رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (8) | تخریب شهر عسقلان

◉ 574 بازدید ⏱ 12:18 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودت تقدیم می‌کند
0:09 در ماه رمضان رخ داد
0:13 ... (خداوند رحمان رأفت [او] را بزرگ دارد؛ پاشا)
0:16 ویرانی شهر عسقلان
0:21 در روز نخست ماه رمضان سال ۵۸۷
0:26 یکی از قهرمانان مسلمانان بود
0:29 معولی بزرگ را با هر دو دست نیرومندش می‌گرفت
0:33 و آن را بر دژهای شهری از شهرهای امتش فرود می‌آورد
0:37 و مرواریدی گران‌بها از مرواریدهای قلمرو او
0:41 و پسران و برادرانش همراهش بودند
0:44 و سپاهیان و لشکریانش
0:46 و گروه انبوهی از مردم کشورش
0:49 و در دست هر یک از آنان معولی بود که بر کناره‌ای از کناره‌های شهر فرود می‌آورد
0:55 اما صاحب معول بزرگ
0:58 همان قهرمان بزرگ صلاح‌الدین است
1:02 و اما شهر مصیبت‌زده عسقلان است
1:06 عسقلان در آن هنگام روستایی دورافتاده نبود که یارانش آن را ترک کرده و به عوامل طبیعت واگذارده باشند تا آن را ویران و خراب کنند
1:12 و او را به عوامل طبیعت واگذاشتند، پس آن را ویران و خراب کرد.
1:17 ... روستای کوچک رو به زوالی نبود
1:21 که بر جان‌ها آسان باشد از آن بیرون روند
1:24 و دست‌ها بر آن دراز شود تا ویرانش کنند
1:28 بلکه شهری از بزرگ‌ترین شهرهای فلسطین بود
1:32 میان غزه و بیت‌جبرین واقع بود
1:35 و بر کرانهٔ دریای مدیترانه آرمیده بود
1:39 قله‌هایش سر به فلک کشیده و دژهایش استوار بود
1:42 و همچون غولی در میان راه میان مصر و شام ایستاده بود
1:46 و چون پاسبانی هوشیار بر کرانه‌های دریا مشرف بود
1:51 و عسقلان شکوه را با زیبایی گرد آورده بود
1:55 زیرا افزون بر دژهای محکم و برج‌های استوارش
1:59 نشانه‌های روشن شکوه و نیکویی را داشت
2:05 تا جایی که مورخان آن را «عروس شام» نامیدند
2:09 و این لقبی است که جز بر آن و بر دمشق نهاده نشد
2:15 و برای ویرانی عسقلان به دست صلاح‌الدین داستانی بلند و شورانگیز است
2:21 که از روزگار خلیفهٔ راشد عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه آغاز می‌شود
2:26 و تا امروز ادامه دارد
2:29 مسلمانان در عهد فاروق رضی‌الله‌عنه شهر عسقلان را گشودند
2:34 آنگاه که او به معاویه بن ابی‌سفیان نامه نوشت
2:38 و فرمانش داد که عسقلان و شهرهای ساحلی همجوار آن را بگشاید
2:43 معاویه فرمان را به جای آورد و شهر استوار را گشود
2:47 و گروهی نگهبان بر آن گماشت تا از یورش رومیان نگهبانی کنند
2:52 سپس گروه‌ها پیاپی از صحابهٔ گرامی و تابعین بزرگ به عسقلان روی آوردند
3:00 تا آنکه به یکی از مراکز علم و دین بدل شد
3:04 و پناهگاه حافظان حدیث و محدثان گشت
3:07 و عسقلان استوار سال‌ها در دست مسلمانان ماند
3:11 گفته‌اند پانصد سال و چهار ربع قرن
3:14 زمام راه میان مصر و شام را در دست داشت
3:17 و راه‌های دریا را در برابر هر تجاوزی می‌بست
3:21 و در سال پانصد و چهل و هشت
3:25 هجوم صلیبی آن را در جملهٔ آنچه از سرزمین‌های مسلمانان ربود، با خود برد
3:30 پس سقوط آن و سقوط خواهرش عکا به دست فرنگیان
3:35 استخوانی در گلوی مسلمانان و خاری در چشم مجاهدان شد
3:40 زیرا هر که عکا و عسقلان را در اختیار گیرد، بیت‌المقدس را در اختیار گرفته است
3:45 و راه میان مصر و شام را می‌بندد
3:48 عسقلان و عکا نزدیک سی و پنج سال در دست صلیبیان ماندند
3:55 تا آنکه خداوند مقدر فرمود که به دست قهرمان اسلام و مسلمانان، صلاح‌الدین، گشوده شوند
4:02 و روزی که صلاح‌الدین شهر عسقلان را گشود
4:06 آرزوها در سینه‌اش خندید
4:08 و شادمانی‌ای او را فراگرفت که با هیچ گشایش پیشین فراگرفته نشده بود
4:13 و جای شگفتی نیست، زیرا عسقلان او را به بزرگ‌ترین آرزو نزدیک می‌ساخت
4:18 و آن آرزوی گشودن بیت‌المقدس بود
4:21 و صلاح‌الدین پس از گشودن عسقلان نامه‌ای به خانواده‌اش در مصر فرستاد
4:25 ...
4:27 در آن پس از ستایش خداوند و ثنای شایسته‌اش گفت
4:32 ما بر عسقلان فرود آمدیم
4:35 که پناهگاهی استوار و دژی محکم و کوهی بلند است
4:40 و نیرویی در آن است که آرزوها از رسیدن به مانندش کوتاه‌اند
4:44 پس ما آن را پس از چهارده روز فرود آمدن بر آن گشودیم
4:49 پس پرچم‌های توحید بر دیوارهایش برافراشته شد
4:52 و خانه‌هایش به مسلمانان آباد گشت
4:55 و مؤذنان در همهٔ نواحی‌اش تکبیر گفتند
4:59 و عزم بر آن استوار است که به سوی قدس روی آوریم
5:02 پس اگر خداوند پیروزی و یاری دهد، به سوی شهر صور خواهیم رفت
5:07 و سلام بر شما باد
5:09 صلاح‌الدین پس از گشودن عسقلان دریافت
5:12 که دری از درهای خیر به رویش گشوده شده است
5:16 و بر اوست که از آن درآید
5:18 و همواره سخن پیامبر ﷺ را تکرار می‌کرد
5:22 هر که دری از خیر به رویش گشوده شود، باید آن را غنیمت شمارد
5:26 زیرا نمی‌داند کی بر او بسته خواهد شد
5:31 در این هنگام پراکنده‌گی لشکرهایش را گرد آورد
5:34 و نیروهای پراکنده‌اش را به هم پیوست
5:37 و برگزیدگان سپاهیان و بهترین فرماندهانش را جمع کرد
5:40 و به سوی گشایش بزرگ حرکت کرد
5:43 و در روز یکشنبه پانزدهم رجب
5:46 سال ۵۸۳ هجری
5:50 صلاح‌الدین همچون مرگ بر صلیبیان در قدس فرود آمد
5:55 و در بیست و هفتم همان ماه
5:57 قهرمان شهر را از دست صلیبیان آزاد کرد
6:01 و صلیب بزرگ را از فراز صخرهٔ شریفه فرو آورد
6:05 پس از آنکه نزدیک نود سال در چنگال صلیبیان مانده بود
6:10 سقوط قدس اروپا را برآشفت
6:13 پس برخاست و آرام نگرفت
6:15 و این رویداد بزرگ دو کرسی پاپ را به لرزه درآورد
6:18 پس او برخاست و به ویل و ثبور هشدار داد
6:21 و به جهاد مقدس فرا خواند
6:23 پس مردان از هر سو شتافتند
6:26 و اموال از هر جیب سرازیر شد
6:29 و سلاح از هر راه فرو ریخت
6:32 و راه به سوی قدس همین بود
6:34 فقط عکا و عسقلان است.
6:37 صلیبیان به عکا حمله‌ای کردند که تاریخ نظیرش را ندیده است.
6:42 و مسلمانان از آن دفاعی کردند که تاریخ نظیرش را ندیده است.
6:47 صلاح‌الدین تنها در برابر تمام اروپا ایستاد.
6:51 پس او و سپاهش از تلاش و رنجی به آنان رسید
6:54 که توان تحمل مانند آن را نداشتند.
6:56 و دریافت که شکست او ناگزیر است
6:59 اگر دست یاری از جانب خلیفهٔ مسلمانان به سویش دراز نشود.
7:03 پس از میدان‌های جهاد، نامه‌ای فرستاد
7:06 به سوی خلیفهٔ آسوده‌خاطر و آرام در بغداد،
7:10 و در آن چنین گفت:
7:12 «درازی مدت و سنگینی هزینه،
7:14 هم بر ما و هم بر سپاه ما اثر گذاشته است.
7:17 و کافران را دریا یاری می‌دهد،
7:19 دریا با کشتی‌هایی که از امواجش بیشتر است یاریشان می‌دهد،
7:22 و با سپاهیانی که از ریگ‌های آن فراوان‌ترند.
7:25 پس اگر مسلمانان یکی از آنان را در خشکی بکشند،
7:29 دریا به جای او هزار تن می‌فرستد،
7:32 و اگر صفی از ایشان نابود شود، بیست صف می‌آورند.»
7:36 سپس گفت:
7:38 «پادشاه آلمان به سوی ما بیرون آمده است،
7:41 و پادشاهان صلیب،
7:43 و گروه‌های آن سوی دریا،
7:45 و لشکرهای گروه‌های کفر.
7:47 و پاپشان هر چیز مباحی را بر آنان حرام کرده،
7:50 و هر گنجینه‌ای را از صندوق‌هایشان بیرون آورده است.
7:53 و جامهٔ عزا بر ایشان پوشانده،
7:56 و جهاد را بر آنان واجب کرده،
7:58 تا مقبرهٔ مسیح را از دست ما بازپس گیرند،
8:02 و کلیسای قیامت را از ما نجات دهند.»
8:05 سپس ادامه داد و گفت:
8:07 «و این بر ما واجب می‌کند که توان مردان را به کار گیریم
8:11 و خزانه‌ها و اموال را تمام کنیم،
8:14 و بر خلیفهٔ مسلمانان واجب می‌گرداند
8:17 که قبلهٔ رعیت خود را حفظ کند،
8:20 و بیماری‌شان را از ایشان برطرف سازد.»
8:22 سپس گفت:
8:24 پروردگارا، من جز خودم و برادرم اختیاری ندارم.
8:28 و این برادر من است که به جوار تو پیوسته،
8:31 و اینان فرزندان من‌اند،
8:33 و من چهره‌های ایشان را در برابر دشمنت آشکار کرده‌ام،
8:37 و محبت تو مرا آسان کرد که ناخوشایندی را بر ایشان ببینم.»
8:41 سپس خلیفه را به فریاد خواند و گفت:
8:44 «ای گروه محمد، پیامبر الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)!
8:49 جانشین او را در امتش یاری دهید،
8:51 و حق آنان را به ایشان ادا کنید،
8:53 و یاری‌رسانی را از ما دریغ مدارید،
8:55 زیرا سود کمک‌رسانی تنها پیش از فرا رسیدن شکست است.»
9:00 سپس نامهٔ اندوهبارش را چنین به پایان رساند:
9:04 «و اما بعد،
9:06 اگر چه زمانه ما را گزیده، ما باقی‌ایم،
9:10 و ما با الله پیمان می‌بندیم که پایدار بمانیم
9:14 تا پیروز شویم یا عذر آوریم،
9:16 و تا هیچ کس به فرزندان احمد نرسد،
9:20 مادامی که در فرزندان بنی‌ایوب یک تن باقی و یادآور باشد.»
9:24 نامهٔ صلاح‌الدین نزد خلیفه و رجالش گوشی شنوا نیافت،
9:30 و به دل‌های آگاه ایشان نرسید.
9:33 و مسلمانان همچنان از عکا دفاع می‌کردند،
9:36 تا آنکه به دست صلیبیان افتاد،
9:39 پس از آنکه شمشیرها کُند شد و بازوها خسته گشت و عزم‌ها سست گردید.
9:44 و آن روزی بزرگ بر مسلمانان بود.
9:48 صلیبیان این فرصت را از دست ندادند،
9:50 و لشکرهای خود را به سوی عسقلان روانه کردند.
9:53 و پس از عسقلان، بیت‌المقدس است.
9:56 و صلاح‌الدین خود را ناتوان از بازداشتن صلیبیان از عسقلان یافت،
10:02 و دریافت که باید در موقعیت حساس تصمیمی قاطع بگیرد،
10:07 و گرفتن تصمیم‌های قاطع در موقعیت‌های حساس
10:11 کاری است که جز بزرگ‌مردان از عهده‌اش برنمی‌آیند.
10:15 عمر بن خطاب در موقعیت حساس تصمیم قاطع گرفت،
10:20 آنگاه که در سقیفه با ابوبکر بیعت کرد،
10:23 پس شر را خاموش کرد و امر را استوار ساخت.
10:26 ابوبکر نیز در موقعیت حساس تصمیم قاطع گرفت،
10:30 آنگاه که عزم کرد با منع‌کنندگان زکات بجنگد،
10:34 پس اسلام را پاس داشت و دین را حفظ کرد.
10:37 و صلاح‌الدین تصمیم قاطع در موقعیت حساس گرفت،
10:41 پس تصمیم به ویران‌سازی عسقلان گرفت،
10:43 و آن را از صفحهٔ هستی برداشت،
10:46 تا دشمن آن را دژ و جایگاه و نقطهٔ آغاز حمله قرار ندهد.
10:50 برای صلاح‌الدین گرفتن این تصمیم دشوار بود،
10:55 اگر در شأن فرمانده‌ای مفوّض و فرمان‌برده نبود.
10:59 و بر مسلمانان اجرای آن دشوار بود،
11:02 اگر در شأن فرمانده خود نبودند.
11:05 صلاح‌الدین آن روز که فرمانش را صادر کرد گفت:
11:09 «به الله سوگند، اگر همهٔ فرزندانم را از دست بدهم،
11:12 برایم دوست‌داشتنی‌تر است از آنکه یک سنگ از عسقلان را ویران کنم،
11:16 اما در آن مصلحتی برای اسلام و مسلمانان هست.»
11:21 و در اواخر شعبان
11:24 صلاح‌الدین لشکر خود را فرستاد تا پیشروی صلیبیان به سوی عسقلان را بازدارد.
11:29 و در آغاز رمضان
11:31 کلنگ‌های خود را برای ویران کردن آن شهر بزرگ و کهن برافراشت،
11:36 و گروه بسیاری از مسلمانان همراهش بودند.
11:40 سپس روزگار چرخید
11:42 و شمشیرهای مسلمانان بقایای صلیبیان را به دریا راند،
11:47 و فرزندان صلاح‌الدین عسقلان را بازسازی کردند،
11:51 و فرزندان و نسلشان را در آن ساکن ساختند.
11:54 و تا زمانی که یهودیان آن را از ایشان گرفتند، در دست مسلمانان ماند،
11:59 و آن را «اسدود» نامیدند.
12:02 و شهر مصیبت‌زده، با تهاجم‌کنندگان تازه‌اش،
12:06 امروز چشم‌انتظار فرمانده آزادی‌بخش و قهرمان نجات‌دهنده است.
12:10 پس خوشا به حال کسی که رهایی به دست او خواهد بود.