رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (7) | سقوط مسجد الاقصی به دست صلیبیون

◉ 498 بازدید ⏱ 12:55 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودّه تقدیم می‌کند
0:09 در رمّان رخ داد
0:12 به عبدالرحمن رأفت الباشا
0:15 سقوط مسجد الاقصی به دست صلیبیان
0:22 در سال چهارصد و نود و دو هجری
0:27 جهان اسلام از این‌سو تا آن‌سو به وحشت افتاد
0:31 با اشغال نخستین قبله‌گاه (مسجد الاقصی) به دست صلیبیان
0:34 و سومین حرم (مکه و مدینه)
0:36 و محل معراج رسول الله ﷺ
0:40 آن روز، روزی اندوهبار از روزگار مسلمانان بود
0:43 روزگار تلخی آن را نخواهد برد
0:46 و رویدادهای سنگین، یادش را محو نخواهد کرد
0:50 آیا آن کاخ سربه‌فلک‌کشیده را دیده‌ای
0:53 که پایه‌هایش استوار بود
0:55 و حریمش استوار و پرجنب‌وجوش و سرشار از زندگی بود؟
0:59 سپس گردش روزگار بر آن چرخید
1:01 و حوادث بر آن فرود آمد
1:03 پس ساکنانش رفتند و نگهبانانش از میان رفتند
1:07 و پس از آرامش و انس، وحشت‌زده شد
1:09 و پس از شادابی، تیره و تار گشت
1:11 باد در کناره‌هایش زوزه می‌کشد
1:13 و جغد بر بالکن‌هایش آشیانه ساخته است
1:16 و مارها در ایوان‌ها و اتاق‌هایش می‌خزند
1:20 حال جهان اسلام این‌گونه بود
1:23 در اواخر قرن چهارم هجری
1:26 خلیفه بغداد درها را بر خود بسته بود
1:31 و به آنچه زورمندان از متاع دنیا به او می‌دادند، قانع بود
1:35 و خلیفه قاهره با خرافات سرگرم بود
1:39 که با آن حکومتش را تثبیت کند و تخت خود را حفظ نماید
1:42 و مسلمانان در اختلافات غرق شدند
1:45 مردم الله را فراموش کردند، پس الله نیز ایشان را فراموش کرد
1:49 و از او روی برگرداندند
1:51 پس ایشان را به دشمنش و دشمنشان واگذاشت
1:54 حال جهان اسلام این بود
1:57 بزرگ‌ترین تحریک‌کننده پاپ
2:00 و امپراتور قسطنطنیه بر حمله به سرزمین‌های مسلمانان بود
2:04 و برانگیزاننده جنگ‌های صلیبی
2:07 که از روزی که اسلام بر روی زمین پدید آمد، یک لحظه هم قطع نشده بود
2:12 و جنگ‌ها همچون آتشی بودند که زیر خاکستر نهان است
2:16 پس هرگاه بادی موافق بر آن بوزد
2:19 شعله‌ور و افروخته می‌شود
2:21 چون انبوه صلیبیان به سوی مشرق رانده شدند
2:24 کینه‌ها در سینه‌هایشان می‌جوشید
2:27 و نیرنگ دل‌هایشان را پر کرده بود
2:29 پس دژهای مستحکم انطاکیه را در هم کوبیدند
2:32 سپس پس از آن به معرّهٔ النعمان هجوم بردند
2:36 شهر ابوالعلاء
2:38 مردم بی‌پناه معرّه در برابر انبوه صلیبیان ایستادگی کردند
2:42 ایستادگی‌ای بزرگ‌تر از اندازه‌شان
2:45 اما متجاوزان دیری نپایید که شهر را هنگام عشا تصرف کردند
2:49 پس صدای مؤذنان را از فراز مناره‌ها خاموش ساختند
2:53 و شمشیر بر گردن مردم نهادند
2:56 پس هر مرد و هر زن و هر کودکی را کشتند
3:00 و با کفش‌هایشان بر پیکرهای کشته‌شدگان پا می‌نهادند
3:03 پس از آن‌که راه‌ها را پر کرده و گذرگاه‌ها را بسته بودند
3:07 لشکر صلیبی به راه خود ادامه داد
3:10 شهرها و روستاها را درو می‌کرد
3:13 سپس صلیبیان روی به بیت‌المقدس نهادند
3:17 و آن در دست فاطمیان بود
3:20 سپس جهان اسلام از این‌سو تا آن‌سو به وحشت افتاد
3:25 با اشغال نخستین قبله‌گاه به دست صلیبیان
3:28 و سومین حرم
3:30 و محل معراج رسول الله ﷺ
3:33 بدون هیچ مقاومت قابل ذکری
3:36 صلیبیان شهر صلح را هفت روز بر خود مباح کردند
3:41 که هر روزش به اندازهٔ صد سال از آنچه ما می‌شماریم بود
3:45 پس شمشیرها را بر گردن‌ها به کار گرفتند
3:48 و خون‌ها را در خیابان‌ها جاری ساختند
3:50 و پیکرهای کشته‌شدگان را بالا بردند
3:53 و از آن‌ها گنبدهایی برای خود ساختند
3:56 ایشان به خانه‌ها درآمدند
3:58 پس ساکنانش را اسیر کردند
4:00 و کاخ‌ها را تصرف کردند
4:02 و شکم ساکنانش را پاره کردند تا دینارهای پنهان‌شده در روده‌ها را بیابند
4:07 سپس به مسجد الاقصی هجوم آوردند
4:10 در حریم امن آن داخل شدند
4:12 هفتاد هزار نفر، که شمارشان جز خدا نمی‌داند
4:15 از جمله دانشمند عابد
4:17 و پارسای زاهد
4:19 و زن و کودک شیرخوار
4:22 و با اسب‌هایشان به حرم قدسی درآمدند
4:25 پس سم‌های اسب‌هایشان بر اجساد کشته‌شدگان لگد کوب شد
4:28 و پاهای اسب‌ها به خون آلوده شد
4:31 سپس آنچه از نفایس در الاقصی بود، غارت کردند
4:34 و از جمله آنچه غارت کردند
4:37 قندیل‌های ساخته‌شده از نقرهٔ ناب و طلای خالص بود
4:42 سپس در شهر اندوهبار گروهی را مستقر ساختند
4:46 و خود برای گشودن شهرها و ویران ساختن دژها رهسپار شدند
4:50 مسلمانان در شرق و غرب زمین
4:54 به خلیفهٔ فاطمی مصر روی آوردند
4:56 صاحب بیت‌المقدس
4:58 شاید او را از دست اشغالگرانش نجات دهد
5:01 و از آلودگی غاصبانش پاک سازد
5:04 اما او را مطیع وزیرش یافتند
5:06 و وزیرش مورد تردید بود
5:08 پس هیئتی از ایشان فرستادند که قاضی ابوسعید هروی در میان آنان بود
5:13 به سوی خلیفهٔ بغداد
5:15 پس هیئت در دیوان خلیفه فرود آمد
5:18 و از اخبار چیزهایی بازگفتند که چشم‌ها را گریان ساخت
5:21 زخمِ پلک‌ها را زخمی کرد و دل‌ها را به درد آورد
5:24 و در مسجد جامع، روز جمعه، ایستادند
5:27 پس فریاد استغاثه برآوردند و گریستند و دیگران را گریاندند
5:30 و آنچه را که بر مسلمانانِ روزه‌دار در ماه رمضان رفته بود، برای مردم بازگو کردند
5:35 از کشتن مردان و اسیر کردن زنان و غارت اموال
5:39 اما خلیفهٔ بغداد
5:42 مغلوبِ فرمانِ خویش بود و در کاخ خود زندانی بود
5:46 در آن هنگام
5:48 مسلمانان نگاه خود را از دو خلیفه برگرداندند
5:51 که بر بسترهای دیبا در قاهره و بغداد خزیده بودند
5:55 و چشم‌های خود را به افق‌های سرزمین‌های مسلمانان دوختند
6:00 شاید ستاره‌ای برایشان طلوع کند که در تاریکیِ سیاه شبشان به آن راه یابند
6:05 پس الله برای ایشان صلاح‌الدین را طلوع داد
6:09 پسرِ نجم‌الدین ایوب
6:11 و برای صلاح‌الدین
6:13 سیره‌ای درخشان بود، چون پرتوی تابان
6:15 روشن، چون ماه شب‌چهارده
6:17 که راه را برای کسی که بخواهد در راه سلوک کند، روشن می‌سازد
6:21 صلاح‌الدین دریافت
6:23 که خیر در امت محمد، صلی‌الله‌علیه‌وسلم، نهفته است
6:28 همان‌گونه که حیات در دانه‌های بذر نهفته است
6:31 که آبِ گوارا را می‌جوید
6:34 و زمین شایسته و نور تابان را
6:37 تا از خواب خود بیدار شود
6:39 و زمین را از رشد و بخشش پر کند
6:42 صلاح‌الدین کلیدی را شناخت که با آن دل‌های امت خود را بگشاید
6:47 پس دست بر آن نهاد
6:49 و آن را با مهارت در دل‌های ایشان چرخاند
6:52 پس آن‌ها را گشود و از فراخ‌ترین درهایشان به درون آن‌ها درآمد
6:57 آن کلید، همانا کلیدِ دین است
7:01 و به اصل فرمانروایی الگو‌گونه ایمان آورد
7:04 پس شریعت الله را بزرگ داشت
7:06 و فرمان‌های او را به جای آورد و از نواهی او دوری جست
7:09 در نمازش جماعت را جز به ندرت از دست نداد
7:14 و روزه‌ای را فوت نکرد مگر آنکه آن را قضا کرد
7:17 اما زکات، در تمام عمرش، نصابش نزد او فراهم نشد
7:22 صلاح‌الدین دل خود را به مال و میراث نبست
7:26 بلکه آن را به مبارزه و جهاد پیوند داد
7:29 زیرا یک چهارم قرن از عمرش را گذراند
7:32 جز اندکی، سقفی بر او سایه نینداخت
7:35 و مسکن دائمی او یا پشت اسبی بود
7:39 یا خیمه‌ای که در بیابان برای او برپا می‌شد
7:42 و او توانست بر قوم خود بیشترین تأثیر را بگذارد
7:46 پس فقها و علما را با خود به جنگ برد
7:49 و ادیبان و شاعران و معلمان را
7:52 سپس کودکان و زنان را
7:55 الله مردم را برای صلاح‌الدین گروه‌گروه روانه کرد تا او را یاری و فدا کنند
8:01 و هرگاه به جهاد فراخواند
8:03 داوطلبان با میل و اراده خود به سویش آمدند
8:07 و با آزادی کامل خویش
8:09 و هر یک توشهٔ کفایت خود را همراه آورد
8:13 پس بسیاری از سپاهیانش از داوطلبان بودند
8:16 که برای دستیابی به پاداش الله و شهادت آمده بودند
8:21 و این خود یکی از اسباب بزرگ پیروزی‌های او بود
8:26 صلاح‌الدین ارزش سرمایهٔ انسانی را در برپایی حکومت‌ها و کسب پیروزی در نبردها دریافت
8:33 پس در هر شهری جستجو کرد
8:35 در مصر
8:36 در شام
8:37 در حجاز
8:39 در یمن
8:40 در بغداد
8:41 در هر گوشه‌ای از سرزمین‌های مسلمانان
8:44 به دنبال صاحبان کفایت در سیاست
8:47 در علوم
8:48 در جنگ‌ها
8:49 در هنرها
8:50 در ادبیات
8:52 و ایشان را از هر سرزمین گرد آورد
8:54 پس از هر شهر یاوری معین و از هر دیار پشتیبان و دوستی داشت
8:57 و این یکی از گوهرهای نادر صلاح‌الدین است
9:00 این بخش یکی از فضیلت‌های برجستهٔ صلاح‌الدین است
9:03 صلاح‌الدین از میان علما داناترین و راستگوترین ایشان را برگزید
9:09 و از میان فقها آگاه‌ترین ایشان به دین را
9:12 و از میان مهندسان استوارترین ایشان در فن و پرتلاش‌ترین ایشان را
9:17 و از میان پیام‌آوران آگاه‌ترین ایشان به امور و رازدارترین ایشان را
9:22 سپس او به صفات دلاوری آراسته بود
9:26 که در حال سلامت و بیماری از او جدا نشد
9:30 و در روز پیروزی و شکستش
9:32 و در دشواری و آسانی کارش
9:35 هرگاه آتش جنگ شعله‌ور می‌شد
9:37 و سختی نبرد شدت می‌گرفت
9:39 و مرگ از هر سو او را در میان گرفته بود
9:42 میان صف‌های سپاهش می‌گشت
9:44 و دست خود را برای دست دادن با مرگ دراز می‌کرد
9:47 و مرگ از او بازمی‌گشت
9:49 با این صفات
9:51 صلاح‌الدین سپاه مسلمانان را از پیروزی به پیروزی و از پیروزی به پیروزی رهبری کرد
9:57 و با این خصلت‌ها
9:59 توانست آن ننگی را که از زمان اشغال بیت‌المقدس توسط صلیبیون بر مسلمانان نشسته بود، پاک کند
10:03 از آن زمان که صلیبیون بیت‌المقدس را اشغال کردند
10:06 پس در اواسط رجب
10:08 سال ۵۸۳ هجری
10:12 لشکرهای مسلمانان به فرماندهی صلاح‌الدین، قدس را در میان گرفتند
10:16 چون حلقهٔ دستبند بر مچ
10:18 و منجنیق‌های خود را از هر سو پیرامون دیوارهایش نصب کردند
10:22 و شمشیرهای الله را از نیام کشیدند
10:24 تا از خون دشمنان الله سیراب شوند
10:27 پس فرنگیان از هول آنچه دیدند هراسان شدند
10:30 و الله ترس را در دل‌هایشان افکند
10:33 پس جز یک حملهٔ راستین در کار نبود
10:36 تا این‌که پاتریارک برای خودش و قومش درخواست امان کرد.
10:40 صلاح‌الدین درخواستش را پذیرفت.
10:43 فرنگیان بر خودشان تعهد کردند
10:45 که از هر مرد ده دینار بپردازند،
10:48 و از هر زن پنج دینار،
10:51 و از هر کودک دو دینار.
10:53 این (مبلغ) برای کسی است که بخواهد خودش را بازخرید کند.
10:56 و هرکس توان پرداخت فدیه را نداشت، اسیر شد.
10:59 و در صبح روز جمعه
11:02 بیست و هفتم رجب
11:04 سال ۵۸۳ هجری،
11:08 مسلمانان با تهلیل و تکبیر وارد بیت‌المقدس شدند.
11:12 زبان‌هایشان به دعا گویا بود،
11:15 و صدای‌شان به شکرگزاری و ستایش الله بلند بود.
11:19 و صلیب بزرگی که بر گنبد صخره نصب شده بود، فرود آورده شد.
11:21 (همان صلیبی) که بر گنبد صخره برپا بود.
11:24 و نقش‌هایی که بر دیوارهای مسجد کنده شده بود، محو گردید،
11:29 و ناقوس‌ها از فراز مناره‌هایش برداشته شد.
11:33 و از بالای مناره‌ها، صدای اذان برخاست،
11:36 و صدای مؤذنان با تلاوت قرآن درآمیخت.
11:41 و منبری که ملک عادل نورالدین زنگی ساخته بود، از حلب آورده شد،
11:48 و برای قدس نذر شده بود، هنگامی که (قدس) فتح شود.
11:51 و نخستین نماز جمعه در قدس برپا گردید،
11:54 پس از آن‌که نود و چند سال نمازهای جمعه در آن تعطیل شده بود.
11:58 و خطبهٔ جمعه را قاضی محی‌الدین ابن زکی ایراد کرد،
12:02 و آن خطبه، «خطبهٔ فتح» نامیده شد.
12:05 و آن خطیب ادیب در آن (خطبه) گرد آورد
12:08 تمام حمدهای قرآن را.
12:12 و چون نماز به پایان رسید،
12:14 صلاح‌الدین نشست و تبریک‌های مسلمانان را به‌خاطر فتح آشکار پذیرفت.
12:20 گوارا باد مسلمانان را (داشتن) صلاح‌الدین،
12:23 و گوارا باد صلاح‌الدین را این فتح آشکار.
12:27 و (از الله) زاری‌کنان درخواست کرد که مسلمانان را به روزی دیگر، همچون روز فتح، گرامی دارد
12:33 که در آن، ننگ را بزدایند و عار را از میان ببرند،
12:37 قدس غصب‌شده را بازپس گیرند و حرم ربوده‌شده را نجات دهند.
12:42 و بدین‌سان چشم فاتح نخست، عمر بن خطاب، روشن می‌شود،
12:47 و روح فاتح دوم، صلاح‌الدین، شاد می‌گردد.