از مجموعهٔ در ماه رمضان اتفاق افتاد (سریال تمام شد)
· درس 8 از 10
رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (8) | تخریب شهر عسقلان
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
جمعیت مودت تقدیم میکند
0:09
در ماه رمضان رخ داد
0:13
... (خداوند رحمان رأفت [او] را بزرگ دارد؛ پاشا)
0:16
ویرانی شهر عسقلان
0:21
در روز نخست ماه رمضان سال ۵۸۷
0:26
یکی از قهرمانان مسلمانان بود
0:29
معولی بزرگ را با هر دو دست نیرومندش میگرفت
0:33
و آن را بر دژهای شهری از شهرهای امتش فرود میآورد
0:37
و مرواریدی گرانبها از مرواریدهای قلمرو او
0:41
و پسران و برادرانش همراهش بودند
0:44
و سپاهیان و لشکریانش
0:46
و گروه انبوهی از مردم کشورش
0:49
و در دست هر یک از آنان معولی بود که بر کنارهای از کنارههای شهر فرود میآورد
0:55
اما صاحب معول بزرگ
0:58
همان قهرمان بزرگ صلاحالدین است
1:02
و اما شهر مصیبتزده عسقلان است
1:06
عسقلان در آن هنگام روستایی دورافتاده نبود که یارانش آن را ترک کرده و به عوامل طبیعت واگذارده باشند تا آن را ویران و خراب کنند
1:12
و او را به عوامل طبیعت واگذاشتند، پس آن را ویران و خراب کرد.
1:17
... روستای کوچک رو به زوالی نبود
1:21
که بر جانها آسان باشد از آن بیرون روند
1:24
و دستها بر آن دراز شود تا ویرانش کنند
1:28
بلکه شهری از بزرگترین شهرهای فلسطین بود
1:32
میان غزه و بیتجبرین واقع بود
1:35
و بر کرانهٔ دریای مدیترانه آرمیده بود
1:39
قلههایش سر به فلک کشیده و دژهایش استوار بود
1:42
و همچون غولی در میان راه میان مصر و شام ایستاده بود
1:46
و چون پاسبانی هوشیار بر کرانههای دریا مشرف بود
1:51
و عسقلان شکوه را با زیبایی گرد آورده بود
1:55
زیرا افزون بر دژهای محکم و برجهای استوارش
1:59
نشانههای روشن شکوه و نیکویی را داشت
2:05
تا جایی که مورخان آن را «عروس شام» نامیدند
2:09
و این لقبی است که جز بر آن و بر دمشق نهاده نشد
2:15
و برای ویرانی عسقلان به دست صلاحالدین داستانی بلند و شورانگیز است
2:21
که از روزگار خلیفهٔ راشد عمر بن خطاب رضیاللهعنه آغاز میشود
2:26
و تا امروز ادامه دارد
2:29
مسلمانان در عهد فاروق رضیاللهعنه شهر عسقلان را گشودند
2:34
آنگاه که او به معاویه بن ابیسفیان نامه نوشت
2:38
و فرمانش داد که عسقلان و شهرهای ساحلی همجوار آن را بگشاید
2:43
معاویه فرمان را به جای آورد و شهر استوار را گشود
2:47
و گروهی نگهبان بر آن گماشت تا از یورش رومیان نگهبانی کنند
2:52
سپس گروهها پیاپی از صحابهٔ گرامی و تابعین بزرگ به عسقلان روی آوردند
3:00
تا آنکه به یکی از مراکز علم و دین بدل شد
3:04
و پناهگاه حافظان حدیث و محدثان گشت
3:07
و عسقلان استوار سالها در دست مسلمانان ماند
3:11
گفتهاند پانصد سال و چهار ربع قرن
3:14
زمام راه میان مصر و شام را در دست داشت
3:17
و راههای دریا را در برابر هر تجاوزی میبست
3:21
و در سال پانصد و چهل و هشت
3:25
هجوم صلیبی آن را در جملهٔ آنچه از سرزمینهای مسلمانان ربود، با خود برد
3:30
پس سقوط آن و سقوط خواهرش عکا به دست فرنگیان
3:35
استخوانی در گلوی مسلمانان و خاری در چشم مجاهدان شد
3:40
زیرا هر که عکا و عسقلان را در اختیار گیرد، بیتالمقدس را در اختیار گرفته است
3:45
و راه میان مصر و شام را میبندد
3:48
عسقلان و عکا نزدیک سی و پنج سال در دست صلیبیان ماندند
3:55
تا آنکه خداوند مقدر فرمود که به دست قهرمان اسلام و مسلمانان، صلاحالدین، گشوده شوند
4:02
و روزی که صلاحالدین شهر عسقلان را گشود
4:06
آرزوها در سینهاش خندید
4:08
و شادمانیای او را فراگرفت که با هیچ گشایش پیشین فراگرفته نشده بود
4:13
و جای شگفتی نیست، زیرا عسقلان او را به بزرگترین آرزو نزدیک میساخت
4:18
و آن آرزوی گشودن بیتالمقدس بود
4:21
و صلاحالدین پس از گشودن عسقلان نامهای به خانوادهاش در مصر فرستاد
4:25
...
4:27
در آن پس از ستایش خداوند و ثنای شایستهاش گفت
4:32
ما بر عسقلان فرود آمدیم
4:35
که پناهگاهی استوار و دژی محکم و کوهی بلند است
4:40
و نیرویی در آن است که آرزوها از رسیدن به مانندش کوتاهاند
4:44
پس ما آن را پس از چهارده روز فرود آمدن بر آن گشودیم
4:49
پس پرچمهای توحید بر دیوارهایش برافراشته شد
4:52
و خانههایش به مسلمانان آباد گشت
4:55
و مؤذنان در همهٔ نواحیاش تکبیر گفتند
4:59
و عزم بر آن استوار است که به سوی قدس روی آوریم
5:02
پس اگر خداوند پیروزی و یاری دهد، به سوی شهر صور خواهیم رفت
5:07
و سلام بر شما باد
5:09
صلاحالدین پس از گشودن عسقلان دریافت
5:12
که دری از درهای خیر به رویش گشوده شده است
5:16
و بر اوست که از آن درآید
5:18
و همواره سخن پیامبر ﷺ را تکرار میکرد
5:22
هر که دری از خیر به رویش گشوده شود، باید آن را غنیمت شمارد
5:26
زیرا نمیداند کی بر او بسته خواهد شد
5:31
در این هنگام پراکندهگی لشکرهایش را گرد آورد
5:34
و نیروهای پراکندهاش را به هم پیوست
5:37
و برگزیدگان سپاهیان و بهترین فرماندهانش را جمع کرد
5:40
و به سوی گشایش بزرگ حرکت کرد
5:43
و در روز یکشنبه پانزدهم رجب
5:46
سال ۵۸۳ هجری
5:50
صلاحالدین همچون مرگ بر صلیبیان در قدس فرود آمد
5:55
و در بیست و هفتم همان ماه
5:57
قهرمان شهر را از دست صلیبیان آزاد کرد
6:01
و صلیب بزرگ را از فراز صخرهٔ شریفه فرو آورد
6:05
پس از آنکه نزدیک نود سال در چنگال صلیبیان مانده بود
6:10
سقوط قدس اروپا را برآشفت
6:13
پس برخاست و آرام نگرفت
6:15
و این رویداد بزرگ دو کرسی پاپ را به لرزه درآورد
6:18
پس او برخاست و به ویل و ثبور هشدار داد
6:21
و به جهاد مقدس فرا خواند
6:23
پس مردان از هر سو شتافتند
6:26
و اموال از هر جیب سرازیر شد
6:29
و سلاح از هر راه فرو ریخت
6:32
و راه به سوی قدس همین بود
6:34
فقط عکا و عسقلان است.
6:37
صلیبیان به عکا حملهای کردند که تاریخ نظیرش را ندیده است.
6:42
و مسلمانان از آن دفاعی کردند که تاریخ نظیرش را ندیده است.
6:47
صلاحالدین تنها در برابر تمام اروپا ایستاد.
6:51
پس او و سپاهش از تلاش و رنجی به آنان رسید
6:54
که توان تحمل مانند آن را نداشتند.
6:56
و دریافت که شکست او ناگزیر است
6:59
اگر دست یاری از جانب خلیفهٔ مسلمانان به سویش دراز نشود.
7:03
پس از میدانهای جهاد، نامهای فرستاد
7:06
به سوی خلیفهٔ آسودهخاطر و آرام در بغداد،
7:10
و در آن چنین گفت:
7:12
«درازی مدت و سنگینی هزینه،
7:14
هم بر ما و هم بر سپاه ما اثر گذاشته است.
7:17
و کافران را دریا یاری میدهد،
7:19
دریا با کشتیهایی که از امواجش بیشتر است یاریشان میدهد،
7:22
و با سپاهیانی که از ریگهای آن فراوانترند.
7:25
پس اگر مسلمانان یکی از آنان را در خشکی بکشند،
7:29
دریا به جای او هزار تن میفرستد،
7:32
و اگر صفی از ایشان نابود شود، بیست صف میآورند.»
7:36
سپس گفت:
7:38
«پادشاه آلمان به سوی ما بیرون آمده است،
7:41
و پادشاهان صلیب،
7:43
و گروههای آن سوی دریا،
7:45
و لشکرهای گروههای کفر.
7:47
و پاپشان هر چیز مباحی را بر آنان حرام کرده،
7:50
و هر گنجینهای را از صندوقهایشان بیرون آورده است.
7:53
و جامهٔ عزا بر ایشان پوشانده،
7:56
و جهاد را بر آنان واجب کرده،
7:58
تا مقبرهٔ مسیح را از دست ما بازپس گیرند،
8:02
و کلیسای قیامت را از ما نجات دهند.»
8:05
سپس ادامه داد و گفت:
8:07
«و این بر ما واجب میکند که توان مردان را به کار گیریم
8:11
و خزانهها و اموال را تمام کنیم،
8:14
و بر خلیفهٔ مسلمانان واجب میگرداند
8:17
که قبلهٔ رعیت خود را حفظ کند،
8:20
و بیماریشان را از ایشان برطرف سازد.»
8:22
سپس گفت:
8:24
پروردگارا، من جز خودم و برادرم اختیاری ندارم.
8:28
و این برادر من است که به جوار تو پیوسته،
8:31
و اینان فرزندان مناند،
8:33
و من چهرههای ایشان را در برابر دشمنت آشکار کردهام،
8:37
و محبت تو مرا آسان کرد که ناخوشایندی را بر ایشان ببینم.»
8:41
سپس خلیفه را به فریاد خواند و گفت:
8:44
«ای گروه محمد، پیامبر الله (صلیاللهعلیهوسلم)!
8:49
جانشین او را در امتش یاری دهید،
8:51
و حق آنان را به ایشان ادا کنید،
8:53
و یاریرسانی را از ما دریغ مدارید،
8:55
زیرا سود کمکرسانی تنها پیش از فرا رسیدن شکست است.»
9:00
سپس نامهٔ اندوهبارش را چنین به پایان رساند:
9:04
«و اما بعد،
9:06
اگر چه زمانه ما را گزیده، ما باقیایم،
9:10
و ما با الله پیمان میبندیم که پایدار بمانیم
9:14
تا پیروز شویم یا عذر آوریم،
9:16
و تا هیچ کس به فرزندان احمد نرسد،
9:20
مادامی که در فرزندان بنیایوب یک تن باقی و یادآور باشد.»
9:24
نامهٔ صلاحالدین نزد خلیفه و رجالش گوشی شنوا نیافت،
9:30
و به دلهای آگاه ایشان نرسید.
9:33
و مسلمانان همچنان از عکا دفاع میکردند،
9:36
تا آنکه به دست صلیبیان افتاد،
9:39
پس از آنکه شمشیرها کُند شد و بازوها خسته گشت و عزمها سست گردید.
9:44
و آن روزی بزرگ بر مسلمانان بود.
9:48
صلیبیان این فرصت را از دست ندادند،
9:50
و لشکرهای خود را به سوی عسقلان روانه کردند.
9:53
و پس از عسقلان، بیتالمقدس است.
9:56
و صلاحالدین خود را ناتوان از بازداشتن صلیبیان از عسقلان یافت،
10:02
و دریافت که باید در موقعیت حساس تصمیمی قاطع بگیرد،
10:07
و گرفتن تصمیمهای قاطع در موقعیتهای حساس
10:11
کاری است که جز بزرگمردان از عهدهاش برنمیآیند.
10:15
عمر بن خطاب در موقعیت حساس تصمیم قاطع گرفت،
10:20
آنگاه که در سقیفه با ابوبکر بیعت کرد،
10:23
پس شر را خاموش کرد و امر را استوار ساخت.
10:26
ابوبکر نیز در موقعیت حساس تصمیم قاطع گرفت،
10:30
آنگاه که عزم کرد با منعکنندگان زکات بجنگد،
10:34
پس اسلام را پاس داشت و دین را حفظ کرد.
10:37
و صلاحالدین تصمیم قاطع در موقعیت حساس گرفت،
10:41
پس تصمیم به ویرانسازی عسقلان گرفت،
10:43
و آن را از صفحهٔ هستی برداشت،
10:46
تا دشمن آن را دژ و جایگاه و نقطهٔ آغاز حمله قرار ندهد.
10:50
برای صلاحالدین گرفتن این تصمیم دشوار بود،
10:55
اگر در شأن فرماندهای مفوّض و فرمانبرده نبود.
10:59
و بر مسلمانان اجرای آن دشوار بود،
11:02
اگر در شأن فرمانده خود نبودند.
11:05
صلاحالدین آن روز که فرمانش را صادر کرد گفت:
11:09
«به الله سوگند، اگر همهٔ فرزندانم را از دست بدهم،
11:12
برایم دوستداشتنیتر است از آنکه یک سنگ از عسقلان را ویران کنم،
11:16
اما در آن مصلحتی برای اسلام و مسلمانان هست.»
11:21
و در اواخر شعبان
11:24
صلاحالدین لشکر خود را فرستاد تا پیشروی صلیبیان به سوی عسقلان را بازدارد.
11:29
و در آغاز رمضان
11:31
کلنگهای خود را برای ویران کردن آن شهر بزرگ و کهن برافراشت،
11:36
و گروه بسیاری از مسلمانان همراهش بودند.
11:40
سپس روزگار چرخید
11:42
و شمشیرهای مسلمانان بقایای صلیبیان را به دریا راند،
11:47
و فرزندان صلاحالدین عسقلان را بازسازی کردند،
11:51
و فرزندان و نسلشان را در آن ساکن ساختند.
11:54
و تا زمانی که یهودیان آن را از ایشان گرفتند، در دست مسلمانان ماند،
11:59
و آن را «اسدود» نامیدند.
12:02
و شهر مصیبتزده، با تهاجمکنندگان تازهاش،
12:06
امروز چشمانتظار فرمانده آزادیبخش و قهرمان نجاتدهنده است.
12:10
پس خوشا به حال کسی که رهایی به دست او خواهد بود.