خلاصه مفاهیم اهل سنت
بسم الله الرحمن الرحیم و فرق آنها
صفت رحمت برای خداوند متعال در قرآن و سنت ثابت شده است
صفت کاملی است که در خور ذات خداوند متعال است، مانند سایر صفات
خداوند متعال در قرآن کریم به عنوان الرحیم معرفی شده است
حدود چهل و پنج بار
غیر از آنچه در بسمله در ابتدای هر سوره آمده است
از آن قول خداوند متعال است
بخشنده ترین، مهربان ترین
و حق تعالی فرمود
و خدای شما خدای واحد است
معبودی جز او نیست که بخشنده و مهربان است
خداوند متعال در قرآن کریم نیز به عنوان الرحیم معرفی شده است
حدود صد و سی و دو بار
غیر از آنچه در بسمله در ابتدای هر سوره آمده است
این شامل کلام خداوند متعال می شود
بخشنده ترین، مهربان ترین
و حق تعالی فرمود
به بندگانم بگو که من آمرزنده مهربانم
علما بین این دو اسم فرق گذاشته اند
الرحمن الرحیم
با تفاوت های زیر
اولا
که بخشنده ترین
اوست که بر همه موجودات این جهان رحمت همه جانبه دارد
و برای مؤمنان به آخرت علاوه بر آن
از مهربان ترین ها
فقط مربوط به مؤمنان است
همانطور که خداوند متعال فرموده است
نسبت به مؤمنان مهربان بود
جایی که بر مقدمه همسایه و صفت دلالت دارد
با مومنان
متخصص و مهربان به آنها
و آن را به آنها محدود کنید
معنی
او نسبت به مؤمنان مهربان بود نه با دیگران
دوما
رحمان دلالت بر رحمت ذاتی دارد که در ذات خداوند متعال وجود دارد.
در حالی که مهربان
نشان دهنده رحمت واقعی خداوند نسبت به آن مرحوم است
سوم
جایز نیست کسی را به رحمان خطاب کنند
اسم مخصوص خداوند متعال است
در حالى كه توصيف هر يك از مخلوقات به رحمانى جايز است
خلاصه مفاهیم اهل سنت