متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
حدیث و تعلیق
0:03
در صحیح مسلم آمده است:
0:08
از عبدالله بن بسر رضیاللهعنه
0:11
که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به خانهٔ آنان رفت
0:17
گفت:
0:18
پس برای او غذا و وطبهای نزدیک آوردیم،
0:22
و او از آن خورد.
0:24
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پیش از آنکه از نزدشان برخیزد، برای ایشان دعا کرد و فرمود:
0:30
«خدایا، در آنچه به ایشان روزی دادهای برکت ده،
0:34
و ایشان را بیامرز و بر ایشان رحم فرما.»
0:38
تعلیق:
0:40
صحابی بزرگوار عبدالله بن بسر رضیاللهعنه یاد میکند
0:44
خبر دیدار پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از خانهٔ ایشان را،
0:50
و اینکه ایشان او را با غذا و وطبه میهمانی کردند.
0:53
و وطبه همان «حیس» است،
0:56
که از خرمای برنی،
0:59
و اقط کوبیده و روغن خوب تهیه میشود.
1:02
این معنا را یکی از دانشمندان پیشین بیان کرده است،
1:06
یعنی نضر بن شمیل،
1:09
که خود از راویان این حدیث است.
1:12
و این خوراک تا امروز شناختهشده است،
1:16
و نامهای متعددی دارد،
1:18
از جمله این نام:
1:20
«شَعثا»،
1:22
که با رنگ و شکل آن تناسب دارد.
1:25
چون پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از غذای خود فارغ شد و خواست برخیزد،
1:32
صاحب خانه از ایشان خواست که برای او و خانوادهٔ او دعا کند.
1:36
پس فرمود (صلیاللهعلیهوسلم):
1:40
«خدایا، در آنچه به ایشان روزی دادهای برکت ده،
1:43
و ایشان را بیامرز و بر ایشان رحم فرما.»
1:46
و از همینجاست که دانشمندان یادآور شدهاند
1:49
که برای میهمان مستحب است، هرگاه نزد میزبان خود غذا خورد، این دعا را بخواند:
1:56
«خدایا، در آنچه به ایشان روزی دادهای برکت ده،
1:59
و ایشان را بیامرز و بر ایشان رحم فرما.»
2:02
و این دعایی بزرگ است،
2:04
که شامل آنچه بنده را در دنیا و آخرتش اصلاح میکند میشود.
2:09
از فضل الله میخواهیم.