تصاویری از زندگی اصحاب زن - قسمت (7) - الغمیسه بنت میلهن رضی الله عنه

◉ 28204 بازدید ⏱ 12:43 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خرسند است که
0:17 برای شما تقدیم کند
0:19 نمونه‌هایی از زندگی صحابیات
0:23 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت باشا
0:27 رحمه‌الله
0:31 الغمیصاء بنت ملحان رضی‌الله‌عنها
0:49 غمیصاء دختر ملحان بود.
0:56 هنگامی که اهل اسلام با نور آن بر زمین
0:59 به نیمه‌ای از عمرش گام می‌نهاد که به چهل سالگی نزدیک می‌شد
1:03 و شوهرش مالک بن نضر بود
1:05 که از سایه‌سار گسترده‌ی محبت و مهر خود بر او می‌بخشید
1:09 و زندگی‌اش را از نگاه و نعمت آکنده می‌ساخت
1:12 و مردم یثرب به آن شوهر خوشبخت غبطه می‌خوردند
1:16 به خاطر آنچه همسرش از خردمندی
1:20 و ژرف‌نگری و نیکویی در همسرداری داشت
1:23 و در روزی از روزهای خجسته‌ی الهی
1:26 مصعب بن عمیر، مبلّغ مکی، با خود به یثرب
1:32 نخستین پرتو از پرتوهای هدایت محمدی را برد
1:36 و دل غمیصاء برای آن گشوده شد
1:39 چنان‌که گل‌های باغ با سپیده‌دم شکفته می‌شوند
1:43 و چیزی نگذشت که اسلام خود را اعلام کرد
1:46 در روزگاری که مسلمانان در مدینه را می‌شد با انگشتان شمرد
1:50 سپس آن همسر وفادار شوهر محبوب خود را فراخواند
1:54 تا با او از این سرچشمه‌ی الهی گوارا و پاک بنوشد
1:59 و از سعادت ایمان بهره گیرد، همان‌گونه که خود بهره یافته بود
2:03 اما مالک بن نضر
2:05 سینه‌اش را برای این دین نو گشاده نکرد
2:08 و جانش به آن خرسند نشد
2:11 بلکه در مقابل از همسرش خواست که از اسلام بازگردد
2:15 و به دین پدران و نیاکان خود بازگردد
2:19 و هر یک از دو همسر بر موضع خود پافشاری کرد
2:22 غمیصاء ناخوش می‌داشت که پس از ایمان به کفر بازگردد
2:27 و کسی که آتش‌افکنده شدن را ناخوش دارد، کفر را برنمی‌گزیند
2:30 و مالک با لجاجت از دین پدران و نیاکان جانبداری می‌کرد
2:35 و غمیصاء
2:37 از نیروی برهان چنان برخوردار بود که شوهرش را با آن مبهوت می‌ساخت
2:41 و در دعوتش از نور حق چنان بهره‌ای بود
2:44 که باطل سست و فروریخته‌اش را آشکار می‌کرد
2:48 و مالک بتی چوبین داشت
2:51 که آن را به جای الله می‌پرستید
2:53 پس او در این کار با وی محاجّه می‌کرد و می‌گفت:
2:56 آیا تنه درختی را می‌پرستی که در زمینی روییده که با پاهایت بر آن می‌نهی
3:01 و فضولات خود را در آن می‌ریزی؟
3:04 آیا جز الله، چوبی را می‌خوانی که حبشی‌ای از صنعتگران مدینه برایت تراشیده است؟
3:10 و چون شوهر از حجت‌های کوبنده‌ی همسرش به تنگنا افتاد
3:14 مدینه را ترک کرد
3:16 و سرگشته‌وار به سوی شام رهسپار شد
3:21 و در آنجا جز اندکی درنگ نکرد تا بر شرک خود مُرد
3:26 و چون خبر بیوه شدن غمیصاء در مدینه پیچید
3:30 بسیاری از مردان مشتاق ازدواج با او شدند
3:34 جز آنکه می‌ترسیدند ناامید بازگردند
3:38 به سبب اختلاف دینی که میان او و آنان بود
3:42 اما زید بن سهل که به ابوطلحه کنیه داشت
3:46 به سبب پیوندهای خویشاوندی نزدیکی که میان آن دو بود، به رضایت او امیدوار شد
3:51 زیرا هر دو از بنی نجار بودند
3:54 ابوطلحه به خانه‌ی غمیصاء رفت
3:57 و او را به کنیه‌اش خطاب کرد و گفت:
4:00 ای ام سلیم، من برای خواستگاری به نزد تو آمده‌ام
4:04 امیدوارم ناامیدم بازنگردانی
4:07 گفت: به خدا سوگند کسی چون تو رد نمی‌شود، ای ابوطلحه
4:12 اما تو مردی کافری و من زنی مسلمانم
4:16 و ازدواج با تو برای من روا نیست
4:19 پس اگر مسلمان شوی، همان مهر من است
4:22 و از تو مهری جز اسلام نمی‌خواهم
4:25 گفت: مرا مهلت ده تا در کارم بیندیشم و رفت
4:30 و چون فردا شد، نزد او بازگشت و گفت:
4:34 گواهی می‌دهم که معبودی جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد
4:39 و گواهی می‌دهم که محمد بنده و فرستاده‌ی اوست
4:43 گفت: اکنون که اسلام آورده‌ای
4:47 تو را به شوهری پذیرفتم
4:49 مردم می‌گفتند:
4:52 هرگز نشنیده‌ایم زنی
4:54 گرامی‌مهرتر از ام سلیم باشد
4:57 زیرا مهر او اسلام بود
5:00 ابوطلحه نیز به سبب آنچه ام سلیم از خصلت‌های نیکو و سجایای والا داشت
5:04 از کریم‌الشمائل و نبیل‌الخصائل (از کسی که خصلت‌هایش نیکو و نجیبانه است)
5:07 سپس بر خوشبختی او افزود که برایش فرزندی آورد
5:11 پسری که روشنی چشم و شادی دل او شد
5:15 اما هنگامی که او برای یکی از سفرهایش آماده می‌شد
5:19 کودک خردسال از بیماری‌ای که به او رسیده بود شکایت کرد
5:23 ابوطلحه سخت بی‌تاب شد
5:26 تا جایی که نزدیک بود او را از سفر بازدارد
5:28 و در غیبت کوتاهش، آن شاخه‌ی بی‌همتا پژمرد
5:32 سپس او را به خاک سپردند
5:34 ام سلیم به خانواده‌اش گفت:
5:37 ابوطلحه را از مرگ پسرش خبر ندهید
5:40 تا خودم او را آگاه کنم
5:42 ابوطلحه از سفرش بازگشت
5:45 ام سلیم با خوشرویی و شادمانی به استقبالش آمد
5:48 با دلی شاد و چهره‌ای گشاده
5:50 او نیز بی‌درنگ از پسر پرسید
5:53 گفت: رهایش کن
5:55 که اکنون آرام‌ترین حالتی است که او را دیده‌ای
5:58 سپس شام را برایش آورد
6:01 و با گفت‌وگو او را آرامش داد و شادی را به دلش بازگرداند
6:05 و چون دید که سیر شده و آسوده گشته است
6:08 به او گفت:
6:09 ای ابوطلحه،
6:11 به نظرت اگر گروهی عاریه‌ای را که به دیگران داده بودند، پس بگیرند، آیا…
6:16 آیا حق آنان است که او بر ایشان گام نهد و آن را از ایشان بازدارند؟
6:20 گفت: نه.
6:22 گفت: همانا الله آنچه را که بخشیده بود از تو بازپس گرفت.
6:26 پس پسرت را نزد او به حساب آور (و بر آن صبر کن).
6:28 ابوطلحه قضای الله را با رضا و تسلیم پذیرفت.
6:33 و چون صبح شد،
6:36 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفت،
6:39 و آنچه را از ام‌سلیم رخ داده بود، برای او بازگو کرد.
6:42 پیامبر (ﷺ) برای او و همسرش دعا کرد که الله به جای آنچه از دست داده‌اند، چیزی بهتر به ایشان عطا کند،
6:47 و در آن عوض برکت دهد.
6:50 پس الله جل و عز دعای پیامبرش (ﷺ) را اجابت کرد.
6:55 و ام‌سلیم باردار شد.
6:57 و چون دوران حاملگی‌اش به پایان رسید،
6:59 او و همسرش از سفری به مدینه بازمی‌گشتند،
7:02 با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
7:06 چون به یثرب نزدیک شدند،
7:08 درد زایمان به سراغ او آمد.
7:10 ابوطلحه نزد او توقف کرد،
7:13 و پیامبر کریم (ﷺ) رفت
7:17 تا پیش از فرا رسیدن شب به مدینه درآید.
7:21 ابوطلحه نگاه خود را به آسمان بلند کرد و گفت:
7:26 «پروردگارا! تو خود می‌دانی،
7:28 که مرا خوش می‌آید همراه پیامبرت بیرون روم، آنگاه که او بیرون می‌رود،
7:33 و همراه او وارد شوم، آنگاه که او وارد می‌شود؛
7:36 و اکنون آنچه می‌بینی، مرا از آن بازداشته است.»
7:39 ام‌سلیم به او گفت:
7:41 «ای ابوطلحه!
7:43 به خدا سوگند، من از درد زایمان این نوزاد،
7:47 آنچه را پیش از این می‌یافتم، نمی‌یابم.
7:49 پس با ما برو،
7:51 و از همراهی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عقب مانی.»
7:56 پس روان شد تا به مدینه رسید و بار خود را به زمین نهاد.
8:01 پس ناگاه آن نوزاد پسری بود.
8:03 به اطرافیانش گفت:
8:05 «پیش از آنکه او را نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ببرید، هیچ‌کس او را شیر ندهد.»
8:11 و چون صبح شد،
8:13 برادرش انس بن مالک او را نزد پیامبر آورد.
8:16 چون پیامبر (ﷺ) او را در حال آمدن دید،
8:20 فرمود: «گویا ام‌سلیم زایمان کرده است.»
8:23 گفت: «آری، ای رسول الله.»
8:26 و کودک را بر دامن پیامبر نهاد.
8:28 پیامبر (ﷺ) خرمای عجوه‌ای از خرماهای مدینه خواست،
8:31 آن را در دهان شریف خود جوید تا آب شد،
8:34 و در دهان کودک نهاد.
8:37 کودک شروع به مکیدن آن کرد.
8:39 سپس پیامبر (ﷺ) دست کریم خود را بر صورت او کشید،
8:42 و او را عبدالله نام نهاد.
8:44 از صلب او ده تن از علمای اخیار اسلام به وجود آمدند.
8:49 و از شأن ام‌سلیم این بود
8:52 که رسول الله (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) را دوست می‌داشت،
8:56 دوستی‌ای که با گوشت و استخوان او درآمیخته بود،
8:59 و در حبه‌ی قلبش جای گرفته بود.
9:02 و دوستی او نسبت به پیامبر به حدی رسیده بود
9:04 که پسرش انس رضی‌الله‌عنه از آن خبر داد و گفت:
9:08 «رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:11 روزی در خانه ما در وسط روز خوابیده بود،
9:14 و گرما شدید بود،
9:16 پس عرق از پیشانی‌اش جاری شد.
9:19 مادرم شیشه‌ای آورد
9:21 و شروع کرد عرق را در آن بگیرد.
9:24 پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) بیدار شد
9:27 و فرمود: «ای ام‌سلیم، این چیست که انجام می‌دهی؟»
9:31 گفت: «این عرق توست.
9:34 آن را جمع می‌کنم و در عطر خود می‌ریزم،
9:37 تا بهترین عطرها شود.»
9:39 و از شواهد دوستی او نسبت به رسول الله (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه)،
9:44 که بسیار و فراوان است،
9:46 این بود که پسرش انس، موی بلندی داشت که بر پیشانی‌اش فرو می‌ریخت،
9:51 و شوهرش از او خواست که آن را پس از بلند شدنش کوتاه کند،
9:55 اما او این کار را نپذیرفت،
9:57 زیرا پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه)
10:01 هرگاه انس به سوی او می‌آمد،
10:03 دست بر سر او می‌کشید
10:05 و موی آویخته‌ی بر پیشانی‌اش را لمس می‌کرد.
10:09 و خصلت‌های ام‌سلیم
10:12 تنها به این محدود نمی‌شد که مؤمنی استوار در ایمان بود،
10:16 خردمندی بسیار عاقل،
10:18 و همسر و مادری از بهترین نوع بود.
10:21 بلکه افزون بر همه‌ی اینها،
10:24 او مجاهده‌ای در راه الله بود.
10:27 ریه‌هایش از غبار معرکه‌ها که به عطر بهشت معطر بود پر می‌شد،
10:33 و انگشتانش از زخم‌های مجاهدان رنگین می‌شد،
10:37 در حالی که آنها را با دست‌های خود پاک می‌کرد و بر آنها پانسمان می‌بست.
10:41 و چه بسیار آب در حلق تشنگان ریخت،
10:44 در حالی که آنان جان خود را در راه الله فدا می‌کردند.
10:48 و توشه برای ایشان می‌آورد و تیرها را آماده می‌کرد.
10:52 او و شوهرش ابوطلحه، در احد همراه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حضور داشتند.
10:59 و او و عایشه رضوان‌الله‌علیهما
11:03 بر پشت خود مشک‌های آب را حمل می‌کردند
11:06 و آن را در دهان مردم می‌ریختند.
11:09 همچنین در حنین نیز حضور داشت،
11:12 و در آن روز برای خود خنجری برگرفته و آن را به کمر بسته بود.
11:16 چون شوهرش ابوطلحه آن را دید،
11:19 گفت: «ای رسول الله، این ام‌سلیم است که خنجری با خود دارد.»
11:24 پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) به او فرمود:
11:27 «این چیست، ای ام‌سلیم؟»
11:30 گفت: «خنجری است که برای خود برگرفته‌ام،
11:33 تا اگر یکی از مشرکان به من نزدیک شود،
11:36 شکم او را با آن بدرم.»
11:38 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شروع کرد...
11:41 از شدت شادی می‌خندید به خاطر آنچه گفت
11:44 و پس از آن، آیا گمان می‌کنی که بر روی زمین
11:47 زنی خوشبخت‌تر و درخشان‌تر در سرانجام (آخرت) هست
11:51 جز ام سلیم؟
11:53 پس از آن‌که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دربارهٔ او فرمود:
11:57 «من وارد بهشت شدم،
11:59 و در آن (بهشت) صدای حرکتی شنیدم،
12:02 پس گفتم: این کیست؟»
12:04 گفتند:
12:14 «ما هرگز زنی را نشنیده‌ایم
12:16 که مهریه‌اش گرامی‌تر از ام سلیم باشد،
12:19 زیرا مهریهٔ او اسلام بود.»
12:23 (این سخن) اهل مدینه است.