تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (3) - الطفیل بن عمرو الدوسی رضی الله عنه.

◉ 338897 بازدید ⏱ 14:46 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت افتخار دارد که
0:18 تصاویری از زندگی صحابه را در اختیار شما قرار دهد
0:22 «عبدالرحمن» (رأفة الباشا)
0:25 رحمه الله
0:27 طفیل بن عمرو دوسی رضی‌الله‌عنه
0:46 طفیل بن عمرو دوسی
0:48 سرور قبیله دوس در دوران جاهلیت بود
0:51 و از اشراف برجستهٔ عرب
0:54 و از جوانمردان نامدار به شمار می‌آمد
0:58 آتش هیچ‌گاه برای او خاموش نمی‌شد
1:00 و هیچ درِ خانه‌اش به روی مهمان بسته نمی‌ماند
1:03 گرسنه را سیر می‌کرد
1:05 به ترسان امنیت می‌بخشید
1:07 و به پناهنده پناه می‌داد
1:09 او افزون بر این‌ها ادیبی زیرک و خردمند بود
1:13 و شاعری با احساسی رقیق
1:15 و عاطفه‌ای لطیف
1:17 در شیرینی و تلخی بیان بصیر بود
1:20 آنجا که واژه در او اثری جادویی داشت
1:23 طفیل سرزمین قومش در تهامه را ترک کرد و رو به مکه نهاد
1:28 و در آنجا کشمکش میان پیامبر کریم، که درود و سلام الله بر او باد،
1:34 و کافران قریش ادامه داشت
1:36 هر یک می‌خواست یاوران را برای خود جذب کند
1:39 و همپیمانان را به سوی حزب خویش بکشاند
1:42 پیامبر، که درود و سلام الله بر او باد، پروردگارش را می‌خواند
1:47 و سلاحش ایمان و حق بود
1:49 و کافران قریش
1:51 با هر سلاحی با دعوت او مقابله می‌کردند
1:54 و با هر وسیله‌ای مردم را از او باز می‌داشتند
1:57 طفیل خود را در این نبرد، بی‌آنکه آماده باشد، درگیر یافت
2:02 و بی‌آنکه قصد کند به میان آن فرو رفت
2:05 زیرا برای این منظور به مکه نیامده بود
2:08 و پیش از آن، کار محمد و قریش به خاطرش خطور نکرده بود
2:13 از همین‌جا بود که برای طفیل بن عمرو دوسی
2:17 در کنار این کشمکش، داستانی فراموش‌نشدنی پیش آمد
2:20 پس گوش فرا دهیم
2:22 که از شگفت‌ترین داستان‌هاست
2:25 طفیل گفت: حدیث کرد و گفت
2:28 به مکه رسیدم
2:30 همین که سروران قریش مرا دیدند، به سویم آمدند
2:34 با گرم‌ترین استقبال به من خوش‌آمد گفتند
2:37 و در عزیزترین جایگاه میان خود جایم دادند
2:40 سپس بزرگان و کهنسالان‌شان نزد من گرد آمدند و گفتند
2:44 ای طفیل، تو به سرزمین ما آمده‌ای
2:48 و این مردی که ادعا می‌کند پیامبر است
2:51 کار ما را تباه کرده و جمع ما را پراکنده ساخته
2:54 و یکپارچگی گروه ما را از هم گسسته است
2:56 ما می‌ترسیم آنچه بر ما فرود آمده، بر تو و بر ریاستت در قوم تو فرود آید
3:00 همان‌گونه که بر ما فرود آمده است
3:02 پس با آن مرد سخن مگو
3:04 و هیچ چیز از او نشنو
3:06 چرا که سخنش چون جادوست
3:09 میان فرزند و پدرش جدایی می‌افکند
3:11 و میان برادر و برادرش
3:13 و میان همسر و شوهرش
3:16 طفیل گفت:
3:18 به خدا سوگند، آنان پیوسته برایم از اخبار شگفت‌انگیز او می‌گفتند
3:22 و با کارهای عجیبش مرا بر جان خود و قوم خویش می‌ترساندند
3:27 تا آنکه تصمیم گرفتم به او نزدیک نشوم
3:31 و با او سخن نگویم و از او چیزی نشنوم
3:35 چون بامدادان به مسجد رفتم تا گرد کعبه طواف کنم
3:39 و به بتانش که به آن‌ها حج می‌گزاردیم و تعظیمشان می‌کردیم تبرک جویم
3:44 گوش‌هایم را با پنبه پر کردم
3:46 از ترس آنکه سخنی از گفتار محمد به گوشم برسد
3:50 اما همین که وارد مسجد شدم
3:53 او را دیدم که نزد کعبه ایستاده و نماز می‌گزارد
3:57 نمازی جز نماز ما
3:59 و عبادتی جز عبادت ما
4:03 منظره‌اش مرا مجذوب کرد
4:05 و عبادتش دلم را لرزاند
4:07 و بی‌آنکه قصد داشته باشم، اندک‌اندک به او نزدیک شدم
4:13 تا آنکه بسیار نزدیکش شدم
4:16 و خدا نخواست جز آنکه بخشی از سخنانش به گوشم برسد
4:20 پس سخنی نیکو شنیدم
4:23 و با خود گفتم:
4:25 ای طفیل، مادرت به عزایت بنشیند
4:27 تو مردی خردمند و شاعری
4:30 و زشتی و زیبایی سخن بر تو پوشیده نیست
4:33 پس چه چیز مانع می‌شود که آنچه این مرد می‌گوید را بشنوی؟
4:37 اگر آنچه می‌آورد نیکو بود، پذیرایش می‌شوم
4:40 و اگر زشت بود، رهایش می‌کنم
4:43 طفیل گفت:
4:45 درنگ کردم تا آنکه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به خانه‌اش بازگشت
4:50 او را دنبال کردم تا آنکه به خانه‌اش درآمد و من نیز نزدش وارد شدم
4:54 گفتم: ای محمد
4:57 قوم تو چنین و چنان درباره‌ات به من گفته‌اند
5:01 به خدا سوگند که همواره مرا از کار تو می‌ترساندند
5:05 تا آنکه گوش‌هایم را با پنبه بستم تا سخنت را نشنوم
5:09 سپس خدا نخواست جز آنکه چیزی از آن را به گوشم برساند
5:13 و آن را نیکو یافتم
5:15 پس کار خود را بر من عرضه کن
5:18 و او کار خویش را بر من عرضه کرد
5:20 و سوره اخلاص و فلق را برایم تلاوت کرد
5:23 به خدا سوگند که سخنی نیکوتر از سخن او نشنیده بودم
5:27 و کاری عادلانه‌تر از کار او ندیده بودم
5:30 در آن هنگام دستم را به سوی او دراز کردم
5:33 و گواهی دادم که معبودی جز الله نیست
5:36 و اینکه محمد فرستادهٔ الله است
5:39 و وارد اسلام شدم
5:41 طفیل گفت:
5:43 سپس مدتی در مکه ماندم،
5:45 و در آنجا احکام اسلام را آموختم،
5:47 و آنچه از قرآن برایم میسر بود، حفظ کردم.
5:51 و چون تصمیم گرفتم به سوی قوم خود بازگردم،
5:54 گفتم: ای رسول الله!
5:56 همانا من در میان قبیله‌ام فرمان‌برده‌ای دارم (مرا اطاعت می‌کنند)،
5:59 و من به سوی ایشان بازمی‌گردم و آنان را به اسلام فرا می‌خوانم،
6:03 پس از الله بخواه که برای من نشانه‌ای قرار دهد،
6:05 که در آنچه ایشان را به آن می‌خوانم، پشتیبانی برای من باشد.
6:08 پس فرمود:
6:09 «خدایا، برای او نشانه‌ای قرار ده.»
6:12 پس به سوی قوم خود بیرون رفتم،
6:14 تا آنگاه که در جایی مشرف بر منازل ایشان بودم،
6:18 نوری میان دو چشمم افتاد،
6:21 همچون چراغ.
6:23 پس گفتم:
6:24 «خدایا، آن را در جای دیگری غیر از چهره‌ام قرار ده،
6:27 زیرا می‌ترسم که (قوم) گمان برند این کیفری است
6:30 که به سبب جدایی از دین ایشان بر چهره‌ام افتاده است.»
6:33 پس نور منتقل شد،
6:35 و بر سر تازیانه‌ام قرار گرفت.
6:37 و مردم آن نور را بر تازیانه‌ام می‌دیدند،
6:41 همچون چراغ آویخته‌ای.
6:43 و من از گردنه به سوی ایشان فرود می‌آمدم.
6:46 چون فرود آمدم،
6:48 پدرم نزد من آمد،
6:49 و او پیرمردی سالخورده بود.
6:51 گفتم:
6:52 «از من دور شو، ای پدرم!
6:55 که نه من از تو هستم و نه تو از من.»
6:57 گفت:
6:58 «چرا، ای پسرم؟»
7:00 گفتم:
7:01 «همانا من اسلام آوردم و از دین محمد پیروی کردم
7:04 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).»
7:06 گفت:
7:07 «ای پسرم،
7:08 دین من دین توست.»
7:10 گفتم:
7:11 «برو غسل کن و جامه‌هایت را پاک کن،
7:14 سپس بیا تا آنچه را که من می‌دانم به تو بیاموزم.»
7:17 پس رفت، غسل کرد و جامه‌های خود را پاک نمود،
7:20 سپس آمد و اسلام را بر او عرضه کردم،
7:23 و او اسلام آورد.
7:25 سپس همسرم نزد من آمد،
7:27 گفتم: «از من دور شو،
7:29 که نه من از تو هستم و نه تو از من.»
7:31 گفت:
7:32 «چرا؟ پدر و مادرم فدایت باد!»
7:35 گفتم:
7:36 «اسلام میان من و تو جدایی انداخته است،
7:39 زیرا من اسلام آورده و از دین محمد پیروی کرده‌ام
7:42 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).»
7:44 گفت:
7:45 «پس دین من هم دین توست.»
7:47 گفتم:
7:48 «پس برو و در آب ذوالشرا خود را پاک کن،
7:51 و ذوالشرا بتی برای قبیله دوس بود که پیرامونش آبی از کوه فرود می‌آمد.»
7:56 گفت:
7:57 «پدر و مادرم فدایت باد!
7:59 آیا بر کودک (فرزندمان) از ذوالشرا بیمناکی؟»
8:02 گفتم:
8:03 «تو را بس (چنین نیست) و ذوالشرا را رها کن (بی‌اعتنا باش).»
8:05 گفتم: «برو و در جایی دور از مردم غسل کن،
8:09 و من برای تو ضامنم که این سنگ بی‌شنوا هیچ کاری نخواهد کرد.»
8:14 پس رفت، غسل کرد و سپس آمد،
8:17 و اسلام را بر او عرضه کردم
8:19 و او اسلام آورد.
8:20 سپس قبیله دوس را دعوت کردم،
8:22 اما جز پدرش (ابوهریره) ایشان کُندی کردند،
8:25 زیرا او از همه مردم در پذیرش اسلام شتاب‌کننده‌تر بود.
8:28 طفیل گفت:
8:30 پس نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم
8:32 در مکه،
8:34 در حالی که ابوهریره همراه من بود.
8:36 پس پیامبر (علیه الصلاة والسلام) به من فرمود:
8:39 «ای طفیل، چه خبر داری؟»
8:41 گفتم:
8:43 «دل‌هایی که بر آن پرده‌هاست و کفری سخت است.
8:46 دوس را فسق و عصیان فرا گرفته است.»
8:50 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست،
8:54 وضو ساخت و نماز گزارد،
8:56 و دستش را به سوی آسمان بلند کرد.
8:58 ابوهریره گفت:
9:00 چون او را چنین دیدم،
9:02 ترسیدم که بر قومم نفرین کند و هلاک شوند،
9:05 پس گفتم: «وای بر قوم من!»
9:07 اما آن رسول، درود و سلام الله بر او باد،
9:11 پیوسته می‌گفت:
9:12 «خدایا، دوس را هدایت فرما،»
9:14 «خدایا، دوس را هدایت فرما،»
9:16 «خدایا، دوس را هدایت فرما.»
9:19 سپس به طفیل روی کرد
9:21 و فرمود:
9:22 «به سوی قوم خود بازگرد و با ایشان مدارا کن،
9:24 و ایشان را به اسلام فرا خوان.»
9:26 طفیل گفت:
9:28 پس پیوسته در سرزمین دوس بودم
9:30 و ایشان را به اسلام فرا می‌خواندم.
9:32 تا آن‌که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه هجرت کرد
9:35 به سوی مدینه
9:37 و بدر و احد و خندق گذشت
9:40 پس بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شدم
9:43 و همراه من هشتاد خانواده از قبیله دوس بود
9:46 مسلمان شدند و اسلامشان نیکو شد
9:49 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ما را به‌عنوان سپاه (به جنگ) فرستاد
9:53 و از غنائم خیبر سهمی برای ما در کنار مسلمانان قرار داد
9:56 پس گفتیم
9:57 ای رسول الله
9:59 ما را در هر غزوه‌ای که می‌کنی جناح راست خود قرار ده
10:02 و شعار ما «مبرور» باشد
10:05 طفیل گفت
10:08 سپس همواره با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودم
10:12 تا آن‌که الله مکه را بر او گشود
10:15 پس گفتم ای رسول الله
10:17 مرا به سوی آن (بت) ذوالخلصه بفرست
10:19 بتِ عمرو بن حممه
10:21 تا آن را بسوزانم
10:23 پس پیامبر علیه الصلاة والسلام به او اجازه داد
10:26 پس با دسته‌ای از قوم خویش به سوی بت حرکت کرد
10:29 و چون به آن رسید، قصد سوزاندنش را داشت
10:32 زنان و مردان و کودکان پیرامونش گرد آمدند
10:35 و در انتظار بدی برای او بودند
10:37 و منتظر بودند که صاعقه‌ای او را بزند
10:40 اگر او بخواهد ذوالخلصه را آسیبی برساند
10:43 اما طفیل
10:45 در برابر چشم پرستندگانش رو به بت آورد
10:48 و شروع کرد به افروختن آتش در دلش
10:50 و او رجز می‌خواند
10:52 ای ذوالخلصه، تو از بندگان من نیستی
10:55 تولد ما از تولد تو قدیمی‌تر است
10:58 من آتش را در دلت انباشتم
11:01 و چون آتش بت را فرا گرفت
11:04 با آن، آنچه از شرک باقی مانده بود نیز فرا گرفته شد
11:07 در قبیله دوس
11:09 پس تمام آن قوم مسلمان شدند
11:11 و اسلامشان نیکو شد
11:13 طفیل بن عمرو دوسی
11:16 پس از آن همواره ملازم رسول الله بود
11:19 درودها و سلام الله بر او باد
11:21 تا آن‌که پیامبر (ﷺ) قبض روح شد
11:23 به سوی پروردگارش
11:25 و چون خلافت پس از او
11:28 به یار و صدیقش رسید
11:30 طفیل خود و شمشیر و فرزندش را
11:33 در اطاعت خلیفه رسول الله قرار داد
11:36 و چون جنگ‌های ردّت برپا شد
11:38 طفیل در پیشاپیش سپاه مسلمانان به حرکت درآمد
11:41 برای نبرد با مسیلمه کذاب
11:44 و پسرش عمر همراه او بود
11:46 و در حالی که در راه یمامه بود
11:49 خوابی دید
11:50 پس به یارانش گفت
11:52 خوابی دیدم
11:54 آن را برایم تعبیر کنید
11:55 گفتند چه دیدی؟
11:57 گفت
11:58 دیدم سرم تراشیده شد
12:00 و پرنده‌ای از دهانم بیرون آمد
12:03 و زنی مرا در شکم خود داخل کرد
12:06 و پسرم عمر به سختی به دنبال من می‌گشت
12:10 اما میان من و او جدایی افتاد
12:13 گفتند خیر است
12:15 پس گفت
12:16 به خدا سوگند من آن را تعبیر کرده‌ام
12:19 اما تراشیده شدن سرم
12:21 آن است که (از من) بریده می‌شود
12:23 و اما پرنده‌ای که از دهانم بیرون آمد
12:26 آن روح من است
12:28 و اما زنی که مرا در شکم خود داخل کرد
12:31 آن زمین است
12:32 که برایم کنده می‌شود
12:34 و در درونش دفن می‌شوم
12:36 و امیدوارم که شهید کشته شوم
12:39 و اما جست‌وجوی پسرم برای من
12:41 یعنی او شهادتی را می‌جوید که من به آن خواهم رسید
12:45 اگر الله اذن دهد
12:47 ولی او بعدها به آن خواهد رسید
12:50 و در نبرد یمامه
12:52 صحابی جلیل
12:54 طفیل بن عمرو دوسی
12:56 بزرگ‌ترین آزمایش را به جای آورد
12:58 تا آن‌که شهیدوار و افتاده بر زمین معرکه جان داد
13:02 و اما پسرش عمر
13:04 پیوسته می‌جنگید
13:06 تا آن‌که زخم‌ها او را از پا درآوردند
13:08 و دست راستش بریده شد
13:10 پس به مدینه بازگشت
13:12 و پدرش و دستش را در سرزمین یمامه به جا گذاشت
13:16 و در خلافت عمر بن خطاب
13:19 عمر بن طفیل بر او وارد شد
13:21 و برای فاروق غذایی آوردند
13:24 و مردم نزد او نشسته بودند
13:26 پس قوم را به غذایش فراخواند
13:28 عمر از او کناره گرفت
13:30 فاروق به او گفت
13:32 تو را چه شده؟ شاید از خوردن غذا به سبب دستت شرمنده شده‌ای
13:36 گفت آری ای امیرالمؤمنین
13:39 گفت به خدا سوگند این غذا را نخواهم چشید
13:43 تا آنکه آن را با دست بریده‌ات درهم بیامیزی
13:46 به الله سوگند، در میان آن قوم کسی نیست
13:48 که بخشی از او در بهشت نباشد، جز تو
13:51 او با این کار دستش را می‌خواهد
13:53 رؤیای شهادت همواره برای عمر در نظر بود
13:56 از آن هنگام که از پدرش جدا شد
13:58 پس چون نبرد یرموک پیش آمد
14:01 عمر با شتاب‌کنندگان به سوی آن شتافت
14:04 و پیوسته می‌جنگید
14:06 تا آنکه به شهادتی رسید که پدرش برای او آرزو کرده بود
14:10 الله طفیل بن عمر دوسی را رحمت کند
14:14 که او شهید است
14:16 و پدر شهید است
14:18 خدایا برای او نشانه‌ای قرار ده که او را در آنچه از خیر نیت می‌کند یاری دهد
14:25 از دعای پیامبر
14:27 به حق محمد و یارانش
14:30 (این بیت و بخش‌های بعدی به‌دلیل نامفهوم بودن متن پیاده‌شده، معنای دقیقی ندارد)
14:33 ای شعار، و مرا بیفزای
14:35 در ستایش ایشان، آیا آنان بیشترند؟