از مجموعهٔ نماها و تپش‌ها (مجموعه کامل شد) · درس 6 از 34

شات و نبض | صحنه هایی از شرح حال ع. علی بن محمد القرنی | H (5) | مردان بزرگ

◉ 727 بازدید ⏱ 5:44 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله رحمان و رحیم
0:04 در کتاب «الثقات» اثر ابن حبان آمده است:
0:10 مصعب بن عمیر در خانه اسعد بن زراره فرود آمد.
0:14 او به خانه‌های انصار رفت‌وآمد می‌کرد
0:17 و آنان را به سوی الله فرامی‌خواند
0:19 و قرآن را بر ایشان می‌خواند
0:22 و به آنان که از میان ایشان اسلام آورده بودند، فقه می‌آموخت.
0:26 اسلام آوردن سعد بن معاذ و اسید بن حضیر
0:31 به دست مصعب بود.
0:33 ماجرا این بود که او همراه اسعد بن زراره
0:37 به باغی از باغ‌های بنی نجار بیرون رفت،
0:41 و مردانی از مسلمانان با آن دو بودند.
0:44 خبر این موضوع به سعد بن معاذ رسید
0:47 و او به اسید بن حضیر گفت:
0:50 «نزد این مرد برو.
0:52 اگر نبود که او با اسعد بن زراره است،
0:55 و او پسر خاله من است، چنان‌که خود می‌دانی،
0:58 من خودم کار او را یکسره می‌کردم.»
1:01 پس اسید بن حضیر نیزه‌اش را برگرفت
1:05 و بیرون رفت تا نزد مصعب آمد،
1:08 و با حالتی توهین‌آمیز در برابرش ایستاد.
1:11 اسعد به مصعب گفته بود،
1:14 هنگامی که به اسید نگاه کرد:
1:16 «این اسید است،
1:18 از بزرگان قومی که منزلت و شرافت دارد.»
1:22 چون اسید به آن دو رسید،
1:24 سخنی تند بر زبان آورد.
1:28 مصعب بن عمیر به او گفت:
1:31 «آیا می‌نشینی و گوش می‌دهی؟
1:33 اگر سخنی نیکو شنیدی، بپذیر،
1:36 و اگر چیزی را ناپسند داشتی یا با تو مخالف بود،
1:39 ما تو را از آن معاف می‌داریم.»
1:41 اسید گفت:
1:43 «با این سخن مشکلی ندارم.»
1:45 سپس نیزه‌اش را بر زمین نصب کرد و نشست.
1:48 مصعب با او از اسلام سخن گفت
1:51 و قرآن را بر او تلاوت کرد.
1:54 اسید گفت:
1:56 «چه نیکوست این سخن!»
1:59 سپس او را فرمود تا شهادت حق را بر زبان آورد.
2:02 و (اسید) به آن دو گفت:
2:04 «چه باید بکنم؟»
2:06 پس (مصعب) به او گفت:
2:07 «غسل کن و جامه‌ات را پاک گردان،
2:10 و شهادت حق را بر زبان آور،
2:13 و دو رکعت نماز بگزار.»
2:15 او چنین کرد.
2:17 سپس نزد بنی عبدالأشهل بازگشت،
2:19 و آن دو در جای خود ماندند.
2:23 چون سعد بن معاذ او را دید که می‌آید،
2:26 گفت: «به الله سوگند،
2:29 اسید نزد شما بازگشته،
2:31 با سیمایی غیر از آنچه از نزد شما رفت.»
2:34 ...
2:35 چون (اسید) در برابرش ایستاد،
2:37 سعد به او گفت:
2:39 «چه خبر داری؟»
2:41 (اسید) گفت:
2:42 «با آن دو مرد سخن گفتم،
2:44 و آنان با سخنی نرم با من گفتگو کردند،
2:47 و گمان دارم که آن دو از آن (کار) دست برمی‌دارند.
2:51 و به من خبر رسیده که بنی حارثه
2:54 برای (کشتن) اسعد اجتماع کرده‌اند،
2:56 و جمع شده‌اند تا او را بکشند.
2:59 و جز این نیست که می‌خواهند تو را خوار کنند،
3:02 و او پسر خاله توست.
3:04 اگر به او نیازی داری، پس دریاب.»
3:08 سعد برخاست و نیزه را از دست اسید گرفت
3:12 و گفت:
3:13 «گمان نمی‌کنم چیزی را (به درستی) فراگرفته باشی.»
3:16 سپس بیرون رفت تا نزد آن دو آمد،
3:19 و با حالتی توهین‌آمیز در برابرشان ایستاد.
3:22 اسعد به مصعب گفته بود، چون سعد را دید:
3:26 «به خدا این است سرور کسی که پشت سر اوست،
3:29 اگر تو را پیروی کند،
3:31 از قوم او دو نفر با او مخالفت نخواهند کرد.
3:34 پس الله در حق او آزمون نیکو را به انجام برساند.»
3:38 چون سعد ایستاد،
3:40 به اسعد بن زراره گفت:
3:42 «آیا این مرد را نزد ما آورده‌ای
3:44 تا جوانان و ناتوانان ما را سبک‌خرد کند؟
3:48 به الله سوگند،
3:49 اگر نه خویشاوندی‌ای بود که میان من و توست،
3:52 تو و این (کار) را رها نمی‌کردم.»
3:55 چون سعد از سخنش فارغ شد،
3:58 مصعب به او گفت:
4:00 «آیا می‌نشینی و گوش می‌دهی؟
4:02 اگر سخنی نیکو شنیدی، بپذیر،
4:05 و اگر چیزی با تو مخالف بود، تو را از آن معاف می‌داریم.»
4:08 (سعد) گفت: «انصاف دادی.»
4:11 پس نیزه‌اش را نصب کرد و نشست.
4:14 مصعب با او از اسلام سخن گفت
4:16 و قرآن را بر او تلاوت کرد.
4:18 سعد گفت:
4:20 «چه نیکوست این (سخن)!
4:22 آن را از تو می‌پذیریم و در آن یاری‌ات می‌دهیم.
4:25 چگونه عمل می‌کنید هنگامی که وارد این امر شوید؟»
4:29 (مصعب) گفت:
4:31 «غسل کن و جامه‌ات را پاک گردان،
4:33 و شهادت حق را بر زبان آور.»
4:35 و دو رکعت نماز می‌گزارد.
4:37 او نیز چنین کرد.
4:39 سپس سعد بیرون رفت
4:41 تا به بنی عبدالاشهل رسید.
4:44 چون او را دیدند، گفتند:
4:46 «به الله سوگند، سعد با چهره‌ای دیگر به سوی شما بازگشته است،
4:49 نه با همان حالی که رفته بود.»
4:52 «از نزد شما (آمده است).»
4:55 چون در کنار ایشان ایستاد،
4:57 گفتند: «چه آوردی؟»
4:59 گفت:
5:01 «ای بنی عبدالاشهل،
5:03 چگونه نظر مرا درباره‌ی خودتان می‌دانید
5:05 و فرمان من بر شما چگونه است؟»
5:07 گفتند:
5:09 «تو از نظر رأی، بهترین ما هستی.»
5:11 گفت:
5:13 «پس سخن مردان و زنان شما
5:15 بر من حرام است
5:17 تا آنکه به الله
5:19 یگانه ایمان آورید،
5:21 و گواهی دهید که محمد
5:23 فرستاده‌ی الله است،
5:25 و در دین او داخل شوید.»
5:27 پس از آن روز، هیچ مرد و زنی
5:29 در خانه‌ی بنی عبدالاشهل
5:31 (باقی) نماند
5:33 مگر آنکه اسلام آورد.