از مجموعهٔ چهل حدیث در فضیلت صدقه (37 حدیث)
· درس 10 از 40
چهل حدیث در فضیلت انفاق | حدیث شماره (10)
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
اربعون حدیثاً در فضل صدقه
0:05
از ابوهریره رضیاللهعنه
0:09
از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) روایت است که فرمود:
0:13
در حالی که مردی در بیابانی بود،
0:16
صدایی را از میان ابری شنید
0:19
که میگفت: «باغ فلانی را آب ده»،
0:22
آن ابر کنار رفت
0:24
و آبش را در زمین سنگلاخی ریخت.
0:27
ناگاه یکی از آن جویهای ابرریز
0:30
تمام آن آب را فرا گرفته بود.
0:33
پس آن مرد دنبال آب رفت،
0:35
و دید مردی در باغش ایستاده است
0:38
و آب را با بیل خود به این سو و آن سو میگرداند.
0:41
به او گفت:
0:43
«ای بنده خدا،
0:44
نامت چیست؟»
0:46
او گفت:
0:47
«فلان».
0:48
(همان) نامی که در ابر شنیده شده بود.
0:51
آن مرد به او گفت:
0:52
«ای بنده خدا،
0:54
چرا از نام من میپرسی؟»
0:56
او گفت:
0:58
«من در ابر صدایی شنیدم
1:00
که آبش این را میگفت:
1:04
باغ فلانی را آب ده،
1:06
که نامت این است.»
1:07
«تو در این باغ چه میکنی؟»
1:10
او گفت:
1:11
«اما چون این را گفتی،
1:13
من به آنچه از آن برمیآید مینگرم،
1:17
یکسوم آن را صدقه میدهم،
1:19
و خودم و خانوادهام یکسوم آن را میخوریم،
1:22
و یکسوم آن را دوباره در آن (باغ) میگردانم.»
1:25
روایت مسلم.
1:27
منبع