رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | h (2) | بزرگترین کنفرانس شورا در تاریخ اسلام

◉ 770 بازدید ⏱ 12:59 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودت تقدیم می‌کند
0:09 در رمدة، برای عدّ الرحمان رأفة الباشی، رخ داد
0:16 بزرگ‌ترین کنگره‌ای که تاریخ اسلام به خود دیده است
0:21 در سال دوم هجرت
0:25 و در ماه مبارک رمضان
0:28 رسول الله (ﷺ) کنگره‌ای برگزار کرد
0:31 خطرناک‌ترین کنگره‌ای که تاریخ مسلمانان به خود دیده است
0:36 و برای این کنگرهٔ تاریخی بزرگ
0:39 داستانی است که حافظهٔ زمان آن را فراموش نمی‌کند
0:43 پس در آغاز پاییز سال دوم هجرت
0:47 رسول الله (ﷺ) و اصحابش دانستند
0:51 که ابوسفیان بن حرب از مکه به سوی شام خارج شده است
0:55 برای تجارتی بزرگ
0:58 پس پیامبر (ﷺ)، صلوات الله و سلامه علیه، شتابان
1:01 با دویست جنگجو از اصحابش
1:04 برای ممانعت از کاروان حرکت کرد
1:06 اما ابوسفیان توانست نجات یابد
1:09 و راه خود را به سوی شام ادامه داد
1:12 مسلمانان همچنان چشم‌به‌راه بازگشت کاروان بودند
1:16 با دل‌هایی بیدار و چشمانی باز
1:19 تا آنکه خبر یقین به آنان رسید
1:22 مبنی بر بازگشت ابوسفیان از شام
1:25 در رأس کاروانی که هزار شتر داشت
1:28 و شترها با گران‌بهاترین نفایس شام بار شده بودند
1:32 از آنچه قریش دوست دارد و بر آن مقدم می‌دارد
1:35 این فرصتی طلایی و پیش‌آمده است
1:39 که به مسلمانان امکان می‌دهد اموال مهاجران را بازستانند
1:43 که کافران قریش پس از هجرت مصادره کرده بودند
1:47 و به آنچه معادل ثروت‌هاست دست یابند
1:50 ثروت‌هایی که هنگام خروج از دیارشان در مکه بر جای نهادند
1:54 و با دین خود به سوی الله و رسولش گریختند
1:58 و این امر به آنان امکان می‌دهد که ضربه‌ای
2:01 به اردوگاه شرک بزنند، ضربه‌ای اقتصادی و کوبنده
2:05 اموال این کاروان وقف
2:08 ثروتمندان به تنهایی نبود، بلکه برای همهٔ مردم بود
2:11 و چیز اندکی نبود
2:15 بلکه هزار شتر بار شده بود
2:18 با بهترین کالاهایی که حجاز از شام وارد می‌کرد
2:21 و همراه این کاروان بزرگ
2:25 جز چهل مرد که مسئول حفظ آن بودند نبود
2:29 و از آن پاسداری می‌کردند
2:31 پیامبر (ﷺ)، صلوات الله و سلامه علیه، سایر اصحابش را بسیج نکرد
2:35 و آنان را به خروج با خود ملزم نساخت
2:39 بلکه ندای او به آنان بیشتر به ترغیب نزدیک بود
2:43 و به استحسان نزدیک‌تر
2:45 و جز این نگفت که به ایشان فرمود
2:48 این کاروان قریش است که اموالشان در آن است
2:52 به سوی آن بیرون روید، شاید خداوند آن را به غنیمت شما دهد
2:56 پس از رسول الله (ﷺ)، صلوات الله و سلامه علیه،
3:00 هر که تخلف ورزید تخلف ورزید و هر که پیروی کرد پیروی کرد
3:04 بی‌آنکه بر متخلفان خرده گرفته شود
3:07 تصرف کاروان قریش
3:10 به لشکری فراوان و جمعیتی انبوه نیاز نداشت
3:13 پیامبر (ﷺ) بیرون آمد
3:16 با سیصد و هفده مرد از اصحابش
3:20 که از آن میان دویست و سی و یک مرد از انصار
3:24 و هشتاد و شش مرد از مهاجران بودند
3:28 و با آنان هفتاد شتر و دو اسب بود
3:32 که هر سه یا چهار نفر یک شتر را به نوبت سوار می‌شدند
3:37 و رسول الله (ﷺ)، صلوات الله و سلامه علیه،
3:40 با مرثد بن ابی مرثد
3:45 و علی بن ابی طالب، رضی‌الله‌عنهما، به نوبت بر یک شتر سوار می‌شد
3:49 پس شریک رسول کریم (ﷺ) رغبت نشان داد
3:53 که سهم خود را در سوار شدن بر شتر به او واگذارند
3:57 و گفت: ای رسول الله، ما پیاده کنار تو راه می‌رویم
4:01 پس فرمود، صلوات الله و سلامه علیه:
4:05 شما از من نیرومندتر نیستید
4:08 و من هم از شما بی‌نیاز‌تر به پاداش نیستم
4:11 و جز این نپذیرفت که سهم او در سوار شدن بر شتر
4:15 همانند سهم هر یک از آن دو باشد
4:19 ابوسفیان دریافت که محمد و اصحابش برای او بیرون آمده‌اند
4:23 پس فرستاده‌ای به مکه فرستاد و از آنان یاری خواست
4:27 و ایشان را فراخواند تا کاروان را نجات دهند و از افتادنش به دست مسلمانان جلوگیری کنند
4:34 و همین که فرستادهٔ ابوسفیان به مکه رسید
4:37 بر فراز بلندی‌های بطحای آن بر پشت شترش ایستاد
4:41 در حالی که بارش را واژگون کرده و ردایش را دریده بود
4:44 و با صدای بلند فریاد می‌زد
4:47 ای گروه قریش، لطیمه، لطیمه!
4:51 اموال شما با ابوسفیان است
4:54 محمد و اصحابش سر راه آن را گرفته‌اند
4:57 گمان نمی‌کنم به آن برسید
4:59 شتاب، شتاب! و فریاد رسی، فریاد رسی!
5:04 همهٔ قبایل قریش برای یاری ابوسفیان برخاستند
5:08 و مشرکان این را فرصتی مناسب برای نابودی محمد و دین محمد یافتند
5:15 پس برای رویارویی با رسول الله (ﷺ) آماده شدند
5:19 لشکری بزرگ که بزرگان قریش و سروران آن را در بر داشت
5:24 و بر صنادید مکه و دلاورانش پرچم برافراشته شد
5:27 و توانگران در تجهیز آن شرکت کردند
5:30 و تنگدستان نیز مردان خود را برای آن فرستادند
5:33 سپس لشکر بزرگ حرکت کرد و روی به سوی بدر نهاد
5:38 تا کاروان را از دست محمد برهاند
5:41 و اسلام را نابود کند و به مسلمانان آسیب رساند
5:45 ابوسفیان به بدر بسیار نزدیک شد
5:49 و لشکر مسلمانان در آن اردو زده بود
5:53 و در حالی که با پای خود به سوی مرگ خویش می‌رفت
5:56 ناگاه مردی به نام مجدی بن عمرو با او روبه‌رو شد
5:59 از او دربارهٔ لشکر محمد پرسید
6:02 مجدی به ابوسفیان گفت
6:05 من در این سرزمین چیزی ندیدم که آن را ناشناس بدانم
6:09 اما من دیدم که دو مرد
6:11 شترهای خود را کنار این تپه خوابانیده‌اند
6:15 سپس از آب آن نوشیدند
6:17 و در این راه به راه افتادند
6:20 ابوسفیان به سوی جای خوابیدن دو شتر شتافت
6:23 و از سرگین آن دو، چند تکه برداشت
6:26 و سرگین‌ها را با دستانش خرد کرد
6:29 و در آن هسته‌های خرما یافت
6:31 گفت: این علوفهٔ یثرب است، به پروردگار کعبه سوگند
6:36 و برای او یقین شد که آن دو مرد از یاران محمد هستند
6:40 در این هنگام ابوسفیان کاروان را
6:44 از راه پیامبر (ﷺ)
6:47 و یارانش منحرف ساخت
6:49 و به تندی به راه ادامه داد
6:51 تا آنکه از منطقهٔ خطر گذشت
6:54 و به جایی رسید که دست محمد و یارانش به آن نمی‌رسید
6:59 سپس ابوسفیان به سوی قریش فرستاد
7:02 و آنان را از رهایی کاروان آگاه ساخت
7:04 و ایشان را به بازگشت از همان جایی که آمده بودند توصیه کرد
7:07 و به پرهیز از رویارویی با جنگ مسلمانان
7:10 اما ابوجهل، که خداوند او را خوار گرداند
7:14 از پذیرفتن نصیحت ابوسفیان سرباز زد
7:17 و بر ادامهٔ حرکت پافشاری کرد
7:19 تا آنکه با محمد و یارانش روبه‌رو شود
7:22 پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) دریافت
7:25 که کاروان ابوسفیان نجات یافته است
7:28 و خبری به او رسید که خطرناک‌تر از آن بود
7:31 به او خبر رسید که لشکر مکه به فرماندهی ابوجهل
7:35 مصمم به رویارویی با مسلمانان است
7:38 و برای جنگ با آنان عزم کرده است
7:40 و اینکه نجات کاروان
7:42 او را از ادامهٔ پیشروی
7:44 به سوی بدر و سرکوب مسلمانان باز نخواهد داشت
7:47 پیامبر (ﷺ) خود را
7:50 ناگزیر از تصمیمی قاطع یافت
7:53 که یا با یارانش به یثرب بازگردد
7:57 کسانی که شمارشان
7:59 از سیصد نفر تجاوز نمی‌کرد، جز اندکی
8:02 و لشکر مشرکان را رها کند تا در دیارها بچرخد
8:06 و نیروی خود را در برابر قبیله‌های پراکنده
8:09 میان مکه و مدینه به نمایش بگذارد
8:11 و یا با لشکر کوچک خود به جنگ لشکر بزرگ مشرکان برود
8:14 بزرگ با لشکر کوچکش
8:16 اما اتخاذ چنین تصمیم خطیری
8:19 ناگزیر نیازمند مشورتی بزرگ بود
8:22 که در آن لشکر و فرماندهانش شرکت کنند
8:25 زیرا مسلمانان با پیامبر (ﷺ) بیرون نیامده بودند
8:29 مگر برای تصرف کاروانی
8:32 که شمار نگهبانانش از چهل مرد تجاوز نمی‌کرد
8:36 سپس ناگهان امر دگرگون شد
8:39 و به رویارویی با لشکری انبوه بدل گشت که لجاجت آن را رهبری می‌کند
8:43 و کینه‌ها آن را برمی‌انگیزد
8:45 و چالش آن را به حرکت درمی‌آورد
8:47 و احتمالاً در نیمهٔ رمضان
8:51 آنگاه که بر شنزارهای گسترده
8:54 بر کنارهٔ وادی ذفران تشکیل شد
8:56 بزرگ‌ترین مجلس مشورت را که تاریخ اسلام به خود دیده است
9:00 تا در امری بسیار بزرگ که در سپیدهٔ دعوت پیش روی مسلمانان قرار گرفته بود، تصمیم گیرد
9:05 نخستین سخنران در این مجلس خطیر
9:09 ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه بود
9:12 پس سخن گفت و نیکو سخن گفت
9:14 سپس فاروق عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه پس از او سخن گفت
9:18 پس سخن گفت و نیکو بیان کرد
9:20 سپس مقداد بن عمر رضی‌الله‌عنه به دنبال آن دو آمد
9:24 و گفت: ای رسول خدا
9:27 آنچه را که خداوند به تو نشان داده است، پیش ببر
9:29 ما با تو هستیم
9:31 به خدا سوگند، ما همچون بنی‌اسرائیل به موسی نمی‌گوییم
9:35 «برو تو و پروردگارت، پس جنگ کن»
9:38 ما همین‌جا نشسته‌ایم
9:40 بلکه می‌گوییم
9:42 «برو تو و پروردگارت، پس جنگ کن»
9:45 ما هم با شما می‌جنگیم
9:48 پیامبر کریم (ﷺ) از سخن او خشنود شد
9:53 اما همچنان می‌خواست که از دیگران نیز بشنود
9:56 زیرا در میان همهٔ کسانی که سخن گفتند، یک نفر از انصار نبود
10:01 و پیامبر (ﷺ) نمی‌خواست در این امر بدون ایشان تصمیم بگیرد
10:07 زیرا اکثریت لشکرش از ایشان بود
10:11 و ایشان بودند که بار جنگ را بر دوش خواهند کشید
10:16 سپس آنان هنگامی که در بیعت عقبهٔ دوم با پیامبر (ﷺ) بیعت کردند
10:22 به او تعهد دادند که او را از آنچه خود و فرزندان و خانواده‌شان را از آن حفظ می‌کنند، حمایت کنند
10:28 و به او وعدهٔ جنگ با او بیرون از دیارشان را ندادند
10:32 انصار دریافتند که پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) مشتاق رویارویی با مشرکان است
10:39 و اینکه نمی‌خواهد در این امر جز با نظر آنان تصمیم بگیرد
10:43 پس سرورشان سعد بن معاذ برخاست و با سخنانی قاطع و استوار اعلام کرد
10:49 که انصار تصمیم دارند با پیامبرشان به جنگ بروند
10:53 پس خطاب به من فرمود پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه)
10:58 ای رسول خدا، به تو ایمان آوردیم و تو را تصدیق کردیم
11:02 و گواهی دادیم که آنچه آورده‌ای حق است
11:06 و پیمان و میثاق خود را بر شنیدن و فرمانبرداری به تو دادیم
11:11 پس ای رسول خدا، برای آنچه اراده کرده‌ای پیش برو
11:14 سوگند به آن کس که تو را به حق برانگیخت
11:16 اگر این دریا را پیش روی ما بگشایی و در آن فرو روی، ما نیز با تو فرو خواهیم رفت
11:20 و حتی یک مرد از ما عقب نخواهد ماند
11:23 و ما از اینکه فردا با دشمنمان روبه‌رو شویم، کراهت نداریم
11:27 ای رسول خدا، ما در جنگ شکیباییم
11:30 و در هنگام رویارویی راستگو هستیم
11:32 و امید است خداوند از ما چیزی به تو نشان دهد که چشمت به آن روشن شود
11:36 پس با برکت خداوند ما را همراه خود ببر
11:39 این سخنان قاطع و استوار، امر را یکسره کرد
11:43 و در چهرهٔ پیامبر کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آثار شادی و بشاشت نمایان شد
11:47 شادمانی و خوشحالی
11:49 و لشکر اسلام را فرمان داد که به سوی رویارویی با دشمن خدا و دشمن خویش روانه شوند
11:54 سپس خطاب به مسلمانان فرمود
11:57 حرکت کنید و مژده باد شما را
11:59 زیرا الله تعالی به من وعدهٔ یکی از دو گروه را داده است
12:03 به الله سوگند، گویی هم‌اکنون به افتادن کشته‌های آن قوم می‌نگرم
12:07 و لشکر به سوی بدر به حرکت درآمد
12:11 و در آنجا دو گروه با یکدیگر روبه‌رو شدند
12:14 گروهی که از نظر شمار اندک بود، و از نظر عدّه و ساز و برگ نیز کم‌شمار
12:17 اما از نظر ایمان و یقین، فراوان و پرتوان بود
12:20 و گروهی انبوه که از نظر شمار و تجهیزات بسیار و فراوان بود
12:24 اما از نظر کفر و انکار، ناچیز و اندک بود
12:27 و میان دو گروه، آسیاب جنگ سخت به گردش درآمد
12:31 مؤمنان در آن نبرد از ایمان خویش دفاع کردند
12:34 و مشرکان در آن نبرد برای کفر خویش مبارزه کردند
12:37 تا آنکه الله پیروزی و غنیمت را برای لشکر خویش مقرر فرمود
12:41 و برای لشکریان الله، و عزّی، شکست و ناکامی را رقم زد
12:44 ـ
12:47 «و قطعاً الله کسی را که او را یاری کند، یاری خواهد داد»
12:50 «همانا الله نیرومند و شکست‌ناپذیر است»