گزیدهها
گزیدههای روشن
ما شما را با بدی و نیکی آزمایش می کنیم
ونبلوكم بالشر والخير فتنة
شما پول را خیلی دوست دارید
وتحبون المال حبا جما
مرا فرستاد تا پیوندهای خانوادگی را به هم پیوند دهم و بت ها را بشکنم و خدا را متحد کنم و چیزی را شریک او نکنم.
أرسلني بصلة الأرحام وكسر الأوثان وأن يوحد الله لا يشرك به شيء
اگر احوال من و مردم را نبینی در این روز نمی توانی آن را انجام دهی و به نزد خانواده خود بازگردی و اگر از ظهور من شنیدی نزد من بیای.
إنك لن تستطيع ذلك يومك هذا ألا ترى حالي وحال الناس ولكن ارجع إلى أهلك فإذا سمعت بي قد ظهرت فأتني
نماز فجر را بخوان، سپس نماز را کوتاه کن تا خورشید تا سر نیزه طلوع کند، زیرا هنگامی که بین شاخ شیطان طلوع می کند، طلوع می کند و کافران بر آن سجده می کنند. سپس دعا کن که نماز شاهد و حاضر است تا سایه توسط نیزه حمل شود. سپس نماز را کوتاه کن که در آن هنگام جهنم می جوشد. اگر باران آمد، نماز بخوان، آنگاه نماز شاهد و حاضر است تا به عصر برسد، سپس نماز را کوتاه کن تا غروب کند، زیرا بین شاخ شیطان غروب می کند، سپس کافران بر آن سجده می کنند.
صل صلاة الصبح ثم اقصر عن الصلاة حتى ترتفع الشمس قيد رمح فإنها تطلع حين تطلع بين قرني شيطان وحينئذ يسجد لها الكفار ثم صلي فإن الصلاة مشهودة محضورة حتى يستقل الظل بالرمح ثم اقصر عن الصلاة فإنه حينئذ تسجر جهنم فإذا أقبل الفيء فصل فإن الصلاة مشهودة محضورة حتى تصل العصر ثم اقصر عن الصلاة حتى تغرب الشمس فإنها تغرب بين قرني شيطان وحينئذ يسجد لها الكفار
هیچ مردی در میان شما نیست که به وضو نزدیک شود و دهانش را بشوید و ببوید و بپاشد مگر این که گناهان صورت و دهان و سوراخ های بینی او بیفتد. سپس چون صورت خود را چنانکه خداوند امر فرموده شست، گناهان صورتش با آب از نوک ریش بیرون می زند. سپس دست هایش را تا آرنج می شویند، جز این که گناهان دستش با آب از نوک انگشتانش بیرون می زند. سپس سرش را مسح می کند، جز این که گناهان سرش با آب از سرش می ریزد. سپس پاهای خود را تا قوزک میشوید، جز این که گناهان پاهایش با آب از نوک انگشتانش خارج می شود. اگر قیام کرد، پس دعا کرد و خدای تعالی را شکر کرد و او را حمد کرد و به آنچه سزاوارش بود تسبیحش کرد و قلبش را برای خدای متعال خالی کرد تا از گناه روی گردانید، همان گونه که در روزی که مادرش او را به دنیا آورد، بود.
ما منكم رجل يقرب وضوءه فيتمضمض ويستنشق فيستنثر إلا خرت خطايا وجهه وفيه وخياشيمه ثم إذا غسل وجهه كما أمره الله إلا خرت خطايا وجهه من أطراف لحيته مع الماء ثم يغسل يديه إلى المرفقين إلا خرت خطايا يديه من أنامله مع الماء ثم يمسح رأسه إلا خرت خطايا رأسه من أطراف شعره مع الماء ثم يغسل قدميه إلى الكعبين إلا خرت خطايا رجليه من أنامله مع الماء فإن هو قام فصلى فحمد الله تعالى وأثنى عليه ومجده بالذي هو له أهل وفرغ قلبه لله تعالى إلا انصرف من خطيئته كهيئته يوم ولدته أمه
ابوامامه به او گفت: ای عمر بن عبسه، بنگر که درباره یک مقامی که به این مرد داده شده چه می گویی؟ عمر گفت: ای ابو امامه سالهایم رشد کرد و استخوانهایم نازک شد و عاقبتم نزدیک شده است و نیازی نیست که به خدای متعال یا رسول خدا صلی الله علیه و آله دروغ بگویم و اگر از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم نشنیده بودم هرگز آن را سه بار یا دو بار نشنیده بودم جز یک بار و دو بار. اما من آن را بیشتر از این شنیدم.»
فقال له أبو أمامة يا عمر بن عبسة انظر ما تقول في مقام واحد يعطى هذا الرجل فقال عمر يا أبى أمامة لقد كبرت سني ورق عظمي وقترب أجلي وما بحاجة أن أكذب على الله تعالى ولا على رسول الله صلى الله عليه وسلم لو لم أسمعه من رسول الله صلى الله عليه وسلم إلا مرة أو مرتين أو ثلاثا حتى عد سبع مرات ما حدثت أبدا به ولكني سمعته أكثر من ذلك
اگر خدای سبحان می خواست بر قومی بیامرزد، پیامبرش را پیش از او می گرفت، و آن را برایش امتیاز و پیشرفت قرار می داد، و اگر می خواست قومی هلاک شود، در حالی که پیامبرش زنده بود، عذابش می کرد، در حالی که زنده و ناظر بود، هلاکش می کرد، پس چون به او دروغ می گفتند و فرمانش را می گفتند، چشمش از هلاکتش آگاه بود.
إذا أراد الله تعالى رحمة أمة قبض نبيها قبلها فجعله لها فرطا وسلفا بين يديها وإذا أراد هلكت أمة عذبها ونبيها حي فأهلكها وهو حي ينظر فأقر عينه بهلاكها حين كذبوه وعصو أمره
پروردگارت بر تو حقی دارد و شما در مقابل خود حق دارید و خانواده شما بر شما حق دارند پس من حق همه را می دهم
إن لربك عليك حقا
وإن لنفسك عليك حقا
ولأهلك عليك حقا
فأعطي كل الذي حق حقه
سلمان راست میگه
صدق سلمان
روزه بگیر، افطار کن، بخواب و نماز بخوان بدن شما بر شما حق دارد به راستی که چشمانت واقعاً به توست و شوهرت بر تو حق دارد دیدار شما واقعاً بر شماست
صم وأفطر ونم وقم
فإن لجسدك عليك حقا
وإن لعينيك عليك حقا
وإن لزوجك عليك حقا
وإن لزورك عليك حقا
ای کاش اذن رسول خدا صلی الله علیه و آله را می پذیرفتم
يا ليتني قبلت رخصة رسول الله صلى الله عليه وسلم
هیچ روزه ای روزه نمی گیرد
لا صامَ من صامَ الأبد
محبوب ترین روزه نزد خداوند متعال روزه داوود است محبوب ترین دعا نزد خداوند متعال دعای داوود است نصف شب را خوابید، سه بار بیدار شد و شش بار خوابید یک روز روزه می گرفت و یک روز قطع می کرد و اگر کسی را می دید فرار نمی کرد
أحب الصيام إلى الله تعالى صيام داوود
وأحب الصلاة إلى الله تعالى صلاة داوود
كان ينام نصف الليل ويقوم ثلثة وينام سدسة
وكان يصوم يومًا ويفتر يومًا ولا يفر إذا لاقى
سوگند به کسی که جان من در دست اوست، اگر با من و به یادت ادامه میدادی، فرشتگان با تو در بستر و راههای تو مصافحه میکردند، اما ای هاندله ساعت و یک ساعت.
والذي نفسي بيده لو تدومون على ما تكونون عندي وفي الذكر فصافحتكم الملائكة على فروشكم وفي طرقكم ولكن يا حنضلة ساعة وساعة
به او بگو سخن بگوید، سایه بگیرد، بنشیند و روزه اش را تمام کند
مروه فليتكلم وليستظل وليقعد وليتم صومه
مؤمن قوی بهتر از مؤمن ضعیف است و در همه چیزهای خوب
المؤمن القوي خير من المؤمن الضعيف
وفي كل خير
تو را به خدا می خواهم، یعنی از تو می خواهم به خدا، و مراد از تو خواسته ام از خدا با بلند کردن سرودم، یعنی صدایم، و سرود بلند کردن صدا است و از آن شعر خواندن است که با آن صدا را بلند می کند.
أن شدك بالله أي أسألك بالله والمعنى سألتك بالله برفع نشيدي أي صوتي والنشيد رفع الصوت ومنه إنشاد الشعر وهو رفع الصوت به
هیچ روزی نیست که بندگان از خواب بیدار شوند، مگر این که دو فرشته نازل می شوند و یکی می گوید: «خدایا جانشین انفاقی عطا کن» و دیگری می گوید: «خدایا به زندانی زیان ده».
ما من يوم يصبح العباد فيه إلا ملكان ينزلان فيقول أحدهما اللهم أعطي منفقا خلفا ويقول الآخر اللهم أعطي ممسكا تلفا
مسلمان باید مشتاق باشد که هر روز صدقه بدهد، هرچند اندک باشد، تا ندای پادشاه برای جانشینی او و جانشینی خداوند، نه به یک شکل، بلکه چند برابر به او برسد.
ينبغي للمسلم أن يحرص على الصدقة كل يوم ولو بالقليل حتى تصيبه دعوة الملك بالخلف وخلف الله ليس بالمثل بل بالأضعاف المضاعفة
این حدیث شریف ترین حدیث نزد اهل شام است
هذا الحديث أشرف حديث لأهل الشام
هر که پاکدامن باشد، خداوند او را می بخشد. هر که بی نیاز باشد، خداوند او را بی نیاز می کند. هر که صبر کند خداوند به او صبر عطا می کند
من يستعفف يعفه الله ومن يستغني يغنيه الله ومن يتصبر يصبره الله
خدایا پناه می برم به رضای تو از ناراحتی تو، به عفو تو از عذابت و به تو از تو پناه می برم. من نمی توانم ستایش تو را آن گونه که خودت را ستودی بشمارم.
اللهم إني أعوذ برضاك من سخطك وبمعافاتك من عقوبتك وبك منك لا أحصي ثناء عليك أنت كما أثنيت على نفسك
آنچه مسئول آن است بهتر از سؤال کننده می داند
ما المسؤول عنها بأعلم من السائل
دلالت بر این دارد که عالم و مفتی و دیگران در مورد چیزی که نمی دانند باید چنین کنند که بگویم نمی دانم و این کم نیست بلکه گواه آن تقوا و تقوا و فراوانی علم اوست این را با شواهد و قرائن و آنچه مربوط به آن است بیان کرده ام در مقدمه شرح المحذب انواع جامع نیکی بر جوینده علم لازم است که چیزی مانند آن را بشناسد و پیوسته در نظر بگیرد
فيه أنه ينبغي للعالم والمفتي وغيرهما إذا سئل عما لا يعلم
أن يقول لا أعلم
وأن ذلك لا ينقصه
بل يستدل به على ورعه وتقواه ووفور علمه
وقد نصدت هذا بدلائله وشواهده وما يتعلق به
في مقدمة شرح المهذب
المجتملة على أنواع من الخير
لا بد لطالب العلم من معرفة مثلها وإدامة النظر فيها
اگر اجازه بدهید، آب آشامیدنی خود را قربانی می کنیم
لو أذنت لنا فنحرنا نواضحنا
گفتار آنها "اگر اجازه بدهید" یکی از بهترین نمونه های خطاب به بزرگسالان و پرسیدن سوال از آنهاست.
وقولهم لو أذنت لنا هذا من أحسن آداء بخطاب الكبار والسؤال منهم
هر کس بعد از هر نماز آیه الکرسی را بخواند هیچ چیز او را از ورود به بهشت باز نداشت مگر مرگ
من قرأ آية الكرسي في دبر كل صلاة
لم يمنعه من دخول الجنة إلا الموت
بعد از هر نماز ترکش نکردم
ما تركتها عقب كل صلاة
آره سرکه
نعم الأدم الخل
این را از روی زور و برای شیرین کردن دل کسانی که به سراغشان آمد گفت
قال ذلك جبرا وتطييبا لقلب من قدمه
اگر زنانتان اجازه خواستند از رفتن به مساجد منع نکنید
لا تمنعوا نساءكم المساجد إذا استأذن إليها
من به شما از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می گویم و شما می گویید به خدا سوگند جلوی آنها را می گیریم.
أخبرك عن رسول الله صلى الله عليه وسلم وتقول والله لنمنعهن
این نشان می دهد که مخالفان سخنان پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم باید به شدت محکوم شوند.
هذا يدل على أنه ينبغ الانكار بشدة على من عارض قول النبي صلى الله عليه وسلم
او را نفرین نکن خدا و رسولش را دوست دارد
لا تلعنوه
إنه يحب الله ورسوله
دو نعمتی که بسیاری از مردم از آن غافل هستند: سلامتی و فرار
نعمتان مغبون فيهما كثير من الناس الصحة والفرار
کسی که اسلام آورد موفق شده است روزی به او داده شد و خداوند او را به آنچه به او داده بود متقاعد کرد
قد أفلح من أسلم
ورزق كفافا
وقنعه الله بما آتاه
از یکدیگر متنفر نباشید
لا تباغضوا
مانند مؤمنان به عشق، شفقت و همدردی خود مثل بدن اگر یکی از اعضا از آن شکایت کند بقیه بدن او را تحت تاثیر بی خوابی و تب قرار داده بود
مثل المؤمنين في توادهم وتراحمهم وتعاطفهم
مثل الجسد
إذا اشتكى منه عضو
تداعى له سائر الجسد بالسهر والحمى
هر کس به او احسان کند و به کسی که این کار را انجام داده بگوید خداوند جزای خیر تو را بدهد، حمد و ثنای خود را بیان کرده است.
من صنع إليه معروف فقال لفاعله جزاك الله خيرا فقد أبلغ في الثناء
قرآن بخوانید او در روز قیامت شفیع یارانش خواهد آمد
اقرأ القرآن
فإنه يأتي يوم القيامة شفيعاً لأصحابه
و از آن چه می روید آن است که مردگان را می کشد یا هلاک می کند.
وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الْرَبِيعُ لَمَا يَقْتُلُ حَبَطًا أَوْ يُلِمُ
این مَثَلی است که پیامبر صلی الله علیه و آله برای کسی که نصیبی از دنیا به او داده شده و به خاطر مشغول شدن به آن و علاقه به آن، از اصلاح دینش پرت شده است، به کار برد و باعث تباهی او می شود، کما اینکه اگر چهارپایان به صرفه نباشند، تقریباً شکمشان می میرد یا می میرند.
هذا مثل ضربه النبي صلى الله عليه وسلم لمن أعطي من الدنيا حظ فألهاه الاجتغال به والاستكثار منه والحرص عليه عن إصلاح دينه فيكون في ذلك هلاكه كما أن الماشية إذا لم تقتصد في رعيها حبطت بطونها فماتت أو كادت
هر کس بمیرد و به خدا شرک نداشته باشد وارد بهشت می شود و هر کس با شرک او بمیرد وارد جهنم می شود.
من مات لا يشرك بالله شيئا دخل الجنة ومن مات يشرك به شيئا دخل النار
سپس مدتی وحی از من محو شد در ضمن من دارم راه میرم صدایی از بهشت شنیدم پس دیدم را به آسمان بردم سپس پادشاهی که نزد من آمد در دریا بود نشستن روی صندلی بین زمین و آسمان پس از او پریدم تا به زمین افتادم نزد خانواده ام آمدم و گفتم: زامیلونی، زمیلونی، زمیلونی بنابراین آنها به من پیوستند سپس خداوند متعال نازل کرد ای مدثر! برخیز و هشدار بده و پروردگارت، پس بزرگ شو و لباس شما پاک است و خشم رها شدن است سپس وحی ادامه یافت و ادامه یافت
ثم فتر الوحي عني فتره
فبين أنا أمشي
سمعت صوتا من السماء
فرفعت بصري قبل السماء
فإذا الملك الذي جاءني بحرى
قاعد على كرسي بين السماء والأرض
فجؤثت منه حتى هويت إلى الأرض
فجأت أهلي فقلت
زملوني زملوني زملوني
فزملوني
فأنزل الله تعالى
يا أيها المدثر
قم فأنذر
وربك فكبر
وثيابك فطهر
و الرجز فهجر
ثم حمي الوحي بعد وتتابع
اولین وحی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با آن شروع کرد، دید خوب در خواب بود و رؤیایی نمی دید مگر اینکه مانند طلوع فجر می آمد. آنگاه عزلت به سراغش آمد و در غار حر خلوت کرد و در آن عبادت کرد که به تعداد شبهای عبادت پیش از آن که نزد اهلش برود و روزی دهد. سپس نزد خدیجه برمیگشت و مانند آن را روزی میداد تا اینکه در غار حر به او رسید و پادشاه نزد او آمد و گفت: بخوان. سپس مرا فرستاد و گفت: بخوان. گفتم: «من اهل مطالعه نیستم»، مرا گرفت و برای بار دوم فشار داد تا خسته شدم، سپس مرا فرستاد و گفت: «بخوان» و گفتم: «من اهل مطالعه نیستم». سپس مرا گرفت و برای بار سوم فشار داد، سپس مرا فرستاد و گفت: بخوان به نام پروردگارت که آفرید، انسان را از لخته آفرید، بخوان، و پروردگارت سخاوتمندترین است که با قلم تعلیم داد، به انسان آنچه را نمی دانست آموخت. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم با آن بازگشت و دلش می لرزید. نزد خدیجه بنت خویلد رضی الله عنه رفت و گفت: زومم کن. پس او را در آغوش گرفتند تا ترس از او دور شد، پس به خدیجه گفت و این خبر را به او گفت، پس گفت: برای خود ترسیدم. خدیجه رضی الله عنه گفت: نه، به خدا سوگند خداوند هرگز تو را رسوا نمی کند، تو با خویشاوندی هستی، همه را تحمل می کنی، فقرا را به دست می آوری، میهمان را مداوا می کنی و در مصیبت های حق کمک می کنی.
أول ما بدأ به رسول الله صلى الله عليه وسلم من الوحي الرؤيا الصالحة في النوم فكان لا يرى رؤيا إلا جاءت مثل فلق الصبح ثم حبب إليه الخلاء وكان يخلو بغار حرا فيتحنث فيه وهو التعبد الليال يذوات العدد قبل أن ينزع إلى أهله ويتزود لذلك ثم يرجع إلى خديجة فيتزود لمثلها حتى جاءه الحق وهو في غار حرا فجاءه الملك فقال إقرأ قال ما أنا بقارئ قال فأخذني فغطني حتى بلغ مني الجهد ثم أرسلني فقال إقرأ قلت ما أنا بقارئ فأخذني فغطني الثانية حتى بلغ مني الجهد ثم أرسلني فقال إقرأ فقلت ما أنا بقارئ فأخذني فغطني الثالثة ثم أرسلني فقال اقرأ باسم ربك الذي خلق خلق الإنسان من علق اقرأ وربك الأكرم الذي علم بالقلم علم الإنسان ما لم يعلم فرجع بها رسول الله صلى الله عليه وسلم يرجف فؤاده فدخل على خديجة بنت خويلد رضي الله عنها فقال زملوني زملوني فزملوه حتى ذهب عنه الروع فقال لخديجة وأخبرها الخبر فقال لقد خشيت على نفسي فقالت خديجة رضي الله عنها كلا والله ما يخزيك الله أبدا إنك نتصل الرحم وتحمل الكل وتكسب المعدوم وتقرى الضيف وتعين على نوائب الحق
چون خواستند سنگ را بگذارند، بر سر قرار دادن آن نزاع کردند، گفتند: اولین کسی که از این در خارج می شود، آن است که آن را می گذارد. پس رسول خدا صلی الله علیه و آله از مقابل دروازه بنی شیبه بیرون آمد و دستور داد جامه ای پهن کنند. سنگ را در وسط آن گذاشت. سپس از هر ران قریش مردی را امر کرد که طرف جامه را بگیرد، پس رسول خدا صلی الله علیه و آله آن را در دست گرفت و گذاشت.
لما أرادوا أن يضعوا الحجر تشاجروا في وضعه فقالوا أول من يخرج من هذا الباب فهو يضعه فخرج رسول الله صلى الله عليه وسلم من قبل باب بني شيبة فأمر بثوب فبسط فوضع الحجر في وسطه ثم أمر رجلا من كل فخذ من أفخاذ قريش أن يأخذ بناحية الثياب فأخذه رسول الله صلى الله عليه وسلم بيده فوضعه
سپس خداوند خلوت و عبادت پروردگارش را برای او محبوب ساخت و در غاری آزاد در آنجا خلوت کرد و چند شب در آنجا عبادت می کرد و بتها و دین قومش از او بیزاری می جستند و هیچ چیز برایش منفورتر از آن نبود.
ثم حبب الله إليه الخلوة والتعبد لربه وكان يخلو بغار حرا يتعبد فيه الليالي ذوات العدد وبغضت إليه الأوثان ودين قومه فلم يكن شيء أبغض إليه من ذلك
در حديث آمده است كه او صلي الله عليه و آله از آنچه قبل و بعد از بعثت مذموم بود محفوظ بود و شامل نهي از برهنگي در حضور مردم است.
وفي الحديث أنه صلى الله عليه وسلم كان مصوناً عما يستقبح قبل البعثة وبعدها وفيه النهي عن التعري بحضرة الناس
من در خانه عبدالله بن جدعان شاهد سوگندى بودم كه دوست دارم شتر سرخى داشته باشم و اگر در اسلام مدعى شود اجابت مىكنم.
لقد شهدت في دار عبد الله ابن جدعان حلفا ما أحب أن لي به حمر النعم ولو أدعى به في الإسلام لأجبت
من با عموهایم سوگند مردان پاک را دیدم و پسر هستم پس دوست ندارم شتر قرمز داشته باشم و آنها را بشکنم.
شهدت حلف المطيبين مع عمومتي وأنا غلام فما أحب أن لي حمر النعم وأني أنكثه
پروردگارا، سوارم محمد را به سوی من برگردان و او را به من برگردان و با من دستی بیافرین
رب رد إلي راكبي محمدا رده إلي وصطنع عندي يدا
پسرم، من برای تو با ناراحتی بزرگتر از هر چیزی ناراحتم. به خدا سوگند هرگز تو را برای چیزی که نیاز دارم نمی فرستم و پس از این هرگز مرا رها نمی کنی.
يا بني لقد جزعت عليك جزعا لم أجزعه على شيء قط والله لا أبعثك في حاجة أبدا ولا تفارقني بعد هذا أبدا
در اینکه مادرش رضی الله عنه مناقشه ای ندارد او بر اثر پدری بین مکه و مدینه درگذشت او برای دیدن عموهایش شهر را ترک کرد او در آن زمان هفت سال را تمام نکرد
ولا خلاف أن أمه صلى الله عليه وسلم
ماتت بين مكة والمدينة بالأبواة
منصرفها من المدينة من زيارة أخواله
ولم يستكمل إذاك سبع سنين
پرستار من از فرزندان سعد بن بکر بود، پس من و پسرش به سوی ما حرکت کردیم. آذوقه ای با خود نبردیم، گفتم: برادر برو از مادرمان برای ما آذوقه بیاور. پس برادرم به راه افتاد و من نزد قبیله ماندم. سپس دو کرکس سفید در حال پرواز آمدند و یکی از آنها به همراه خود گفت: "آه، بله" و او گفت: "بله" و او با دوان به سمت من آمد. مرا بردند، تا پشت گردنم صاف کرد و شکمم را شکافت. سپس قلبم را بیرون آورد و شکافت و از آن دو زالو سیاه بیرون آورد و یکی از آنها به صاحبش سنگی به معنای خط ممتحن گفت. آن را به خاتم نبوت مُهر کرد، سپس رفت و مرا ترک کرد و من بسیار پراکنده شدم. سپس نزد مادرم رفتم و آنچه را که ملاقات کرده بودم به او گفتم، بنابراین او ترسید که او قربانی من شود. گفت: به خدا پناه می برم. پس برای او شتری گرفتم، پس مرا بر زین نهاد و پشت سرم سوار شد تا به مادرم رسیدیم. گفت: امانت و وظيفه خود را انجام دادم و آنچه را كه ديده بودم به او گفتم، ولي او را نترساند و گفت: نوري را ديدم كه از من برآمد كه از آن كاخهاي شام را روشن كرد.
كانت حاضنتي من بني سعد بن بكر فانطلقت أنا وبن لها في بهم لنا ولم نأخذ معنا زادا فقلت يا أخي اذهب فأتنا بزاد من عند أمنا فانطلق أخي ومكثت عند البهم فأقبل طيران أبيضان كأنهما نسران فقال أحدهما لصاحبه أهوه قال نعم فأقبل يبتدراني فأخذاني فبطحاني إلى القفا فشق بطني ثم استخرج قلبي فشقاه فأخرج منه علقتين سوداوين فقال أحدهما لصاحبه حص يعني خط فحاصه وختم عليه بخاتم النبوة ثم انطلق وتركاني وفرقت فرقاً شديدا ثم انطلقت إلى أمي فأخبرتها بالذي لقيته فأشفقت علي أن يكون ألبسبي فقالت أعيذك بالله فرحلت بعيرا لها فجعلتني على الرحل وركبت خلفي حتى بلغنا إلى أمي فقالت أديت أمانتي وذمتي وحدثتها بالذي لقيت فلم يرعها ذلك وقالت إني رأيت خرج مني نور أضاءت منه قصور الشام
این شانس شیطان با شماست
هذا حظ الشيطان منك
میتوانستم رد آن را روی سینهاش بخیه ببینم
وقد كنت أرى أثر ذلك المخيط في صدره
از زیادت و نیکی خدا یاد میگرفتیم تا اینکه دو سالش گذشت و سنش گذشت و جوانی که شبیه پسرها نبود، بزرگ شد، اما تا جوانی به سن من نرسید.
فلم نزل نتعرف من الله الزيادة والخير حتى مضت سنتاه وفصلته فكان يشب شبابا لا يشبه الغلمان فلم يبلغ سنتي حتى كان غلاما جفرى
در آن زاده شد و در آن بر من نازل شد
فيه ولد وفيه أنزل علي
اگر او دختر ناتنی من نبود، تحت سرپرستی من، بر من حلال نمی شد. او دختر برادر رضاعی من است. ثویبه به من و ابوسلمه شیر داد، پس دختر و خواهرت را به من نرسان.
لو أنها لم تكن ربيبتي في حجري ما حلت لي إنها لابنة أخي من الرضاعة أرضعتني وأبا سلمة ثويبة فلا تعرضن علي بناتكن ولا أخواتكن