاد نفر برای وقت ما برگزید و چون لرزه آنها را فرا گرفت گفت: پروردگارا اگر می خواستی پیش از این آنان را هلاک می کردی و آیا با او ما را به خاطر آنچه نادانان ما کردند هلاک می کردی؟
این چیزی جز آزمایش شما نیست که با آن هر که را بخواهید گمراه می کنید و هر که را بخواهید هدایت می کنید. تو سرپرست ما هستی پس ما را ببخش و بر ما رحم کن و تو بهترین آمرزنده‌ای.
و برای ما نیکی های دنیا و آخرت بنویس. همانا ما تو را هدایت کردیم. فرمود: عذاب من به هر که بخواهم می رسد و رحمت من همه چیز را فرا گرفته است.
پس آن را برای کسانی که می ترسند و زکات می دهند و به آیات ما ایمان دارند می نویسم
کسانی که از پیامبر پیروی می کنند، پیامبر بی سواد که در تورات و انجیل نوشته شده است.
امر به معروف و نهی از منکر می کند. نیکی ها را بر آنان حلال و از منکر نهی می کند
و بار و غل و زنجیرشان را از دوششان برمی دارد. پس کسانی که به او ایمان آوردند و او را گرامی داشتند و از نوری که با او نازل شده پیروی کردند، رستگارانند.
بگو ای مردم من فرستاده خدا به سوی همه شما هستم. فرمانروایی آسمانها و زمین از آن اوست. معبودی جز او نیست. زنده می کند و می میراند.
پس به خدا و رسولش ایمان بیاورید، پیامبر بی سوادی که به خدا و سخنان او ایمان دارد و از او پیروی کنید باشد که هدایت شوید.
و از قوم موسی امتی بودند که به حق هدایت می شدند و با آن عدالت می کردند
و آنها را به دوازده گروه از امّتها تقسیم کردیم و به موسی وحی کردیم که چون قومش از او آب خواستند با عصای تو بر سنگ بزند و دوازده چشمه از آن سرچشمه گرفت.
هر قومی آب‌خوری خود را می‌دانست و ابرها را بر آنها سایه افکندیم و مانا و بلدرچین بر آنها نازل کردیم. از چیزهای پاکیزه ای که به شما روزی داده ایم بخورید. آنها به ما ستم نکردند، بلکه به خود ستم کردند.
و هنگامی که به او گفته شد: در این شهر ساکن شو و از آن هر جا می خواهی بخور، و بغض کن، و در سجده از دروازه وارد شو که گناهانت را می آمرزیم. نیکوکاران را زیاد خواهیم کرد.»
آن گاه ستمكارانشان طولي را جايگزين كردند غير از آنچه به آنها گفته شده بود، پس به خاطر ستم كردنشان عذابي از آسمان برايشان فرستاديم.
و از آن شهرى كه در كنار دريا بود، بپرس، هنگامى كه در روز سبت تجاوز كردند، هنگامى كه نهنگهايشان در روز سبتشان برحسب شريعت نزدشان آمدند، و روزى كه سبت را برپا نكردند، نزد آنان نيامدند. اینچنین آنان را آزمودیم زیرا سرکشی کردند.
و هنگامی که قومی از آنان گفتند: «شما قومی را که خداوند آنها را هلاک می‌کند یا به عذابی سخت عذاب می‌کند نمی‌پندارید»، گفتند: «مرا نزد پروردگارت ببخش، شاید بترسند».
پس چون آنچه را به آنها تذکر داده شده بود فراموش کردند، نهی کنندگان از منکر را نجات دادیم و کسانی را که ستم کردند، به عذابی ناگوار گرفتار شدیم، زیرا نافرمان بودند.
هنگامی که از آنچه نهی کرده بودند سرپیچی کردند، به آنها گفتیم: میمون های پست باشید.
و هنگامی که به پروردگارت اجازه دادی که تا روز قیامت عذاب بدی بر آنان بیاورد. همانا پروردگارت زود عذاب است و همانا او آمرزنده و مهربان است.
و آنها را در روی زمین به گروه‌هایی تقسیم کردیم که برخی صالح و برخی غیر آن بودند و آنها را با نیکی‌ها و بدی‌ها آزمودیم تا بازگردند.
پس از آنان، جانشینانى از وارثان کتاب آمدند که این کمترین پیشنهاد را پذیرفتند و گفتند: ما آمرزیده خواهیم شد، و اگر پیشنهادى مانند آن به آنان رسید، آن را مى پذیرند.
آیا در کتاب از آنان پیمانی گرفته نشده بود که درباره خدا جز حق نگویند و آنچه را در آن است مطالعه کردند؟ و آخرت برای آنان که می ترسند بهتر است. متوجه نمیشی؟
امّا کسانی که اهل کتاب هستند و نماز را برپا می دارند، اجر مصلحان را ضایع نمی کنیم
و هنگامى كه بر فراز كوهى كه بر فراز آنهاست، چنان كه سايبانى است برافراشتيم، و گمان كردند كه بر آنها فرود مى‏آيد: «آنچه را به شما داده‏ايم با قدرت بگيريد و آنچه را در آن است به ياد بياوريد، باشد كه پرهيزگار شويد».
و هنگامی که پروردگارت از پشت فرزندان آدم، فرزندانشان را گرفت و بر خودشان گواه قرار داد، آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند: آری شهادت دادیم، مبادا در روز قیامت بگویی: ما از این غافل بودیم.
یا می گویید: «پدران ما قبلاً مشرک بودند و ما از نسل بعد از آنان بودیم. آیا با آنچه دروغین انجام دادند هلاک خواهیم شد؟»
و اینگونه آیات را به تفصیل بیان می کنیم، شاید بازگردند
و بر آنان داستان کسى را بخوان که آیات خود را به او دادیم، ولى از آنها لغزید و شیطان از او پیروى کرد و او از فریبکاران شد.
و اگر می‌خواستیم او را با آن بلند می‌کردیم، اما او به زمین نشست و از هواهایش پیروی کرد، پس مظهر او مانند سگ است، اگر بر او سنگینی کنی، نفس نفس می‌زند و یا نفس نفس زدن او را رها کنی، این مانند مردمی است که آیات ما را کافر می‌کنند.
پس داستان هایی را بگویید که ممکن است بازتاب دهند. چه بد هستند کسانی مثل من که آیات ما را تکذیب کردند در حالی که به خود ستم کردند.
هر كه را خدا هدايت كند هدايت يافته است و هر كه را گمراه كند آنان زيانكارند.
و بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم. دلهایی دارند که با آن نمی فهمند و چشمانی دارند که با آن نمی بینند و گوشهایی دارند که با آن نمی شنوند.
اینها مانند چهارپایانند، بلکه گمراهترند. اینها غافلان هستند
و خداوند نیکوترین نامها را دارد، پس او را با آنها بخوانید و کسانی را که نامهای او را تکذیب کردند رها کنید. آنها در برابر آنچه انجام می دادند، پاداش خواهند گرفت
از جمله کسانی که آفریدیم امتی هستند که به حق هدایت می کنند و با آن عدالت می کنند
و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند، آنها را از جايى كه نمى‏دانند مى‏كشيم
من برای آنها امیدوارم که طرح من محکم باشد
آیا ندانسته اند که در همنشینشان بهشتی نیست؟ او فقط هشدار دهنده آشکار است
آیا به ملکوت آسمانها و زمین و آنچه خدا آفریده ندانسته اند؟ و اگر زمانشان نزدیک شده است، پس به کدام حدیث بعد از آن ایمان می آورند؟
هر که او را پناه دهد راهنما نخواهد داشت و آنان را در سرگردانی و سرگردانی رها می کند.
از تو درباره قیامت می پرسند که کی فرا می رسد؟ بگو: علم آن نزد پروردگار من است. هیچ کس جز او آن را در زمان خود آشکار نمی کند.»
پس گفتم: در آسمانها و زمین جز ناگهانی به تو نمی رسد. چنان از تو می پرسند که گویا از آن پنهان مانده ای.» بگو: علم آن فقط نزد خداست، ولی بیشتر مردم نمی دانند.
بگو: من بر خود هیچ سود و ضرری ندارم مگر آنچه خدا بخواهد. و اگر غیب می‌دانستم، نیکی فراوان می‌کردم و هیچ بدی به من نمی‌رسید. من فقط بیم دهنده و بشارت دهنده گروهی هستم که ایمان می آورند.»
او کسی است که شما را از نفس واحدی آفرید و از او جفتش را قرار داد تا برایش آرامش دهد. وقتی او را پوشاند، بار سبکی بر دوش گرفت و از او گذشت
هنگامى كه دعوت خدا، پروردگارشان، سنگين شد: «اگر به ما نيكو عطا كنى، قطعاً از شكرگزاران خواهيم بود».
پس چون به آنها خیری داد، در آنچه به آنها داد برای او شریک قرار دادند، پس خدا از آنچه به او شرک می‌ورزند منزه است.
آیا در حالی که می آفرینند با آنچه چیزی نمی آفرینند و نمی توانند آنها را یاری کنند و خود را یاری نمی کنند شریک می شوند؟
و اگر آنها را به هدایت دعوت کنی، از تو پیروی نمی کنند. برای شما یکسان است که آنها را دعوت کنید یا سکوت کنید
کسانی را که غیر از خدا می خوانید بندگانی مانند شما هستند پس آنها را بخوانید و اگر راست می گویید به شما پاسخ دهند.
آیا پاهایی دارند که با آن راه می روند، یا دست هایی دارند که با آن ضربه می زنند، یا چشمانی دارند که با آن می بینند، یا گوش هایی دارند که با آن می شنوند؟ بگو: شرکای خود را بخوانید. سپس آنها نقشه می کشند، اما شما نگاه نمی کنید.
ولی خدا همان نازل کننده کتاب است و او از نیکوکاران مراقبت می کند
و کسانی را که غیر از او می خوانید نه می توانند شما را یاری کنند و نه خود را یاری کنند
و اگر آنها را به هدایت دعوت کنی، گوش نمی دهند و می بینی که به تو نگاه می کنند در حالی که نمی بینند.
عهد بگیر و به آنچه مرسوم است امر کن و از نادانان روی گردان
و اگر تو را از جانب شیطان به خشم آورد، به خدا پناه ببر. او شنوا و داناست
کسانی که می ترسند، هنگامی که گروهی از شیطان به آنها برسد، یاد می کنند و سپس می بینند
و برادرانشان در گمراهی آنها را امتداد می دهند و سپس کوتاه نمی آیند
و اگر آیه ای برایشان نیاوردی، می گویند: ای کاش آن را انتخاب نمی کردی.
بگو: من فقط از آنچه از جانب پروردگارم بر من نازل شده پیروی می کنم. اینها بینش های پروردگارت و هدایت و رحمت برای کسانی است که ایمان آورده اند.
و چون قرآن تلاوت کرد به سخن او گوش دهید و بشنوید، باشد که مشمول رحمت شوید
و پروردگارت را در درون خود با خشوع و ترس و بامدادان و شامگاهان آهسته سخن بگويى و از غافلان مباش.
کسانی که نزد پروردگارت هستند از عبادت او تکبر نمی‌ورزند، بلکه او را تسبیح می‌گویند و برای او سجده می‌کنند.