از مجموعهٔ نماها و تپشها (مجموعه کامل شد)
· درس 6 از 34
شات و نبض | صحنه هایی از شرح حال ع. علی بن محمد القرنی | H (5) | مردان بزرگ
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
به نام الله رحمان و رحیم
0:04
در کتاب «الثقات» اثر ابن حبان آمده است:
0:10
مصعب بن عمیر در خانه اسعد بن زراره فرود آمد.
0:14
او به خانههای انصار رفتوآمد میکرد
0:17
و آنان را به سوی الله فرامیخواند
0:19
و قرآن را بر ایشان میخواند
0:22
و به آنان که از میان ایشان اسلام آورده بودند، فقه میآموخت.
0:26
اسلام آوردن سعد بن معاذ و اسید بن حضیر
0:31
به دست مصعب بود.
0:33
ماجرا این بود که او همراه اسعد بن زراره
0:37
به باغی از باغهای بنی نجار بیرون رفت،
0:41
و مردانی از مسلمانان با آن دو بودند.
0:44
خبر این موضوع به سعد بن معاذ رسید
0:47
و او به اسید بن حضیر گفت:
0:50
«نزد این مرد برو.
0:52
اگر نبود که او با اسعد بن زراره است،
0:55
و او پسر خاله من است، چنانکه خود میدانی،
0:58
من خودم کار او را یکسره میکردم.»
1:01
پس اسید بن حضیر نیزهاش را برگرفت
1:05
و بیرون رفت تا نزد مصعب آمد،
1:08
و با حالتی توهینآمیز در برابرش ایستاد.
1:11
اسعد به مصعب گفته بود،
1:14
هنگامی که به اسید نگاه کرد:
1:16
«این اسید است،
1:18
از بزرگان قومی که منزلت و شرافت دارد.»
1:22
چون اسید به آن دو رسید،
1:24
سخنی تند بر زبان آورد.
1:28
مصعب بن عمیر به او گفت:
1:31
«آیا مینشینی و گوش میدهی؟
1:33
اگر سخنی نیکو شنیدی، بپذیر،
1:36
و اگر چیزی را ناپسند داشتی یا با تو مخالف بود،
1:39
ما تو را از آن معاف میداریم.»
1:41
اسید گفت:
1:43
«با این سخن مشکلی ندارم.»
1:45
سپس نیزهاش را بر زمین نصب کرد و نشست.
1:48
مصعب با او از اسلام سخن گفت
1:51
و قرآن را بر او تلاوت کرد.
1:54
اسید گفت:
1:56
«چه نیکوست این سخن!»
1:59
سپس او را فرمود تا شهادت حق را بر زبان آورد.
2:02
و (اسید) به آن دو گفت:
2:04
«چه باید بکنم؟»
2:06
پس (مصعب) به او گفت:
2:07
«غسل کن و جامهات را پاک گردان،
2:10
و شهادت حق را بر زبان آور،
2:13
و دو رکعت نماز بگزار.»
2:15
او چنین کرد.
2:17
سپس نزد بنی عبدالأشهل بازگشت،
2:19
و آن دو در جای خود ماندند.
2:23
چون سعد بن معاذ او را دید که میآید،
2:26
گفت: «به الله سوگند،
2:29
اسید نزد شما بازگشته،
2:31
با سیمایی غیر از آنچه از نزد شما رفت.»
2:34
...
2:35
چون (اسید) در برابرش ایستاد،
2:37
سعد به او گفت:
2:39
«چه خبر داری؟»
2:41
(اسید) گفت:
2:42
«با آن دو مرد سخن گفتم،
2:44
و آنان با سخنی نرم با من گفتگو کردند،
2:47
و گمان دارم که آن دو از آن (کار) دست برمیدارند.
2:51
و به من خبر رسیده که بنی حارثه
2:54
برای (کشتن) اسعد اجتماع کردهاند،
2:56
و جمع شدهاند تا او را بکشند.
2:59
و جز این نیست که میخواهند تو را خوار کنند،
3:02
و او پسر خاله توست.
3:04
اگر به او نیازی داری، پس دریاب.»
3:08
سعد برخاست و نیزه را از دست اسید گرفت
3:12
و گفت:
3:13
«گمان نمیکنم چیزی را (به درستی) فراگرفته باشی.»
3:16
سپس بیرون رفت تا نزد آن دو آمد،
3:19
و با حالتی توهینآمیز در برابرشان ایستاد.
3:22
اسعد به مصعب گفته بود، چون سعد را دید:
3:26
«به خدا این است سرور کسی که پشت سر اوست،
3:29
اگر تو را پیروی کند،
3:31
از قوم او دو نفر با او مخالفت نخواهند کرد.
3:34
پس الله در حق او آزمون نیکو را به انجام برساند.»
3:38
چون سعد ایستاد،
3:40
به اسعد بن زراره گفت:
3:42
«آیا این مرد را نزد ما آوردهای
3:44
تا جوانان و ناتوانان ما را سبکخرد کند؟
3:48
به الله سوگند،
3:49
اگر نه خویشاوندیای بود که میان من و توست،
3:52
تو و این (کار) را رها نمیکردم.»
3:55
چون سعد از سخنش فارغ شد،
3:58
مصعب به او گفت:
4:00
«آیا مینشینی و گوش میدهی؟
4:02
اگر سخنی نیکو شنیدی، بپذیر،
4:05
و اگر چیزی با تو مخالف بود، تو را از آن معاف میداریم.»
4:08
(سعد) گفت: «انصاف دادی.»
4:11
پس نیزهاش را نصب کرد و نشست.
4:14
مصعب با او از اسلام سخن گفت
4:16
و قرآن را بر او تلاوت کرد.
4:18
سعد گفت:
4:20
«چه نیکوست این (سخن)!
4:22
آن را از تو میپذیریم و در آن یاریات میدهیم.
4:25
چگونه عمل میکنید هنگامی که وارد این امر شوید؟»
4:29
(مصعب) گفت:
4:31
«غسل کن و جامهات را پاک گردان،
4:33
و شهادت حق را بر زبان آور.»
4:35
و دو رکعت نماز میگزارد.
4:37
او نیز چنین کرد.
4:39
سپس سعد بیرون رفت
4:41
تا به بنی عبدالاشهل رسید.
4:44
چون او را دیدند، گفتند:
4:46
«به الله سوگند، سعد با چهرهای دیگر به سوی شما بازگشته است،
4:49
نه با همان حالی که رفته بود.»
4:52
«از نزد شما (آمده است).»
4:55
چون در کنار ایشان ایستاد،
4:57
گفتند: «چه آوردی؟»
4:59
گفت:
5:01
«ای بنی عبدالاشهل،
5:03
چگونه نظر مرا دربارهی خودتان میدانید
5:05
و فرمان من بر شما چگونه است؟»
5:07
گفتند:
5:09
«تو از نظر رأی، بهترین ما هستی.»
5:11
گفت:
5:13
«پس سخن مردان و زنان شما
5:15
بر من حرام است
5:17
تا آنکه به الله
5:19
یگانه ایمان آورید،
5:21
و گواهی دهید که محمد
5:23
فرستادهی الله است،
5:25
و در دین او داخل شوید.»
5:27
پس از آن روز، هیچ مرد و زنی
5:29
در خانهی بنی عبدالاشهل
5:31
(باقی) نماند
5:33
مگر آنکه اسلام آورد.