بسم الله الرحمن الرحیم
نتیجه از تفسیر طبری
دکتر عقیل بن سالم الشمری آن را خلاصه کرد
سوره اعراف
بسم الله الرحمن الرحیم
سران متکبر قومش گفتند: ای شعیب تو را بیرون می کنیم.
ما تو را ای شعیب و کسانی را که با تو ایمان آورده اند از روستای خود بیرون خواهیم کرد
یا به دین خود برگردیم
اولو گفت ما متنفریم
او گفت که گروه مردان در اعتقاد به خدا مغرور بودند
ای شعیب و هر که تو را باور کند از روستای خود بیرون خواهیم کرد
یا شما و آنها به دین ما باز می گردند
شعیب در جواب آنها گفت
آیا ما را از روستای خود بیرون می کنی و از راه خدا باز می داری؟
حتی اگر از آن متنفر باشیم
اگر به دین شما برگردیم، بر خدا دروغ ساخته ایم
اگر پس از آنکه خداوند ما را از آن نجات داد به دین شما بازگردیم
بر ما نیست که به آن بازگردیم مگر اینکه خداوند پروردگار ما بخواهد
پروردگار ما در علم احاطه دارد
به خدا توکل می کنیم
پروردگارا، ما میان خود و قوم خود را به حق پیروز خواهیم کرد و تو بهترین فاتحان هستی
اگر به دین شما برگردیم، بر خدا دروغ ساخته ایم
پس پس از آنکه خداوند ما را از آن نجات داد به آن بازگشتیم
که خطای آن و درستی هدایتی را که بر آن هستیم دیدیم
و بر ما نیست که به آن بازگردیم
پس ما آن را محکوم می کنیم و حقیقتی را که داریم کنار می گذاریم
مگر اینکه خدا از قبل بداند که به آن باز خواهیم گشت
سپس قضاوت خداوند بر ما خواهد افتاد
اگر علم پروردگار ما گسترش یابد و همه چیز را فرا گیرد
هیچ چیز از او پنهان نیست
ما برای امورمان به خدا متکی هستیم
پروردگارا، ما بین خود و آنها با قضاوت واقعی تو داوری می کنیم که در آن ظلمی نیست
شما بهترین حاکمان هستید
و سران قوم او که کافر شدند گفتند
اگر از شعیب پیروی کنی، بازنده ای
گروه گفتند که مردان قوم شعیب کافر بودند
زیرا از شعیب پیروی کردی که او در مورد یگانگی خدا می گوید
و انجام اوامر و نواهی او
بنابراین در اعمال خود مورد ظلم و ستم قرار گرفته اید و محکوم به آن هستید
پس کافران قوم شعیب گرفتار زلزله ای شدند که موجب عذاب خداوند شد.
پس آنها در خانه خود بودند و در حال مرگ بر روی زانوهای خود زانو زده بودند
پس کسانی که به شعیب دروغ گفتند در آن غنا یافتند. آنها بازنده بودند
پس کسانی که شعیب را تکذیب کردند هلاک شدند و به او ایمان نیاوردند
پس آنان را چنان نابود کرد که گویی هرگز فرود نیامده بودند و در آنجا زندگی نکرده بودند که هلاک شدند
کسانی که دروغ گفتند بازنده بودند
پس از آنان روی گردانید و گفت: ای قوم من رسالتهای پروردگارم را به شما رساندم و شما را خالصانه نصیحت کردم.
چگونه بر قوم کافر تأسف بخورم؟
پس شعیب هنگامی که عذاب خدا بر آنان نازل شد از پشت سر آنان روی گردانید
او گفت که برای آنها ناراحت است
ای قوم من آنچه را پروردگارم به سوی شما فرستاده به شما رساندم
من تو را با امر به اطاعت خدا و نهی از نافرمانی تو توصیه کردم
چگونه برای قومی که یگانگی خدا را انکار کردند و رسولش را تکذیب کردند، اندوهگین شوم و از هلاکت آنان به درد بیاورم؟
ما هرگز پیامبری را در شهری نفرستادیم، بلکه اهل آن را گرفتیم
مگر اینکه اهل آن را به مصیبت و سختی مبتلا کنیم، شاید دعا کنند
ما هیچ پیامبری را پیش از تو در هیچ شهری نفرستادیم مگر اینکه اهل آن را به مصیبت و سختی و تنگی گرفتیم.
و آنان را در امور دنیویشان به بدی رساندیم
ما این کار را کردیم تا پروردگارشان را بخوانند و به او پناه ببرند
با ترک کفر و توبه از انکار پیامبرانشان
پس ناگهان آنها را گرفتیم در حالی که آگاه نبودند
سپس به جای مردم روستایی که مردمانشان را در بدبختی و سختی اسیر کرده بودیم
محل بدبختی با رفاه و فیض و فراوانی زندگی
تا اینکه زیاد شدند و پولشان زیاد شد
گفتند: اینها شرایطی است که بر پیشینیان ما، پدران ما، و بر اجداد ما آمده است.
ما خودمان را شبیه آنها نمی دانیم. ما از سختی و رفاهی که در زندگی برایشان پیش آمد رنج می بریم
پس با آمدن او آنها را غافلگیر کردیم
و نمی دانند و نمی دانند که به سراغشان می آید
و اگر مردم شهرها ایمان می آوردند و می ترسیدند، برکاتی از آسمان و زمین به آنها می دادیم، ولی دروغ می گفتند و ما آنها را به آنچه به دست می آوردند گرفتیم.
حتی اگر مردم روستاهایی که پیامبران خود را به سوی آنها فرستادیم، به خدا و رسولش ایمان آورده باشند
آنها از عذاب خدا با دوری از اعمالی که او از آن متنفر است، ترسیدند
بر آنان صلوات باران می فرستادیم
و آنها را از زمین گیاهان رویاندیم
اما خدا و رسولش را تکذیب کردند
پس عذابها را برای سود بدشان تسریع کردیم
این کفر آنها به خدا و آیات اوست
آیا مردم روستاها از عذاب ما که شبانه در خواب به سراغشان بیاید در امان هستند؟
ای محمد، آیا به مردم روستاهایی که خدا و رسولش را تکذیب می کنند ایمان می آوری؟
عذاب ما در شب هنگام خواب به سراغشان می آید
آنها راه اجداد خود را در میان ملتهای دروغگو دنبال خواهند کرد
آیا مردم روستاها در امان هستند که در حال بازی فدای ما به سراغشان بیاید؟
آیا مردم روستاها از عذاب ما در هنگام ظهر در حالی که غافل و غافل هستند، در امان هستند؟
آیا آنها به فریب خدا اعتقاد دارند؟ هیچ کس از فریب خدا در امان نخواهد بود مگر مردم زیانکار
ای محمد آیا کسانی که خدا و رسولش را تکذیب می کنند در امان هستند؟
خداوند آنها را با سلامتی و رفاهی که به آنها عطا کرده بود جذب کرد
این امر در کنار موضع آنان بر کفرشان فتنه ای نیست مگر برای مردمی که هلاک می شوند.
آیا کسانی را که زمین را از برخی از اهل آن به ارث می برند، هدایت نکرده است که اگر می خواستیم، آنها را به گناهانشان مبتلا می کردیم؟
بر دلهایشان مهر می زنیم تا گوش ندهند
آیا برای کسانی که پس از هلاکت دیگران در زمین جانشین شدند، نیامد؟
پس اعمال خود را انجام دادند. اگر می‌خواستیم، می‌توانستیم همان‌طور که با پیشینیانشان کردیم، با آنها رفتار کنیم و آنها را به خاطر گناهانشان هلاک کنیم
بر دلهایشان مهر می زنیم، زیرا به پند و اندرزی که برایشان سودمند است گوش نمی دهند.
این روستاها تعدادی از شهرهای خود را به شما خواهند داد
پيامبرانشان دلايل روشن برايشان آورده بودند، ولى به آنچه قبلاً تكذيب مى كردند ايمان نمى آوردند.
خداوند بر دلهای کافران مهر می زند
اینها روستاهایی هستند که امور و امور مردمشان را برای تو ذکر کردم ای محمد.
یاد بگیریم که ما از رسولان خود و کسانی که به زندگی دنیا ایمان دارند حمایت می کنیم
و كسانى كه تو را تكذيب كردند، عاقبت كسى را كه به پيامبران خدا دروغ مى‏گويد، بدانند
مردم روستاها رسولان خود را با دلایل روشن فرستادند
وقتی پیامبران آمدند، ایمان نمی آوردند
به خاطر آنچه خدا در بالا می داند دروغ می گویند
روزی که آنها را از صلب آدم علیه السلام بیرون آورد
همچنین خداوند بر دلهای کسانی که به پروردگارشان کافر شده بودند مهر نهاد
خداوند بر دلهای کافران مهر می زند
کسانی که مقرر شد هرگز ایمان نخواهند آورد
ما برای بیشتر آنها پیمانی نیافتیم
و اگر بیشتر آنها را گناهکار بدانیم
ما اکثر مردم این روستاها را که ویران کردیم، نیافتیم یا محمد
برای تحقق آنچه به آنها امر کرده ایم
از توحید خدا و پیروی از رسولان او
بیشتر آنها را نافرمان و نافرمان پروردگارشان یافتیم
ترک عهد و اراده او
سپس موسی را از میان آنها با آیات خود به سوی فرعون و سرانش فرستادیم
به فرعون و رؤساى او، ولى به آنها ستم شد
پس بنگرید که عاقبت مفسدان چه شد
سپس برخی از آنها را فرستادیم: نوح، هود، صالح، لوط و شعیب
موسی بن عمران با دلایل و دلایل ما
به فرعون و گروه مردان فرعون
پس به آن کافر شدند
زیرا کفر آیات خدا را در جای نادرستی قرار می دهد
پس ای محمد با چشم دل بنگر
عاقبت کسانی که فساد فی الارض کردند چه بود؟
یعنی فرعون و اطرافیانش
نتیجه آنها این بود که همه آنها غرق شدند
موسی گفت: ای فرعون من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم.
و موسی به فرعون گفت
ای فرعون من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم
درست است که من در مورد خدا چیزی جز حقیقت نمی گویم
من با دلیل روشن از جانب پروردگارتان نزد شما آمده ام
پس بنی اسرائیل را با من بفرست
گفت: اگر با نشانه ای آمده ای، اگر راست می گویی بیاور
مراقبم جز حقیقت چیزی نگویم
من برای شما دلیلی از جانب پروردگارتان آورده ام
اى مردم به راستى آنچه مى گويم گواه باشيد
پس ای فرعون بنی اسرائیل را با من بفرست
فرعون به او گفت
اگر با دلیل و نشانه ای بیایید که گواه بر صحت گفته های شما باشد
اگر راست می گویی بیاور
پس عصای خود را افکند و آن مار آن دو پیامبر بود
دستش را برداشت و برای تماشاچیان سفید شد
پس موسی عصای خود را افکند که زنده بود. برای هر کسی که آن را می دید روشن می شد که زنده است
دستش را از جیبش بیرون آورد و آن را سفید و بدون جذام دید که برای تماشاگران دست تکان می دهد.
سران قوم فرعون گفتند: این جادوگری دانا است.
گروهی از قوم فرعون گفتند: موسی رضی الله عنه ساحری بود که جادو می دانست.
چشم مردم را با فریب دادن آنها می گیرد تا جایی که فکر می کنند پاک و سفید است
ما از او می خواهیم که شما را از سرزمینتان بیرون کند، پس چه دستوری دارید؟
او می خواهد شما را از سرزمین شما بیرون کند، فرعون به مردم گفت
پس به ما دستور می دهی که در این مورد چه کنیم؟
گفتند: او و برادرش را برگردان و به مدائن بفرست.
آنها هر جادوگر آگاه را برای شما خواهند آورد
رؤساى قوم فرعون به فرعون گفتند: آن را به تأخير انداز و در شهرها كسى را بفرست كه ساحران را جمع كند و نزد تو جمع كند و هر جادوگر آگاهى را جمع كند.
و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما پیروز باشیم، پاداشی خواهیم داشت.
و جادوگران نزد فرعون آمدند و گفتند: اگر ما ای فرعون پیروز بودیم، ما با تو پاداشی برای شکست دادن موسی خواهیم داشت.
گفت: آری و تو از نزدیکان من هستی
هنگامی که فرعون به ساحران گفتند: اگر بر موسی پیروز شویم، ما از شما پاداشی خواهیم داشت. گفت: آری این برای توست و تو از نزدیکترین و نزدیکترین آنها به من هستی.
گفتند: ای موسی یا تو می اندازی یا ما پرتاب می کنیم.
گفتند: ای موسی عصای خود را بینداز وگرنه ما عصای خود را می اندازیم.
گفت: انداختند و چون انداختند چشم مردم را سحر کردند و به وحشت انداختند و سحر بزرگی کردند.
موسی گفت: آنچه را که پرتاب می کنی، بیانداز. پس جادوگران آنچه داشتند انداختند. وقتی آن را پرتاب کردند، در نظر مردم به نظر می رسید که در حال تلاش هستند.
مردم را با آنچه در چشمان خود سحر می کردند به وحشت می انداختند تا آنجا که از چوب و طناب می ترسیدند و فکر می کردند مار هستند و تخیلی عالی و بزرگ به وجود آوردند.
نتیجه از تفسیر طبری