تصاویری از زندگی اصحاب زن - قسمت (5) - نصیبه المزنیه رضی الله عنه

◉ 37549 بازدید ⏱ 14:28 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودّت مفتخر است که
0:17 به شما تقدیم کند
0:19 تصاویری از زندگی صحابیات
0:23 نوشته دکتر عبدالرحمن رأفت الباشا
0:27 رحمه الله
0:31 تسیبه المازنیه
0:49 شما با رسول الله صلی الله علیه وسلم قرار دیدار دارید
0:56 در عقبه
0:58 در پایان یک‌سوم نخست شب
1:01 مصعب بن عمیر با همین سخن
1:04 به یکی از مسلمانان یثرب
1:06 خبر را میان آنان به سرعت و آرامی منتقل کرد
1:09 با شتاب، سبکی و آرامش
1:12 و مسلمانانی که از مدینه پنهانی بیرون آمده بودند، گرداگرد او را گرفتند
1:16 و میان گروه‌های حاجیان مشرک که از هر سو به مکه می‌آمدند، خود را پنهان کردند
1:20 به مکه از هر سو
1:22 و شب فرا رسید
1:24 پس حاجیان مشرک به خواب سنگین فرو رفتند
1:28 و در خوابی ژرف غرق شدند
1:31 پس از روزی سخت و پرتلاش
1:33 که آن را در طواف گرد بت‌ها
1:36 و قربانی کردن برای بت‌ها گذرانده بودند
1:38 اما یاران مصعب بن عمیر
1:40 از مسلمانان یثرب
1:42 برای هیچ‌یک از ایشان پلکی بر هم نرفت
1:44 و چگونه پلک‌هایشان بر هم رود
1:47 در حالی که دل‌هایشان میان شادی دیدار
1:50 که برای آن بیابان‌ها و صحراها را پیموده بودند، می‌تپید
1:54 و دل‌هایشان نزدیک بود از میان سینه‌هایشان پرواز کند
1:57 از شوق دیدار پیامبر محبوبشان صلی الله علیه وسلم
2:02 زیرا بیشترشان پیش از رسیدن به دیدارش ایمان آورده بودند
2:07 و پیش از آنکه چشمانشان به دیدارش روشن شود، به او دل بسته بودند
2:11 و در پایان یک‌سوم نخست (شب)
2:14 از میانه ایام تشریق
2:16 و در عقبه منا
2:18 دیدار بزرگ در گوشه‌ای دور از چشم قریش انجام شد
2:23 زیرا هفتاد و دو مرد نزد پیامبر، که درود و سلام خدا بر او باد، پیش آمدند
2:30 و یکی پس از دیگری دست در دست او نهادند
2:34 و بیعت کردند که او را از آنچه زنان و فرزندانشان را از آن باز می‌دارند، باز دارند
2:39 و چون مردان از بیعت فارغ شدند
2:42 دو زن پیش آمدند
2:44 و همان‌گونه بیعت کردند که مردان بیعت کرده بودند
2:47 اما بی‌دست دادن
2:50 زیرا رسول الله علیه الصلاة والسلام با زنان دست نمی‌داد
2:55 و یکی از این دو زن
2:58 به ام منیع شناخته می‌شد
3:00 و دیگری
3:01 نسیبه دختر کعب مازنیه بود
3:04 که به ام عماره کنیه داشت
3:07 ام عماره به یثرب بازگشت
3:10 در حالی که شادمان بود از آنچه خداوند به او از دیدار پیامبر بزرگ صلی الله علیه وسلم ارزانی داشته بود
3:16 و تصمیم استوار داشت که به شروط بیعت وفادار بماند
3:20 سپس روزها به شتاب گذشتند
3:23 تا آنکه روز احد فرا رسید
3:25 و ام عماره را در آن روز نقشی بود و چه نقشی
3:29 ام عماره به سوی احد بیرون شد
3:32 مشک آبش را برداشته بود تا تشنگی مجاهدان در راه خدا را فرو نشاند
3:37 و پارچه‌های زخم‌بندی‌اش را نیز همراه داشت تا زخم‌هایشان را ببندد
3:41 و جای شگفتی نیست
3:42 زیرا در آن نبرد، او را شوهری و سه فرزند بود
3:47 یعنی رسول الله، که درود و سلام خدا بر او باد
3:51 و دو پسرش حبیب و عبدالله
3:54 افزون بر برادرانش از مسلمانانی که از دین خدا دفاع می‌کردند
3:59 و از رسول الله حمایت می‌نمودند
4:02 سپس آنچه شد، در روز احد رخ داد
4:05 ام عماره با چشمان خود دید
4:08 چگونه پیروزی مسلمانان به شکستی بزرگ بدل شد
4:12 و چگونه کشتار در صفوف مسلمانان شدت گرفت
4:16 و آنان یکی پس از دیگری در میدان جنگ به شهادت می‌رسیدند
4:20 و چگونه گام‌ها لرزید
4:23 و مردان از گرد رسول الله صلی الله علیه وسلم پراکنده شدند
4:27 تا آنکه جز ده نفر یا نزدیک به آن با او نماند
4:32 تا جایی که فریاد کافران برخاست که
4:35 محمد کشته شد
4:39 در این هنگام ام عماره مشک آبش را افکند
4:43 و چون شیر مادری که بچه‌هایش را تهدید کرده باشند، به سوی نبرد شتافت
4:49 و سخن درباره این لحظات سرنوشت‌ساز را به خود ام عماره وامی‌گذاریم
4:54 زیرا کسی همچون او نمی‌تواند آن را با دقت و صداقت توصیف کند
4:59 ام عماره گفت
5:01 در آغاز روز به احد بیرون شدم
5:03 و مشک آبی همراهم بود که از آن به مجاهدان آب می‌دادم
5:07 تا آنکه به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسیدم
5:11 و پیروزی و باد به سود او و یارانش بود
5:14 سپس اندکی نگذشت که مسلمانان از گرد رسول الله صلی الله علیه وسلم پراکنده شدند
5:19 و جز گروهی اندک که بیش از ده نفر نبودند، کسی نماند
5:24 من و پسرم و شوهرم به سوی او شتافتیم
5:27 و چون حلقه دستبند بر مچ، گردش را گرفتیم
5:31 و با هرچه از نیرو و سلاح داشتیم، از او دفاع می‌کردیم
5:36 و پیامبر بزرگوار صلی الله علیه وسلم مرا دید
5:40 در حالی که سپری نداشتم تا با آن خود را از ضربات مشرکان حفظ کنم
5:45 سپس مردی را دید که پشت کرده و گریزان است و سپری با خود دارد، پس به او فرمود
5:49 سپرت را به کسی بده که می‌جنگد
5:52 آن مرد سپرش را انداخت و رفت
5:55 من آن را برداشتم و با آن در برابر رسول الله صلی الله علیه وسلم سپر شدم
6:01 و همچنان با شمشیر از پیامبر دفاع می‌کردم
6:04 و با کمان در برابرش تیر می‌افکندم
6:06 تا آنکه زخم‌ها مرا از پا درآوردند
6:09 و در همین حال بودیم که
6:11 ابن قمئه، همچون اخگر برافروخته، به سوی ما می‌آمد و فریاد می‌زد
6:15 کجاست محمد؟ (او را) بر محمد رساندند؟
6:19 من و مصعب بن عمیر راه او را بستیم.
6:22 مصعب را با شمشیرش به زمین انداخت و او را کشته‌شده افکند.
6:26 سپس ضربتی بر من زد که زخمی عمیق بر شانه‌ام بر جای گذاشت.
6:31 من نیز بر او چندین ضربه زدم.
6:34 اما دشمن خدا دو زره بر تن داشت.
6:38 سپس نسیبه مازنیه به دنبال (ما) آمد و می‌گفت:
6:41 و هنگامی که پسرم از رسول الله (ﷺ) دفاع می‌کرد،
6:46 یکی از مشرکان ضربتی بر او زد که نزدیک بود بازویش را قطع کند.
6:51 خون از زخم عمیقش فوران می‌کرد.
6:54 من به سوی او رفتم و زخمش را بستم،
6:57 و به او گفتم: «برخیز و با قوم بجنگ.»
7:01 آنگاه رسول (صلوات‌الله و سلامه علیه) به من توجه کرد و فرمود:
7:06 «ای ام عماره، چه کسی توان آنچه تو داری را دارد؟»
7:10 سپس آن مردی که پسرم را زده بود، پیش آمد.
7:13 پیامبر (علیه الصلاة و السلام) فرمود:
7:16 «ای ام عماره، این همان کسی است که پسرت را زد.»
7:19 پس دیری نگذشت که راه او را بستم،
7:21 و با شمشیر بر ساقش ضربه زدم.
7:24 او بر زمین افتاد و از پا درآمد.
7:27 سپس بر او هجوم آوردیم و با شمشیرها او را در میان گرفتیم
7:30 و با نیزه‌ها به او زدیم تا کارش را تمام کردیم.
7:34 آنگاه پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من نگریست
7:38 در حالی که لبخند می‌زد، و فرمود:
7:40 «ای ام عماره، تو از او قصاص گرفتی.»
7:43 ستایش خداوندی را که (دشمن را) به دست تو نابود کرد
7:46 و انتقام تو را در برابر چشمانت به تو نشان داد.
7:48 ام عماره را پسرانی بودند که در شجاعت و بخشش و جانفشانی
7:51 کمتر از مادر و پدرشان نبودند،
7:55 و در فداکاری و ایثار نیز کمتر از آنان نبودند.
7:58 فرزند، راز مادر و پدر است
8:01 و تصویری راستین از آن دو.
8:03 پسر او، عبدالله، روایت کرد و گفت:
8:06 با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در احد حاضر بودم.
8:10 هنگامی که مردم از گرد او پراکنده شدند،
8:13 من و مادرم به او نزدیک شدیم تا از او دفاع کنیم.
8:16 پسر ام عماره (به من) گفت:
8:19 گفتم: آری. فرمود: «تیر بینداز.»
8:22 پس سنگی به سوی مردی از مشرکان که پیش روی او بود، پرتاب کردم
8:25 و او بر زمین افتاد.
8:27 پیوسته او را با سنگ می‌زدم،
8:30 تا آنکه بار سنگ بر او انباشته شد.
8:33 و پیامبر (علیه الصلاة و السلام) به من می‌نگریست و لبخند می‌زد.
8:37 سپس نگاهی به سوی ما افکند
8:40 و دید که خون از زخم شانه مادرم جاری است.
8:44 فرمود: «مادرت، مادرت! زخمش را ببند.
8:47 خداوند به شما اهل این خانه برکت دهد!
8:51 ایستادن مادرت (در این میدان) بهتر است از ایستادن فلان و فلان.
8:55 خداوند شما اهل این خانه را رحمت کند!»
8:58 مادرم رو به او کرد و گفت:
9:01 «ای رسول الله، برای ما دعا کن که در بهشت همراه تو باشیم.»
9:05 فرمود: «خداوندا، آنان را همراهان من در بهشت گردان.»
9:10 مادرم گفت: «پس از این دعا، هرچه در دنیا به من برسد، باکی ندارم.»
9:16 سپس ام عماره از احد بازگشت
9:19 با زخم عمیقش.
9:21 و این همان دعایی است که پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای او کرد.
9:27 پیامبر (علیه الصلاة و السلام) از احد در حالی بازگشت که می‌فرمود:
9:31 «در روز احد، به راست و چپ نگریستم
9:35 و هر جا نگاه کردم ام عماره را دیدم که پیش روی من می‌جنگید.»
9:40 ام عماره در روز احد در جنگ ورزیده شد و آن را به کمال آموخت
9:45 و شیرینی جهاد در راه الله را چشید.
9:48 پس دیگر نمی‌توانست بر ترک آن صبر کند.
9:51 و برای او مقدر شد که بیشتر میدان‌ها را همراه رسول (صلوات‌الله و سلامه علیه) حاضر باشد.
9:57 پس در حدیبیه و خیبر حاضر شد،
10:00 و در عمره‌القضاء و حنین،
10:03 و در بیعت رضوان.
10:05 اما همه این‌ها در برابر آنچه روز یمامه از او سر زد، چیزی به شمار نمی‌آید.
10:11 در عهد صدیق (رضی‌الله‌عنه و عنها)،
10:15 داستان ام عماره با روز یمامه آغاز می‌شود،
10:19 از زمان رسول (صلوات‌الله و سلامه علیه).
10:23 رسول اعظم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پسرش حبیب بن زید را
10:29 با نامه‌ای نزد مسیلمه کذاب فرستاد.
10:32 مسیلمه به حبیب خیانت کرد
10:34 و او را چنان کشت که پوست‌ها از آن به لرزه می‌افتد.
10:38 زیرا مسیلمه حبیب را بند کرد و سپس به او گفت:
10:42 «آیا گواهی می‌دهی که محمد رسول الله است؟»
10:45 گفت: «آری.»
10:47 مسیلمه گفت:
10:49 «آیا گواهی می‌دهی که من رسول الله هستم؟»
10:51 گفت: «نمی‌شنوم آنچه می‌گویی.»
10:54 پس عضوی از او را برید.
10:56 سپس مسیلمه همان پرسش را پیوسته تکرار می‌کرد
11:00 و همان پاسخ به او داده می‌شد،
11:03 نه بیشتر و نه کمتر.
11:06 و هر بار عضوی از او را می‌برید،
11:09 تا آنکه جان پاکش بیرون رفت.
11:12 و این پس از آن بود که عذابی چشید
11:15 که کوه‌های سخت از آن بلرزند.
11:18 خبر مرگ حبیب بن زید به مادرش نسیبه مازنیه رسید،
11:23 و او جز این نگفت:
11:26 «برای این موقف او را آماده کرده بودم
11:29 و پاداشش را نزد الله می‌جویم.
11:31 او در شب عقبه با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیعت کرد
11:34 در حالی که کوچک بود،
11:37 و امروز به آن بیعت در بزرگی وفا کرد.
11:39 اگر الله مرا بر مسیلمه توانا گرداند،
11:42 دخترانش را وادار خواهم کرد که بر (مرگ) او گونه‌ها را بکوبند.»
11:46 روزی که نسیبه آرزو کرده بود، دیری نپایید:
11:50 مؤذن ابوبکر در مدینه ندا داد
11:53 که برای جنگ با مدعی دروغین، مسیلمه کذاب، برخیزید.
11:57 مسلمانان با شتاب به سوی دیدار او رفتند.
12:01 و در لشکر، ام عماره، آن مجاهدهٔ دلاور، حضور داشت.
12:05 و پسرش عبدالله بن زید.
12:08 و چون دو گروه روبه‌روی هم قرار گرفتند،
12:10 و آتش نبرد شعله‌ور شد،
12:13 گروهی از مسلمانان در کمین مسیلمه بودند،
12:16 و در رأس ایشان ام عماره بود،
12:19 که می‌خواست انتقام پسر شهیدش را بگیرد،
12:22 و وحشی بن حرب،
12:24 قاتل حمزه در روز احد،
12:26 که می‌خواست بدترین مردم را بکشد، در حالی که مؤمن بود،
12:30 پس از آنکه بهترین مردم را کشته بود، در حالی که مشرک بود.
12:34 ام عماره نتوانست به مسیلمه برسد،
12:38 پس از آنکه دستش در نبرد بریده شد،
12:41 و زخم‌ها بر او سنگینی کرد.
12:43 اما وحشی بن حرب
12:45 و ابودجانه،
12:47 صاحب شمشیر رسول الله ﷺ،
12:50 به مسیلمه رسیدند و هر دو از یک سو بر او حمله کردند،
12:54 وحشی با نیزه او را زد،
12:57 و ابودجانه با شمشیر بر او زد،
13:00 پس در یک چشم به هم زدن به خاک افتاد.
13:03 ام عماره پس از یمامه به مدینه بازگشت
13:06 با یک دست،
13:08 و پسر یگانه‌اش همراهش بود.
13:10 اما دست دیگرش،
13:12 آن را نزد الله به حساب گذاشت،
13:14 همان‌گونه که پیش‌تر پسر شهیدش را به حساب الله گذاشته بود.
13:17 و چرا آن دو را به حساب او نگذارد؟
13:19 آیا به پیامبر علیه الصلاة و السلام نگفت:
13:22 «از الله بخواه که ما را در بهشت همراه تو قرار دهد»؟
13:25 پس پیامبر، درود و سلام الله بر او، فرمود:
13:29 «خدایا، ایشان را در بهشت یاران من قرار ده.»
13:32 پس گفت:
13:34 «پس از آن، هرچه در دنیا به من برسد، باکی ندارم.»
13:39 رضی‌الله‌عنها و ارضاها، از ام عماره خشنود باد.
13:42 که او نمونه‌ای یگانه میان زنان مؤمن بود،
13:46 و الگویی بی‌همتا میان مجاهدان صابر.
13:55 روز احد به راست و چپ خود نگاه نکردم،
13:58 مگر آنکه ام عماره را دیدم که در برابر من می‌جنگد.
14:02 محمد رسول الله است.
14:13 در ستایش ایشان، آیا [سخن] گفته شود؟