زندگی نامه چهار امام | قسمت (4) | امام احمد بن حنبل رحمه الله

0:00 بسم الله الرحمن الرحیم

0:03 فقط بندگان عالم او از خدا می ترسند

0:08 زندگانی چهار امام

0:18 چهار پیاده روی پر از زیبایی و شکوه

0:24 با دقت خلاصه شد

0:26 از کتاب بزرگ

0:29 زندگی نامه شخصیت های بزرگوار

0:32 سوگند امام ذهبی رحمه الله

0:37 تهیه شده توسط شیخ محمد المحنه

0:41 خدا حفظش کنه

0:43 امام احمد بن حنبل

0:48 خدا رحمتش کند

0:51 او واقعاً امام است

0:53 و شیخ اسلام صادق است

0:55 اباعبدالله

0:57 احمد بن محمد بن حنبل

0:59 المروازی و سپس البغدادی

1:02 یکی از امامان برجسته

1:04 محمد پدر اباعبدالله بود

1:08 از سربازان مرو

1:10 جوان مرد

1:12 او حدود سی سال سن دارد

1:14 و پروردگار احمد یتیم است

1:16 و گفته شد

1:18 مادرش از مرو گروید

1:20 او از او حامله است

1:22 صالح بن احمد گفت

1:24 پدرم به من گفت

1:26 من در ربیع الاول به دنیا آمدم

1:28 صد و شصت و چهار سال

1:31 صالح گفت

1:33 پدر من بره ای از مرو است

1:36 پدرش جوان از دنیا رفت

1:38 مادرش وصیتش کرد

1:42 بزرگان

1:44 او در پانزده سالگی به دنبال دانش بود

1:46 سالی که فوت کرد

1:48 مالک و حماد بن زید

1:50 پس از او شنید

1:52 شم بن بشیر

1:54 و بیشتر وجود دارد

1:56 و از سفیان بن عیینه هلالی

1:58 قاضی ابی یوسف

2:00 جریر بن عبدالحمید

2:02 و ابوبکر بن عیاش

2:04 و ابو معاویه نابینا

2:06 غندار و بن علیا

2:08 یزید بن هارون

2:10 از وکی شنید

2:12 و بیشتر

2:14 و یحیی القطان غلو کرد

2:16 و عبدالرحمن بن مهدی

2:18 و محمد بن ادریس شافعی

2:20 تا زمانی که پایین بیاید

2:22 در روایت قتیبه

2:24 بن سعید

2:26 و علی بن مدینی

2:28 و ابوبکر بن ابی شیبه

2:30 و گروهی از همسالانش

2:32 و تعداد شیوخ او که

2:34 از ایشان در المسند روایت شده است

2:36 دویست و هشتاد و یک نفر

2:38 و در مورد آن صحبت کرد

2:40 البخاری اخیراً

2:42 عن الاحمد بن الحسن عن

2:44 حدیث دیگری در المغازی

2:46 مسلم از او روایت کرده است

2:48 و ابوداود به تعداد زیاد

2:50 و در مورد آن صحبت کرد

2:52 همچنین یک پسر

2:54 صالح و عبدالله

2:56 و عمویش حنبل بن اسحاق

2:58 و شیوخ او عبدالرزاق

3:00 و شافعی

3:02 اما شافعی نامی از او نبرد

3:04 بلکه گفت

3:06 در مورد اعتماد به نفس با من صحبت کن

3:08 على بن المدينى از او روايت كرده است

3:10 یحیی بن معین

3:12 ابوزرعه و ابوحاتم

3:14 و ملل دیگر

3:17 توصیف او

3:20 محمد بن عباس النحوی گفت

3:22 احمد بن حنبل را دیدم

3:24 چهره خوب

3:26 رابعه رنگ شده با حنا

3:28 سبز خوب نیست

3:30 در ریشش موهای سیاه دیده می شود

3:32 و لباسش را دیدم

3:34 جوجه های سفید

3:36 و دیدم تاریکه

3:38 و ایزار بر روی دارد

3:40 مروضی گفت

3:42 اباعبدالله را دیدم

3:44 اگر در خانه باشد

3:46 او عموماً پاهای ضربدری و متواضع می نشیند

3:48 اگر بیرون باشد

3:50 از او معلوم نبود

3:52 شدت حرمت

3:54 با قسمتی که در دستش بود وارد می شدم

3:56 او می خواند

3:58 نمیدونم کسی رو دیدم یا نه

4:00 بدنمان را پاک کنیم

4:02 و من عهد نبستم

4:04 به خودش در سبیلش

4:06 موهای سر و موهای بدنش

4:08 ناب ترین لباس نیست

4:10 خیلی سفید

4:12 از احمد بن حنبل رضی الله عنه

4:14 عبدالله بن احمد گفت

4:16 پدرم به من گفت

4:18 هر کتابی را بردارید

4:20 اگه خواستی هر کی نوشته و همه رو از روی کار نوشته

4:22 اگه خواستی از من بپرس

4:24 تا من بهت نگم حرف نزن

4:26 انتساب را به شما بگویم

4:28 حتی اگر بخواهید با انتساب

4:30 با کلمات به شما می گویم

4:32 عبدالله بن احمد گفت

4:34 ابوزراء به من گفت

4:36 پدرت محافظت میکنه

4:38 هزار حدیث

4:40 به او گفته شد: چه می دانی؟

4:42 خاطره اش را گفت

4:44 پس درها او را گرفتند

4:46 این یک داستان است

4:48 صادق به وسعت دانش

4:50 ابی عبدالله

4:52 و آنها در حال تهیه این در تصفیه شده بودند

4:54 و اثر

4:56 فتوای طبیعی و تفسیر آن

4:58 و غیره

5:00 وگرنه متون اسمی قوی

5:02 به ده دهم نمی رسد

5:04 که

5:06 ابراهیم الحربی گفت

5:08 اباعبدالله را دیدم

5:10 گویی خدا برای او علم جمع کرده است

5:12 دوتای اول و آخری

5:14 ابن راهوی گفت

5:16 من با احمد نشسته بودم

5:18 و یه پسر معین

5:20 و مطالعه می کنیم

5:22 تعبیر آن چیست؟

5:24 جز احمد ساکت می مانند

5:26 ابوبکر گفت

5:28 خلال

5:30 احمد کتابهای نظری نوشته بود

5:32 آن را حفظ کرد و بعد برنگردید

5:34 به او

5:36 ابراهیم بن شمس گفت

5:38 شنیدم که کسی صحبت می کند

5:40 و حفص بن غیاث گوید

5:42 مصداق کوفه چیست؟

5:44 این فتتا است

5:46 منظورشان احمد بن حنبل است

5:48 یحیی القطان گفت

5:50 ما اینجوری چیکار کردیم

5:52 احمد و یحیی بن معین

5:54 و آنچه علی از بغداد آمد

5:56 او برای من از احمد محبوبتر است

5:58 ابن حنبل

6:00 محنه بن یحیی گفت

6:02 ابن عیینه را دیدم

6:04 وکیا و عبدالرزاقی

6:06 و افرادی که من ندیدم

6:08 مردی بهتر از احمد

6:10 در علم و زهد و تقوای او

6:12 مطالبی را ذکر کرد

6:14 عبدالله بن احمد گفت

6:16 شنیدم پدرم گفت

6:18 صنعا ارائه شد

6:20 من و یحیی بن معین

6:22 پس نزد عبدالرزاقی رفتم

6:24 در روستایش عقب افتاد

6:26 زنده باد فیلم

6:28 رفتم در زدم

6:30 یک بقالی به من گفت

6:32 خانه اش در نمی زند

6:34 از شیخ می ترسند

6:36 پس تا آن موقع نشستم

6:38 قبل از غروب بود

6:40 پس محکم مقابلش ایستاد

6:42 و احادیثی دارم که تقوا در دست دارم

6:44 پس سلام کردم و گفتم

6:46 این را به من بگو، خدا رحمتت کند

6:48 چون من مرد غریبی هستم

6:50 گفت تو کی هستی؟

6:52 گفتم: من احمد بن حنبل هستم

6:54 او گفت

6:56 پس مرا در آغوش گرفت و گفت

6:58 به خدا که هستی

7:00 اباعبدالله

7:02 سپس احادیث را گرفت

7:04 به خواندن آن ادامه داد تا اینکه شب تاریک شد

7:06 گری گفت

7:08 عبدالرزاقی را شنیدم

7:10 احمد بن حنبل ذکر کرد

7:12 چشمانش پر از اشک شد

7:14 او گفت

7:16 به من خبر دادند که مخارجش تمام شده است

7:18 پس دستش را گرفتم و بالا گرفتم

7:20 پشت در

7:22 و هیچ کس با ما نیست

7:24 پس ده دینار به او دادم

7:26 به من گفت ابوبکر

7:28 اگر از کسی قبول کنی

7:30 من یه چیزی ازت قبول کردم

7:32 عبدالله گفت

7:34 به پدرم گفتم

7:36 به من خبر دادند که عبدالرزاقی پیشنهاد داد

7:38 دینار دارید

7:40 گفت بله

7:42 پانصد درهم به ما گفتی

7:44 فکر کنم قبول نکردم

7:46 گفت آجیل اومد سمتم

7:48 احمد بن حنبل بود

7:50 با عبدالرزاقی نماز می خواند

7:52 آسان است

7:54 عبدالرزاقی از او پرسید

7:56 به او گفتند که نخورده است

7:58 یه چیزی سه روز پیش

8:00 احمد بن سنان گفت

8:02 برای گربه

8:04 من ندیدم کسی افزایش یابد

8:06 با شکوه تر از او

8:08 از احمد بن حنبل

8:10 و شخصی مانند او را محکوم کرد

8:12 کنارش نشسته بود

8:14 به او احترام می گذارد و با او شوخی نمی کند

8:16 عبدالرزاقی گفت:

8:18 من کسی را ندیدم

8:20 داناترین و پرهیزگارترین آنها

8:22 احمد بن حنبل

8:24 گفتم این را گفت

8:26 او مثل یک انقلابی می دید

8:28 و مالک و بن جریج

8:30 از اسماعیل بن علیه

8:32 نماز خوانده شد

8:34 و او گفت

8:36 اینجا احمد بن حنبل است

8:38 به او بگو بیاید و دعا کند

8:40 با ما

8:42 الحيث گفت زيبا است

8:44 الحافظ اگر احمد زنده است

8:46 این یک استدلال خواهد بود

8:48 مردم زمان او

8:50 قتیبه گفت

8:52 بهترین مردم گذشته، سعادتمندان هستند

8:54 بعد این مرد جوان

8:56 به معنای احمد بن حنبل

8:58 و اگر مردی را دیدی

9:00 او احمد را دوست دارد و به او یاد داده است

9:02 او یک ساله است

9:04 حتی اگر دوران انقلاب را متوجه شده باشد

9:06 وزعی و اللیث

9:08 او کسی بود که آنها را ارائه می کرد

9:10 به قتیبه گفته شد

9:12 احمد در زمره پیروان قرار دارد

9:14 و او گفت

9:16 به دنبال کنندگان ارشد

9:18 گفتم

9:21 احمد آن را در مسند خود آورده است

9:23 بسیار در مورد قتیبه

9:25 الموزنی گفت

9:27 شافعی به من گفت

9:29 جوانی را در بغداد دیدم

9:31 اگر گفت به ما بگو

9:33 مردم گفتند همه چیز درست است

9:35 گفتم او کیست؟

9:37 احمد بن حنبل گفت

9:39 او را منع کرد

9:41 از شافعی شنیدم که می گفت:

9:43 من بغداد را ترک کردم

9:45 چه چیزی پشت سر گذاشت؟

9:47 مرد بهتری که نمی شناسم

9:49 من عقل و تقوا ندارم

9:51 از احمد بن حنبل

9:53 از علی بن مدینی

9:55 عزیزترین خدا گفت

9:57 دین روزی مدیون دوست است

9:59 ارتداد و احمد

10:01 روز مصیبت

10:03 ابوعبید گفت

10:05 من به یاد احمد اعتقادی ندارم

10:07 من مردی داناتر از این ندیدم

10:09 در سنت او

10:11 ابن معین گفت

10:13 او می خواست من شبیه احمد باشم

10:15 قسم می خورم که نباشم

10:17 هرگز دوستش نداشته باش

10:19 ابن ابی حاتم گفت

10:21 از پدرم درباره علی بن پرسیدم

10:23 مدینی و احمد بن حنبل

10:25 کدام را ذخیره کنم؟

10:27 و او گفت

10:29 در حفظ نزدیک بودند

10:31 احمد داناترین فقه بود

10:33 اگر کسی را دیدی که دوستش داری

10:35 احمد این را می دانست

10:37 صاحب یک سال

10:39 ابوزرعه گفت

10:41 احمد بن حنبل اکبر

10:43 از اسحاق و درک او

10:45 من کسی را کامل ندیدم

10:47 از احمد گفت

10:49 جمع زنانه

10:51 دانش احمد بن حنبل

10:53 با حدیث و فقه

10:55 تقوا و زهد و صبر

10:57 ابو داود گفت

10:59 مجالس احمد بودند

11:01 شوراهای زندگی پس از مرگ

11:03 چیزی در مورد آن ذکر نشده است

11:05 از امر دنیا

11:07 من هرگز ندیدم که او به دنیا اشاره کند

11:10 ابن سلام گفت

11:12 محمد بن نصر را شنیدم

11:14 المروزی می گوید

11:16 به خانه احمد بن حنبل رفتم

11:18 بارها از او پرسیدم

11:20 در مورد مسائل

11:22 به او گفته شد: این بود.

11:24 جدیدتر ام اسحاق

11:26 گفت: بلكه احمد

11:28 مدرن تر و متدین تر

11:30 احمد از مردم زمان خود پیشی گرفت

11:32 گفتم

11:34 احمد عالی بود

11:36 سر در گفتگو

11:38 در فقه و خداشناسی

11:40 بسیاری از مخالفان او را تحسین کردند

11:42 نظر شما در مورد برادرانش چیست؟

11:44 و همسالانش

11:46 او در ذات خدا با عظمت بود

11:48 تا اینکه ابوعبید گفت

11:50 من کسی را نترسانم

11:52 در مسئله ما حبت احمد

11:54 ابن حنبل

11:58 در فضل و خدایی او

12:00 و اجزاء آن

12:02 صالح بن احمد گفت

12:04 یک روز پیش پدرم آمدم

12:06 روزهای تصویب

12:08 به هر حال خدا می داند

12:10 ما بیرون هستیم

12:12 برای نماز عصر و شد

12:14 او یک یال برای نشستن دارد

12:16 سالها گذشته است

12:18 خیلی ها حتی بله

12:20 و یک کتاب زیر آن بود

12:22 كاغد يعنى قرطاس

12:24 در آن

12:26 اباعبدالله به من خبر بده

12:28 تو چه پریشانی

12:30 و هیچ بدهی ندارید

12:32 من شما را به چهار هدایت کردم

12:34 هزار درهم

12:36 نه صدقه است و نه زکات

12:38 اما یک چیز است

12:40 من آن را از پدرم به ارث برده ام

12:42 بنابراین من کتاب را خواندم و گذاشتم

12:44 وقتی وارد شد

12:46 گفتم بابا این چیه؟

12:48 کتاب قرمز شد

12:50 صورتش را گفت و گفت

12:52 من آن را از تو برداشته ام

12:54 برای مرد نوشت

12:56 کتابت به دستم رسید

12:58 ما در سلامتی خوبی هستیم

13:00 در مورد دین هم همینطور است

13:02 برای مردی که ما را خسته نمی کند

13:04 در مورد فرزندان ما، آنها در رحمت خدا هستند

13:06 وقتی او گذشت

13:08 یک سال یا بیشتر ذکر کردیم

13:10 و او گفت

13:12 اگر قبول کرده بودیم

13:14 او رفته بود

13:16 عبید القاری گفت

13:18 احمد عمویش وارد شد

13:20 گفت: برادرزاده ام.

13:22 این غم چیست؟

13:24 این غم چیست؟

13:26 سرش را بلند کرد و گفت

13:28 عمو

13:30 خوشا به حال کسی که از یاد خدا غافل شود

13:32 صالح گفت

13:35 شاید دیدی

13:37 پدرم استراحت می کند و آن را تکان می دهد

13:39 گرد و غبار آن را پاک کنید

13:41 و آن را به کاسه تبدیل می کند

13:43 روی آن آب می ریزد

13:45 بعد با نمک می خورد

13:47 داشت به سرکه می مالید

13:49 خیلی

13:51 اگر مریض باشم گرفته می شود

13:53 یک فنجان آب

13:55 می خواند و بعد می گوید

13:57 آن را بنوشید و صورت خود را بشویید

13:59 و دستانت

14:01 او ممکن است به فروشگاه مواد غذایی رفته باشد

14:03 هیزم و چیزی می خرد

14:05 در دستش می گیرد

14:07 و من به او گوش می دادم

14:09 خیلی می گوید

14:11 خدایا به ما آرامش بده

14:13 مروضی گفت

14:15 به اباعبدالله گفتم

14:17 چه چیزی بیشتر به شما انگیزه می دهد؟

14:19 و او گفت

14:21 می ترسم این یک فریب باشد

14:23 این هر چه هست

14:25 مروضی گفت

14:27 من یک دکتر مسیحی را دیدم

14:29 از احمد آمد

14:31 و با او یک راهب است

14:33 گفت از من پرسید

14:35 با من بیا تا ببینم

14:37 اباعبدالله

14:39 و مسیحیت را به اباعبدالله معرفی کردم

14:41 و به او گفت

14:43 مشتاق دیدنت هستم

14:45 سالها پیش

14:47 فقر شما فقط برای اسلام خوب است

14:49 اما برای همه خلقت

14:51 نه از اصحاب ما

14:53 یکشنبه

14:55 مگر اینکه از شما راضی باشد

14:57 پس به اباعبدالله گفتم

14:59 امیدوارم بشه

15:01 شما در همه سرزمین ها خوانده اید

15:03 گفت: ای ابوبکر!

15:05 اگر انسان خودش را بشناسد

15:07 چه سودی برای او دارد؟

15:09 مردم صحبت می کنند

15:13 آداب اوست

15:15 عبدالله بن احمد گفت

15:17 پدرم را دیدم که گرفت

15:19 یک تار موی پیامبر

15:21 خداوند او را بیامرزد و درود فرستد

15:23 آن را روی دهانش می گذارد و می بوسد

15:25 و محاسبه کنید

15:27 دیدم پوشیدش

15:29 چشمش را فرو کن

15:31 در آب و آشامیدن آن، بهبود می یابد

15:33 با او و من او را دیدم

15:35 کاسه پیامبر صلی الله علیه و آله را گرفت

15:37 درود بر او، پس آن را شست

15:39 سپس در آن نوشید

15:41 دیدم داره آب میخوره

15:43 زمزم او را شفا می دهد

15:45 دست و صورتش را با آن پاک می کند

15:47 احمد گفت

15:49 بن سعید الدنمی

15:51 به احمد بن حنبل نامه نوشت

15:53 به ابوجعفر

15:55 خداوند او را گرامی داشت

15:57 از احمد بن حنبل

15:59 عبدالرحمن الزهری گفت

16:01 عمویم پیش احمد رفت

16:03 ابن حنبل به او سلام کرد

16:05 وقتی او را دید

16:07 از جا پرید و او را گرامی داشت

16:09 مرود گفت

16:11 احمد به من گفت

16:13 چیزی که اخیرا نوشتم

16:15 مگر اینکه روی آن کار کرده باشم

16:17 تا اینکه پیامبر از کنارم گذشت

16:19 خداوند او را بیامرزد و درود فرستد

16:21 پدر خوبی داد

16:23 د نارا

16:25 پس جام آتش به من داده شد

16:27 وقتی حجامت کردم

16:29 حنبل گفت: دیدم

16:31 اباعبدالله اگر بخواهد

16:33 قیامت به نشستن خود گفت

16:35 اگر دوست دارید

16:37 عبدالله بن احمد گفت

16:39 شنیدم پدرم گفت

16:41 شافعی به من گفت

16:43 ای اباعبدالله

16:45 اگر حق داری حرف بزنی

16:47 پس بگو تا برگردیم

16:49 به او بهتر می دانی

16:51 با خبر درست از ما

16:53 پس اگر باشد

16:55 خبر واقعی، به من اطلاع دهید

16:57 پس من به سمت او می روم

16:59 یحیی بن معین گفت

17:01 من هرگز چیزی شبیه احمد ندیده بودم

17:03 پنجاه سال همراهش بودیم

17:05 به ما افتخار کن

17:07 با چیزی که در آن بود

17:09 عبدالله بن احمد گفت

17:11 پدرم داشت می خواند

17:13 هر روز هفت

17:15 و او خواب بود

17:17 نور بعد از شام

17:19 سپس تا صبح برمی خیزد

17:21 نماز می خواند و دعا می کند

17:23 احمد الدرقی گفت

17:25 وقتی احمد بن حنبل آمد

17:27 از یمن از عبدل

17:29 ارائه دهنده ای که در او دیدم

17:31 رنگ پریده در مکه

17:33 کلاهبرداری کشف شد

17:35 و خستگی، پس با او صحبت کردم

17:37 و این را گفت

17:39 بهره مندی از آن برای ما آسان است

17:41 از عبدالرزاق

17:43 مروضی گفت

17:45 اباعبدالله بود که از او یاد شد

17:47 مرگ با درس خفه شد

17:49 و او می گفت

17:51 اگر به مرگ اشاره کنید

17:53 برای همه راحت باشید

17:55 امر دنیا چیزی جز این نیست

17:57 غذای بدون غذا است

17:59 و لباس بدون لباس

18:01 و روزهاست

18:03 تعداد کمی منصف هستند

18:05 فقر چیزی نیست

18:07 اگر فقط می توانستم راه را پیدا کنم

18:09 من می رفتم بیرون که اینطور نباشد

18:11 من یک مرد دارم

18:13 گفت می خواهم باشم

18:15 حتی در مردم مکه

18:17 من نمی دانم

18:19 معروف شدی

18:23 و از زندگینامه او

18:25 الخلال گفت

18:27 به زهیر بن صالح گفتم

18:29 نوه امام احمد

18:31 پدربزرگت را دیده ای؟

18:33 گفت بله فوت کرد

18:35 ده سال

18:37 هر روز داخل می شدیم

18:39 جمعه، من و خواهرانم

18:41 بین ما و او بود

18:43 در و آن بود

18:45 او برای هر یک از ما می نویسد

18:47 دو مهره نقره

18:49 در یک پچ به نام من

18:51 او را درمان می کند

18:54 شاید از کنارش گذشتی

18:56 نشستن زیر آفتاب با پشت بالا

18:58 اثری روی آن وجود دارد

19:00 ضرب بین

19:02 من یک برادر کوچکتر داشتم

19:04 او به من پاسخ داد

19:06 پس پدرم خواست او را ختنه کند

19:08 پس برای او غذای زیادی گرفت

19:10 مردم را صدا زد

19:12 پدربزرگم او را به او راهنمایی کرد

19:14 من از کاری که کردی مطلع شدم

19:16 برای همین هستی

19:18 زیاده روی کردم و شروع کردم

19:20 فقیر و ضعیف

19:22 پس وقتی از فردا بود

19:24 سس را آماده کنید

19:26 مردم ما حضور داشتند

19:28 پدربزرگم آمد و نشست

19:30 پسر را بیرون آوردند

19:32 بنابراین او را هل داد به سمت جام

19:34 و او برخاست

19:36 حجام به جیرجیر نگاه کرد

19:38 پس یک درهم

19:40 و ما بلند شدیم

19:42 تعداد زیادی برس

19:44 پسر روی یک نیمکت بود

19:46 لباس های پر رنگ

19:48 او آن را انکار نکرد

19:50 به ما ارائه شد

19:52 از خراسان پسر عموی پدربزرگم

19:54 پس نزد پدرم آمد

19:56 پس با او نزد پدربزرگم رفتم

19:58 بنابراین او آمد

20:00 همسایه ای با بشقاب روی آن

20:02 نان، لوبیا و نمک

20:04 و با نفرت در آن

20:06 گوشت و رب

20:08 این مقدار زیادی کباب کردن است

20:10 پس با ما غذا خورد

20:12 و از پسر عمویش در مورد کسانی که مانده اند بپرس

20:14 از خانواده اش در خراسان در طول

20:16 خوردن شاید

20:18 در مورد آن هیجان زده شوید

20:20 پدربزرگم با او به فارسی صحبت می کند

20:22 گوشت را در دستانش می گذارد

20:24 و در دستان من

20:26 بعد بشقاب را کنارش برد

20:28 پس خرما و گردو در آن گذاشت

20:30 و او را وادار به خوردن کرد

20:32 دست مرد

20:34 المیمونی گفت

20:36 من اغلب می پرسیدم

20:38 اباعبدالله در مورد آن چیز

20:40 می‌گوید: اینجا هستی

20:42 از مروضی می فرماید:

20:44 من بیچاره را ندیدم

20:46 در مجلسی عزیزتر از او

20:48 در شورای احمد

20:50 به سمت آنها خم شده بود

20:52 غفلت از مردم جهان

20:54 و رویایی در آن بود

20:56 با گوساله ها نبود

20:58 او بسیار متواضع بود

21:00 درود و کرامت بر او باد

21:02 و اگر بنشیند

21:04 در اجتماع خود بعد از ظهر فتوا دهد

21:06 او صحبت نمی کند

21:08 پس می پرسد

21:10 اگر به مسجدش بیرون رفت، امامت نمی کند

21:12 و این بود

21:14 اباعبدالله خیلی زنده است

21:16 اخلاق سخاوتمندانه

21:18 سخاوت را دوست دارد

21:20 هارون المستملی گفت

21:22 با احمد بن حنبل آشنا شدم

21:24 پس گفتم

21:26 ما هیچی نداریم

21:28 پس پنج درهم به من داد

21:30 گفت نداریم

21:32 دیگران

21:34 حمدان بن علی گفت

21:36 لباس احمد اینطوری نبود

21:38 با این حال، پنبه تمیز است

21:40 و او گفت

21:43 الفضل بن زیاد

21:45 اباعبدالله را دیدم

21:47 در زمستان، دو پیراهن

21:49 یک غذای رنگارنگ در این بین

21:51 و شاید یک پیراهن

21:53 به شدت صرفه جویی کنید

21:55 دیدم عمامه بر سر دارد

21:57 بالای کاپوت

21:59 و لباس سنگین

22:01 پس شنیدم ابوعمران الورکانی

22:03 یه روز بهش بگو

22:05 ای اباعبدالله

22:07 کل این لباس

22:09 خندید و بعد گفت

22:11 من در سرما حساس هستم

22:13 اشاره کرد

22:15 محمد بن الحسین

22:17 آن ابوبکر مروضی

22:19 از آداب اباعبدالله بگو

22:21 او گفت

22:23 اباعبدالله جاهل نبود

22:25 و اگر از خواب غافل بود

22:27 و تحمل کرد

22:29 می گوید خدا بس است

22:31 او کینه توز نبود

22:33 نه گوساله ها

22:35 بسیار متواضع و خوش اخلاق

22:37 مردم همیشه در سمت نرم هستند

22:39 جدایی نیست

22:41 او خدا را دوست داشت

22:43 و از خدا متنفر است

22:45 اگر مسئله دینی است

22:47 عصبانیتش شدت گرفت

22:49 او آسیب همسایگانش را تحمل می کرد

22:53 ابراهیم بن شمس گفت

22:55 احمد بن حنبل را می شناختم

22:57 او یک پسر است

22:59 او شب را زنده می کند

23:01 مروضی گفت

23:03 دیدم اباعبدالله بلند شد

23:05 پروردگارا، نزدیک نیمه شب است

23:07 خیلی نزدیک به جادو

23:09 عبدالله گفت

23:11 شاید شنیدی پدرم

23:13 در جادو، مردم را فرا می خواند

23:15 با نام آنها

23:17 او اغلب نماز می خواند و آن را پنهان می کرد

23:19 و بین نماز می خواند

23:21 دو تا شام

23:23 اگر نماز آخرت را بخواند

23:25 رکعت های صحیح می خواند

23:27 سپس متشنج می شود

23:29 او سبک می خوابد

23:31 سپس برمی‌خیزد و نماز می‌خواند

23:33 المیمونی گفت

23:35 قاضی محمد به من گفت

23:37 بن محمد بن ادریس شافعی

23:39 احمد به من گفت

23:41 پدرت

23:43 یعنی امام شافعی

23:45 شش نفر که من آنها را جادو می نامم

23:47 و این بود

23:49 خواندن آن نرم است

23:51 شاید برخی از آنها را نفهمیدم

23:53 و روزه می گرفت

23:55 او معتاد می شود و سپس افطار می کند

23:57 انشاالله

23:59 روزه روزهای دوشنبه و پنج شنبه را ترک نمی کند

24:01 و روزهای سفید

24:03 وقتی از سربازی برگشت

24:05 او تا زمان مرگ معتاد به روزه داری شد

24:07 الاثرم گفت

24:09 به من گفتند که الشافعی

24:11 به اباعبدالله گفت

24:13 به معنای احمد بن حنبل

24:15 او امیرالمؤمنین است

24:17 او از من خواست که از او عریضه کنم

24:19 قاضی برای یمن

24:21 و دوست داری برای برده بیرون بروی

24:23 به روزی رسیدی

24:25 نیاز و برآورده شدن شما با حقیقت

24:27 احمد به شافعی گفت

24:29 ای اباعبدالله

24:31 اگر این را می شنوید

24:33 از شما دوباره انجام داد

24:35 منو اونجا ببین

24:37 محمد بن موسی گفت

24:39 اباعبدالله را دیدم

24:41 خراسانی به او گفت

24:43 خدا رو شکر که دیدمت

24:45 او گفت

24:47 برای هر کاری بشین

24:49 من همین هستم

24:51 و در مورد مردی که گفت:

24:53 ردی از غم دیدم

24:55 در چهره اباعبدالله

24:57 یک نفر او را تحسین کرد

24:59 به او گفته شد: خداوند به تو اجر دهد

25:01 در مورد اسلام خوب است

25:03 فرمود: بلكه ثواب دارد

25:05 خداوند اسلام را بر من برکت دهد

25:07 من کی هستم و چیستم

25:09 مروضی گفت

25:11 احمد بن حنبل را شنیدم

25:13 اخلاق متقین را ذکر کنید

25:15 و او گفت

25:17 از خدا می خواهم ما را محروم نکند

25:19 ما کجای این افراد هستیم؟

25:21 و او دوست داشت

25:23 بیکاری و دوری از مردم

25:25 بیمار برمی گردد

25:27 از راه رفتن متنفر بود

25:29 در بازارها و تاثیر می گذارد

25:31 وحدت

25:33 المیمونی گفت

25:35 احمد گفت: حریم را دیدم

25:37 و او گفت

25:39 محمد بن الحسن بن هارون

25:41 اباعبدالله را دیدم

25:43 اگر در جاده راه برود

25:45 او از اینکه کسی او را دنبال کند متنفر است

25:47 گفتم

25:49 بی تحرکی و فروتنی را ترجیح دهید

25:51 و شرمندگی زیاد

25:53 نشانه تقوا و سعادت است

25:55 صالح بن احمد گفت

25:57 پدرم بود

25:59 اگر مردی او را صدا کند

26:01 او می گوید

26:03 تجارت با پایان های آن

26:07 مصیبت

26:10 شکاف با حقیقت بزرگ است

26:12 این نیاز به قدرت و صداقت دارد

26:14 نجات دهنده

26:16 بدون قدرت، او قادر به انجام این کار نیست

26:18 انجام شده و قوی

26:20 بدون اخلاص او ناامید می شود

26:22 هر که آنها را به طور کامل انجام داد

26:24 او یک دوست است

26:26 و هر که ضعیف است، کمتر نیست

26:28 از درد و انکار در دل

26:30 نه پشتش

26:32 ایمان و قدرت

26:34 جز در خدا

26:36 جایی که یک مادر بودند

26:38 دین آنها در یک خلافت وجود دارد

26:40 ابوبکر و عمر

26:42 زمانی که عمر رضی الله عنه به شهادت رسید

26:44 سرها از او بلند شد

26:46 بلای سر شهید عثمان می آید

26:48 تا اینکه صبر را ذبح کرد

26:50 و کلمه پراکنده شد

26:52 شتر امضا شد

26:54 سپس جنگ صفین

26:56 سپس خوارج ظهور کردند

26:58 و ارباب صحابه کافر شدند

27:00 سپس شیعیان ظهور کردند

27:02 و نواسیب

27:04 در زمان صحابه

27:06 فتالیسم ظاهر شد

27:08 سپس معتزله در بصره ظهور کردند

27:10 و جهمیّه و جلیل

27:12 در خراسان طی

27:14 دوران پیروان

27:16 با ظهور سنت و اهل آن

27:18 تا بعد از دویست

27:20 مأمون خلیفه ظهور کرد

27:22 او سخنران باهوشی بود

27:24 او دیدگاه معقولی دارد

27:26 پس بیار

27:28 کتاب های اولیه

27:30 و اعراب حکمت یونان

27:32 برخاست و نشست

27:34 و دوید و گذاشت

27:36 جهمیه و معتزله برتری یافتند

27:38 سرشون

27:40 و حتی شیعیان

27:42 اینطور بود

27:44 و همینطور بود

27:46 ملت را وادار کنند که بگویند قرآن مخلوق است

27:48 و علما مورد آزمایش قرار گرفتند

27:50 او صبر نکرد

27:52 و برای سالش هلاک شد

27:54 پس از او شر و بلا در دین به جا گذاشت

27:56 ملت

27:58 هنوز بر آن قرآن بزرگ

28:00 به خاطر کلام خدا و وحی و وحی او

28:02 آنها نمی دانند

28:04 غیر از این

28:06 تا ما به آنها بگوییم

28:08 کلام آفریده خداست

28:10 و اضافه می شود

28:12 به خدا عزت بیافزایید

28:14 مثل خانه خدا

28:16 و شتر خدا

28:18 علما این موضوع را تکذیب کردند

28:20 جهمیه ظاهر نشد

28:22 در حالت مهدی و الرشید

28:24 و منشی

28:26 زمانی که مأمون زمام امور را به دست گرفت

28:28 من به آنها گفتم و مقاله را نشان دادم

28:30 محمد بن نوح گفت

28:32 هارون الرشید گفت

28:34 شنیدم که او انسان است

28:36 ابن غیاثن مریسی می گوید:

28:38 قرآن مخلوق است

28:40 خدا به داد من برسه

28:42 اگر برنده شوم

28:44 من او را خواهم کشت

28:46 الدورقی گفت

28:48 المریسی پنهان شده بود

28:50 روزهای رشید

28:52 وقتی الرشید درگذشت، ظهور کرد

28:54 دعوت به ضلالت کرد

28:56 بعد هم مامون است

28:58 به کلمات نگاه کرد و نگاه کرد

29:00 و متوقف ماند

29:02 در دعای بدعت او

29:04 ابوالفرج بن جوزی گفت

29:06 با مردم آمیخته شد

29:08 معتزله

29:10 پس او را ستایش کردند که گفت قرآن آفریده شده است

29:12 و مردد شد

29:14 بقایای شیوخ را تماشا می کند

29:16 سپس عزم خود را تقویت کرد

29:18 و افراد را آزمایش کنید

29:20 ابن اکثم گفت

29:22 مأمون به ما گفت

29:24 پس یزید پسر هارون است

29:26 تا نشان دهد قرآن آفریده شده است

29:28 برخی از قوم او گفتند:

29:30 ای امیرالمومنین!

29:32 و چه کسی افزایش می دهد؟

29:34 تا زمانی که تقوا نداشته باشد

29:36 گفت: وای بر تو!

29:38 اگه نشونش بدم میترسم

29:40 تا به من پاسخ دهد

29:42 مردم متفاوت خواهند بود و متفاوت خواهند بود

29:44 فتنه و من از آن متنفرم

29:46 فتنه

29:48 مرد گفت

29:50 من این را از او پرس و جو خواهم کرد

29:52 پس به واسط رفت

29:54 پس نزد یزید آمد

29:56 گفت: ای ابوخالد

29:58 او امیرالمؤمنین است

30:00 درود بر شما

30:02 و او به شما می گوید

30:04 من می خواهم شخصیت قرآن را نشان دهم

30:06 و او گفت

30:08 به امیرالمؤمنین علیه السلام دروغ گفتی

30:10 امیرالمؤمنین

30:12 مردم به چیزی چنگ نمی زنند

30:14 او را نمی شناسند

30:16 اگر راست می گویی، بنشین

30:18 اگر مردم جمع شوند

30:20 و او گفت

30:22 بعد فردا بود

30:24 جمع شدند

30:26 پس برخاست و همانطور که او گفت

30:28 یزید گفت

30:30 به امیرالمؤمنین علیه السلام دروغ گفتی

30:32 او حمل نمی کند

30:34 مردم آنچه را که نمی دانند می دانند

30:36 و آنچه او نگفته است

30:38 یکشنبه

30:40 پس آن مرد نزد مأمون بازگشت

30:42 گفت یا امیرالمؤمنین

30:44 تو بهتر می دانستی

30:46 این خبر را به او گفت

30:48 صالح بن احمد گفت

30:50 سپس مردم مورد آزمایش قرار گرفتند

30:52 او به کسانی که رای ممتنع دادند هدایت داد

30:54 به حبس

30:56 همه مردم جواب دادند

30:58 غیر از چهار

31:00 پدرم و محمد بن نوح

31:02 و بطری ها

31:04 و الحسن بن حماد

31:06 فرش

31:08 بعد این دو جواب دادند

31:10 پدرم و محمد بن نوح ماندند

31:12 روزها در زندان

31:14 سپس نامه ای از طرسوس آمد

31:16 دو نفر از همکاران ثبت نام کردند

31:18 ابو معمر گفت

31:20 اجتماعی

31:22 وقتی ما را به خانه سلطان آورد

31:24 روزهای مصیبت

31:26 احمد بن حنبل بود

31:28 ممکنه بیارم

31:30 وقتی دید مردم جواب می دهند

31:32 او مرد مهربانی بود

31:34 رگهایش ترکید و چشمانش قرمز شد

31:36 و این نرمی از بین رفت

31:38 پس گفتم: «مژده می‌دهم.»

31:40 ابن فضیل به من گفت

31:42 عن الولید بن عبدالله

31:44 از ابوسلمه

31:46 گفت از صحابه است

31:48 رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

31:50 اگر چه کسی؟

31:52 من چیزی می خواهم که مربوط به دین او باشد

31:54 حمالیق را دیدم

31:56 چشمانش در سرش است

31:58 دیوانه وار بچرخ

32:00 ابن ابی اسامه گفت

32:02 به ما بگو احمد

32:04 روزهای مصیبت به او گفته شد

32:06 ای اباعبدالله

32:08 ابتدا حقیقت را می بینید

32:10 چگونه باطل بر او ظاهر شد؟

32:12 گفت نه

32:14 ظهور باطل بر حق

32:16 برای حرکت دادن قلب ها

32:18 از هدایت تا گمراهی

32:20 قلب ما هنوز به حقیقت محتاج است

32:22 ابوجعفر گفت

32:24 عمبری

32:26 وقتی احمد را به مأمون بردند

32:28 گفتم

32:30 پس از فرات گذشتم

32:32 پس احمد در مسافرخانه نشسته بود

32:34 پس به او سلام کردم

32:36 گفت: ای ابوجعفر

32:38 بدجنس بودم

32:40 امروز شما رئیس هستید

32:42 و مردم از شما الگو می گیرند

32:44 به خدا اگه جواب دادی

32:46 برای خلق قرآن

32:48 برای پاسخ به خلقت

32:50 حتی اگر جواب ندادی

32:52 مرا به خاطر خلقت بسیاری از مردم سرزنش کند

32:54 و با این حال

32:56 اگر مرد شما را نکشد

32:58 تو بمیری

33:00 باید بمیرد

33:02 پس از خدا بترسید و جواب نده

33:04 احمد شروع کرد به گریه کردن

33:06 و هر چه می خواهد می گوید

33:08 سپس گفت

33:10 ای ابوجعفر

33:12 آن را تکرار کنید

33:14 پس در حالی که می گفت به او قول دادم

33:16 انشاالله

33:18 محمد بن ابراهیم البوشینجی گفت

33:20 آنها را وادار به مطالعه کردند

33:22 اباعبدالله

33:24 یعنی امام احمد

33:26 در تقیه و آنچه در آن نقل شده است

33:28 به آنها گفت

33:30 با حدیث خباب چه کار می کنی؟

33:32 کسانی که قبل از شما بودند

33:34 یک نفر داشت پست می گذاشت

33:36 در اره

33:38 این او را از دینش باز نمی دارد

33:40 گفت: ما از او بهتریم.

33:42 سپس احمد گفت

33:44 حبس برام مهم نیست

33:46 خانه من چیست؟

33:48 به جز یکی

33:50 و نه با شمشیر کشته شدند

33:52 من از وسوسه شلاق می ترسم

33:54 عده ای در زندان او را شنیدند

33:56 و او گفت

33:58 مهم نیست اباعبدالله

34:00 چیزی جز دو تازیانه نیست

34:02 سپس شما نمی دانید کجا واقع شده است

34:04 انگار از او رازی بود

34:06 صالح بن احمد گفت

34:08 پدرم و محمد بن نوح حمل کردند

34:10 از بغداد در زنجیر

34:12 بنابراین ما با آنها شدیم

34:14 به انبار

34:16 ابوبکر پرسید

34:18 شرایط پدرم

34:20 ای اباعبدالله

34:22 اگر به شمشیر پیشنهاد شود، پاسخ خواهد داد

34:24 گفت نه

34:26 سپس راه بروید

34:28 بنابراین شنیدم که پدرم می گفت

34:30 به الرحبه رسیدیم

34:32 در تاریکی شب

34:34 مردی به ما نشان داد

34:36 گفت: کدام یک از شما احمد هستید؟

34:38 ابن حنبل

34:40 پس این را به او گفتند

34:42 به او گفت: احمد

34:44 اینجا باید بکشیش

34:46 و وارد بهشت میشوی

34:48 سپس گفت

34:50 من تو را با خدا وداع کردم و ادامه دادم

34:52 احمد گفت

34:54 پس از او پرسیدم

34:56 به من گفتند: این مرد است

34:58 از العربی از رابعه

35:00 جابر به او می گوید

35:02 بن عامر اشاره می کند

35:04 خوب

35:06 ابراهیم بن عبدالله گفت

35:08 احمد بن حنبل گفت

35:10 از آن به بعد کلمه ای نشنیدم

35:12 من به این موضوع افتادم

35:14 قوی تر از کلمه بادیه نشینان

35:16 در یک مکان بزرگ با من در مورد آن صحبت کنید

35:18 به من گفت احمد

35:20 اگر حقیقت تو را بکشد

35:22 شهید بمیر

35:24 و اگر زنده باشید، ستوده زندگی خواهید کرد

35:26 پس قلبم قوی شد

35:28 صالح بن احمد گفت

35:30 پدرم گفت

35:32 وقتی به گوشش رسیدیم

35:34 و ترکش کردیم

35:36 در تاریکی شب

35:38 و در را به روی ما باز کرد

35:40 اگر مردی وارد شده باشد

35:42 گفت پوست

35:44 مرد مرده است

35:46 به معنای امن است

35:48 پدرم گفت

35:50 از خدا می خواستم نبینمش

35:52 من او را ندیدم

35:54 با بددون درگذشت

35:56 بزندون رود رام است

35:58 احمد ماند

36:00 زندانی در رقه

36:02 تا اینکه معتصم بیعت کرد

36:04 در پی مرگ برادرش

36:06 احمد به بغداد بازگشت

36:08 صالح گفت

36:10 وقتی پدرم و محمد بن نوح آزاد شدند

36:12 به تارسوس

36:14 او در زنجیر آنها پاسخ داد

36:16 وقتی به رقه رسید

36:18 حمل بر یک کشتی

36:20 وقتی به عناء رسید

36:22 محمد بن نوح درگذشت

36:24 و گره او را باز کنید

36:26 پدرم برایش دعا کرد

36:28 حنبل گفت

36:30 ابوعبدالله احمد بن حنبل گفت

36:32 من کسی را ندیدم

36:34 در سن کمش

36:36 من اراده خدا را انجام می دهم

36:38 از محمد بن نوح

36:40 امیدوارم بشه

36:42 مهرش خوب باشه

36:44 او یک روز به من گفت

36:46 ای اباعبدالله

36:48 خدا خداست

36:50 تو مثل من نیستی

36:52 ممکن است تمدید شود

36:54 آفرینش گردن آنها را به سوی شما دراز کرده است

36:56 چرا از شماست؟

36:58 از خدا بترسید

37:00 و بر فرمان خدا ثابت قدم باش

37:02 یا همینطور

37:04 پس مرد و من بر او نماز خواندم و دفنش کردم

37:06 صالح گفت

37:08 پدرم در زنجیر به بغداد رفت

37:10 پس در الیسریه ماند

37:12 روزها

37:14 سپس در خانه Nectoret زندانی شد

37:16 در دار آماره

37:18 سپس به بازداشت عمومی منتقل شد

37:20 با رسانایی

37:22 احمد گفت

37:24 برای مردم زندان دعا می کردم

37:26 و من گره خورده ام

37:28 وقتی یک سال در ماه رمضان بود

37:30 نوزده گفتم

37:32 پس از مرگ مأمون این اتفاق افتاد

37:34 چهارده ماه

37:36 به دار اسحاق تبدیل شد

37:38 بن ابراهیم

37:40 منظورم معاون بغداد است

37:42 در مورد حنبل فرمود:

37:44 اباعبدالله به زندان افتاد

37:46 در دار اماره در بغداد

37:48 در اصطبل شاهزاده محمد

37:50 بن ابراهیم

37:52 برادرم اسحاق بن ابراهیم

37:54 او در زندان تنگ بود

37:56 در ماه رمضان مریض شد

37:58 سپس تقریباً کمی بعد

38:00 به زندان عمومی

38:02 حدوداً در زندان ماند

38:04 از سی ماهگی

38:06 و به سمتش رفتیم

38:08 پس برایم کتاب تعویق را خواند

38:10 دیگران در زندان هستند

38:12 و او را دیدم که با آنها نماز می خواند

38:14 در کارنامه

38:16 پدرم گفت

38:18 او هر روز به سمت من هدایت می شد

38:20 با دو پا

38:22 یکی از آنها نام دارد

38:24 احمد بن احمد بن رباح

38:26 دیگری ابوشی بن حجام است

38:28 آنها هنوز آنجا هستند

38:30 حتی بحث هم می کنند

38:32 اگر قیام کرد او را صدا می زنند

38:34 با محدودیت های بیشتر

38:36 پای من شد

38:38 چهار محدودیت

38:40 گفت وقتی رسیدیم

38:42 به محل معروف به باب

38:44 در باغ

38:46 صورت پدرم را بیرون آوردم

38:48 پس سوار شدم و غل و زنجیر شدم

38:50 من کسی را ندارم که مرا نگه دارد

38:52 تقریباً بیش از یک بار این کار را انجام دادم

38:54 این آخرین چیزی است

38:56 به دلیل سنگینی محدودیت ها

38:58 پس پدرم به خانه معتصم آمد

39:00 بنابراین وارد اتاقی شدم

39:02 سپس وارد خانه ای شدم

39:04 در داخل روی من بسته بود

39:06 شب و بدون چراغ

39:08 پس وقتی فردا بود

39:10 تکتی را بیرون آوردم

39:12 و زنجیرهایی را که حمل می کنم سفت کردم

39:14 و شلوارم را بالا زدم

39:16 سپس رسول معتصم آمد

39:18 و او گفت

39:20 جواب می دهم و دستم را می گیرد

39:22 و مرا وارد آن کرد

39:24 و زنجیر را حمل می کنم

39:26 و او هم نشسته است

39:28 احمد بن ابی داود حضور دارد

39:30 و جمع کرد

39:32 اصحاب زیادی خلق کرد

39:34 معتصم به من گفت

39:36 پایین تر، پایین تر

39:38 او حتی به من نزدیک نشد

39:40 سپس گفت

39:42 بشین

39:44 پس نشستم و زنجیر بر من سنگینی کرد

39:46 پس کمی ماندم

39:48 بعد گفتم اجازه دارم؟

39:50 در سخنرانی گفت: صحبت کن.

39:52 پس گفتم

39:54 به آنچه خدا و رسولش دعوت کرده اند

39:56 هانیه سکوت کرد

39:58 سپس گفت

40:00 به شهادت اینکه معبودی جز الله نیست

40:02 پس گفتم

40:04 شهادت می دهم که معبودی جز الله نیست

40:06 بعد گفتم

40:08 پدربزرگ شما ابن عباس است

40:10 او می گوید

40:12 وقتی هیئت عبدالقیس آمد

40:14 بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

40:16 از او در این مورد پرسیدند

40:18 ایمان

40:20 گفت: میدونی چیه؟

40:22 ایمان گفتند

40:24 خدا و رسولش بهتر می دانند

40:26 شهادت گفت

40:28 معبودی جز الله نیست

40:30 و اینکه محمد رسول خداست

40:32 و نماز را برپا دار

40:34 و پرداخت زکات

40:36 و یک پنجم غنایم را بدهد

40:38 معتصم گفت

40:40 اگر فقط تو را پیدا کرده بودم

40:42 در دستان کسانی که قبل از من بودند

40:44 چیزی که به شما پیشنهاد دادم

40:46 سپس گفت

40:48 ای عبدالرحمن بن اسحاق

40:50 آیا من به شما دستور ندادم که مصیبت را بردارید؟

40:52 پس گفتم خدایا

40:54 بزرگترین چیز در این است

40:56 آرامشی برای مسلمانان

40:58 سپس به آنها گفت

41:00 به او نگاه کردند و با او صحبت کردند

41:02 ای عبدالرحمن

41:04 و او گفت

41:06 در قرآن چه می گویید؟

41:08 گفتم

41:10 آنچه شما می گویید در حد علم خداست

41:12 پس ساکت ماند

41:14 برخی از آنها به من گفتند

41:16 مگر خداوند متعال نگفته است؟

41:18 خداوند خالق همه چیز است

41:20 و قرآن

41:22 چیزی نیست؟

41:24 پس گفتم: خدا گفت.

41:26 همه چیز رو نابود کن

41:28 چیزی رو نابود کردی؟

41:30 خدا خواست

41:32 هر چه یادی برایشان آید

41:34 از پروردگارشان، به روز شده

41:36 آپدیت میشه؟

41:38 جز یک موجود

41:40 پس گفتم: خدا گفت.

41:42 آر

41:44 و قرآن ذکر شده است

41:46 ذکر قرآن است

41:48 و اینها در آن نیستند

41:50 A و L

41:52 برخی از آنان حدیث عمران بن حسین را ذکر کردند

41:54 خداوند مرد را آفرید

41:56 پس این را گفتم

41:58 ردپاها به ما گفت

42:00 با یک ذکر

42:02 خداوند ذکر را نوشته است

42:04 از حدیث ابن مسعود دلیل استفاده کردند

42:06 آنچه خدا آفرید

42:08 نه بهشت نه جهنم

42:10 نه آسمان و نه زمین

42:12 بزرگتر از آیت الکرسی

42:14 پس گفتم

42:16 خلقت در بهشت اتفاق افتاد

42:18 و آتش و آسمان و زمین

42:20 بر قرآن نیفتاده است

42:22 برخی از آنها گفتند

42:24 حدیث خباب

42:26 هی دختر!

42:28 تا می توانید پیش خدا بخوانید

42:30 نزدیک نخواهی شد

42:32 به او با چیزی که دوست دارم

42:34 به او از سخنانش

42:36 پس گفتم اینجوریه

42:38 صالح گفت

42:40 و ابن ابی دواد را ساخت

42:42 او به پدر عصبانی شما نگاه می کند

42:44 پدرم گفت

42:46 و در این مورد صحبت می کرد

42:48 بنابراین من به او پاسخ می دهم

42:50 او این را می گوید و من به او پاسخ می دهم

42:52 اگر مرد از آنها بریده شود

42:54 ابن ابی داود مخالفت کرد

42:56 می گوید یا امیرالمؤمنین

42:58 او به خدا

43:00 گمراه، گمراه، مبتکر

43:02 و او می گوید

43:04 با سرپرستان او صحبت کنید

43:06 این مرد با من صحبت می کند و من به او پاسخ می دهم

43:08 و این با من صحبت می کند

43:10 بنابراین من به او پاسخ می دهم

43:12 اگر قطع شوند

43:14 المعتصم می گوید

43:16 وای بر تو احمد این چه می گویی

43:18 پس می گویم یا امیرالمؤمنین

43:20 یه چیزی به من بده

43:22 از کتاب خدا

43:24 به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتم

43:26 پس من آن را می گویم

43:28 حنبل گفت

43:30 اباعبدالله گفت

43:32 به من اعتراض کردند

43:34 با یه چیز قوی تر

43:36 قلب من شروع نمی شود

43:38 زبان من این است که آن را بگویم

43:40 آنها منکر تأثیرات آن شدند

43:42 و فکر نمیکردم اینجوری باشن

43:44 تا اینکه شنیدم

43:47 محمد بن ابراهیم البوشینجی گفت

43:49 کمی به من بگو

43:51 یاران ما احمد

43:53 ابن عابدود گفت

43:55 نزد احمد رفت تا با او صحبت کند

43:57 به سمت او برگشت

43:59 تا اینکه معتصم گفت

44:01 آه احمد

44:03 با اباعبدالله صحبت نمی کنی؟

44:05 پس گفتم

44:07 من او را در میان علما نمی شناسم، پس با او صحبت خواهم کرد

44:09 صالح گفت

44:11 و ابن عابد واد گفت:

44:13 ای امیرالمومنین!

44:15 به خدا سوگند اگر جواب شما را داد

44:17 او نزد من از هزار دینار عزیزتر است

44:19 و صد هزار دینار

44:21 بیش از این است

44:23 آنچه خدا بخواهد آماده شدن است

44:25 و او گفت

44:27 اگه جوابمو بده

44:29 با دست خودم آزادش کنم

44:31 و من با یک سرباز به سوی او سوار می شوم

44:33 و من روی پاشنه او پا می گذاشتم

44:35 سپس گفت

44:37 ای احمد، قسم می خورم

44:39 من نسبت به شما دلسوز هستم

44:41 و من برایت متاسفم

44:43 مثل دلسوزی من برای پسرم هارون

44:45 شما چه می گویید؟

44:47 پس می گویم به من بده

44:49 از کتاب خدا و سنت رسولش

44:51 زمانی که شورا برای مدت طولانی دوام آورد

44:53 کسالت

44:55 و گفت: برخیز.

44:57 منو با خودش حبس کرد

44:59 و عبدالرحمن بن اسحاق با من صحبت می کند

45:01 گفت وای بر تو

45:03 جواب منو بده

45:05 عبدالرحمن به او گفت

45:07 ای امیرالمومنین!

45:09 من او را سی سال است که می شناسم

45:11 اطاعت و حج تو را می بیند

45:13 و جهاد با شماست

45:15 می گوید: به خدا سوگند.

45:17 این یک دنیاست

45:19 او فقیه است

45:21 و من از اینکه او را با خود دارم احساس بدی ندارم

45:23 افراد بی حوصله به من پاسخ می دهند

45:25 سپس گفت

45:27 صالحی الرشیدی را نمی شناختی

45:29 گفتم که شنیده بودم

45:31 گفت معلم من است

45:33 و او در آن بود

45:35 موقعیت نشسته است

45:37 به یک طرف خانه اشاره کرد

45:39 پس از من درباره قرآن پرسید

45:41 بنابراین او با من مخالفت کرد

45:43 پس دستور دادم او را زمین بگذارند و بکشند

45:45 آه احمد

45:47 یه چیزی جوابمو بده

45:49 شما کوچکترین آرامشی دارید

45:51 تا اینکه با دست خودم آزادت کنم

45:53 گفتم

45:55 چیزی از کتاب خدا به من بده

45:57 و سنت رسولش

45:59 شورا ادامه داشت

46:01 به محل برگشتم

46:03 وقتی بعد از غروب بود

46:05 او دو مرد را به من راهنمایی کرد

46:07 یکی از اصحاب ابن ابی داود

46:09 آنها با من می مانند

46:11 آنها بحث می کنند و با من می مانند

46:13 حتی اگر باشد

46:15 وقت صبحانه فرا رسیده است

46:17 با غذا و سخت کار می کنند

46:19 من دوست دارم روزه ام را افطار کنم اما این کار را نمی کنم

46:21 گفتم بود

46:23 شب های ماه رمضان

46:25 گفت و قیافه ای در آورد

46:27 معتصم به ابن ابی دواد

46:29 شب گفت

46:31 امیر بهت میگه

46:33 مؤمنان آنچه شما می گویید

46:35 پس من هم به او پاسخ می دهم

46:37 تا من جواب میدادم

46:39 ابن ابی داود گفت

46:41 او امیرالمؤمنین است

46:43 او قسم خورد که شما را بزند، ضربه پشت ضربه

46:45 و تو را در جایی قرار دهم

46:47 شما خورشید را در آن نمی بینید

46:49 او این را می گوید

46:51 او جواب من را داد، به سراغش آمدم

46:53 تا اینکه با دست خودم آزادش کردم

46:55 سپس او رفت

46:57 صبح که رسیدیم اومد

46:59 رسولش دستم را گرفت

47:01 تا اینکه مرا پیش خودش برد

47:03 گفت به او نگاه کنند

47:05 و با او صحبت کردند

47:07 بنابراین آنها شروع به نگاه کردن به من کردند

47:09 بنابراین من به آنها پاسخ می دهم

47:11 گفت: هنوز هم همینطورند.

47:13 به سمت پایان

47:15 وقتی حوصله اش سر رفت گفت:

47:17 بلند شو پس

47:19 من و عبدالرحمن را ترک کرد

47:21 ابن اسحاق و هنوز هم چنین می کرد

47:23 با من صحبت کرد و بعد بلند شد و وارد شد

47:25 به محل دریافت شد

47:27 او گفت

47:29 وقتی شب سوم بود

47:31 گفتم خوبه

47:33 که فردا اتفاق می افتد

47:35 چیزی در مورد من

47:37 و تنها چیزی که می خواهم یک نخ است

47:39 او برای من یک نخ آورد

47:41 بنابراین زنجیر سفت شد

47:43 تیک را تکرار کردم

47:45 به شلوارم

47:47 از ترس اینکه اتفاقی برایم بیفتد

47:49 بنابراین من برهنه می شوم

47:51 پس وقتی فردا بود

47:53 مرا به خانه آوردند

47:55 بنابراین، غوطه ور است

47:57 بنابراین از جایی شروع به ورود کردم

47:59 به یک مقام

48:01 و مردم با شمشیر

48:03 و عده ای تازیانه داشتند

48:05 نه در دو روز گذشته

48:07 یکی بزرگ

48:09 از اینها

48:11 وقتی تمومش کردم

48:13 گفت نشست

48:15 سپس ناظرانش گفتند

48:17 با او صحبت کنید

48:19 بنابراین آنها شروع به نگاه کردن به من کردند

48:21 او این را می گوید، بنابراین من به او پاسخ می دهم

48:23 او این را می گوید و من به او پاسخ می دهم

48:25 و صدایم را بساز

48:27 صدایشان بلندتر می شود

48:29 پس برخی از آنها را ایستاده ساخت

48:31 روی سرم، با دستش به من اشاره کرد

48:33 زمانی که شورا برای مدت طولانی دوام آورد

48:35 او به من سلام کرد و سپس به آنها سلام کرد

48:37 سپس آنها را پاک کرد

48:39 او مرا به سمت خود برگرداند

48:41 گفت: وای بر تو ای احمد

48:43 تا رها بشم جوابمو بده

48:45 درباره تو با دست من

48:47 من هم مثل خودم به او جواب دادم

48:49 گفت: او را ببر.

48:51 آن را بکشید

48:53 پس کشیدم و بلند شدم

48:55 او گفت

48:57 معتصم روی صندلی نشست

48:59 سپس گفت

49:01 عقاب و شلاق

49:03 پس دو عقاب را آورد

49:05 پس دستم را دراز کردم

49:07 برخی از کسانی که پشت سر من آمدند گفتند:

49:09 نات بگیر

49:11 دو چوب در دست شماست

49:13 آنها را سفت کرد

49:15 نفهمیدم چی گفت

49:17 پس دستم در رفت

49:19 محمد بن ابراهیم البوشینجی گفت

49:21 ذکر کردند که معتصم

49:23 حالا به دستور احمد

49:25 وقتی در دو تنبیه گیر کرده بود

49:27 ثبات خود را دید

49:29 و هسته و استحکام آن

49:31 تا اینکه احمد بن ابی او را وسوسه کرد

49:33 داود گفت

49:35 ای امیرالمومنین!

49:37 اگر آن را رها کنید گفته می شود

49:39 او عقیده مأمون را ترک کرد و ناراضی شد

49:41 گفتارش او را شگفت زده کرد

49:43 این برای ضربه زدن به او است

49:45 سپس به جلادان گفت

49:47 جلو آمدند و او موفق شد

49:49 مرد به من نزدیک می شود

49:51 با دو تا شلاق به من می زند

49:53 و به او می گوید

49:55 خدا دستت را قطع کن دستت را سفت کن

49:57 بعد پایین می آید و دیگری جلو می آید

49:59 با دو تا شلاق به من می زند

50:01 و او می گوید

50:03 در همه اینها

50:05 خدا دستت را قطع کن دستت را سفت کن

50:07 وقتی هفده را زدم

50:09 تازیانه ای به سمتم بلند شد

50:11 یعنی معتصم

50:13 گفت: ای احمد.

50:15 نشانه خودکشی

50:17 به خدا سوگند من بر شما هستم

50:19 برای شفیق

50:21 و عجيف مرا وادار به كوك كردن كرد

50:23 با لیست شمشیرهایش

50:25 آیا می خواهید تسخیر کنید؟

50:27 اینها همه هستند

50:29 و برخی از آنها گفتند

50:31 وای بر امامت!

50:33 روی سرت ایستاده

50:35 برخی از آنها گفتند

50:37 ای امیرالمومنین!

50:39 خونش روی گردن من است، او را بکش

50:41 و آنها را وادار کرد که بگویند

50:43 ای امیرالمومنین!

50:45 روزه داری

50:47 و تو زیر آفتاب ایستاده ای

50:49 او به من گفت

50:51 وای بر تو احمد این چه می گویی

50:53 پس من می گویم

50:55 چیزی از کتاب خدا به من بده

50:57 یا سنت رسول خدا

50:59 من آن را می گویم

51:01 پس برگشت و نشست

51:03 به جلاد گفت

51:05 برو و درد را احساس کن، خدا دستت را قطع کند

51:07 سپس برای بار دوم برخاست

51:09 و او آن را گفت

51:11 وای بر تو احمد!

51:13 جواب منو بده

51:15 بنابراین آنها به من نزدیک شدند و گفتند:

51:17 آه احمد

51:19 امامت روی سرت ایستاده است

51:21 و عبدالرحمن ساخت

51:23 می گوید چه کسی آن را ساخته است

51:25 همراهان شما در این امر چه کسانی هستند؟

51:27 با معتصم چه می کنی؟

51:29 میگه جوابمو بده

51:31 چیزی که شما کوچکترین آرامشی در مورد آن دارید

51:33 تا اینکه از تو طلاق گرفت

51:35 با دستم و بعد برگشتم

51:37 به جلاد گفت

51:39 برو جلو و انجامش بده

51:41 با دو تازیانه به من می زند و کنار می رود

51:43 و او در جریان است

51:45 میگه سفت کن

51:47 خدا دستت رو قطع کنه

51:49 پس ذهنم رفته بود

51:51 بعد از خواب بیدار شدم

51:53 سپس زنجیر از من آزاد شد

51:55 او به من گفت

51:57 مردی که شرکت کرد

51:59 مشت زدیم تو صورتت

52:01 و بر پشت تو سنگر قرار دادیم

52:03 و ما به شما تنقلات خوردیم

52:05 یعنی حصیر گذاشتیم پشتت

52:07 بعد پدرم به خانه رفت

52:09 اسحاق بن ابراهیم

52:11 پس ظهر آمدم

52:13 ابن سماعه جلو آمد

52:15 کلاس من

52:17 او به من گفت

52:19 در حالی که خون روی لباست جاری بود نماز خواندی

52:21 گفتم

52:23 عمر نماز خواند و زخمش خون آمد

52:25 خون

52:27 صالح گفت و سپس او را ترک کرد

52:29 پس به خانه اش رفت

52:31 صالح گفت

52:33 مردی که شرکت کرده بود به من گفت

52:35 او آن را در چند روز از دست داد

52:37 هر سه به او نگاه می کردند

52:39 در یک کلمه ملودی وجود ندارد

52:41 او گفت

52:43 و من فکر نمی کردم کسی این کار را بکند

52:45 همانطور که او شجاع است

52:47 و شدت دلش

52:49 حنبل گفت

52:51 شنیدم اباعبدالله می گفت

52:53 ذهنم بارها و بارها رفت

52:55 بعد از کتک زدن من دست کشید

52:57 به خودم برگشتم

52:59 و اگر آرام شوم و بیفتد

53:01 بالا بردن ضرب

53:03 این برای من بارها اتفاق افتاده است

53:05 و من آن را دیدم، یعنی

53:07 معتصم نشسته

53:09 در آفتاب بدون چتر

53:11 پس صدایش را شنیدم و بیدار شدم

53:13 به ابن ابی دواد می گوید

53:15 گناه کردی

53:17 در مورد این مرد

53:19 گفت ای شاهزاده

53:21 مومنان همینطور است

53:23 به خدا او کافر و مشرک است

53:25 او هنوز آن را دارد

53:27 حواس او را از آنچه می خواهد پرت کنید

53:29 می خواست مرا ترک کند

53:31 بدون اینکه او را بزند، اجازه نداد

53:33 و نه اسحاق پسر ابراهیم

53:35 حنبل گفت

53:37 به من خبر دادند که معتصم

53:39 هنوز به ابن ابی دواد گفت

53:41 اباعبدالله چند ضربه زد؟

53:43 چند بار؟

53:45 گفت چهار یا چند

53:47 سی تازیانه

53:49 ابن ابی حاتم گفت

53:51 عبدالله به ما گفت

53:53 ابن محمد بن الفضل الاسدی

53:55 گفت چرا

53:57 احمد را حمل کرد تا بزند

53:59 نزد بشر بن الحارث آمدند

54:01 پابرهنه

54:03 گفتند لازم است

54:05 باید حرف بزنی

54:07 گفت: می خواهی؟

54:09 من جای پیامبران را می گیرم

54:11 من آن را ندارم

54:13 خداوند احمد را حفظ کند

54:15 در مقابل او و پشت سر او

54:17 صالح گفت

54:19 پس او را تنها بگذار

54:21 پس به خانه رفت

54:23 او را به سمت متقاضی راهنمایی کرد

54:25 سپس مردی را بیاورید که بیند

54:27 کتک زدن و درمان

54:29 به ضربه اش نگاه کرد

54:31 گفت: فلانی را دیده ام

54:33 لنت ها را بزنید

54:35 تا حالا کتک اینجوری ندیده بودم

54:37 او را پشت سرش کشیدند

54:39 و در مقابل او

54:41 سپس یک مایل طی کنید

54:43 بنابراین او را در برخی از آن جراحی ها قرار داد

54:45 به او نگاه کرد و گفت

54:47 حفاری نکرد

54:49 و او را وادار کرد که بیاید و او را درمان کند

54:51 و حق با او بود

54:53 صورتش کتک نمی خورد

54:55 روی صورتش ماند

54:57 به اندازه ای که خدا بخواهد

54:59 سپس به او گفت

55:01 اینجا چیزی است که می‌خواهم آن را قطع کنم

55:03 سپس یک آهن آورد

55:05 بنابراین شروع به چسباندن گوشت به آن کرد

55:07 او آن را با چاقو برش می دهد

55:09 با او

55:11 او در این مورد صبور است

55:13 او با صدای بلند خدا را برای آن ستایش می کند

55:15 پس از آن شفا یافت

55:17 و او همچنان درد داشت

55:19 از جاهای آن

55:21 اثر ضرب و شتم مشخص بود

55:23 در پشتش تا اینکه مرد

55:25 صالح گفت

55:27 یک روز وارد شدم و به او گفتم

55:29 من شنیدم که یک مرد

55:31 او به سمت شما آمد

55:33 مجبورم نکن حلش کنم

55:35 چون من از شما حمایت نکردم

55:37 پس گفتم: من کسی را تعیین نمی کنم.

55:39 راه حلی وجود دارد

55:41 پدرم لبخندی زد و ساکت ماند

55:43 و شنیدم که پدرم گفت

55:45 مردگان را حلال کردی

55:47 چه کسی مرا زد؟

55:49 سپس گفت

55:51 به این آیه برخوردم

55:53 او که عفو می کند و اصلاح می کند

55:55 پس اجر او با خداست

55:57 بنابراین من به تفسیر آن نگاه کردم

55:59 پس این چیزی است که او به ما گفت

56:01 مبارکه به ما گفت

56:03 بن فضله

56:05 گفت: به من بگو چه کسی شنید.

56:07 الحسن می گوید

56:09 اگر روز قیامت است

56:11 همه ملت ها بین آنها زانو زدند

56:13 دست های خدا، پروردگار جهانیان

56:15 بعد می گوییم نه

56:17 تنها کسی که ثوابش را بگیرد قیام می کند

56:19 در مقابل خدا نمی ایستد

56:21 مگر کسانی که در این دنیا عفو می کنند

56:23 او گفت

56:25 پس مرده را آزاد کردم

56:27 سپس گفت

56:29 مردی گفت که او را شکنجه نکن

56:31 به خاطر خدا کسی نیست

56:33 احمد گفت

56:35 بن سنان

56:37 به من خبر داده اند که احمد بن حنبل

56:39 معتصم راه حلی ارائه کرد

56:41 در فتح آموریا

56:43 گفت راه حلی هست

56:45 چه کسی مرا زد؟

56:47 ابن ابی حاتم گفت

56:49 شنیدم که ابوزراء می گفت

56:51 معتصم را عموی احمد بگذار

56:53 سپس به مردم گفت

56:55 شما او را می شناسید

56:57 او احمد بن حنبل است

56:59 گفت نگاهش کن

57:01 این درست نیست؟

57:03 بدن گفت بله

57:05 اگر این کار را نکرده بود

57:07 من می ترسیدم

57:09 اتفاقی می افتد که نمی توان آن را ثابت کرد

57:11 به او گفت

57:13 و هنگامی که گفت: او را تحویل دادم.

57:15 بدن واقعی اینجاست

57:17 مردم آرام شدند و آرام شدند

57:19 من همان چیزی را که او گفت گفتم

57:21 این با توانایی اوست

57:23 پی در پی و شجاعت او

57:25 خدا در مورد یک موضوع بزرگ صحبت می کند

57:27 انگار می ترسید بمیرد

57:29 از کتک زدن

57:31 بنابراین مردم به او اعتراض می کنند

57:33 حتی اگر به طور کلی از آن خارج شد

57:35 بغداد ممکن است ناتوان شده باشد

57:37 در مورد آنها

57:39 حنبل گفت

57:41 هنگامی که معتصم دستور ترک داد

57:43 ابی عبدالله

57:45 پیراهن و پیراهن روکش دارش را درآورید

57:47 و یک سانای بلند و یک مقنعه

57:49 و پنهان کن

57:51 در حالی که دم در خانه بودیم

57:53 و مسیرها و دیگران

57:55 بازارها تعطیل شد

57:57 وقتی اباعبدالله رفت

57:59 بر حیوانی از دارالمعتصم

58:01 تو اون لباسا

58:03 و احمد بن ابی دواد

58:05 در سمت راست او و اسحاق

58:07 ابن ابراهیم یعنی نایب

58:09 بغداد در سمت چپ اوست

58:11 وقتی در دهلیز بود

58:13 قبل از اینکه بیرون بره

58:15 ابن ابی دواد به آنها گفت

58:17 سرش را فاش کن

58:19 پس او را آشکار کردند، یعنی مردی بلند قامت بود

58:21 و رفتند تا او را ببرند

58:23 منطقه میدان

58:25 به سمت جاده زندان

58:27 اسحاق به آنها گفت

58:29 ببرش اینجا

58:31 دجله را می خواهد

58:33 پس او را به الزوراء برد

58:35 او را به خانه اسحاق بن ابراهیم بردند

58:37 پس نزد او ماند

58:39 به تیغه پشتی

58:41 برای پدرم فرستاد

58:43 و به همسایگانمان

58:45 و شیوخ دکان ها

58:47 پس جمع شدند و او را وارد کردند

58:50 این احمد بن حنبل است

58:52 حتی اگر کسی در بین شما باشد که او را بشناسد

58:54 در غیر این صورت به او اطلاع دهید

58:56 ابن سماعه به آنها گفت

58:58 وقتی وارد گروه شد

59:00 این احمد بن حنبل است

59:02 و امیرالمؤمنین علیه السلام

59:04 مراقب او بر امورش

59:06 او آزاد شد

59:08 و اینجاست

59:10 پس بر اسب اسحاق بن ابراهیم به راه افتاد

59:12 در غروب آفتاب

59:14 پس به خانه اش رفت

59:16 و با او سلطان و مردم بود

59:18 و خم شده است

59:20 وقتی رفت پایین بیاد

59:22 من آن را نگه داشتم و آن را نمی دانستم

59:24 بعد با یک وب سایت آشنا شدم

59:26 ضرب و شتم فریاد زد

59:28 پس دستم را پایین آوردم

59:30 پایین آمد و به من تکیه داد

59:32 و در را بست

59:34 با او وارد شدیم

59:36 خودش را روی صورتش انداخت

59:38 او بدون تلاش نمی تواند حرکت کند

59:40 و آنچه بود را حذف کنید

59:42 آن را بردارید

59:44 پس دستور داد آن را بفروشند

59:46 معتصم فرمان داشت

59:49 اسحاق پسر ابراهیم

59:51 از آن بریده نشود

59:53 آن را تجربه کنید

59:55 او آنچه را که به ما گفت کنار گذاشت

59:57 وقتی ازش ناامید میشم

59:59 فهمیدیم که معتصم

1:00:01 پشیمان شد و آن را در دستش انداخت

1:00:03 تا اینکه صلح برقرار شد

1:00:05 او صاحب اخبار اسحاق بود

1:00:07 پسر ابراهیم نزد ما می آید

1:00:09 هر روز همدیگر را بشناسید

1:00:11 تا زمانی که حقیقت داشته باشد آن را تجربه کنید

1:00:13 انگشت شستشان باقی ماند

1:00:15 در سرما مرا زدند

1:00:17 آب را برایش گرم می کند

1:00:19 و وقتی خواستیم او را درمان کنیم

1:00:21 می ترسیدیم آن را بدزدد

1:00:23 احمد بن ابی دواد

1:00:25 سم به پردازنده

1:00:27 پس دارو و مرهم درست کردیم

1:00:29 در خانه ما

1:00:31 و شنیدم که گفت

1:00:33 هرکس به من یادآوری کرد راه حلی دارد

1:00:35 جز یک مبتکر

1:00:37 من پدران اسحاق را در تنهایی ساختم

1:00:39 یعنی معتصم

1:00:41 و خدا را دیدم که گفت

1:00:43 ببخشند و ببخشند

1:00:45 دوست نداری؟

1:00:47 خداوند شما را ببخشد

1:00:49 پیامبر صلی الله علیه و آله دستور داد

1:00:51 ابوبکر

1:00:53 با گذشت در داستان مصطفی

1:00:55 اباعبدالله گفت

1:00:57 و چه سودی برای شما دارد؟

1:00:59 خدا برادرت را مجازات کند

1:01:01 مسلمان در راه تو

1:01:03 حنبل گفت

1:01:05 چرا می خواستیم آن را درمان کنیم

1:01:07 ترسیدیم که ابن ابی دواد به ما خیانت کند

1:01:09 به پردازنده

1:01:12 پس دارو و مرهم درست کردیم

1:01:14 با ما

1:01:16 او در بارنیه بود

1:01:18 اگر درمان شد آن را بالا می بریم

1:01:20 او گفت

1:01:22 و وقتی سرد شد

1:01:24 او را بزن

1:01:28 مصیبت افراد با اعتماد به نفس

1:01:30 حنبل گفت

1:01:32 اباعبدالله کوتاه نیامد

1:01:34 پس از تبرئه شدن او از ضرب و شتم، ظاهر می شود

1:01:36 جمعه و جماعت

1:01:38 اتفاق می افتد و صادر می شود

1:01:40 تا اینکه معتصم از دنیا رفت

1:01:42 پس آنچه را که از مصیبت نشان داد نشان داد

1:01:44 و گرایش به احمد بن ابی

1:01:46 داود و دوستانش

1:01:48 وقتی سخت شد،

1:01:50 مردم بغداد حاضر شدند

1:01:52 مصیبت را با خلق قرآن قضاوت می کند

1:01:54 اباعبدالله بود

1:01:56 جمعه را شاهد است و تکرار می کند

1:01:58 وقتی برگشت دعا کنید

1:02:00 و می گوید می آید

1:02:02 جمعه به خاطر فضیلتش

1:02:04 نماز پشت سر کسی که آن را خوانده تکرار می شود

1:02:06 با این مقاله

1:02:08 گروهی نزد اباعبدالله آمدند

1:02:10 و این را گفتند

1:02:12 گسترش یافته و بدتر شده است

1:02:14 ما بیشتر از او می ترسیم

1:02:16 این کیه؟

1:02:18 ابن ابی دواد ذکر کرده است

1:02:20 و به دستور معلمان است

1:02:22 آموزش پسران در ادارات

1:02:24 قرآن چنین و چنان است

1:02:26 ما از رهبری او راضی نیستیم

1:02:28 او آنها را از این کار منع کرد

1:02:30 و به آنها نگاه کن

1:02:32 به آنها دستور داد که صبر کنند

1:02:34 گفت: بین ما هم همینطور.

1:02:36 در روزهای تصویب

1:02:38 عاقوب شبانه با پیام

1:02:40 شاهزاده اسحاق بن ابراهیم

1:02:42 به اباعبدالله

1:02:44 شاهزاده به شما می گوید

1:02:46 امیرالمؤمنین از شما یاد کرده است

1:02:48 آنها شما را ملاقات نخواهند کرد

1:02:50 هیچ کس و زندگی نمی کند

1:02:52 نه با زمین و نه شهر

1:02:54 من در آن هستم پس برو

1:02:56 از زمین خدا هر کجا که بخواهید

1:02:58 گفت و ناپدید شد

1:03:00 اباعبدالله بقیع

1:03:02 عمر تایید

1:03:04 آن فتنه بود

1:03:07 اباعبدالله کوتاه نیامد

1:03:09 در خانه پنهان شده است

1:03:11 برای نماز بیرون نمی رود

1:03:13 نه به چیز دیگری

1:03:15 تا اینکه الواق از دنیا رفت

1:03:17 و درباره ابراهیم بن هان

1:03:19 گفت اباعبدالله ناپدید شد

1:03:21 من سه تا دارم

1:03:23 سپس گفت

1:03:25 از من جا بخواه

1:03:27 گفتم بهت اعتماد ندارم

1:03:29 گفت انجام داد

1:03:31 اگر این کار را بکنید به شما کمک خواهد کرد

1:03:33 بنابراین من برای او جایی خواستم

1:03:36 رسول خدا غایب شد

1:03:38 خداوند او را بیامرزد و درود فرستد

1:03:40 سه روز در غار

1:03:42 سپس چرخید

1:03:44 تعجب ابوالقاسم چیست؟

1:03:46 علی بن الحسن الحافظ

1:03:48 منظورم بن آساکر است

1:03:50 ترجمه احمد را چگونه ذکر کرده است؟

1:03:52 تا زمانی که برمی گردد

1:03:54 اما چیزی که اشاره کردم چیزی است

1:03:56 مصیبت کلمه ای با اعتبار است

1:03:58 سلسله های روایت آن

1:04:00 حنبلی آن را در دو بخش سروده است

1:04:02 و نیز صالح بن احمد

1:04:04 و گروه

1:04:09 باب قضیه امام

1:04:11 در ایالت متوکل

1:04:13 حنبل گفت

1:04:15 ولی متوکل

1:04:17 پس خداوند سنت را نازل کرد

1:04:19 و مردم آزاد شدند

1:04:21 اباعبدالله با ما صحبت می کرد

1:04:23 و با یارانش سخن گفت

1:04:25 در ایام متوکل

1:04:27 و شنیدم که گفت

1:04:29 چیزی که مردم باید در مورد آن صحبت می کردند

1:04:31 دانش از آنها ضروری تر است

1:04:33 به او در زمان ما

1:04:35 سپس بلند می کند

1:04:37 تقدیم به متوکل

1:04:39 احمد در کمین نشسته بود

1:04:41 در خانه اش می خواهد

1:04:43 تا او را بیرون کنند و با او بیعت کنند

1:04:45 گفت اینطور نیست

1:04:47 ما دانش داریم

1:04:49 پس یک شب با هم بودیم

1:04:51 خوابیدن در تابستان

1:04:53 صدای غوغا را شنیدیم

1:04:55 در خانه اباعبدالله آتش سوزی دیدیم

1:04:57 پس عجله کردیم

1:04:59 و در ایزار نشسته بود

1:05:01 و مظفر بن الکلبی

1:05:03 صاحب خبر و جمعی با ایشان

1:05:05 سپس راوی خبر را خواند

1:05:07 کتاب متوکل

1:05:09 حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام را پاسخ داد

1:05:11 که رویه داری

1:05:13 او را بزرگ کرد تا با او بیعت کند

1:05:15 و نشانش بده

1:05:17 در یک سخنرانی طولانی

1:05:19 سپس مظفر به او گفت

1:05:21 شما چه می گویید؟

1:05:23 گفت من از این خبر ندارم

1:05:25 چیزی و من می توانم آن را ببینم

1:05:27 شنیدن و اطاعت مشکل است

1:05:29 یسری و مشنتی

1:05:31 و تاثیر او بر من

1:05:33 از خدا برایش دعا می کنم

1:05:35 با پرداخت هزینه و موفق باشید

1:05:37 در شب و روز

1:05:39 در بسیاری از کلمات

1:05:41 مظفر گفت

1:05:43 امیرالمؤمنین به من امر کرده است

1:05:45 شما را قسم می دهم

1:05:47 گفت: پس او را سه بار طلاق داد.

1:05:49 او هیچ تمایلی به شاهزاده ندارد

1:05:51 مؤمنان

1:05:53 سپس خانه اباعبدالله را تفتیش کردند

1:05:55 و ازدحام، و اتاق ها، و پشت بام ها

1:05:57 تابوت کتاب ها را جست و جو کردند

1:05:59 زنان و خانه ها را تفتیش کردند

1:06:01 چیزی ندیدند

1:06:03 آنها چیزی احساس نمی کردند

1:06:05 خداوند کافران را دفع کرد

1:06:07 با عصبانیتشون

1:06:09 وی در این باره به متوکل نوشت

1:06:11 پس موضع خوبی گرفت

1:06:13 آموخت که اباعبدالله

1:06:15 به او دروغ گفته شد

1:06:17 و او بود که بر او پا گذاشت

1:06:19 مرد نوآور

1:06:21 او حتی در میان خدا نمرده است

1:06:23 فرمان او برای مسلمانان است

1:06:25 وقتی چند روز بعد بود

1:06:27 در حالی که ما نشسته ایم

1:06:29 درب خانه

1:06:31 اگر یعقوب حجاب است

1:06:33 متوکل آمده است

1:06:35 پس از اباعبدالله اجازه گرفت

1:06:37 پس وارد شد

1:06:39 من و پدرم وارد شدیم

1:06:41 و با عده ای از بندگانش بدره

1:06:43 روی یک قاطر و با او

1:06:45 کتاب المتوکل

1:06:47 پس آن را نزد اباعبدالله خواند

1:06:49 این برای امیر صادق است

1:06:51 ایمانداران به معصومیت حیاط شما

1:06:53 این به شما هدایت شده است

1:06:55 از چه چیزی می توانید برای کمک استفاده کنید؟

1:06:57 او قبول نکرد و گفت

1:06:59 چه چیزی نیاز دارم؟

1:07:01 و او گفت

1:07:03 ای اباعبدالله

1:07:05 قبول از امیرالمؤمنین علیه السلام

1:07:07 کاری که من به شما دستور می دهم

1:07:09 با او برای شما بهتر است

1:07:11 اگر آن را برگردانید

1:07:13 می ترسیدم درباره تو فکر بدی کند

1:07:15 سپس آن را پذیرفت

1:07:17 وقتی بیرون آمد

1:07:19 گفت یا ابوعلی

1:07:21 به بک گفتم

1:07:23 این نجات یک وضعیت است

1:07:25 پودر زیرش

1:07:27 پس من این کار را کردم و رفتیم بیرون

1:07:29 وقتی شب شد

1:07:31 پس مادر پسر اباعبدالله

1:07:33 ما را به دیوار بکوب

1:07:35 او گفت: مولای من.

1:07:37 به عمویش زنگ می زند

1:07:39 پس به پدرم خبر دادم و رفتیم

1:07:41 بنابراین وارد خانه پدری شدیم

1:07:43 عبدالله و آن در گود است

1:07:45 شب گفت

1:07:47 عمو نتونستم بخوابم

1:07:49 گفت چرا؟

1:07:51 گفت برای این پول

1:07:53 گرفتن آن باعث دردش شد

1:07:55 و پدرم او را آرام می کند و کار را آسان می کند

1:07:57 روی آن

1:07:59 گفت پس بشی

1:08:01 و نظر خود را در مورد آن بگویید

1:08:03 این شب است

1:08:05 و مردم در خانه ها

1:08:07 بنابراین او آن را گرفت و ما رفتیم

1:08:09 وقتی جادو بود

1:08:11 خطاب به عبد بن مالک

1:08:13 و به الحسن بن البذر

1:08:15 پس شرکت کرد

1:08:17 گروهی از آنها از جمله هارون شرکت کردند

1:08:19 ویسال

1:08:21 و احمد بن منی

1:08:23 و ابن الدورقی

1:08:25 و من و پدرم

1:08:27 صالح و عبدالله

1:08:29 و ما را وادار کرد که هر که را به یاد دارند بنویسیم

1:08:31 از اهل حافظ و صالح

1:08:33 در بغداد و کوفه

1:08:35 آن را نزد ابوکریب فرستاد

1:08:37 و برای درختان

1:08:39 و به کسانی که نیاز او را می دانند

1:08:41 تفاوت بین آنها همه در این بین است

1:08:43 پنجاه تا صد

1:08:45 و به دویست

1:08:47 و وقتی بعد از آن بود

1:08:49 یک پیام رسان آمد

1:08:51 ابی عبدالله

1:08:53 پس نزد او رفت و تلاوت کرد

1:08:55 روی آن کتاب متوکل است

1:08:57 به او گفت به تو فرمان دهد

1:08:59 بیرون رفتن یعنی رفتن

1:09:01 سام الرا گفت

1:09:03 من پیرمرد ضعیفی هستم

1:09:05 او مریض بود، پس عبدالله نوشت

1:09:07 آنچه او به آن پاسخ داد

1:09:09 کتاب پاسخ فورد

1:09:11 او امیرالمؤمنین است

1:09:13 به او دستور می دهد که بیرون برود

1:09:15 بیدمشک او عبدالله اجناده است

1:09:17 در خانه ما ماندند

1:09:19 چند روز تا آماده شدن

1:09:21 اباعبدالله خارج شود

1:09:23 پس بیرون رفت

1:09:26 حنبل گفت: مرا آگاه کن.

1:09:28 پدرم گفت وارد شدیم

1:09:30 به ارتش، ببینید

1:09:32 ما در یک راهپیمایی بزرگ هستیم

1:09:34 جلو آمدن و بعد نزدیک شدن

1:09:36 گفتیم تابستان است

1:09:38 و ببین، یک شوالیه

1:09:40 ممکنه قبول کنم

1:09:42 به اباعبدالله گفت

1:09:44 درود بر شما باد

1:09:46 او به شما می گوید که خدا

1:09:48 او تو را در برابر دشمنت توانمند ساخته است

1:09:50 یعنی ابن ابی دواد

1:09:52 و امیرالمؤمنین می پذیرد

1:09:54 از شما، اجازه ندهید

1:09:56 هیچی جز اون چیزی که گفتم

1:09:58 اباعبدالله به او پاسخی نداد

1:10:00 چیزی و ساخته شده است

1:10:02 برای امیرالمومنین دعا می کنم

1:10:04 برای نایب قهرمانی فراخوان دادم

1:10:06 ادامه دادیم و پایین آمدیم

1:10:08 در دار ایتاچ

1:10:10 اباعبدالله شناخته نشد

1:10:12 بعد بپرس این خونه کیه

1:10:14 گفتند

1:10:16 این دار ایتاچ است

1:10:18 گفت: مرا منتقل کردند.

1:10:20 خانه ای برای من بساز

1:10:22 گفتند اینجا خانه است

1:10:24 امیر برات فرستاد

1:10:26 مؤمنان گفتند

1:10:28 من او را اینجا نمی خواهم

1:10:30 و حتی متوقف نشد

1:10:32 برایش خانه خریدیم

1:10:34 و او هر بار نزد ما می آمد

1:10:36 یک روز سر میز

1:10:38 رنگها به سفارش متوکل

1:10:40 یخ و میوه

1:10:42 و غیره

1:10:44 اباعبدالله طعم آن را نچشید

1:10:46 هیچ چیز و بدون نگاه

1:10:48 به او و این بود

1:10:50 هزینه های جدول در روز

1:10:52 صد و بیست درهم

1:10:54 متوکل خطاب به او کرد

1:10:56 با پول عالی

1:10:58 او پاسخ داد و به او گفت

1:11:00 عبید الله بن یحیی

1:11:02 امیرالمؤمنین به شما امر می کند

1:11:04 تا به پسرت بدهی

1:11:06 او گفت و خانواده شما

1:11:08 آنها خودکفا هستند

1:11:10 آن را به او برگرداند

1:11:12 پس عبیدالله آن را گرفت

1:11:14 پس آن را بین پسرش تقسیم کرد

1:11:16 سپس به شخص قابل اعتماد پاداش دهید

1:11:18 خانواده و فرزندانش هر ماه

1:11:20 چهار هزار

1:11:22 پس اباعبدالله او را فرستاد

1:11:24 آنها کافی هستند

1:11:26 نیازی ندارند

1:11:28 پس متوکل او را فرستاد

1:11:30 این برای پسر شماست

1:11:32 پس شما چه ربطی به این دارید؟

1:11:34 پس اباعبدالله او را گرفت

1:11:36 هنوز هم برای ما اتفاق می افتد

1:11:38 تا اینکه متوکل از دنیا رفت

1:11:40 بین اباعبدالله اتفاق افتاد

1:11:42 بین پدرم صحبت های زیادی شد

1:11:44 و او گفت

1:11:46 عمو

1:11:48 تا آخر عمرمون

1:11:50 انگار موضوع فاش شده بود

1:11:52 خدا خداست

1:11:54 بچه های ما فقط آن را می خواهند

1:11:56 تا ما را بخورد

1:11:58 اما فقط چند روز است

1:12:00 اما این یکی

1:12:02 فتنه

1:12:04 پس گفتم

1:12:06 امیدوارم خداوند به شما ایمان داشته باشد

1:12:08 در مورد چه چیزی هشدار می دهید؟

1:12:10 و او گفت

1:12:12 چطور غذاشون رو نمیذاری؟

1:12:14 نه جوایزشون

1:12:16 اگر او را ترک کنی، او تو را ترک خواهد کرد

1:12:18 منتظر چه هستیم؟

1:12:20 مرگ است

1:12:22 یا به بهشت

1:12:24 یا آتش زدن

1:12:26 خوشا به حال نیکوکاران

1:12:28 متوکل به خبر رسید

1:12:30 آنچه در آن است

1:12:32 او دنیا را نمی خواهد

1:12:34 پس به او اجازه خروج داد

1:12:36 سپس عبید الله بن یحیی آمد

1:12:38 به وقت بعد از ظهر

1:12:40 گفت که شاهزاده است

1:12:42 مؤمنان به شما اجازه داده اند

1:12:44 دستور داد برای شما یک سوله تجهیز کنند

1:12:46 تو در آن فرود می آیی

1:12:48 اباعبدالله گفت

1:12:50 برای من یک قایق سفارش دهید

1:12:52 که ساعت فرا رسیده است

1:12:54 پس برای او قایق خواستند

1:12:56 پس فوراً فرود آمد

1:12:58 حنبل گفت

1:13:00 مرزهای آن حتی گفته می شد

1:13:02 او از دنیا رفته است

1:13:04 پس او را به سمت گله پذیرفتم

1:13:06 از قایق پیاده شد

1:13:08 پس با او راه افتادم

1:13:10 او به من گفت

1:13:12 برو، مردم تو را نخواهند دید و مرا نمی شناسند

1:13:14 بنابراین من آن را ارائه کردم

1:13:16 او گفت

1:13:18 وقتی رسید

1:13:20 خودش را به پشت انداخت

1:13:22 از خستگی و فرسودگی

1:13:24 شاید چیزی قرض گرفته باشد

1:13:26 از خانه ما و پسرش

1:13:28 از پول سلطان به ما نرسید؟

1:13:30 چه اتفاقی افتاد؟

1:13:32 از آن خودداری کنید

1:13:34 او حتی از بیماری خود تعریف کرد

1:13:36 چوا قرعه کشی

1:13:38 بنابراین در یک فر معتبر برشته شد

1:13:40 می دانست و استفاده نمی کرد

1:13:42 و بسیاری مانند این

1:13:44 صالح اشاره کرد

1:13:46 ماجرای رفتن پدرش

1:13:48 به سربازی و برگشت

1:13:50 خانه های آنها در طبقه بالا تفتیش شد

1:13:52 و گل رز یعقوب با ماه کامل

1:13:54 و گریه کرد

1:13:56 و او گفت

1:13:58 من از آنها تحویل گرفتم

1:14:00 حتی اگر در پایان عمرم باشد

1:14:02 خرابشون کردم

1:14:04 قصد دارم فردا جداش کنی

1:14:06 صبح که شد نزد او آمد

1:14:08 حسن بن بذر گفت:

1:14:10 بیا پیش من، صالح، با تعادل

1:14:12 هدایت شده به

1:14:14 فرزندان مهاجران و انصار

1:14:16 و نه فلانی

1:14:18 تا تفاوت همه

1:14:20 ما در یک حالت هستیم

1:14:22 خداوند به آن داناست

1:14:24 پس پستچی نوشت

1:14:26 خیریه است

1:14:28 همه برای روز او

1:14:30 حتی با یک کیف

1:14:32 اوری بن الجهم آمد و گفت

1:14:34 امیرالمؤمنین به شما دستور داده است

1:14:36 در ده هزار

1:14:38 جایی که او را از هم جدا کرد

1:14:40 و شیخ شما نمی داند

1:14:42 با آن غمگین می شود

1:14:44 متوکل دستور داد آن را بخرند

1:14:46 ما خانه داریم

1:14:48 گفت ای صالح

1:14:50 به بک گفتم

1:14:52 اگر موافقید برایشان خانه بخرید

1:14:54 پارگی باشد

1:14:56 بین من و تو

1:14:58 آنها می خواهند تبدیل شوند

1:15:00 این کشور پناهگاه من است

1:15:02 هنوز داشت دفاع می کرد

1:15:04 خانه را خرید تا عجله کرد

1:15:06 و من پیام رسان ساختم

1:15:08 متوکل نزد او می آید و از او می پرسد

1:15:10 در مورد تجربه او و آنها بازگشت

1:15:12 می گویند ضعیف است

1:15:14 و در این بین

1:15:16 می گویند پدر

1:15:18 عبدالله واجب است

1:15:20 تا ببینمت و بیام پیشش

1:15:22 یعقوب گفت

1:15:24 امیرالمؤمنین مشتاق است

1:15:26 به تو می گوید

1:15:28 ببین روزی که میای

1:15:30 پس من او را می شناسم

1:15:32 و او به شما گفت

1:15:34 او یک روز گفت

1:15:36 چهار نفر بیرون رفتند

1:15:38 پس وقتی فردا بود

1:15:40 آمد و گفت

1:15:42 مژده اباعبدالله

1:15:44 او امیرالمؤمنین است

1:15:46 درود بر شما

1:15:48 می گوید من به تو رحم کرده ام

1:15:50 که مشکی می پوشد و سوار می شود

1:15:52 به ولیعهد

1:15:54 و به خانه

1:15:56 پس هر چی میخوای بپوش

1:15:58 پس از این بابت خدا را شکر کرد

1:16:00 سپس یعقوب گفت

1:16:02 من پسری دارم که او را تحسین می کند

1:16:04 و او آن را در قلب من دارد

1:16:06 مکانی که دوستش دارم

1:16:08 تا با او صحبت کند

1:16:10 پس ساکت ماند

1:16:12 وقتی بیرون آمد گفت:

1:16:14 می بینی، او نمی بیند که من در آن چه هستم؟

1:16:16 قرآن را کامل می کرد

1:16:18 از جمعه تا جمعه

1:16:20 و وقتی تمام شد زنگ زد

1:16:22 ما معتقدیم

1:16:24 وقتی صبح جمعه بود

1:16:26 خطاب به من و برادرم

1:16:28 وقتی او تمام شد

1:16:30 تماس بگیرید و ما باور کنیم

1:16:32 وقتی او تمام شد

1:16:34 بگو

1:16:36 بارها از خدا کمک می خواهم

1:16:38 بنابراین شروع کردم به گفتن آنچه او می خواهد

1:16:40 سپس گفت

1:16:42 من به خدا عهد می دهم

1:16:44 سلطنت او مسئول بود

1:16:46 و حق تعالی فرمود

1:16:48 ای شما که

1:16:50 آنها ایمان آوردند و به قراردادهای خود عمل کردند

1:16:52 من حرف نمیزنم

1:16:54 در گفتار کامل

1:16:56 هرگز حتی خدا را پرتاب نکرد

1:16:58 من شما را مستثنی نمی کنم

1:17:00 هیچ کس

1:17:02 پس بیرون رفتیم و علی بن الجهم آمد

1:17:04 پس به او گفتیم

1:17:06 گفت: ما از آن خدا هستیم

1:17:08 به سوی او باز خواهیم گشت

1:17:10 به متوکل خبر داد

1:17:12 و او گفت

1:17:14 اما آنها می خواهند یا این اتفاق افتاده است

1:17:16 و این کشور

1:17:18 منو قفل کن

1:17:20 اما علت این بود که چه کسی

1:17:22 در این کشور اقامت داشتند

1:17:24 وقتی به آنها داده شد، پذیرفته شدند

1:17:26 فرمان دادند و سخن گفتند

1:17:28 به خدا من آرزوی مرگ کردم

1:17:30 در موضوعی که بود

1:17:32 آرزو دارم در این بمیرم

1:17:34 و آن

1:17:36 این وسوسه دنیاست

1:17:38 این جذابیت دین بود

1:17:40 سپس انگشتانش را به هم متصل کرد

1:17:42 و او می گوید

1:17:44 اگر روحم در دستم بود می فرستادم

1:17:46 سپس انگشتانش را باز می کند

1:17:48 او متوکل بود

1:17:50 اغلب در مورد آن سوال می شود

1:17:52 و در این بین دستور می دهد

1:17:54 ما با پول

1:17:56 می گوید نمی داند

1:17:58 شیخ آنها غمگین می شود

1:18:00 آنچه او از آنها می خواهد

1:18:02 اگر دنیا را نمی خواهد

1:18:04 او مانع آنها نشد

1:18:06 و به متوکل گفتند

1:18:08 او غذای شما را نمی خورد

1:18:10 او روی تخت شما نمی نشیند

1:18:12 آنچه می نوشید حرام است

1:18:14 متوکل گفت

1:18:16 اگر معتصم آن را برای من منتشر کرد

1:18:18 او چیزی در این مورد گفت

1:18:20 من از او قبول نکردم

1:18:22 صالح گفت

1:18:24 سپس به بغداد فرود آمد

1:18:26 عبدالله را نزد او گذاشتم

1:18:28 پس عبدالله آمد

1:18:30 پس گفتم شما چه مشکلی دارید؟

1:18:32 او گفت

1:18:34 به من دستور داد که فرود بیایم

1:18:36 او گفت

1:18:38 به فلاح بگویید بیرون نرود

1:18:40 تو نفرین من بودی

1:18:42 به خدا اگر فرمان مرا بپذیری

1:18:44 من موفق نشدم

1:18:46 من هیچکدام از شما را با خودم بیرون نبردم

1:18:48 اگه تو نبودی کی بودی؟

1:18:50 این میز تنظیم شده است

1:18:52 و برس ها را پهن کنید

1:18:54 و ثواب انجام می شود

1:18:56 پس به او نامه نوشتم و به او اطلاع دادم

1:18:58 آنچه عبدالله به من گفت

1:19:00 پس با خط خودش برایش نوشت

1:19:02 خداوند به شما جزای خیر بدهد

1:19:04 او شما را از همه آسیب ها و خطرات محافظت می کند

1:19:06 که مرا حمل کرد

1:19:08 در کتاب به شما

1:19:10 آنچه به عبدالله گفتم

1:19:12 هیچ کدام از شما پیش من نمی آیید

1:19:14 لطفا اجازه دهید حافظه من متوقف شود

1:19:16 و حوصله اش سر می رود

1:19:18 و اگر اینجا باشی، یاد من فراگیر می شود

1:19:20 و او با شما ملاقات می کرد

1:19:22 افرادی که اخبار ما را گزارش می کنند

1:19:24 و چیزی جز خوب نبود

1:19:26 اگه بمونی

1:19:28 نه تو و نه برادرت پیش من نیامدی

1:19:30 رضایت من است

1:19:32 جز خوبی در خودت کاری نکن

1:19:34 درود بر شما

1:19:36 او گفت

1:19:38 و زمانی که ما سفر کردیم

1:19:40 میز و سفره ها بلند شد

1:19:42 و هر چه برقرار شد مال ماست

1:19:44 صالح گفت

1:19:46 متوکل برای پدرم فرستاد

1:19:48 با هزار دینار تقسیم

1:19:50 سپس علی بن الجهم نزد او آمد

1:19:52 در تاریکی شب

1:19:54 پس به او گفت که در حال آماده شدن است

1:19:56 سوختگی دارد

1:19:58 سپس عبیدالله با هزار دینار آمد

1:20:00 و او گفت

1:20:02 امیرالمؤمنین به شما اجازه داده است

1:20:04 من به شما دستور می دهم که این کار را انجام دهید

1:20:06 و او گفت

1:20:08 امیرالمؤمنین به من اجازه داده است

1:20:10 که ازش متنفرم

1:20:12 آن را پخش کنید

1:20:14 اومد پیشمون و بعد گفت

1:20:16 ای صالح بهت گفتم

1:20:18 او گفت

1:20:20 من دوست دارم این امرار معاش را بگذارم

1:20:22 به خاطر من قبولش میکنی

1:20:24 پس ساکت ماند

1:20:26 گفت: مال تو چیست؟

1:20:28 من از دادن زبانم متنفرم

1:20:30 یا با دیگران مخالفت کنید

1:20:32 دیگر آدمی نیست

1:20:34 بچه های من مال من هستند و هیچ بهانه ای ندارم

1:20:36 داشتم ازت شاکی بودم

1:20:38 و او می گوید

1:20:40 فرمان تو به فرمان من است

1:20:42 شاید خدا برام حل کنه

1:20:44 این گره

1:20:46 تو برای من دعا کردی

1:20:48 امیدوارم خدا داشته باشه

1:20:50 او به شما پاسخ داد

1:20:52 گفت این کار را نکن

1:20:54 پس گفتم نه

1:20:56 بنابراین پدرم ما را ترک کرد

1:20:58 درهای بین ما و خودش را بست

1:21:00 خانه های ما محافظت می شود

1:21:02 سپس داستانی را تعریف کرد

1:21:04 در نمازش صالح است

1:21:06 و سرزنش کردنش

1:21:08 سپس در نوشته خود به یحیی

1:21:10 بن خاقان کمک را ترک کند

1:21:12 فرزندانش

1:21:14 و خبر به متوکل رسید

1:21:16 پس دستور داد گروهی را حمل کنند

1:21:18 ده ماه فرصت دارند

1:21:20 چهل هزار بود

1:21:22 آنها را بکشید

1:21:24 اباعبدالله گفت

1:21:26 مدتی سکوت کردم و در زدم

1:21:28 سپس گفت

1:21:30 اگه چیزی بخوای چیکار میکنی؟

1:21:32 و خدا چیزی می خواست

1:21:34 و به امام احمد

1:21:36 نهایت دانش

1:21:38 سنت در علم و عمل

1:21:40 و در علم حدیث و فنون آن

1:21:42 و علم فقه

1:21:44 و شاخه های آن

1:21:46 در زهد و تقوا پیشوا بود

1:21:48 عبادت و صداقت

1:21:51 مروضی گفت

1:21:53 اباعبدالله به من گفت

1:21:55 من تازه نوشتم

1:21:57 و من روی آن کار کردم

1:21:59 تا اینکه پیامبر از کنارم گذشت

1:22:01 خداوند او را بیامرزد و درود فرستد

1:22:03 پدر خوبی داد

1:22:05 د نارا

1:22:07 بنابراین حجامت کردم و نارا حجامت را به من داد

1:22:09 و او گفت

1:22:11 به اباعبدالله گفتم

1:22:13 هر که به پیروی از اسلام و سنت مرده باشد

1:22:15 او برای همیشه مرد

1:22:17 و او گفت

1:22:19 بلكه به خاطر همه كارهاي خير از دنيا رفت

1:22:21 المیمونی گفت

1:22:23 احمد به من گفت

1:22:25 یا ابوالحسن

1:22:27 در مورد یک موضوع صحبت نکنید

1:22:29 شما آنجا امام ندارید

1:22:31 الفضل بن زیاد گفت

1:22:33 احمد بن حنبل را شنیدم

1:22:35 او می گوید

1:22:37 هر که حدیث رسول خدا را رد کرد

1:22:39 خداوند او را بیامرزد و درود فرستد

1:22:41 روی لبان شماست

1:22:43 محمد بن اسماعیل گفت

1:22:45 ترمذی

1:22:47 من و احمد بن الحسن بودیم

1:22:49 به گفته احمد بن حنبل

1:22:51 احمد به او گفت

1:22:53 ای اباعبدالله

1:22:55 از ابن ابی قتیله یاد کردند

1:22:57 در مکه علمای حدیث

1:22:59 و او گفت

1:23:01 اهل حدیث افراد بدی هستند

1:23:03 پس اباعبدالله برخاست

1:23:05 لباسش را در می آورد و می گوید

1:23:07 بدعت گذار

1:23:09 و وارد خانه شد

1:23:13 و از زندگینامه او

1:23:16 عبدالملک المیمونی گفت

1:23:18 من عمامه ندیدم

1:23:20 اباعبدالله هرگز

1:23:22 جز زیر چانه اش

1:23:24 و دیدم که از هر چیز دیگری متنفر است

1:23:26 المیمونی گفت

1:23:28 نمی دونم که دیدم

1:23:30 هیچ کس بدن تمیزتری ندارد

1:23:32 و من عهد نبستم

1:23:34 به خودش در سبیلش

1:23:36 موهای سر و موهای بدنش

1:23:38 ناب ترین لباس نیست

1:23:40 خیلی سفید از احمد

1:23:42 ابن حنبل رضی الله عنه

1:23:44 عاصم گفت

1:23:46 ابن عصام بیهقی

1:23:48 گفتم یه شب خونه احمد

1:23:50 ابن حنبل آب آورد

1:23:52 بنابراین آن را زمین گذاشت

1:23:54 وقتی بیدار شد، نگاه کرد

1:23:56 به آب همانطور که هست

1:23:58 گفت: سبحان الله

1:24:00 مردی که به دنبال علم است

1:24:02 او در شب گل ندارد

1:24:04 عبدالله گفت

1:24:06 شنیدم پدرم گفت

1:24:08 شاید شما آلباکور می خواستید

1:24:10 در گفتگو، آن را بگیرید

1:24:12 مادرم در لباسم و می گوید

1:24:14 تا اینکه مؤذن اذان می دهد

1:24:16 الکادمی گفت

1:24:18 علی بن المدینی به ما گفت

1:24:20 احمد بن حنبل به من گفت

1:24:22 من هوس آن را دارم

1:24:24 من شما را تا مکه همراهی می کنم

1:24:26 تنها چیزی که من را متوقف می کند ترس است

1:24:28 تا به تو امیدوار باشم یا مرا خسته کنم

1:24:30 وقتی با او خداحافظی کرد

1:24:32 گفتم نصیحتم کن

1:24:34 گفت بساز

1:24:36 تقوا شما را زیاد و تقویت می کند

1:24:38 زندگی پس از مرگ پیش روی شماست

1:24:40 عبدالله بن احمد گفت

1:24:42 من دانشمندان زیادی را دیدم

1:24:44 فقها و اهل حدیث

1:24:46 و بنی هاشم و قریش و انصار

1:24:48 پدرم را می بوسند

1:24:50 برخی از آنها دستی هستند

1:24:52 برخی از آنها سر خود را دارند

1:24:54 و او را بسیار تسبیح می کنند

1:24:56 من ندیده ام آنها این کار را انجام دهند

1:24:58 به گفته یکی از فقها

1:25:00 چیز دیگه ای ندیدم

1:25:02 او آن را میل می کند

1:25:06 و چه کسی متواضع است

1:25:08 احمد بن الحسن ترمذی گفت

1:25:10 اباعبدالله را دیدم

1:25:12 از بازار نان می خرد

1:25:14 و آن را در سبدی حمل می کند

1:25:16 و دیدم که بقیه را خرید

1:25:18 بیش از یک بار نیست

1:25:20 و آن را در پارچه ای قرار دهید

1:25:22 بنابراین او آن را حمل می کند

1:25:27 و از جهاد او

1:25:29 عبدالله بن محمود بن الفرج گفت

1:25:31 عبدالله بن احمد را شنیدم

1:25:33 او می گوید

1:25:35 پدرم به طرسوس رفت

1:25:37 با آن پیوند خورد و پیروز شد

1:25:39 به مردی گفت

1:25:41 شما باید چشم های خود را در بیاورید

1:25:43 باید بری قزوین

1:25:48 الحسین بن اسماعیل گفت

1:25:50 پدرم گفت

1:25:52 در شورای احمد جلسه داشت

1:25:54 حدود پنج هزار

1:25:56 صحبت را می نویسند

1:25:58 بقیه از او یاد می گیرند

1:26:00 خوش اخلاقی و وقار

1:26:02 ابوبکر بن متوافی گفت

1:26:04 نزد اباعبدالله رفتم

1:26:06 دوازده سال

1:26:08 و او در حال خواندن است

1:26:10 محمول بر فرزندان اوست

1:26:12 چیزی که اخیرا در موردش نوشتم

1:26:14 یکی

1:26:16 به راهنمایی ها و اخلاقش نگاه کردم

1:26:18 عبدالله گفت

1:26:20 بن محمد الوراق

1:26:22 من در شورای احمد بودم

1:26:24 ابن حنبل گفت

1:26:26 از کجا آمدی؟

1:26:28 از شورای پدرم گفتیم

1:26:30 کرپ گفت

1:26:32 در مورد آن بنویسید

1:26:34 او شیخ خوبی است

1:26:36 پس گفتیم چاقو می زد

1:26:38 او گفت بر تو

1:26:40 چه ترفندی دارید؟

1:26:42 شیخ صالح می

1:26:45 ابوجعفر گفت

1:26:47 احمد بود که مردم را زنده کرد

1:26:49 شریف ترین و بهترین آنها

1:26:51 ده و مودب

1:26:53 چاپلوسی زیاد

1:26:55 تنها چیزی که از او می شنود درس خواندن است

1:26:57 برای صحبت و ذکر

1:26:59 صالحان در عزت و صفا هستند

1:27:01 و تلفظ خوب

1:27:03 و اگر شخصی او را پیدا کند

1:27:05 برو و بپذیر

1:27:07 متواضع بود

1:27:09 برای افراد مسن به شدت

1:27:11 و او را تجلیل کردند

1:27:13 این کار را در یحیی بنی معین انجام می داد

1:27:15 من ندیدم کار دیگری انجام دهد

1:27:17 از تواضع و شرافت

1:27:19 و احترام

1:27:21 یحیی هفت سال از او بزرگتر بود

1:27:23 عبدالله گفت

1:27:25 ابن احمد

1:27:27 هر وقت پدرم از مسجد به خانه می آمد

1:27:29 پایش را زد

1:27:31 تا اینکه صدای کف پایش را می شنود

1:27:33 و شاید گلویش را صاف کرد

1:27:35 برای دانستن در مورد آن

1:27:37 عبدوسنی العطار گفت

1:27:39 پسرم را با کنیز آوردم

1:27:41 به اباعبدالله سلام می کرد

1:27:43 از او استقبال کرد

1:27:45 و او را در بغلش بنشانید

1:27:47 از او خواست و او را محرم گرفت

1:27:49 به کنیز گفت

1:27:51 با او غذا بخور

1:27:53 و آن را پخش کرد

1:27:56 المیمونی گفت

1:27:58 اباعبدالله خوش اخلاق بود

1:28:00 همیشه انسان ها

1:28:02 آسیب احتمالی همسایه

1:28:05 معیشت او

1:28:08 ابن جوزی گفت

1:28:10 پدرش برایش گلدوزی گذاشت

1:28:12 آنجا زندگی می کرد

1:28:14 او از آن سبک ها متنفر بود

1:28:16 و با آن عفیف است

1:28:18 گفتم شاید نسخه های پولی

1:28:20 شاید کار کرد

1:28:22 به جمال پرداخت

1:28:24 خدا رحمتش کند

1:28:26 ابن عقیل گفت

1:28:30 چیزی که شنیدم شگفت انگیز است

1:28:32 در مورد این نوجوانان نادان

1:28:34 می گویند

1:28:36 احمد بن حنبل فقیه نیست

1:28:38 ولی آپدیت میشه

1:28:40 او این را گفت

1:28:42 جهل شدید

1:28:44 چون او انتخاب هایی دارد

1:28:46 آن را بر اساس احادیث بنا کرد

1:28:48 بنایی که بیشترشان نمی شناسند

1:28:50 شاید بیشتر از بزرگانشان

1:28:52 گفتم

1:28:54 من فکر می کنم آنها اینطور فکر می کنند

1:28:56 او فقط به روز بود

1:28:58 بلکه آن را از دری تصور می کنند

1:29:00 مدرنیست های زمان ما

1:29:02 به خدا به درجه فقه رسیده است

1:29:04 مخصوصاً رتبه لیث

1:29:06 مالک و شافعی

1:29:08 و پدرم یوسف

1:29:11 رتبه الفضل و ابراهیم

1:29:13 بن ادهم

1:29:15 در حفظ رتبه تقسیم

1:29:17 یحیی القطان و بن المدینی

1:29:19 اما نادان

1:29:21 رتبه خودش را نمی داند

1:29:23 رتبه دیگران را چگونه می داند؟

1:29:25 ابن جوزی گفت

1:29:29 امام دیده نشد

1:29:31 کتاب ها را قرار دهید

1:29:33 نوشتن کلماتش را منع می کند

1:29:35 و سوالاتش حتی اگر می دید

1:29:37 این مال او بود

1:29:39 بسیاری از طبقه بندی ها

1:29:41 کلاس محمول است

1:29:43 سی هزار حدیث

1:29:45 به فرزندش عبدالله می گفت

1:29:47 این آمار را حفظ کنید

1:29:49 برای مردم خواهد بود

1:29:51 امام

1:29:53 و تعبیر این است

1:29:55 صد و بیست هزار

1:29:57 و نسخ کننده و منسوخ

1:29:59 تاریخ و مدرنیته

1:30:01 تقسیم و معرفی

1:30:03 و دومی در قرآن

1:30:05 پاسخ از قرآن

1:30:07 و مراسم بزرگ و کوچک

1:30:09 و موارد دیگر

1:30:11 گفتم کتاب ایمان

1:30:13 و کتاب شرب

1:30:15 و کاغذش را دیدم

1:30:17 از کتاب واجبات

1:30:19 و تفسیر آن

1:30:21 چیزی که وجود ندارد

1:30:23 اگر پیدا می شد، اهل فضیلت زحمت می کشیدند

1:30:25 در مجموعه و شهرت او

1:30:27 سپس اگر هزار

1:30:29 توضیحی در مورد آنچه که می شد

1:30:31 بیش از ده هزار اثر

1:30:33 لازم نیست که باشد

1:30:35 در پنج جلد

1:30:37 این تعبیر ابن جریر است

1:30:39 که در آن جمع شد و هوشیار شد

1:30:41 نه بیست هزار

1:30:43 توضیحی داده نشد

1:30:45 احمد کسی نیست

1:30:47 ابوالحسین بن المندی

1:30:49 او در تاریخ خود گفت

1:30:51 هیچکس اروا نبود

1:30:53 در این دنیا از پدرش

1:30:55 از عبدالله بن احمد

1:30:57 زیرا مسند را از او شنید

1:30:59 سی هزار است

1:31:01 و تعبیر این است

1:31:03 صد و بیست هزار

1:31:06 او یکی از آثار به نام اباعبدالله را دارد

1:31:09 کتاب نفی تشبیه

1:31:11 پوشه

1:31:13 و کتاب امامت

1:31:15 پوشه کوچک

1:31:17 و کتاب استجابت به بدعت گذاران

1:31:19 سه قسمت

1:31:21 کتاب زهد یک جلد است

1:31:23 بزرگ

1:31:25 و کتاب فضایی از صحابه

1:31:27 پوشه

1:31:29 و کتاب رسالت در دعا

1:31:31 گفتم یک موضوع است

1:31:34 شاگردان ارشدش درباره او نوشتند

1:31:36 مسائل زیاد

1:31:38 در چندین جلد

1:31:40 مانند مرودی و الاثرم

1:31:42 هارب و بن هانی

1:31:44 الکوسج و ابوطالب

1:31:46 و فوران و ماهان الشامی

1:31:48 و صالح بن احمد

1:31:50 و برادرش و پسر عمویشان حنبل

1:31:52 ابوبکر جمع کرد

1:31:54 همه چیز دیگر اشتباه است

1:31:56 اینها گفته های احمد است

1:31:58 و فتاوای او

1:32:00 و سخنان او درباره اسباب و رجال است

1:32:02 و سال و شاخه ها

1:32:04 تا اینکه بهش رسید

1:32:06 فراوانی وصف ناپذیری وجود دارد

1:32:08 برای تحصیل عازم مناطق شد

1:32:10 او در مورد دستور زبان نوشت

1:32:12 از صد روح اصحاب

1:32:14 امام

1:32:16 بعد خیلی از آن را نوشت

1:32:18 به اختیار یارانش

1:32:20 سپس شروع به تنظیم آن کرد

1:32:22 شما در مورد آن شیطنت می کنید و با آن به خواب می روید

1:32:24 کتاب معرفتی درست کرد

1:32:26 و کتاب دلایل

1:32:28 و کتاب سنت

1:32:30 سه جلد در سه جلد

1:32:32 کتاب جامعی نوشت

1:32:34 در چند ده جلد

1:32:36 یا بیشتر

1:32:38 در کتابی گفته است

1:32:40 اخلاق احمد بن حنبل

1:32:42 هیچکس آنجا نبود

1:32:44 از مسائلم یاد گرفتم

1:32:46 اباعبدالله هرگز

1:32:48 منظور من از آن چیست

1:32:50 و تولد خلال بود

1:32:52 زندگانی امام احمد

1:32:54 او می توانست آن را ببیند

1:32:56 او یک پسر است

1:33:00 زندگانی امام احمد و خاندانش

1:33:02 زهیر بن صالح گفت

1:33:05 پدربزرگم ازدواج کرد

1:33:07 ام ابی عباسی

1:33:09 او از آن برای او متولد نشده است

1:33:11 به جز پدرم و سپس او مرد

1:33:13 بعد ازدواج کرد

1:33:15 بعد ریحانا

1:33:17 یک زن عرب

1:33:19 من فقط عمویم عبدالله را به دنیا آوردم

1:33:21 مروضی گفت

1:33:23 اباعبدالله را شنیدم

1:33:25 از خانواده اش یاد کرد

1:33:27 پس به او رحم کرد و گفت

1:33:29 بیست سال ماندیم

1:33:31 ما در یک کلمه با هم فرق داریم

1:33:33 زهیر گفت

1:33:35 وقتی ام عبدالله از دنیا رفت

1:33:37 پدربزرگم حسن را خرید

1:33:39 پس او را به دنیا آورد

1:33:41 ام علی زینب

1:33:43 الحسن و الحسین دوقلو هستند

1:33:45 و در همان نزدیکی فوت کرد

1:33:47 از بدو تولدشون

1:33:49 سپس حسن و محمد را به دنیا آورد

1:33:51 بنابراین آنها زندگی می کردند

1:33:53 چهل

1:33:55 من بعد از آنها خوشحال به دنیا آمدم

1:33:57 او فرزند بنی احمد بود

1:33:59 بن حنبل صالح

1:34:01 فرماندار بخش اصفهان

1:34:03 او یک سال بعد درگذشت

1:34:05 دویست و شصت و پنج

1:34:07 حدود شصت و چند سال

1:34:09 در مورد پسر دوم

1:34:11 او محافظ است

1:34:13 ابو عبدالرحمن

1:34:15 عبدالله بن احمد

1:34:17 راوی پدرش

1:34:19 یکی از بزرگ ترین ائمه

1:34:21 او در سال دویست و نود درگذشت

1:34:23 حدود هفتاد و هفت سالشه

1:34:25 ترجمه ای دارد که من نوشتم

1:34:27 و پسر سوم

1:34:29 سعید بن احمد

1:34:31 این برای احمد متولد شد

1:34:33 پنجاه روز قبل از مرگش

1:34:35 او بزرگ شد و آموخت

1:34:37 او قبل از برادرش درگذشت

1:34:39 عبدالله

1:34:41 و اما حسن و محمد و زینب

1:34:43 او به ما اطلاع نداد

1:34:45 چیزی در مورد وضعیت آنها

1:34:47 جانشینی اباعبدالله قطع شد

1:34:49 در آنچه می دانیم

1:34:53 بیماری او

1:34:55 عبدالله

1:34:57 شنیدم پدرم گفت

1:34:59 او هفتاد و هفت سال را تمام کرد

1:35:01 و من وارد هشت شدم

1:35:03 صالح گفت

1:35:05 وقتی اولین بهار بود

1:35:07 اول سال

1:35:09 دویست و چهل و یک

1:35:11 روز پدر

1:35:13 چهار و نیم

1:35:15 او تب دارد

1:35:17 او به شدت نفس می کشد

1:35:19 و بسیاری از مردم

1:35:21 گفت: چه می بینی؟

1:35:23 پس شروع به ورود به او کردند

1:35:25 حتی دسته دسته

1:35:27 خانه پر است

1:35:29 از او می پرسند و دعا می کنند

1:35:31 او و آنها بیرون می روند

1:35:33 و وارد یک هنگ می شوند

1:35:35 و بسیاری از مردم

1:35:37 خیابان پر شد

1:35:39 در کوچه را بستیم

1:35:41 همسایه ای پیش ما آمد

1:35:43 او عصبانی شده است

1:35:45 پدرم گفت

1:35:47 من مرد را می بینم

1:35:49 چیزی از سنت را زنده می کند

1:35:51 بنابراین من از آن خوشحالم

1:35:53 او به من گفت

1:35:55 برو خرما بخر

1:35:57 و برای من کفاره داد

1:35:59 درسته

1:36:01 کنارش خوابیده بودم

1:36:03 اگر چیزی بخواهد

1:36:05 مرا حرکت ده تا آن را به او بسپارم

1:36:07 و زبانش را حرکت داد

1:36:09 ایستاده به نماز ادامه داد

1:36:11 او را گرفت و او زانو زد

1:36:13 سجده می کند و من او را بلند می کنم

1:36:15 در زانو زدنش

1:36:17 گفت و من با او ملاقات کردم

1:36:19 یا موجودی گرسنه است

1:36:21 و غیره

1:36:23 ذهنش ثابت ماند

1:36:25 وقتی جمعه بود

1:36:27 برای دوازده

1:36:29 از ربیع الاول خالی بوده است

1:36:31 برای دو ساعت از روز

1:36:33 او درگذشت

1:36:35 مروضی گفت

1:36:37 احمد نه روز مریض بود

1:36:39 شاید به مردم اجازه می داد

1:36:41 بنابراین وارد آن می شوند

1:36:43 دسته دسته

1:36:45 سلام می کنند و با دست خودش برمی گردد

1:36:47 بسیاری از مردم آن را شنیدند

1:36:49 و سلطان شنید

1:36:51 با افراد زیادی

1:36:53 پس سلطان به درگاه او فرستاده شد

1:36:55 و درب کوچه اتصال

1:36:57 و صاحبان اخبار

1:36:59 بعد در کوچه را بست

1:37:01 مردم در خیابان بودند

1:37:03 و مساجد

1:37:05 تا اینکه در برخی فروش ها اختلال ایجاد شد

1:37:07 یک جانشین نزد او آمد

1:37:09 ابن طاهر

1:37:11 گفت که شاهزاده

1:37:13 درود بر شما

1:37:15 و او گفت

1:37:17 این چیزی است که من از آن متنفرم

1:37:19 و امیرالمؤمنین علیه السلام

1:37:21 او مرا از آنچه متنفرم رها کرده است

1:37:23 بن هاشم آمد

1:37:25 پس وارد آن شدند و ساختند

1:37:27 بر سر او گریه می کنند

1:37:29 گروهی از داوران آمدند

1:37:31 و دیگران مجاز نبودند

1:37:33 و وارد آن شد

1:37:35 شیخ گفت

1:37:37 به یاد داشته باشید که در دستان خدا ایستاده اید

1:37:39 او نفس نفس زد

1:37:41 اباعبدالله اشک ریخت

1:37:43 زمانی که قبل از مرگش بود

1:37:45 یکی دو روز

1:37:47 او گفت

1:37:49 مرا پسر صدا کن

1:37:51 با زبان سنگین

1:37:53 گفت پس شروع کردند به پیوستن

1:37:55 به او و وادارش کن که آنها را بو کند

1:37:57 و سرشان را پاک کن

1:37:59 و چشمانش اشک آلود است

1:38:01 روز پنجشنبه بیماری او تشدید شد

1:38:03 و وضوی او

1:38:05 گفت ایراد است

1:38:07 انگشتان

1:38:10 وقتی شب جمعه بود

1:38:12 شدت روز کمتر و کمتر می شود

1:38:14 مردم فریاد زدند

1:38:16 صداها با گریه بلند شد

1:38:18 حتی انگار دنیا

1:38:20 من تکان خوردم

1:38:22 راه آهن و خیابان ها پر شده بود

1:38:24 مروضی گفت

1:38:26 پس تشییع جنازه بیرون آورده شد

1:38:28 بعد از اینکه مردم جمعه را تمام کردند

1:38:30 صالح بن احمد گفت

1:38:32 صورت ابن طاهر

1:38:34 منظورم معاون بغداد است

1:38:36 با ابروی پیروزمند

1:38:38 و با او دو پسر بودند

1:38:40 آنها بافت هایی در آنها داشتند

1:38:42 لباس و عطر

1:38:44 گفتند شاهزاده

1:38:46 سلام می کند و می گوید

1:38:48 اگه چیکار میکردم

1:38:50 امیرالمؤمنین علیه السلام حضور دارد

1:38:52 داشت این کار را می کرد

1:38:54 پس گفتم: شاهزاده را بخوانید.

1:38:56 درود بر او و سلام بر او باد

1:38:58 او امیرالمؤمنین است

1:39:00 اباعبدالله را راحت کرد

1:39:02 در زندگی از آن متنفر است

1:39:04 دوست ندارم دنبالش بروم

1:39:06 پس از مرگش از آن متنفر بود

1:39:08 پس برگشت و گفت

1:39:10 شعار او باشد

1:39:12 پس حرفم را تکرار کردم

1:39:14 و این بود

1:39:16 خدمتکار لباسی برای او تابید

1:39:18 مالیات گیرندگان عمومی ب

1:39:20 بیست و هشت درهم

1:39:22 تا دو پیراهن از او بریده شود

1:39:24 بنابراین ما او را قطع کردیم

1:39:26 دو رول

1:39:28 و از فوران یک رول گرفتیم

1:39:30 یکی دیگر بنابراین ما آن را گنجانده ایم

1:39:32 در سه سیم پیچ

1:39:34 برایش ادویه خریدیم

1:39:36 شستن آن را تمام کرد

1:39:38 کفنش کردیم

1:39:40 حدود صد نفر از بنی هاشم شرکت کردند

1:39:42 ما او را کفن می کنیم

1:39:44 و پیشانی او را بوسیدند

1:39:46 تا اینکه آن را مطرح کردیم

1:39:48 روی تخت

1:39:50 عبدالوهاب الوراق گفت

1:39:52 ما به آن مجموعه نرسیده ایم

1:39:54 در دوران قبل از اسلام یا اسلام

1:39:56 مثل او یعنی کسی که شاهد بود

1:39:58 حتی مراسم تشییع جنازه

1:40:00 به ما اطلاع داده اند که محل پاکسازی شده است

1:40:02 درست را حدس زد

1:40:04 پس حدود هزار است

1:40:06 منظورم یک میلیون است

1:40:08 مرد این شماره

1:40:10 که شاهد تشییع جنازه بود

1:40:12 امام احمد

1:40:14 موسی بن هارون حافظ گفت

1:40:16 می گویند احمد

1:40:18 هنگامی که در مسح مرد

1:40:20 مکان های ساده ای که

1:40:22 مردم ایستادند تا بر او نماز بخوانند

1:40:24 پس مقادیر را حدس بزنید

1:40:26 مردم قدر فضا را می دانند

1:40:28 600 هزار

1:40:30 یا بیشتر

1:40:32 در حومه و اطراف بود

1:40:34 سطوح و مکان های مختلف

1:40:36 بیش از هزار هزار

1:40:38 و باز کرد

1:40:40 درهای مردم

1:40:42 در خیابان ها و مسیرها

1:40:44 آنها از کسانی که می خواهند افشاگری کنند می خواهند

1:40:46 الخلال گفت

1:40:48 ابن ابی صالح را شنیدم

1:40:50 القنتری می گوید

1:40:52 فصل متوسط را دید

1:40:54 چهل سال حج

1:40:56 من همه آنها را ندیدم

1:40:58 هرگز اینجوری

1:41:00 منظورم صحنه اباعبدالله است

1:41:02 خدا رحمتش کند

1:41:04 چهار راه ملت

زندگی نامه چهار امام | قسمت (4) | امام احمد بن حنبل رحمه الله

متن کامل