تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (11) - ابوعبیده بن الجراح رضی الله عنه.

◉ 110963 بازدید ⏱ 12:22 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خرسند است که
0:18 نمونه‌هایی از زندگی اصحاب (صحابه) را به شما ارائه دهد
0:22 از عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 ابوعبیده بن جراح رضی‌الله‌عنه
0:44 چهره‌ای درخشان و روشن داشت
0:46 قیافه‌ای زیبا و اندامی لاغر
0:49 قامتی بلند
0:50 ریش‌هایی کم‌پشت (در دو سوی صورت)
0:52 چشم از دیدارش آرامش می‌یافت
0:54 و جان با ملاقاتش انس می‌گرفت
0:57 و دل به او اطمینان می‌یافت
1:01 با این همه، فروتن و نرم‌خو بود
1:04 بسیار متواضع
1:06 بسیار باحیا
1:07 اما هرگاه کار سخت می‌شد و جدیت لازم بود،
1:11 چون شیری بیشه‌زار به میدان می‌آمد
1:14 او در درخشش و شکوه، همانند تیغ شمشیر بود
1:18 و در تیزی و برندگی، همانند آن
1:21 او همان امین امت محمد است:
1:24 عامر بن عبدالله بن جراح فهری قرشی،
1:28 که به ابوعبیده کنیه داشت
1:31 عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما درباره‌اش گفت:
1:35 او یکی از سه تن از قریش است که مردمان به ایشان نیازمندند، از جهت بزرگی و سروری
1:39 و نیکوترین اخلاق و استوارترین حیا را دارد
1:43 اگر با شما سخن گویند، دروغتان نمی‌گویند
1:46 و اگر شما با ایشان سخن گویید، دروغتان نمی‌شمارند
1:49 ابوبکر صدیق،
1:51 عثمان بن عفان
1:53 و ابوعبیده بن جراح
1:55 ابوعبیده از سابقین اولین در اسلام بود
1:59 زیرا روز بعد از اسلام آوردن ابوبکر، اسلام آورد
2:03 و اسلامش به دست خود صدیق بود
2:07 همراه با عثمان بن مظعون
2:10 و عبدالرحمن بن عوف
2:12 و ارقم بن ابی‌الارقم
2:14 نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتند
2:17 و در حضور ایشان کلمه حق را آشکار ساختند
2:20 آنان همان پایه‌های نخستینی بودند که
2:23 کاخ بزرگ اسلام بر آن بنا شد
2:25 ابوعبیده تجربه سخت مسلمانان را پشت سر گذاشت
2:29 در مکه، از آغاز تا پایان
2:32 و همراه مسلمانان پیشین
2:35 از شدت و سختی و دردها و اندوه‌هایش رنج برد
2:39 رنجی که هیچ پیروان دینی بر روی زمین نکشیدند
2:43 پس در برابر آزمون استوار ماند
2:45 و در هر موقعیتی، خدا و رسولش را راست گفت
2:48 اما محنت ابوعبیده در روز بدر بود
2:51 که شمارگران در سختی آن به حساب درنمی‌آمدند
2:54 و از حد تصور خیال‌پردازان فراتر رفت
2:57 ابوعبیده در روز بدر برخاست
3:00 میان صف‌ها می‌تاخت
3:02 تاختنِ کسی که از مرگ نمی‌هراسد
3:04 مشرکان از او هراس داشتند
3:06 و چنان می‌گشت که گویی از مرگ پروایی ندارد
3:09 سواران قریش از او پرهیز می‌کردند
3:12 و هرگاه با او روبه‌رو می‌شدند، از وی کناره می‌گرفتند
3:15 اما یک مرد از آنان
3:18 در هر سو خود را در برابر ابوعبیده ظاهر می‌ساخت
3:21 ابوعبیده از راه او منحرف می‌شد
3:25 و از رویارویی با او می‌پرهیزید
3:27 آن مرد در حمله اصرار ورزید
3:29 و ابوعبیده بسیار کناره گرفت
3:32 آن مرد راه‌های گریز را بر ابوعبیده بست
3:35 و میان او و جنگ با دشمنان خدا ایستاد و مانع شد
3:39 چون ابوعبیده از او به تنگ آمد
3:41 ضربتی با شمشیر بر سرش زد
3:44 که سرش را به دو نیم کرد
3:46 آن مرد در برابر او بر زمین افتاد
3:49 ای شنونده گرامی، تلاش نکن
3:52 که حدس بزنی آن مرد کشته‌شده کیست
3:55 مگر به تو نگفتم
3:57 که این تجربه از حساب حسابگران بیرون بود
4:00 و از خیال خیال‌پردازان فراتر رفت
4:03 و چه بسا سرت درد گیرد
4:06 اگر بدانی که آن مرد کشته‌شده
4:08 عبدالله بن جراح است
4:10 پدر ابوعبیده
4:13 ابوعبیده پدرش را نکشت
4:16 بلکه شرک را در شخص پدرش کشت
4:19 پس خداوند سبحان
4:21 درباره ابوعبیده
4:23 و درباره پدرش، قرآنی نازل فرمود
4:25 که فرمود: «...»
4:27 این کار از ابوعبیده شگفت‌انگیز نبود
4:30 زیرا او در قوت ایمانش به الله
4:33 و خیرخواهی برای دینش
4:35 و امانتداری بر امت محمد
4:37 به مرتبه‌ای رسید که نفوس بزرگ نزد الله بدان آرزومند بودند
4:41 محمد بن جعفر روایت کرده که
4:43 هیأتی از نصارا
4:45 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد
4:48 و گفت: ای ابوالقاسم،
4:51 مردی از یاران خود را همراه ما بفرست
4:53 که او را بپسندیم تا میان ما
4:55 در مورد برخی اموال
4:57 که در آن اختلاف داریم، داوری کند
4:59 زیرا شما نزد ما، ای گروه مسلمانان،
5:01 مورد رضایت هستید
5:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:06 «امشب نزد من بیایید تا شما را همراه (با خود) بفرستم
5:08 (نزد کسی که) نیرومند و امین است.»
5:10 عمر بن خطاب (رضی‌الله‌عنه) گفت:
5:12 «زود هنگام به نماز ظهر رفتم،
5:15 و من هرگز امارت را دوست نداشتم،
5:17 (و) آن روز آن را دوست نداشتم
5:19 به امید آنکه از دارندگان این وصف باشم.
5:22 هنگامی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نماز ظهر را با ما خواند،
5:27 به راست و چپ خود می‌نگریست
5:30 و من خود را بلند می‌کردم تا مرا ببیند،
5:33 و همواره نگاهش را در میان ما می‌گرداند،
5:36 تا آنکه ابوعبیده بن جراح را دید
5:39 و او را فراخواند و فرمود:
5:41 با آنان برو و در میان ایشان به حق داوری کن در آنچه اختلاف دارند.»
5:45 من گفتم:
5:47 «ابوعبیده این افتخار را برد،
5:50 و ابوعبیده تنها امین نبود،
5:54 بلکه نیرومندی را با امانت گرد آورده بود.
5:57 و این نیرومندی در بیش از یک موقعیت نمایان شد.
6:01 (از جمله) آن روز که پیامبر گروهی از یارانش را فرستاد
6:05 تا با کاروان قریش روبه‌رو شوند،
6:07 و ابوعبیده (رضی‌الله‌عنه) را بر ایشان امیر کرد،
6:11 و کیسه‌ای از خرما به ایشان توشه داد،
6:14 که غیر از آن چیزی برای ایشان نیافت.
6:16 ابوعبیده
6:18 هر روز به هر یک از یارانش یک خرما می‌داد،
6:21 و هر یک از ایشان آن را می‌مکید، چنان‌که کودک پستان مادرش را می‌مکد،
6:25 سپس بر آن آب می‌نوشید،
6:28 و این (توشه) تا شب او را کفایت می‌کرد.
6:31 و در روز احد،
6:33 هنگامی که مسلمانان شکست خوردند
6:35 و فریادگر مشرکان ندا می‌داد:
6:38 «مرا به محمد راهنمایی کنید!
6:40 مرا به محمد راهنمایی کنید!»
6:42 ابوعبیده یکی از آن ده نفری بود
6:45 که پیرامون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را گرفتند
6:49 تا با سینه‌های خود نیزه‌های مشرکان را از او دور کنند.
6:53 چون جنگ پایان یافت،
6:55 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:58 دندان ثنایای چهارگانه‌اش شکسته بود،
7:00 پیشانی‌اش زخمی شده بود،
7:03 و دو حلقه از حلقه‌های زرهش
7:05 در گونه‌اش فرو رفته بود. ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) به سوی او آمد و خواست آن دو را از گونه‌اش بیرون آورد.
7:09 ابوعبیده به او گفت:
7:11 «تو را سوگند می‌دهم که این کار را به من واگذاری.»
7:14 او پذیرفت.
7:15 ابوعبیده ترسید
7:17 که اگر آن دو را با دست بیرون بکشد،
7:19 پیامبر را دردمند کند.
7:21 پس یکی از آن دو را با دندان ثنایای خود گرفت
7:23 و با نیرویی استوار و محکم فشرد،
7:25 و آن را بیرون آورد،
7:27 و دندان ثنایای او افتاد.
7:29 سپس دیگری را با دندان ثنایای دومش گرفت
7:32 و آن را کند،
7:34 و دندان ثنایای دومش نیز افتاد.
7:36 ابوبکر گفت:
7:38 «ابوعبیده از نیکوترین مردم در (بیرون آوردن) این‌گونه (دندان‌ها) بود.
7:42 ابوعبیده همراه پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) در همه میدان‌ها حضور داشت،
7:48 از زمانی که او را همراهی کرد
7:50 تا زمانی که یقین (مرگ) فرا رسید.
7:52 و چون روز سقیفه شد،
7:55 عمر بن خطاب به ابوعبیده گفت:
7:58 «دستت را دراز کن تا با تو بیعت کنم،
8:00 زیرا من از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم که می‌فرمود:
8:04 هر امتی را امینی است،
8:07 و تو امین این امت هستی.»
8:09 ابوعبیده گفت:
8:11 «من پیش‌ازآن‌که مردی را که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را امر فرموده بود،
8:14 (با آنکه) فرمان داده بود
8:17 که در نماز امامت ما کند، پیش بیفتم نیستم.»
8:19 او تا مرگش امامت ما را بر عهده داشت.
8:21 پس از آن با ابوبکر صدیق بیعت شد
8:25 و ابوعبیده در حق خیرخواه او بود
8:29 و بهترین یاور او در کار نیک.
8:32 سپس ابوبکر خلافت را پس از خود به فاروق (عمر) سپرد،
8:37 و ابوعبیده در برابر او مطیع شد
8:40 و در هیچ امری از او سرپیچی نکرد
8:42 جز یک بار.
8:44 آیا می‌دانی آن امری که ابوعبیده در آن از فرمان خلیفه مسلمانان سرپیچی کرد چه بود؟
8:50 این ماجرا زمانی رخ داد که ابوعبیده بن جراح در سرزمین شام بود
8:55 و لشکریان مسلمانان را از پیروزی به پیروزی می‌برد،
8:59 تا آنکه الله سراسر سرزمین شام را به دست او گشود،
9:04 و (قلمرو مسلمانان) در شرق به فرات رسید
9:06 و در شمال به آسیای صغیر.
9:08 در آن هنگام
9:10 طاعونی به سرزمین شام هجوم آورد که مردم هرگز مانند آن را ندیده بودند،
9:14 و مردم را یکسره درو می‌کرد.
9:17 پس عمر بن خطاب
9:19 قاصدی نزد ابوعبیده فرستاد با نامه‌ای
9:23 که در آن نوشته بود:
9:25 «مرا به تو نیازی پیش آمده که از آن بی‌نیاز نیستم.
9:29 پس اگر نامه‌ام شبانگاه به دستت رسید،
9:31 تو را سوگند می‌دهم که صبح نکنی مگر آنکه به سوی من سوار شوی،
9:36 و اگر در روز به دستت رسید،
9:38 تو را سوگند می‌دهم که شب نکنی مگر آنکه به سوی من سوار شوی.»
9:42 چون ابوعبیده نامه فاروق را گرفت، گفت:
9:46 «نیاز امیرمؤمنان به من را دانستم،
9:49 او می‌خواهد کسی را که باقی نمی‌ماند، (از مرگ) نگه دارد.»
9:53 سپس به او نوشت و گفت:
9:55 ای امیرالمؤمنین،
9:57 من نیاز شما به خودم را دریافته‌ام،
10:00 و من در لشکری از مسلمانان هستم،
10:03 و در خودم میلی به جدا شدن از آنچه بر آنان می‌رسد نمی‌یابم،
10:07 و نمی‌خواهم از آنان جدا شوم،
10:09 تا آنکه الله در من و در ایشان فرمان خود را جاری کند.
10:13 پس چون این نامه‌ام به دستت رسید،
10:15 مرا از عزم خود رها کن،
10:17 و به ماندن من راضی باش.
10:19 چون عمر نامه را خواند،
10:21 آن‌قدر گریست که اشک از چشمانش جاری شد.
10:24 پس کسی از اطرافیانش به او گفت:
10:26 از شدت گریه‌ای که او را در آن دیدند،
10:29 ای امیرالمؤمنین، آیا ابو عبیده درگذشته است؟
10:32 گفت: نه،
10:34 ولی مرگ از او نزدیک است.
10:37 و گمان فاروق دروغ از کار درنیامد،
10:39 زیرا اندکی نگذشت که ابو عبیده به طاعون مبتلا شد.
10:43 چون وفاتش فرا رسید،
10:45 به لشکریان خود وصیت کرد و گفت:
10:47 من شما را به وصیتی سفارش می‌کنم،
10:50 اگر آن را بپذیرید، همواره در خیر خواهید بود:
10:53 نماز را برپا دارید،
10:55 ماه رمضان را روزه بگیرید،
10:57 صدقه دهید،
10:59 حج و عمره به جا آورید،
11:01 و یکدیگر را به حق سفارش کنید،
11:02 و برای امیرانتان خیرخواهی کنید،
11:04 و به آنان خیانت نورزید،
11:06 و دنیا شما را از یاد خدا غافل نکند،
11:08 زیرا اگر انسان هزار سال عمر کند،
11:11 ناگزیر است که به همین مرگ که شما می‌بینید برسد.
11:17 و سلام و رحمت الله بر شما باد.
11:20 سپس رو به معاذ بن جبل کرد
11:22 و گفت:
11:24 ای معاذ،
11:25 با مردم نماز بگزار.
11:27 پس اندکی نگذشت که روح پاکش جدا شد.
11:31 معاذ برخاست و گفت:
11:33 ای مردم،
11:35 شما به سوگ مردی نشسته‌اید،
11:38 به خدا سوگند نمی‌دانم که مردی را دیده باشم که سینه‌اش پاک‌تر باشد،
11:42 و از فریب دورتر،
11:44 و در دوستی آخرت راسخ‌تر،
11:47 و برای عموم مردم خیرخواه‌تر از او.
11:49 پس بر او رحمت فرستید تا الله شما را رحمت کند.
11:53 برای هر امتی امینی است،
11:56 و امین این امت،
11:58 ابو عبیده است.
12:00 محمد رسول الله است.
12:10 ای شعر، و این‌گونه در ستایش ایشان سخن بگو،
12:12 آیا آنان زیباتر از این نیستند؟