تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (14) - عکرمه بن ابی جهل رضی الله عنه

◉ 103666 بازدید ⏱ 15:47 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت «مودّه» افتخار دارد
0:18 که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه ارائه دهد
0:22 رحمت الرحمن، رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 عکرمه بن ابی‌جهل رضی‌الله‌عنه
0:47 در اواخر دهه سوم از عمرش بود
0:50 روزی که پیامبر رحمت (ﷺ) به دعوت هدایت و حق آشکارا قیام کرد
0:54 و او از گرامی‌ترین قریش از نظر نسب بود.
0:57 و بیشترینشان مال و عزیزترینشان از جهت نسب
1:00 و شایسته بود که او نیز همانند همتایانش اسلام می‌آورد.
1:04 از جمله‌ی کسانی‌اند سعد بن ابی وقاص و مصعب بن عمیر
1:08 و دیگرانی از فرزندان خاندان‌های سرشناس مکه
1:12 اگر پدرش نبود
1:14 پس این پدر یا ترای کیست؟
1:16 او بزرگ‌ترین ستمگر مکه است
1:19 و سرکردهٔ نخستین شرک
1:21 و صاحب نکال
1:23 آن کس که الله با سختی و قدرت خود ایمان مؤمنان را آزمود، پس آنان استوار ماندند.
1:27 و با نیرنگ او، راستی یقین‌ورزان را آزمود، پس آنان راست گفتند
1:31 او ابوجهل است و همین کافی است.
1:34 این پدر او است، اما خودش
1:36 عکرمه بن ابی‌جهل مخزومی
1:39 یکی از سران شمردهٔ قریش
1:42 و برجسته‌ترین سوارکاران آن
1:45 عکرمه بن ابی‌جهل خود را رانده‌شده (مطرود) یافت
1:48 به حکم زعامت پدرش
1:50 به «مناوی» محمد (علیه‌الصلاة و السلام)
1:54 پیامبر (ﷺ) بازگشت، سخت‌ترین دشمنان را
1:57 و آزار اصحابش بسیار سنگین‌تر از آزار (پیامبر) بود.
2:00 و بر اسلام و مسلمانان از عقوبت (سختی و مصیبت)
2:03 آنچه چشم پدرش را روشن کرد
2:06 و آنگاه که پدرش در نبرد بدر، فرماندهی سپاه شرک را بر عهده داشت.
2:09 و به الله و عزّت سوگند یاد می‌کنم.
2:11 که به مکه بازنگردد
2:13 مگر آن‌که محمد (ﷺ) را شکست دهد
2:15 و (پیامبر) در بدر فرود آمد
2:17 و سه روز در آن اقامت کرد.
2:19 شتر را قربانی می‌کرد و شراب می‌نوشید.
2:21 و کنیزان نوازنده برای او با سازهای موسیقی می‌نوازند.
2:24 وقتی ابوجهل این نبرد را رهبری کرد
2:27 پسرش عکرمه بازوی او بود که به آن تکیه می‌کرد.
2:30 و دستی که با آن (می‌گیرد/حمله می‌کند)
2:33 اما لات و عزّی
2:35 درمان بیماری ابو جهل را نیاورد
2:38 زیرا آن دو نمی‌شنوند
2:40 و در جنگش او را یاری نکردند
2:42 زیرا آن دو ناتوان‌اند
2:44 در بدر، (او) بر زمین افتاده و جان داد.
2:46 پسرش عکرمه او را با چشمان خود دید.
2:49 نیزه‌های مسلمانان از خونش فرو می‌ریخت
2:52 و آن را با گوش‌هایش شنید.
2:54 و او آخرین فریاد را سر می‌دهد
2:56 لبانش از هم گشوده شد
2:58 عکرمه به مکه بازگشت
3:00 پس از آن‌که جسد سرور قریش را در بدر بر جای گذاشت
3:03 شکست او را ناتوان کرده بود
3:05 تا آن‌که آن را به دست آورد تا در مکه دفنش کند
3:08 و وادار ساختن او به گریز و واگذاشتن آن (سرزمین) برای مسلمانان
3:11 پس آن‌ها را در چاه انداختند
3:13 همراه با ده‌ها تن از مشرکان که کشته شدند
3:15 و بر آن ریگ‌ها را ریختند
3:18 و از آن روز به بعد
3:20 عکرمه، پسر ابو جهل،
3:22 با اسلام، موضوع دیگری است
3:24 او در آغاز کار با او دشمنی می‌ورزید.
3:27 از سر تعصب برای پدرش
3:29 از این رو امروز با او دشمنی می‌کند تا انتقام او را بگیرد.
3:31 و از اینجا
3:33 (عکرمه و گروهی از کسانی که کشته شدند، از این اتهام تبرئه شدند.)
3:35 پدرانشان در بدر
3:37 آتش دشمنی را شعله‌ور می‌کنند
3:39 در سینه‌های مشرکان بر محمد (ﷺ)
3:41 و ستم می‌کنند، شعله‌ی کینه‌توزی را فرو می‌نشانند
3:43 در دل‌های کینه‌توزان از قریش
3:46 تا آنکه جنگ احد رخ داد
3:49 عکرمه بن ابوجهل به سوی احد بیرون رفت
3:52 و (او) همراه خود همسرش ام حکیم را بیرون برد.
3:55 تا با زنانِ داغدیده و عزادار بایستد
3:57 در بدر، پشت صف‌ها
3:59 و با آنان بر دف‌ها می‌زدند
4:02 برانگیختن قریش به جنگ
4:04 و برای استوار ساختن سواران آن
4:06 هرگاه نفس‌هایشان به گریختن وسوسه‌شان کند
4:09 قریش فرماندهی سواران خود را بر جناح راست سپاه قرار داد.
4:12 خالد بن الولید
4:14 عکرمه ابن ابی جهل را در حال کوچ کردن (هجرت) بر مرکب آسان‌گیرانه‌اش دیدم.
4:17 و آن دو سوارکار مشرک (ضربات سختی) وارد کردند
4:19 در آن روز بلا
4:21 ترجیح کفه‌ی قریش بر محمد و اصحابش
4:25 و برای مشرکان پیروزی بزرگی را تحقق بخشید
4:28 و این چیزی بود که ابوسفیان را به گفتن واداشت
4:31 این، روز بدر است
4:33 و در روز خندق
4:35 مشرکان مدینه را محاصره کردند
4:37 روزهای طولانی
4:39 صبر عکرمه بن ابوجهل تمام شد
4:41 و از محاصره به تنگ آمد
4:43 به جایی تنگ از خندق نگاه کرد
4:46 و اسبش را در آن (میان آن) راند و از آن عبور کرد.
4:49 سپس چند نفری از پشت سر او از آن گذشتند
4:52 در جسورانه‌ترین ماجراجویی،
4:54 که عمر پسر عبد ودّ عامری قربانی آن شد
4:58 اما خودش جز گریز راهی برای نجات نیافت
5:02 و در روز فتح
5:04 قریش دید که توانی برای رویارویی با محمد و یارانش ندارد
5:08 پس تصمیم گرفت راه مکه را به او واگذارد
5:11 و آنچه درباره‌اش دانسته بود
5:14 که رسول (علیه الصلاة و السلام)
5:17 به فرماندهانش دستور داده بود جز با کسانی از اهل مکه که با آنان جنگیده‌اند، نجنگند
5:22 به‌جز آنکه عکرمه پسر ابوجهل و گروهی همراه او
5:26 بر اجماع قریش شوریدند
5:28 و در برابر لشکر بزرگ ایستادند
5:30 خالد پسر ولید در نبردی کوچک آنان را شکست داد
5:34 که در آن هر که از ایشان کشته شد کشته شد
5:36 و هر که توانست بگریزد، پناه به گریز برد
5:40 و از جمله گریختگان، عکرمه پسر ابوجهل بود
5:44 در آن هنگام عکرمه دچار حیرت و درماندگی شد
5:48 زیرا مکه پس از آنکه در برابر مسلمانان سر فرود آورده بود، او را نپذیرفت
5:52 و رسول، صلوات الله و سلامه علیه،
5:55 از آنچه از قریش گذشته بود درگذشت
5:58 اما گروهی از ایشان را استثنا کرد و نام برد
6:01 و فرمان داد که آنان را بکشند، اگرچه زیر پرده‌های کعبه یافت شوند
6:05 و عکرمه پسر ابوجهل در صدر این گروه بود
6:08 (عکرمه پسر ابوجهل)
6:10 از این رو مخفیانه و ناشناس از مکه گریخت
6:13 و روی به سوی یمن نهاد
6:16 زیرا جز آنجا پناهگاهی نداشت
6:19 در این هنگام ام حکیم
6:22 همسر عکرمه پسر ابوجهل
6:24 و هند دختر عتبه
6:26 به خانه رسول الله، صلوات الله و سلامه علیه، رفتند
6:30 و با ده زن دیگر آمدند تا با پیامبر (علیه الصلاة و السلام) بیعت کنند
6:34 پس بر او وارد شدیم
6:36 و نزد او دو تن از همسرانش و دخترش فاطمه بود
6:39 و زنانی از زنان پسر عبدالمطلب
6:42 پس هند در حالی که نقاب داشت سخن گفت
6:45 و گفت: ای رسول الله
6:48 ستایش الله را که دینی را که برای خود برگزیده، آشکار ساخت
6:52 و از تو می‌خواهم که با خوبی به خویشاوندی من بنگری
6:55 زیرا زنی مؤمن و تصدیق‌کننده‌ام
6:58 سپس چهره‌اش را گشود و گفت:
7:01 هند دختر عتبه، ای رسول الله
7:04 پس رسول (علیه الصلاة و السلام) به او فرمود:
7:07 خوش آمدی
7:09 گفت: به الله سوگند ای رسول الله
7:12 روی زمین خانه‌ای نبود که نزد من محبوب‌تر از آن باشد که از خانه تو خوار شود
7:17 و امروز
7:19 روی زمین خانه‌ای نیست که نزد من محبوب‌تر از آن باشد که از خانه تو عزیز گردد
7:23 پس رسول الله فرمود:
7:25 و افزون بر آن هم
7:27 سپس ام حکیم
7:29 همسر عکرمه پسر ابوجهل برخاست
7:31 و اسلام آورد و گفت:
7:33 ای رسول الله
7:35 عکرمه از تو به یمن گریخته است
7:37 از ترس آنکه او را بکشی
7:39 پس الله امان تو را به او بده
7:41 پیامبر (علیه الصلاة و السلام) فرمود:
7:44 او در امان است
7:45 پس همان ساعت برای جستجوی او بیرون رفت
7:48 و غلامی رومی همراه داشت
7:50 چون در راه پیش رفتند
7:52 آن غلام از او کام خواست
7:55 او وعده‌اش می‌داد و او را معطل می‌کرد
7:57 تا آنکه نزد قبیله‌ای از عرب رسید
8:00 و از ایشان برای دستگیری او یاری خواست
8:02 آنان او را بستند و نزد خود گذاشتند
8:05 و خود به راه خویش رفت
8:07 تا آنکه عکرمه را کنار ساحل دریا یافت
8:10 در منطقه تهامه
8:12 که با کشتی‌بانی مسلمان بر سر کرایه چانه می‌زد
8:15 و کشتی‌بان به او می‌گفت:
8:17 خود را برسان تا تو را برسانم
8:19 عکرمه به او گفت:
8:21 و چگونه خود را برسانم؟
8:23 گفت:
8:24 بگویی: گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست
8:27 و محمد فرستاده الله است
8:30 عکرمه گفت:
8:31 من جز از این گریخته‌ام
8:33 و در حالی که آنان چنین بودند
8:35 ناگهان ام حکیم به عکرمه رو کرد
8:38 و گفت:
8:39 ای پسرعمو
8:40 از نزد بهترین مردم
8:42 و نیکوکارترین مردم
8:44 و برترین مردم آمده‌ام
8:45 از نزد محمد پسر عبدالله
8:47 و برای تو از او امان خواسته‌ام و او تو را امان داده است
8:50 پس خود را به هلاکت میفکن
8:52 عکرمه گفت:
8:53 تو با او سخن گفتی؟
8:55 گفت: آری
8:56 من با او سخن گفتم و او تو را امان داد
8:59 و پیوسته او را ترغیب و آرام می‌کرد
9:02 تا آنکه با او بازگشت
9:04 سپس داستان غلام رومی‌اش را برای او بازگو کرد
9:07 پس عکرمه بر او گذشت و پیش از آنکه اسلام آورد او را کشت
9:10 و در حالی که آن دو در منزلی بودند که در راه فرود آمده بودند
9:13 عکرمه خواست با همسرش خلوت کند،
9:16 اما او به شدت از این کار امتناع ورزید،
9:19 و گفت:
9:20 من مسلمانم،
9:21 و تو مشرکی.
9:23 پس شگفتی بر او چیره شد و گفت:
9:25 این امری است که میان تو و خلوت با من حائل می‌شود،
9:28 و کار بزرگی است.
9:30 چون عکرمه به مکه نزدیک شد،
9:33 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به یارانش فرمود:
9:36 عکرمه پسر ابوجهل به سوی شما خواهد آمد،
9:39 در حالی که مؤمن و مهاجر است،
9:40 پس پدرش را دشنام ندهید،
9:42 زیرا دشنام مرده، آزار زنده را در پی دارد
9:45 و به مرده نمی‌رسد.
9:47 و چیزی نگذشت
9:49 که عکرمه و همسرش رسیدند
9:52 به جایی که رسول الله نشسته بود،
9:54 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
9:56 چون پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) او را دید،
10:00 بی‌آنکه ردایی بر تن داشته باشد، به سوی او شتافت
10:02 از روی شادی به استقبال او.
10:04 چون رسول الله نشست،
10:06 عکرمه در برابر او ایستاد و گفت:
10:09 ای محمد!
10:10 ام حکیم به من خبر داد که تو به من امان داده‌ای.
10:14 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
10:16 راست گفتی،
10:18 پس تو در امانی.
10:19 عکرمه گفت:
10:21 ای محمد، به چه چیزی دعوت می‌کنی؟
10:23 فرمود:
10:24 تو را دعوت می‌کنم به اینکه گواهی دهی
10:26 که هیچ معبودی جز الله نیست،
10:28 و اینکه من بنده و فرستاده‌ی الله‌ام،
10:30 و اینکه نماز را برپا داری و زکات بدهی،
10:32 تا آنجا که همه‌ی ارکان اسلام را برشمرد.
10:36 عکرمه گفت:
10:38 به خدا سوگند، جز به حق دعوت نکردی
10:41 و جز به خیر فرمان ندادی.
10:43 سپس بازگشت و گفت:
10:45 به خدا سوگند، تو در میان ما بودی
10:47 پیش از آنکه به آنچه دعوت می‌کنی دعوت کنی،
10:49 و راست‌گوترین ما در سخن بودی.
10:52 سپس دست خود را گشود و گفت:
10:55 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
10:58 و گواهی می‌دهم که تو بنده و فرستاده‌ی او هستی.
11:01 سپس گفت:
11:03 ای رسول الله!
11:05 بهترین چیزی را که بگویم به من بیاموز.
11:07 فرمود:
11:08 بگو: گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست،
11:11 و اینکه محمد بنده و فرستاده‌ی اوست.
11:14 عکرمه گفت:
11:16 پس از آن چه؟
11:17 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:20 بگو:
11:21 الله را گواه می‌گیرم،
11:23 و حاضران را گواه می‌گیرم
11:24 که من مسلمان، مجاهد و مهاجرم.
11:27 عکرمه این را همان‌جا گفت.
11:29 در این هنگام
11:31 رسول الله (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) به او فرمود:
11:34 امروز از من چیزی مخواه که به کسی داده باشم
11:37 مگر آنکه آن را به تو بدهم.
11:39 عکرمه گفت:
11:41 از تو می‌خواهم که برای من از هر دشمنی که با تو ورزیده‌ام طلب آمرزش کنی،
11:46 یا هر جایگاهی که در آن با تو روبه‌رو شده‌ام،
11:48 یا هر سخنی که در رویت یا در غیاب تو گفته‌ام.
11:52 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:55 خدایا، هر دشمنی را که با من ورزیده از او بگذر،
11:59 و هر سفری را که برای خاموش کردن نور تو به سوی جایی رفته، ببخش،
12:04 و آنچه از آبروی من در رویم یا در غیابم به او رسیده، بیامرز.
12:07 (چنین بود).
12:09 چهره‌ی عکرمه از شادی درخشید
12:12 و گفت:
12:13 به خدا سوگند، ای رسول الله،
12:15 هیچ هزینه‌ای را که در بازداشتن از راه الله کرده‌ام
12:17 رها نمی‌کنم مگر آنکه دو برابر آن را در راه الله انفاق کنم،
12:20 و هیچ جنگی را که برای بازداشتن از راه الله کرده‌ام
12:23 رها نمی‌کنم مگر آنکه دو برابر آن را در راه الله بجنگم.
12:27 (چنین کرد).
12:30 و از آن روز
12:32 سوار دلاوری در میدان‌های نبرد به کاروان دعوت پیوست،
12:37 بنده‌ای شب‌زنده‌دار و قاری کتاب الله در مساجد.
12:42 او مصحف را بر چهره‌ی خود می‌نهاد و می‌گفت:
12:46 کتاب پروردگارم، سخن پروردگارم.
12:49 و از خشیت الله می‌گریست.
12:52 عکرمه به پیمانی که با رسول الله بسته بود وفا کرد،
12:56 پس از اسلام آوردنش، مسلمانان هیچ نبردی را آغاز نکردند
12:59 مگر آنکه او نیز با ایشان در آن نبرد شرکت کرد،
13:01 و هیچ سپاهی بیرون نرفت
13:03 مگر آنکه او پیشتاز ایشان بود.
13:05 و در روز یرموک
13:07 عکرمه با شور تمام به نبرد روی آورد،
13:09 همچون تشنه‌ای که در روزی گرم به آب خنک روی آورد.
13:14 و چون در یکی از موقعیت‌ها سختی بر مسلمانان شدت یافت،
13:18 از اسب فرود آمد و غلاف شمشیر خود را شکست
13:21 و در صفوف رومیان فرو رفت.
13:23 پس خالد بن ولید به سوی او شتافت و گفت:
13:26 مکن این کار را، ای عکرمه!
13:28 زیرا کشته‌شدن تو بر مسلمانان بسیار سنگین خواهد بود.
13:31 پس (عکرمه) گفت:
13:33 از من دور شو، ای خالد!
13:35 به‌راستی که تو با رسول الله (ﷺ) سابقه‌ای (درخشان) داشتی.
13:40 اما من و پدرم،
13:42 از سرسخت‌ترین مردم در برابر رسول الله (ﷺ) بودیم.
13:45 پس بگذار آنچه را که از من گذشته است جبران کنم.
13:48 سپس گفت:
13:50 من در جاهای بسیاری با رسول الله (ﷺ) جنگیدم،
13:55 و امروز از رومیان بگریزم؟!
13:57 این هرگز نخواهد بود.
14:00 سپس در میان مسلمانان ندا داد:
14:02 «چه کسی با مرگ بیعت می‌کند؟»
14:04 پس عمویش حارث بن هشام با او بیعت کرد،
14:06 و ضرار بن ازور (نیز بیعت کرد)،
14:08 همراه با چهارصد نفر از مسلمانان.
14:10 ایشان در برابر خیمهٔ خالد رضی‌الله‌عنه سخت‌ترین نبرد را کردند،
14:15 و با بهترین دفاع، از او پاسداری نمودند.
14:17 و چون معرکهٔ یرموک پایان یافت،
14:20 و آن پیروزی درخشان برای مسلمانان حاصل شد،
14:23 سه مجاهد بر زمین یرموک افتاده بودند
14:25 که [این سه تن از] مجاهدان بودند،
14:27 و زخم‌ها ایشان را از پای درآورده بود:
14:29 ایشان،
14:30 حارث بن هشام،
14:32 و عیاش بن ابی ربیعه،
14:34 و عکرمه بن ابی جهل بودند.
14:36 پس برای حارث آب آوردند تا بنوشد.
14:38 و چون (آب) را برای او آوردند،
14:40 عکرمه به او نگریست،
14:42 پس گفت: آب را به او بدهید.
14:44 و چون آن را به او نزدیک کردند،
14:46 عیاش به او نگریست،
14:48 پس گفت: آب را به او بدهید.
14:50 و چون (آب را) از عیاش (نیز) دور کردند،
14:52 دیدند که او جان سپرده است.
14:54 و چون به نزد یارانش بازگشتند،
14:56 دیدند که آنان نیز (به شهادت) رسیده‌اند.
14:58 رضی‌الله‌عنهم.
15:00 و (الله) ایشان را از حوض کوثر سیراب فرمود،
15:02 جرعه‌ای که پس از آن هرگز تشنه نشوند،
15:04 پس از آن (هیچ‌گاه)،
15:06 و بهشت برین (فردوس) را به ایشان بخشید،
15:08 که در آن به خوشی می‌چرخند،
15:10 تا ابد.
15:12 عکرمه به زودی به نزد شما خواهد آمد،
15:14 مؤمن و مهاجر،
15:17 پس پدرش را دشنام ندهید،
15:19 زیرا دشنام مردهٔ آدمی، زندهٔ او را آزار می‌دهد،
15:21 و (این دشنام) به مرده نمی‌رسد.
15:23 محمد رسول الله (ﷺ) [است].
15:32 ...
15:34 ...
15:36 ...
15:38 ...