خلاصه مفاهیم اهل سنت
از قاعده بلا
مصیبت هر چند سال گذشته و سرنوشتی محتوم برای همه مردم است، اما شامل حکمی بزرگ و فواید بسیار است که مهمترین آن
اولاً بندگی شخص مصیبت زده را در سختی به خدای متعال با ظاهر شکستگی و عدم وجود پروردگارش و اصرار در دعا برای رفع غم و اندوهش.
و بندگی خود را در سختی و سختی بستاند، با سپاسگزاری از پروردگارش در برابر نعمتهایی که به او ارزانی داشته و سپاسگزاری از اوست.
ثانیاً: مؤمنان با پاکسازی دلهایشان از هر بیماری که به آنها متصل است، مورد بررسی قرار می گیرند.
سوم، آماده ساختن مؤمنان مصیبت دیده برای مناصب عالی دنیا و آخرت
چه بسیار عالمان و وعاظی که پایداری در مصیبت ها آنان را در میان مردم پرورش داد و آنان را برای آنان الگو و امام قرار داد.
این امر علاوه بر ثواب و اعمال نیکی که به سبب تقلید برای او چند برابر می شود، دلیلی بر بالا بردن مقام و مرتبه او در بهشت خواهد بود.
رابعاً، مصیبت فرصتی است برای مبلّغ مصیبت زده تا در رویکردها و ادراکات خود تجدید نظر کند و هر گونه نقص و خطا را که ممکن است آنها را آلوده کند، رها سازد.
خامساً: شکستگی نفس ناشی از گرفتاری و آرامش آن نسبت به پروردگارش، موجب شفای بیماری شر و تکبر و تکبر است که ممکن است به آن مبتلا شود.
ششم: مؤمن به انواع عذابی که دشمنش بر او وارد می کند، گرفتار می شود، مانند حبس، شکنجه های جسمی و روحی، تمسخر و تمسخر.
همه اینها منجر به شکستن سد ترسی می شود که مؤمن از این گونه ها پیش از مشاهده آنها دارد و به او کمک می کند که در دعوت خود، دعوت حق و موفقیت، ثابت قدم بماند.
ناگفته نماند که این احکام و فواید فقط نصیب خداوند متعال می شود و هر که بداند به دلیل تمایل به پذیرش حق و هدایت، سزاوار آن است، چنانکه در سنت هدایت و ضلالت توضیح دادیم، تصدیق می کند.