متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
فرمود خداوند متعال:
0:02
و به شما از هرآنچه خواستید عطا کرد.
0:09
و اگر نعمتهای الله را بشمارید، نمیتوانید آنها را برشمرید.
0:15
بیگمان انسان ستمگر و ناسپاس است.
0:24
علی بن ابیطالب رضیاللهعنه فرمود:
0:27
نعمت به شکر پیوسته است.
0:31
و شکر مایه افزونی (نعمت) میشود.
0:34
پس افزونیِ (نعمت) از سوی الله قطع نمیشود،
0:37
تا آنگاه که شکر از بنده قطع شود.
0:40
و حسن بصری رحمهالله فرمود:
0:44
خداوند متعال نعمت را به هرکس که بخواهد، برخوردار میسازد.
0:49
پس اگر بر آن شکر گزارده نشود، آن (نعمت) برای او عذاب میگردد.
0:54
و از همین روست که (پیشینیان) شکر را «حافظ» مینامیدند،
0:58
زیرا نعمت موجود را نگه میدارد،
1:01
و «جالب» (نیز مینامیدند)، زیرا نعمت از دسترفته را به سوی انسان میآورد.