بسم الله الرحمن الرحیم
انجمن مواضع خشنود است
تا تصاویری از زندگی صحابه را به شما تقدیم کنم
نوشته عبدالرحمن رفعت الباشا
خدا رحمتش کند
ابوبصیر عتبة بن آسید رضی الله عنه
در سال ششم هجری
رسول خدا صلی الله علیه و آله از مدینه خارج شد
هزار و پانصد نفر از یارانش
صورتشان را به سمت مسجد جامع برمی گردانند
می خواهند عمره را انجام دهند
همین که قریش از آنها با خبر شد
تا اینکه تصمیم گرفت از ورود آنها به مکه جلوگیری کند
مهم نیست چقدر گران است
اما او تصمیم گرفت که صلح کند
اگر راهی برای آشتی پیدا کردی
هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله به خبر رسید
منطقه حدیبیه
یک مرحله دور از مکه
و به آنجا راه افتاد
سفیران بین او و قریش رفت و آمد کردند
دو تیم عقب نشینی کردند و مدت ها با هم مذاکره کردند
تا اینکه سهیل بن عمر آمد
سفیری برای مشرکان
با رسول خدا صلی الله علیه و آله صلح کرد
سپس به شهر باز خواهد گشت
عمره خود را به سال آینده موکول کند
مشروط بر اینکه بدون سلاح وارد مکه شود
او و کسانی که با او هستند پس از سه روز آن را ترک کنند
و باید بین مسلمانان و قریش صلح برقرار شود
مدت ده سال
که طی آن صلح بین دو گروه حاکم است
پس موضوع برای مسلمانان بزرگ بود
دفع آنها توسط مشرکان دشوار بود
اینجا بیت الله الحرام است
و این قرارداد را با قریش منعقد کند
کار بر دل اصحاب بزرگوار دشوارتر شد
سهیل بن عمر شرط کرد که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
هر که از قریش نزد مسلمانان بیاید مؤمن است
از یک مرد یا یک زن
رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را به قریش برگرداند
و هر که از مسلمانان نزد قریش آمد
مرتد از اسلام
آن را به پیامبر صلی الله علیه و آله پس ندادند
که باعث خشم عمر بن خطاب رضی الله عنه شد
پس به طرف دوست پرید و گفت
ای ابوبکر
گفت بله
گفت: مگر محمد رسول خدا نیست؟
گفت بله
گفت مگر ما مسلمان نیستیم؟
گفت بله
گفت مگر مشرک نیست؟
گفت بله
فرمود: علی در دین ما اعطاکننده دنیاست
ابوبکر با قاطعیت گفت
ای عمر به فرمان پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم عمل کن
شهادت می دهم که او رسول خداست
عمر گفت
شهادت می دهم که او رسول خداست
سپس عمر نزد پیامبر صلی الله علیه و آله رفت و گفت
ای پیامبر خدا
آیا تو رسول خدا نیستی؟
گفت بله
گفت: مگر ما مسلمان نیستیم؟
گفت بله
گفت مگر مشرک نیست؟
گفت بله
فرمود: علی در دین ما اعطاکننده دنیاست
فرمود صلی الله علیه و آله و سلم
من بنده خدا و رسولش هستم
از دستور او سرپیچی نمی کنم
خداوند هرگز مرا ضایع نخواهد کرد
عمر گفت
بعد از آن به صدقه و روزه ادامه دادم
من دعا می کنم و آزاد می شوم
ترس از حرف هایی که آن روز زدم
حتی امیدوار بودم که خدا مرا ببخشد
زمانی که قرارداد بین پیامبر صلی الله علیه و آله و قریش بسته شد
رسول خدا صلی الله علیه و آله به مدینه بازگشت
اما او به سختی در آن استقرار کمی
تا اینکه عهدش رضی الله عنه و عهد و پیمانش برملا شد
امتحان سختی به خاطر ابوبصیر
عتبه بن اوسید
قهرمان داستان ما
بگذار او حرف بزند
تا داستان هیجان انگیزش را تعریف کند
ابوبصیر گفت
من مردی ضعیف مؤمن بودم
چون در مکه طایفه ای نداشتم که از من محافظت کند
یا مردانی که به من کمک می کنند
قریش بر من شکنجه کرده بودند
چون دینش را ترک کردم
و بت هایش را رد می کنم
زمانی که مسلمانان شروع به هجرت به مدینه کردند
قریش مرا زندانی کردند
او به من اجازه نداد با مهاجران مهاجرت کنم
او مرا در آتش خشم و نفرت خود به حال خود رها کرد
همه آن چه بر رسول خدا صلی الله علیه و آله گذشت
در یک نبرد یا تهاجم
از من و برادران مظلومم انتقام گرفتی
کسانی را که او زندانی کرد، سخت ترین انتقام را خواهد گرفت
سپس مورد غفلت قریش قرار گرفتم
بنابراین من از آن استفاده کردم
من با دینم به سوی رسول خدا صلی الله علیه و آله گریختم
من فقط اندکی از عهدنامه حدیبیه می دانم
ابوبصیر گفت
بنابراین به سمت شهر حرکت کردم
در حسرت دیدار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم لبریز شده ام
من آرزو دارم با مسلمانان زندگی کنم
همین که پا به شهر گذاشتم
چشمانم با دیدن رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روشن شد
تا اینکه قریش نامه ای برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرستادند
با مردی از بنی عامر
و پول از طرفدارانش
از پیامبر صلی الله علیه و آله بخواهید
تا مرا به او برگرداند
طبق شرایط تسویه حساب
ابوبصیر گفت
انتظار نداشتم که رسول خدا صلی الله علیه و آله به من امر کند
بازگشت به رنجی که در آن بودم
و به اسارت قریش برگرد
بعد از اینکه خودم و دینم از آنها جان سالم به در بردم
اما رسول صلی الله علیه و آله و سلم
رو به من کرد و گفت
ای ابوبصیر!
آنچه از عهد آموخته اید به این مردم دادیم
در دین ما خیانت شایسته نیست
و خداوند برای شما و کسانی که با شما ستمدیدند آسایش و راه نجات قرار می دهد
پس به سراغ مردم خود بروید
پس گفتم یا رسول الله
آیا مرا به مشرکان برمی گردانی؟
آنها مرا مجذوب دینم می کنند
ایشان رضی الله عنه فرمودند
ای ابوبصیر!
برو
برای خداوند متعال
او برای شما و کسانی که با شما ستمدیده اند، آسایش و راه نجاتی فراهم می کند
ابوبصیر گفت
پس با آن دو مرد راه افتادم
حتی اگر در ذی الحلفه بودیم
هفت مایل دورتر از شهر
نشستیم تا کمی استراحت کنیم
پس به قرشی گفتم
این شمشیر تو را برادر بنی عامر تیز خواهم کرد
و او گفت بله
او شروع به گفتن از تجربیات کیت و کیت کرد
حیرت خود را از او به او نشان دادم
وقتی مرا دید از این شمشیر متحیر شد
او گفت
اگر خواستی نگاهش کن
وقتی شمشیر در دستم بود
با خودم گفتم
مشرک مرا به مشرکان می رساند
تا مرا از دینم وسوسه کند
و بد عذاب را به من می چشانند
به خدا سوگند تسلیم او نمی شوم و با او همراه نمی شوم
رسول خدا صلی الله علیه و آله تبرئه شد
وقتی مرا به او سپرد
اگه بکشمش چی؟
سپس شمشیر را بیرون آوردم
با آن سرش را گاز گرفتم و او را کشتم
وقتی خداوندی که با او بود مرگ او را دید
وقتی دنبالش رفتم
چون هیچ علاقه ای به او نداشتم
و به شهر رفت
تا اینکه رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد
در مسجد نشسته است
هنگامی که پیامبر صلی الله علیه و آله او را در حال قیام دید
او گفت
این مرد وحشت زده است
او ترسیده بود
وقتی به رسول خدا صلی الله علیه و آله رسید
او به او گفت
وای بر تو!
مال شما چیه؟
او گفت
دوستت دوست من را کشت
ابوبصیر گفت
به خدا آن مرد جای خود را ترک نکرد
تا اینکه بر رسول خدا صلی الله علیه و آله ظاهر شد
من شمشیر را که قرشی کشت
و من گفتم
ای رسول خدا
شما به تعهد خود عمل کردید
خداوند شما را حفظ کند
گفت چگونه
گفتم
تو به قولت وفا کردی
و مرا دست در دست هم به دست مردم سپردی
سپس خودم از آنها پرهیز کردم
و با دینم زنده ماندم
از ترس اینکه مبادا مرا وسوسه کنند یا دستکاری کنند
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روی آورد
به کسانی که با او بودند و گفت
وای بر مادرش از خشم جنگ
اگر مردها همراهش بود
بنابراین، من خودم این مقاله را امضا کردم
سپس من به دنبال ابوبصیر می گویم
برای رسول خدا صلی الله علیه و آله ممکن نبود
تا من را با او نگه دارد
در وفای به عهدش
بازگشت به نزد قریش در اختیار من نبود
بعد از اینکه صاحبشون رو کشتم
بنابراین ادامه دادم تا اینکه حمله به جادوگر دریا فرود آمد
در مسیری که قریش با شام تجارت می کردند
و من آنجا ماندم
سپس مسلمانان زندانی به زودی شنیدند
در مکه آنچه رسول خدا صلی الله علیه و آله درباره من فرمود
وای بر مادرش از خشم جنگ
اگر مردها همراهش بود
بنابراین آنها یک به یک شروع کردند به سراغ من آمدند
تا اینکه به حدود هفتاد نفر رسیدیم
اولین مورد از اینها خروج من بود
ابوجندل بن سهیل بن عمر
پس راه تجارت را برای قریش قطع کردیم
ما هیچ یک از آنها را شکست نخواهیم داد مگر اینکه ما را بکشند
هیچ کاروانی از کنار ما نگذشت که ما آنها را نبردیم
کمک های ما افزایش یافته است
و چنگال ما قوی است
و در حلقوم قریش شدیم
تختش را زیر پا گذاشت
و ما رعب و وحشت را در کاروان های آن گسترش دادیم
تا اینکه خسته شدیم
و او از ترفندهای موضوع ما آگاه بود
پس به رسول خدا صلی الله علیه و آله نوشتم
او با شکمش از او می خواهد که ما را به حضور خود دعوت کند
او به او اعلام می کند که از وضعیت خود در مورد ما صرف نظر کرده است
ابوجندل صحابی ابوبصیر گفت
و ما هم همینطور
نامه رسول خدا صلی الله علیه و آله به دست ما رسیده است
او ما را دعوت می کند که نزد او بیاییم
در آن زمان برادرم ابوبصیر بود
بیمار، بیمار، در حال مرگ
پس نامه رسول خدا صلی الله علیه و آله را به او دادم
آن را روی لب هایش برد و بوسید
آن گاه به قول خودش روحش جاری شد
درباره من سلام بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بخوانید
پس آنجا گرد و غبارش را به او نشان دادیم
ما به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم پیوستیم
خداوند از هوادار جنگ ابوبصیر راضی باشد
او برای رضای خدا به عنوان یک شکنجه گر زندگی کرد
در راه خدا هم بی خانمان مرد
وای بر مادرش از خشم جنگ
اگر مردها همراهش بود
محمد رسول خداست