رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | h (1) | تولد یک دنیای جدید

◉ 1461 بازدید ⏱ 14:29 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودت تقدیم می‌کند
0:09 در ماه رمضان رخ داد
0:12 «لعد الرحمن رأفة الباشا» (متن ناقص است)
0:15 تولد جهانی تازه
0:18 أعوذ بالله من الشیطان الرجیم — «پناه می‌برم به الله از شیطان رانده‌شده»
0:23 بسم الله الرحمن الرحیم
0:26 ماه رمضان، همان ماهی که قرآن در آن نازل شد،
0:31 هدایتی برای مردم و نشانه‌های روشن از هدایت و جداکنندهٔ حق از باطل.
0:37 در رمضان، سیزده سال پیش از هجرت
0:42 و در بیست‌وچهارم این ماه کریم، به احتمال قوی
0:46 این کرهٔ زمین به شکوه‌مندترین لحظه‌ای از لحظات زندگی‌اش شاد شد
0:52 و بزرگ‌ترین رویدادی را که بر پشت آن واقع شد، مشاهده کرد
0:55 پس این رویداد، فرقانی (جداکننده‌ای) در تاریخ تمام بشریت بود
1:00 و آغازی بود برای تولد جهانی تازه
1:04 پس در این روز درخشان و نورانی از عمر روزگار
1:09 درگاه الهِ بزرگ، توانای جبار، متکبر، مالک ملک، فضل فرمود
1:15 بر این کرهٔ کوچک زمین فضل فرمود
1:19 و آن را به گرامی‌داشت خویش اختصاص داد
1:21 پس از میان آفریدگان، پیامبری از خودشان برگزید
1:25 تا آیات الله را بر ایشان بخواند
1:28 و کتاب و حکمت را به آنان بیاموزد
1:31 و ایشان را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آورد
1:34 و ایشان را به راه آن عزیز ستوده رهنمون شود
1:38 و برای این روز مبارک
1:40 داستانی است که تا ابد بر روی روزگار باقی است
1:43 در حافظهٔ زمان نقش بسته است
1:46 این داستان از زمانی آغاز می‌شود که محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب گوشه‌نشینی را برگزید
1:53 و خلوت‌گزینی محبوب او شد
1:55 هیچ چیز نزد او محبوب‌تر از آن نبود که تنها خلوت کند
2:00 و به غار حرا می‌آمد و توشه‌اش همراهش بود
2:04 در آنجا شب‌های بی‌شماری را به تحنّث و عبادت می‌گذراند
2:09 تا آنگاه که توشه‌اش تمام می‌شد و مشتاق خانواده‌اش می‌گشت
2:13 به نزد همسرش خدیجه دختر خویلد بازمی‌گشت
2:17 و برای سفری تازه توشه برمی‌داشت
2:20 و به خلوت و عبادت خویش بازمی‌گشت
2:23 و الله خواست که جان پیامبر کریمش صلی‌الله‌علیه‌وسلم را آماده سازد
2:29 برای پذیرش سخن سنگینی که بر او القا خواهد شد
2:33 پس آغاز آن با رؤیای صادقه بود
2:36 چنان بود که هیچ رؤیایی نمی‌دید مگر آنکه همچون سپیدهٔ صبح تحقق می‌یافت
2:41 و بر این حال بود تا آنچه الله خواست
2:45 و هرگاه برای حاجت خویش بیرون می‌رفت
2:48 آنقدر دور می‌شد تا خانه‌های مکه از نظرش ناپدید می‌گشت
2:51 و آنقدر پیش می‌رفت تا به دره‌ها و دامنه‌های آن‌ها می‌رسید
2:56 پس از هیچ سنگ و درختی نمی‌گذشت مگر آنکه می‌گفت:
3:00 سلام بر تو ای رسول الله
3:03 سلام بر تو ای رسول الله
3:06 پس به اطراف خود، به راست و چپ و پشت سرش نگاه می‌کرد
3:13 و جز درخت و سنگ چیزی نمی‌دید
3:16 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم درنگ می‌کرد
3:19 چنان‌که می‌دید و می‌شنید تا آنچه الله بخواهد
3:24 و از عادت او چنین بود که چون ماه رمضان فرا می‌رسید
3:29 تمام این ماه را در غار حرا مجاور می‌شد
3:32 در حال عبادت و تحنّث
3:34 تا آنگاه که ماهش کامل می‌شد و از اعتکاف خویش بازمی‌گشت
3:38 پیش از آنکه به خانهٔ خویش درآید، آغاز به کعبه می‌کرد
3:42 و هفت بار یا آنچه الله بخواهد از آن را طواف می‌کرد
3:46 سپس به خانه و خانواده‌اش بازمی‌گشت
3:49 و در رمضان، سیزده سال پیش از هجرت
3:53 رسول صلوات الله و سلامه علیه
3:57 بنا بر عادت خویش در رمضان مجاورت می‌کرد
4:00 آنگاه حق ناگهان بر او فرود آمد در حالی که در غار حرا بود
4:04 فرشته نزد او آمد و گفت: بخوان
4:08 پیامبر علیه الصلاة والسلام فرمود:
4:11 من خواننده نیستم
4:14 پس فرشته او را گرفت
4:16 و چنان فشرد تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:19 سپس رهایش کرد و گفت: بخوان
4:22 گفت: من خواننده نیستم
4:25 باز او را گرفت و برای بار دوم فشرد
4:28 تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:31 سپس رهایش کرد و گفت: بخوان
4:34 گفت: من خواننده نیستم
4:37 باز او را گرفت و برای بار سوم فشرد
4:40 تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:42 سپس رهایش کرد و گفت:
4:45 بخوان به نام پروردگارت که آفرید،
4:49 انسان را از خون بسته آفرید.
4:52 «بخوان و پروردگارت کریم‌ترین است»
4:55 «همان که با قلم آموخت»
4:58 به انسان آنچه را نمی‌دانست آموخت.
5:02 در این هنگام
5:05 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
5:08 نزد همسرش خدیجه بازگشت
5:10 در حالی که دلش از هول آنچه دیده بود می‌لرزید
5:13 و از شدت آنچه شنیده بود
5:15 و هول و لرزش او را افزون کرده بود
5:18 که هنوز به میانهٔ کوه نرسیده بود
5:21 که صدایی از آسمان شنید که می‌گفت:
5:25 ای محمد
5:26 تو رسول الله هستی
5:28 و من جبریلم
5:30 پس سر به سوی آسمان بلند کرد تا بنگرد
5:33 ناگهان جبریل را دید به صورت مردی که پاهایش را در افق آسمان گشوده
5:37 در کرانهٔ آسمان
5:39 و او می‌گفت:
5:41 تو رسول الله هستی
5:43 و من جبریلم
5:45 پس ایستاد و به او می‌نگریست
5:47 نه پیش می‌رفت و نه پس می‌نشست
5:50 و (او) چهره‌اش را از آن به کرانه‌های آسمان می‌گرداند
5:54 پس به هیچ‌یک از جوانب آن نگاه نمی‌کند
5:57 مگر اینکه او را چنین ببیند.
6:00 سپس جبرئیل از نزد رسول (ﷺ) روی برگرداند.
6:03 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشت.
6:06 به سوی خانواده‌اش
6:07 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگشت
6:11 به سوی همسرش خدیجه
6:13 شانه‌هایش می‌لرزید و او می‌گفت
6:16 مرا بپوشانید، مرا بپوشانید
6:18 او را بپوشانید تا آن ترس و وحشت از او برود.
6:23 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داد
6:26 خدیجه الخبر
6:28 و گفت
6:29 از خود بیمناک شدم
6:31 به او گفت
6:33 نه
6:34 مژده باد!
6:35 به الله سوگند، الله هرگز تو را رسوا نخواهد کرد.
6:38 همانا تو صلهٔ رحم به‌جا می‌آوری
6:40 و حدیث را تصدیق کن
6:42 و مهمان را گرامی می‌داری
6:44 و در برابر حوادث حق یاری می‌دهد
6:47 خدیجه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را همراه خود برد.
6:51 تا اینکه ورقهٔ بن نوفل آمد
6:54 و او مردی بود که در دوران جاهلیت مسیحی شده بود.
6:57 و کتاب عربی نوشته شد
6:59 و (او) نوشته‌های عبری از انجیل
7:02 و او پیرمردی سالخورده بود که نابینا شده بود.
7:05 خدیجه به او گفت
7:08 ای پسر عمو
7:09 از برادرزادهٔ خودت بشنو
7:11 ورقه گفت
7:12 برادرزاده‌ام، چه می‌بینی؟
7:15 رسول الله (ﷺ) او را از آنچه دیده بود آگاه کرد
7:20 ورقه گفت
7:22 این ناموسی که بر موسی نازل شد
7:25 ای کاش در آن (دوران) کودکی و جوانی‌ام را داشتم.
7:28 ای کاش من زنده می‌بودم آن‌گاه که قومت تو را بیرون می‌کنند.
7:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند:
7:36 آیا ایشان را بیرون می‌کنند؟
7:38 ورقه گفت
7:39 بله
7:40 زیرا هیچ مردی هرگز به آنچه من آوردم نیامده است، مگر آنکه با او دشمنی شد.
7:45 و اگر روزت مرا دریابد
7:47 تو را یاری‌ای قاطع و چیره یاری خواهم کرد.
7:50 سپس وحی پی‌درپی نازل شد.
7:53 و رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) به پروردگارش ایمان دارد
7:58 به آنچه از آن (قرآن) آمده، باور دارد و آن را تصدیق می‌کند.
8:01 خود را آماده می‌کند برای تحمل آنچه الله بر او بار کرده است
8:04 آیا بندگان راضی بودند یا ناراضی شدند؟
8:07 نبوت بارهایی دارد
8:09 به آن برنمی‌خیزد و تحمّل بار آن را ندارد
8:12 جز اولوالقوه و صاحبان عزم
8:15 حضرت خدیجه، دختر خویلد، آن بانوی پاک و نیکوکار، به الله ایمان آورد
8:20 و پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) را در آنچه از جانب پروردگارش آمده بود تصدیق کردم.
8:25 خداوند بدین‌وسیله، آنچه را که پیامبر (ﷺ) از ردّ و تکذیب آنان می‌دید، بر ایشان سبک گردانید.
8:32 سپس پس از مدت کوتاهی، وحی از پیامبر (صلوات الله وسلامه علیه) قطع شد.
8:37 جبریل (علیه‌السلام) دیرتر بر او نازل شد و دیگر نزد او نمی‌آمد.
8:41 پس از این، سخت اندوهگین شد.
8:44 و از آن سخت‌ترین رنج را دیدم
8:47 تا آنجا که زمین با همه وسعتش بر او تنگ شد
8:50 و از آنچه بر سوز و اندوه او افزود و غم او را بیشتر کرد
8:54 مشرکان او را مسخره کردند و به او تمسخر نمودند
8:57 و گفته‌شان که پروردگارش او را رها کرده و خشمگین شده است
9:02 و اندوه او بر قطع شدن وحی از او به حدی رسیده بود
9:05 او روزها به سوی کوه ثبیر می‌رفت، گاهی
9:09 و یک بار دیگر به سوی حرا
9:12 و او قصد داشت خود را از بلندی‌ای فرو اندازد.
9:15 هرگاه به قله‌ی کوهی می‌رسید تا خود را از آن به پایین بیفکند
9:20 جبرئیل (علیه‌السلام) بر او ظاهر می‌شود.
9:23 و گفت: ای محمد، به‌راستی تو رسول الله (ﷺ) هستی.
9:28 بدین سبب دلش آرام می‌گیرد و جانش قرار می‌یابد
9:32 و از تصمیم خود بازمی‌گردد
9:34 در همین حال که رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه)
9:38 در برخی از مسیرش به سوی آن کوه‌ها
9:41 او از قطع وحی بر او رنج می‌برد، آنچه می‌برد.
9:45 و نفسش با او سخن می‌گوید، همان‌گونه که با او سخن می‌گوید.
9:49 هنگامی که گشایش (فرج) به او رسید
9:51 او صدایی از آسمان شنید
9:54 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از شنیدن آن صدا بیهوش شد.
9:58 سپس سرش را بلند کرد
10:00 ناگهان جبرئیل را دیدم که بر کرسی‌ای میان آسمان و زمین نشسته بود.
10:04 در حالی که چهارزانو نشسته بود، می‌گفت
10:07 ای محمد، تو حقّاً رسول الله (ﷺ) هستی
10:11 و من جبرئیلم
10:13 سپس جبریل با این سخن خداوند جل شأنه نزد او آمد
10:17 سوگند به روشنایی روز، و به شب هنگامی که آرام و فرو‌نشسته شود.
10:21 پروردگارت تو را رها نکرده و دشمن نداشته است،
10:25 و قطعاً آخرت برای تو بهتر از دنیاست،
10:30 و به زودی پروردگارت به تو چندان می‌بخشد که خشنود شوی.
10:34 آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؛
10:38 و تو را گمراه یافت و هدایت کرد.
10:45 و تو را نیازمند یافت و بی‌نیاز گردانید
10:50 پس اما یتیم را تحقیر مکن،
10:54 و اما سائل را از خود مران.
10:59 و اما نعمت پروردگارت را بازگو کن.
11:05 این سوره لمسه‌ای از مهربانی بود
11:10 و نسمه‌ای از رحمت
11:12 و گروهی از دوستی
11:14 او را در برگرفته بود؛ همان پیامبر کریم (صلوات‌الله و سلامه علیه)
11:19 و آن دست مهربانی که دردهایش را می‌زدود بود
11:23 و آرامش و یقین را بر او فرو می‌ریخت
11:27 و با آن که پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه)
11:33 از سختی و سنگینی وحی بر او
11:36 دچار بود، اما آن را مشتاقانه می‌طلبید و چشم به راهش بود
11:39 از ابو اروی دوسی روایت است که گفت
11:42 دیدم که وحی بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود می‌آمد
11:46 و او بر مرکبش بود
11:48 که (مرکب) سست می‌شد و پاهایش را به هم می‌پیچید
11:51 تا آن‌جا که گمان می‌کردم دست‌هایش خواهد شکست
11:54 و چه بسا (مرکب) زانو می‌زد
11:56 و چه بسا می‌ایستاد و خم می‌شد، تا آن‌که (وحی) از او برطرف شود
12:00 از سنگینی وحی
12:02 و از او (عرق) چون دانه‌های مروارید فرو می‌ریخت
12:06 و وحی بر پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) به دو گونه‌ی متفاوت می‌آمد
12:11 به دو شیوه‌ی گوناگون
12:13 از حارث بن هشام روایت است که گفت
12:16 ای رسول الله
12:18 وحی چگونه به تو می‌رسد؟
12:20 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
12:23 گاهی همچون صدای زنگ به سراغ من می‌آید
12:27 و این سخت‌ترین شکل بر من است
12:29 پس (آن صدا) از من جدا می‌شود و من آنچه را گفته شده در یاد دارم
12:33 و گاهی فرشته به صورت انسانی برایم نمایان می‌شود و با من سخن می‌گوید
12:37 پس آنچه را می‌گوید می‌فهمم
12:40 و از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت شده که گفت
12:44 دیدم که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:48 در روز بسیار سرد، وحی بر او فرود می‌آمد
12:52 و چون (وحی) از او برطرف می‌شد، پیشانی‌اش از عرق می‌چکید
12:57 و از ابن عباس روایت است که گفت
12:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:02 هرگاه وحی بر او نازل می‌شد
13:04 از شدت آن رنج می‌برد
13:06 (چنان بود که) لب‌هایش را حرکت می‌داد تا آن را فراموش نکند
13:10 پس خداوند (این آیه را) بر او نازل کرد
13:31 و وحی توشه‌ای برای رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
13:35 که در سختی راه، با آن توشه برمی‌داشت
13:38 و سایه‌ای بود که هرگاه گرمای سوزان انکار او را می‌آزرد، به آن پناه می‌برد
13:43 و یاوری از آسمان بود
13:45 که با آن با نیرنگ و توطئه و آزار (دشمنان) روبه‌رو می‌شد
13:48 و راهنمایی بود که او را به راه راست هدایت می‌کرد
13:52 و این وحی ادامه یافت
13:54 تا آن‌که خداوند دین مسلمانان را برایشان کامل کرد
13:58 و نعمت خود را بر ایشان تمام گردانید
14:00 و اسلام را به عنوان دین برای ایشان پسندید
14:03 و پیامبرشان (صلوات‌الله و سلامه علیه) را به سوی خود برگزید
14:08 خداوند پیامبر ما محمد را از جانب ما
14:11 و از جانب بشریت، بهترین پاداش دهد
14:14 زیرا او رسالت را حمل کرد
14:16 و امانت را ادا نمود
14:18 و برای امت خیرخواهی کرد
14:20 و در حالی که خشنود و پسندیده (نزد پروردگار) بود، به سوی پروردگارش رفت