از مجموعهٔ در ماه رمضان اتفاق افتاد (سریال تمام شد)
· درس 1 از 10
رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | h (1) | تولد یک دنیای جدید
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
جمعیت مودت تقدیم میکند
0:09
در ماه رمضان رخ داد
0:12
«لعد الرحمن رأفة الباشا» (متن ناقص است)
0:15
تولد جهانی تازه
0:18
أعوذ بالله من الشیطان الرجیم — «پناه میبرم به الله از شیطان راندهشده»
0:23
بسم الله الرحمن الرحیم
0:26
ماه رمضان، همان ماهی که قرآن در آن نازل شد،
0:31
هدایتی برای مردم و نشانههای روشن از هدایت و جداکنندهٔ حق از باطل.
0:37
در رمضان، سیزده سال پیش از هجرت
0:42
و در بیستوچهارم این ماه کریم، به احتمال قوی
0:46
این کرهٔ زمین به شکوهمندترین لحظهای از لحظات زندگیاش شاد شد
0:52
و بزرگترین رویدادی را که بر پشت آن واقع شد، مشاهده کرد
0:55
پس این رویداد، فرقانی (جداکنندهای) در تاریخ تمام بشریت بود
1:00
و آغازی بود برای تولد جهانی تازه
1:04
پس در این روز درخشان و نورانی از عمر روزگار
1:09
درگاه الهِ بزرگ، توانای جبار، متکبر، مالک ملک، فضل فرمود
1:15
بر این کرهٔ کوچک زمین فضل فرمود
1:19
و آن را به گرامیداشت خویش اختصاص داد
1:21
پس از میان آفریدگان، پیامبری از خودشان برگزید
1:25
تا آیات الله را بر ایشان بخواند
1:28
و کتاب و حکمت را به آنان بیاموزد
1:31
و ایشان را از تاریکیها به سوی نور بیرون آورد
1:34
و ایشان را به راه آن عزیز ستوده رهنمون شود
1:38
و برای این روز مبارک
1:40
داستانی است که تا ابد بر روی روزگار باقی است
1:43
در حافظهٔ زمان نقش بسته است
1:46
این داستان از زمانی آغاز میشود که محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب گوشهنشینی را برگزید
1:53
و خلوتگزینی محبوب او شد
1:55
هیچ چیز نزد او محبوبتر از آن نبود که تنها خلوت کند
2:00
و به غار حرا میآمد و توشهاش همراهش بود
2:04
در آنجا شبهای بیشماری را به تحنّث و عبادت میگذراند
2:09
تا آنگاه که توشهاش تمام میشد و مشتاق خانوادهاش میگشت
2:13
به نزد همسرش خدیجه دختر خویلد بازمیگشت
2:17
و برای سفری تازه توشه برمیداشت
2:20
و به خلوت و عبادت خویش بازمیگشت
2:23
و الله خواست که جان پیامبر کریمش صلیاللهعلیهوسلم را آماده سازد
2:29
برای پذیرش سخن سنگینی که بر او القا خواهد شد
2:33
پس آغاز آن با رؤیای صادقه بود
2:36
چنان بود که هیچ رؤیایی نمیدید مگر آنکه همچون سپیدهٔ صبح تحقق مییافت
2:41
و بر این حال بود تا آنچه الله خواست
2:45
و هرگاه برای حاجت خویش بیرون میرفت
2:48
آنقدر دور میشد تا خانههای مکه از نظرش ناپدید میگشت
2:51
و آنقدر پیش میرفت تا به درهها و دامنههای آنها میرسید
2:56
پس از هیچ سنگ و درختی نمیگذشت مگر آنکه میگفت:
3:00
سلام بر تو ای رسول الله
3:03
سلام بر تو ای رسول الله
3:06
پس به اطراف خود، به راست و چپ و پشت سرش نگاه میکرد
3:13
و جز درخت و سنگ چیزی نمیدید
3:16
و رسول الله صلیاللهعلیهوسلم درنگ میکرد
3:19
چنانکه میدید و میشنید تا آنچه الله بخواهد
3:24
و از عادت او چنین بود که چون ماه رمضان فرا میرسید
3:29
تمام این ماه را در غار حرا مجاور میشد
3:32
در حال عبادت و تحنّث
3:34
تا آنگاه که ماهش کامل میشد و از اعتکاف خویش بازمیگشت
3:38
پیش از آنکه به خانهٔ خویش درآید، آغاز به کعبه میکرد
3:42
و هفت بار یا آنچه الله بخواهد از آن را طواف میکرد
3:46
سپس به خانه و خانوادهاش بازمیگشت
3:49
و در رمضان، سیزده سال پیش از هجرت
3:53
رسول صلوات الله و سلامه علیه
3:57
بنا بر عادت خویش در رمضان مجاورت میکرد
4:00
آنگاه حق ناگهان بر او فرود آمد در حالی که در غار حرا بود
4:04
فرشته نزد او آمد و گفت: بخوان
4:08
پیامبر علیه الصلاة والسلام فرمود:
4:11
من خواننده نیستم
4:14
پس فرشته او را گرفت
4:16
و چنان فشرد تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:19
سپس رهایش کرد و گفت: بخوان
4:22
گفت: من خواننده نیستم
4:25
باز او را گرفت و برای بار دوم فشرد
4:28
تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:31
سپس رهایش کرد و گفت: بخوان
4:34
گفت: من خواننده نیستم
4:37
باز او را گرفت و برای بار سوم فشرد
4:40
تا آنجا که سختی بر او بسیار شد
4:42
سپس رهایش کرد و گفت:
4:45
بخوان به نام پروردگارت که آفرید،
4:49
انسان را از خون بسته آفرید.
4:52
«بخوان و پروردگارت کریمترین است»
4:55
«همان که با قلم آموخت»
4:58
به انسان آنچه را نمیدانست آموخت.
5:02
در این هنگام
5:05
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم
5:08
نزد همسرش خدیجه بازگشت
5:10
در حالی که دلش از هول آنچه دیده بود میلرزید
5:13
و از شدت آنچه شنیده بود
5:15
و هول و لرزش او را افزون کرده بود
5:18
که هنوز به میانهٔ کوه نرسیده بود
5:21
که صدایی از آسمان شنید که میگفت:
5:25
ای محمد
5:26
تو رسول الله هستی
5:28
و من جبریلم
5:30
پس سر به سوی آسمان بلند کرد تا بنگرد
5:33
ناگهان جبریل را دید به صورت مردی که پاهایش را در افق آسمان گشوده
5:37
در کرانهٔ آسمان
5:39
و او میگفت:
5:41
تو رسول الله هستی
5:43
و من جبریلم
5:45
پس ایستاد و به او مینگریست
5:47
نه پیش میرفت و نه پس مینشست
5:50
و (او) چهرهاش را از آن به کرانههای آسمان میگرداند
5:54
پس به هیچیک از جوانب آن نگاه نمیکند
5:57
مگر اینکه او را چنین ببیند.
6:00
سپس جبرئیل از نزد رسول (ﷺ) روی برگرداند.
6:03
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بازگشت.
6:06
به سوی خانوادهاش
6:07
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بازگشت
6:11
به سوی همسرش خدیجه
6:13
شانههایش میلرزید و او میگفت
6:16
مرا بپوشانید، مرا بپوشانید
6:18
او را بپوشانید تا آن ترس و وحشت از او برود.
6:23
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خبر داد
6:26
خدیجه الخبر
6:28
و گفت
6:29
از خود بیمناک شدم
6:31
به او گفت
6:33
نه
6:34
مژده باد!
6:35
به الله سوگند، الله هرگز تو را رسوا نخواهد کرد.
6:38
همانا تو صلهٔ رحم بهجا میآوری
6:40
و حدیث را تصدیق کن
6:42
و مهمان را گرامی میداری
6:44
و در برابر حوادث حق یاری میدهد
6:47
خدیجه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را همراه خود برد.
6:51
تا اینکه ورقهٔ بن نوفل آمد
6:54
و او مردی بود که در دوران جاهلیت مسیحی شده بود.
6:57
و کتاب عربی نوشته شد
6:59
و (او) نوشتههای عبری از انجیل
7:02
و او پیرمردی سالخورده بود که نابینا شده بود.
7:05
خدیجه به او گفت
7:08
ای پسر عمو
7:09
از برادرزادهٔ خودت بشنو
7:11
ورقه گفت
7:12
برادرزادهام، چه میبینی؟
7:15
رسول الله (ﷺ) او را از آنچه دیده بود آگاه کرد
7:20
ورقه گفت
7:22
این ناموسی که بر موسی نازل شد
7:25
ای کاش در آن (دوران) کودکی و جوانیام را داشتم.
7:28
ای کاش من زنده میبودم آنگاه که قومت تو را بیرون میکنند.
7:32
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمودند:
7:36
آیا ایشان را بیرون میکنند؟
7:38
ورقه گفت
7:39
بله
7:40
زیرا هیچ مردی هرگز به آنچه من آوردم نیامده است، مگر آنکه با او دشمنی شد.
7:45
و اگر روزت مرا دریابد
7:47
تو را یاریای قاطع و چیره یاری خواهم کرد.
7:50
سپس وحی پیدرپی نازل شد.
7:53
و رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) به پروردگارش ایمان دارد
7:58
به آنچه از آن (قرآن) آمده، باور دارد و آن را تصدیق میکند.
8:01
خود را آماده میکند برای تحمل آنچه الله بر او بار کرده است
8:04
آیا بندگان راضی بودند یا ناراضی شدند؟
8:07
نبوت بارهایی دارد
8:09
به آن برنمیخیزد و تحمّل بار آن را ندارد
8:12
جز اولوالقوه و صاحبان عزم
8:15
حضرت خدیجه، دختر خویلد، آن بانوی پاک و نیکوکار، به الله ایمان آورد
8:20
و پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) را در آنچه از جانب پروردگارش آمده بود تصدیق کردم.
8:25
خداوند بدینوسیله، آنچه را که پیامبر (ﷺ) از ردّ و تکذیب آنان میدید، بر ایشان سبک گردانید.
8:32
سپس پس از مدت کوتاهی، وحی از پیامبر (صلوات الله وسلامه علیه) قطع شد.
8:37
جبریل (علیهالسلام) دیرتر بر او نازل شد و دیگر نزد او نمیآمد.
8:41
پس از این، سخت اندوهگین شد.
8:44
و از آن سختترین رنج را دیدم
8:47
تا آنجا که زمین با همه وسعتش بر او تنگ شد
8:50
و از آنچه بر سوز و اندوه او افزود و غم او را بیشتر کرد
8:54
مشرکان او را مسخره کردند و به او تمسخر نمودند
8:57
و گفتهشان که پروردگارش او را رها کرده و خشمگین شده است
9:02
و اندوه او بر قطع شدن وحی از او به حدی رسیده بود
9:05
او روزها به سوی کوه ثبیر میرفت، گاهی
9:09
و یک بار دیگر به سوی حرا
9:12
و او قصد داشت خود را از بلندیای فرو اندازد.
9:15
هرگاه به قلهی کوهی میرسید تا خود را از آن به پایین بیفکند
9:20
جبرئیل (علیهالسلام) بر او ظاهر میشود.
9:23
و گفت: ای محمد، بهراستی تو رسول الله (ﷺ) هستی.
9:28
بدین سبب دلش آرام میگیرد و جانش قرار مییابد
9:32
و از تصمیم خود بازمیگردد
9:34
در همین حال که رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه)
9:38
در برخی از مسیرش به سوی آن کوهها
9:41
او از قطع وحی بر او رنج میبرد، آنچه میبرد.
9:45
و نفسش با او سخن میگوید، همانگونه که با او سخن میگوید.
9:49
هنگامی که گشایش (فرج) به او رسید
9:51
او صدایی از آسمان شنید
9:54
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از شنیدن آن صدا بیهوش شد.
9:58
سپس سرش را بلند کرد
10:00
ناگهان جبرئیل را دیدم که بر کرسیای میان آسمان و زمین نشسته بود.
10:04
در حالی که چهارزانو نشسته بود، میگفت
10:07
ای محمد، تو حقّاً رسول الله (ﷺ) هستی
10:11
و من جبرئیلم
10:13
سپس جبریل با این سخن خداوند جل شأنه نزد او آمد
10:17
سوگند به روشنایی روز، و به شب هنگامی که آرام و فرونشسته شود.
10:21
پروردگارت تو را رها نکرده و دشمن نداشته است،
10:25
و قطعاً آخرت برای تو بهتر از دنیاست،
10:30
و به زودی پروردگارت به تو چندان میبخشد که خشنود شوی.
10:34
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؛
10:38
و تو را گمراه یافت و هدایت کرد.
10:45
و تو را نیازمند یافت و بینیاز گردانید
10:50
پس اما یتیم را تحقیر مکن،
10:54
و اما سائل را از خود مران.
10:59
و اما نعمت پروردگارت را بازگو کن.
11:05
این سوره لمسهای از مهربانی بود
11:10
و نسمهای از رحمت
11:12
و گروهی از دوستی
11:14
او را در برگرفته بود؛ همان پیامبر کریم (صلواتالله و سلامه علیه)
11:19
و آن دست مهربانی که دردهایش را میزدود بود
11:23
و آرامش و یقین را بر او فرو میریخت
11:27
و با آن که پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه)
11:33
از سختی و سنگینی وحی بر او
11:36
دچار بود، اما آن را مشتاقانه میطلبید و چشم به راهش بود
11:39
از ابو اروی دوسی روایت است که گفت
11:42
دیدم که وحی بر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرود میآمد
11:46
و او بر مرکبش بود
11:48
که (مرکب) سست میشد و پاهایش را به هم میپیچید
11:51
تا آنجا که گمان میکردم دستهایش خواهد شکست
11:54
و چه بسا (مرکب) زانو میزد
11:56
و چه بسا میایستاد و خم میشد، تا آنکه (وحی) از او برطرف شود
12:00
از سنگینی وحی
12:02
و از او (عرق) چون دانههای مروارید فرو میریخت
12:06
و وحی بر پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) به دو گونهی متفاوت میآمد
12:11
به دو شیوهی گوناگون
12:13
از حارث بن هشام روایت است که گفت
12:16
ای رسول الله
12:18
وحی چگونه به تو میرسد؟
12:20
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
12:23
گاهی همچون صدای زنگ به سراغ من میآید
12:27
و این سختترین شکل بر من است
12:29
پس (آن صدا) از من جدا میشود و من آنچه را گفته شده در یاد دارم
12:33
و گاهی فرشته به صورت انسانی برایم نمایان میشود و با من سخن میگوید
12:37
پس آنچه را میگوید میفهمم
12:40
و از عایشه رضیاللهعنها روایت شده که گفت
12:44
دیدم که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
12:48
در روز بسیار سرد، وحی بر او فرود میآمد
12:52
و چون (وحی) از او برطرف میشد، پیشانیاش از عرق میچکید
12:57
و از ابن عباس روایت است که گفت
12:59
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
13:02
هرگاه وحی بر او نازل میشد
13:04
از شدت آن رنج میبرد
13:06
(چنان بود که) لبهایش را حرکت میداد تا آن را فراموش نکند
13:10
پس خداوند (این آیه را) بر او نازل کرد
13:31
و وحی توشهای برای رسول (صلیاللهعلیهوسلم) بود
13:35
که در سختی راه، با آن توشه برمیداشت
13:38
و سایهای بود که هرگاه گرمای سوزان انکار او را میآزرد، به آن پناه میبرد
13:43
و یاوری از آسمان بود
13:45
که با آن با نیرنگ و توطئه و آزار (دشمنان) روبهرو میشد
13:48
و راهنمایی بود که او را به راه راست هدایت میکرد
13:52
و این وحی ادامه یافت
13:54
تا آنکه خداوند دین مسلمانان را برایشان کامل کرد
13:58
و نعمت خود را بر ایشان تمام گردانید
14:00
و اسلام را به عنوان دین برای ایشان پسندید
14:03
و پیامبرشان (صلواتالله و سلامه علیه) را به سوی خود برگزید
14:08
خداوند پیامبر ما محمد را از جانب ما
14:11
و از جانب بشریت، بهترین پاداش دهد
14:14
زیرا او رسالت را حمل کرد
14:16
و امانت را ادا نمود
14:18
و برای امت خیرخواهی کرد
14:20
و در حالی که خشنود و پسندیده (نزد پروردگار) بود، به سوی پروردگارش رفت