خلاصه مفاهیم اهل سنت
شفاعت
شفاعت در آخرت بر دو قسم است
یکی از آنها مربوط به پیامبر ما محمد صلی الله علیه و آله و سلم است
دیگری برای همه انبیا و صدیقین و شهدا و صالحان است
پیامبر ما محمد صلی الله علیه و آله و سلم
او شفاعت های زیادی دارد
از او
شفاعت بزرگ او صلی الله علیه و آله برای اهل قیامت به طور کلی
که خداوند متعال برای قضاوت و جدایی بندگانش بیاید
همان چیزی است که همه پیامبران از آن عذرخواهی کردند
این مقام ستوده ای است که خداوند به رسولش صلی الله علیه و آله وعده داده است
از جمله شفاعت او برای اهل بهشت با ورود به آن است.
از جمله شفاعت او رضی الله عنه برای عمویش ابوطالب است
که خداوند عذابش را سبک کند
و اما شفاعت پیامبران و صدیقین و شهدا و صالحان
این شفاعت آنها برای مؤمنان است تا کافران
خداوند شفاعت مشرک را جایز نمی داند
شفاعتی است تا عده ای از مؤمنان نافرمان که سزاوار آن هستند وارد جهنم نشوند
و شفاعت که کسانی که از میان مؤمنان فاسق وارد آن شدند از جهنم بیرون آیند
این شفاعت دو شرط دارد
اولی اذن خداوند متعال به شفاعت کننده است
همانطور که خداوند متعال فرموده است، چه کسی می تواند نزد او شفاعت کند مگر به اذن او؟
دوم رضای او سبحان الله از جانب کسی که برای او شفاعت شده است.
همانطور که خداوند متعال می فرماید
آنچه را که پیش روی آنان است و آنچه را پشت سر آنان است می داند
جز برای خشنودان شفاعت نمی کنند
و از ترس او مهربانند