از مجموعهٔ در ماه رمضان اتفاق افتاد (سریال تمام شد)
· درس 4 از 10
رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (4) | تخریب بت ها
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
جمعیت مودتی که پیشکش میکند
0:09
در رمدان رخ داد
0:12
برای شمارش رحمان، رأفت باشی
0:15
ویرانی بتها
0:20
در رمضان سال هشتم هجری
0:23
و در بیست و پنجم ماه معظم، به احتمال قوی
0:27
رسول کریم (ﷺ) فرمان داد
0:31
که بزرگترین بتی که جز الله در جزیرةالعرب پرستیده میشد، ویران شود
0:36
بتی که نامش عزی بود
0:40
و دستی که آن را ویران کرد، دست سیفالله خالد بن ولید بود
0:46
و عُزّی و همانندانش از بتها در جزیرةالعرب
0:50
داستانی تیره و سیاه بود
0:53
تاریکیاش را نور اسلام زدود
0:55
و سیاهیاش را درخشش ایمان برطرف کرد
0:59
این داستان از عهد اسماعیل بن ابراهیم علیهما السلام آغاز میشود
1:04
زیرا اسماعیل در مکه مکرمه ساکن شد
1:08
و نسلش در آن فزونی یافت
1:10
و با گذشت روزگار، فرزندانش گسترش یافتند
1:13
تا آنکه مکه با همه وسعتش بر آنان تنگ شد
1:17
در آن هنگام، فرزندانش در شهرها پراکنده شدند
1:21
و در جزیرةالعرب به جستوجوی روزی روان گشتند
1:25
و هیچ کس از ایشان که از مکه کوچ میکرد
1:28
مگر آنکه سنگی از سنگهای حرم را همراه خود میبرد
1:32
از روی تعظیم برای خانه الله
1:34
و هرگاه در جایی از جاها فرود میآمدند
1:37
آن سنگ را در آنجا مینهادند
1:39
و گرداگرد آن طواف میکردند، همچون طوافشان بر کعبه، از شیفتگی به آن
1:43
و از روی بزرگداشت و اشتیاق به آن
1:47
سپس بر این حال، زمانی دراز گذشت
1:50
و نسلها پیدرپی آمدند
1:52
پس آن سنگها جز الله پرستیده شد
1:55
و مردم آنها را بتها و خدایانی گرفتند
1:59
این بود سرگذشت بتها
2:02
اما بتها (اصنام)
2:04
عمرو بن ربیعه آنها را به جزیرةالعرب آورد
2:08
او پردهدار کعبه و سروری از سروران عرب بود
2:13
این عمرو بیماری سختی گرفت
2:16
پس به او گفته شد
2:17
در بلقاء از سرزمین شام، چشمه گرمی هست
2:21
اگر به آنجا روی، بهبود مییابی
2:23
پس به آنجا رفت و در آن غسل کرد و بهبود یافت
2:26
و دید که اهل آنجا بتها را میپرستند
2:29
گفت: اینها چیست؟
2:31
گفتند: به وسیله آنها از باران طلب میکنیم
2:34
و به کمک آنها بر دشمن یاری میجوییم
2:37
از ایشان خواست که برخی از آنها را به او دهند و چنین کردند
2:40
پس آنها را به مکه آورد و گرداگرد کعبه نصب کرد
2:45
و کهنترین بتهای عرب مناة بود
2:48
اینگونه نامیده شد
2:50
زیرا خونها نزد آن ریخته میشد، از روی تقرب به آن و بزرگداشت آن
2:55
و مناة بر کرانه دریا، میان مکه و مدینه نصب شده بود
2:59
میان مکه و مدینه
3:01
و عرب آن را گرامی میداشت و از آن هراس داشت
3:04
و فرزندان خود را به نام آن مینامید
3:06
از جمله: عبدمناة و زیدمناة
3:10
و بیشترین بزرگداشت آن را داشتند
3:13
اوس و خزرج
3:15
سپس عرب پس از مناة، لات را اتخاذ کرد
3:19
اصل لات سنگی چهارگوش در طائف بود
3:23
یهودیای بر آن مینشست و سویق را برای مردم میسرشت تا تازه بخورند
3:29
و مردم او را لات میخواندند
3:32
پس چون آن یهودی مرد
3:35
قبیله ثقیف بر فراز آن سنگ برای خود کعبه و بتی ساختند
3:39
و قریش و سایر عرب، لات را بزرگ میداشتند
3:43
و فرزندان خود را به نام آن نامیدند
3:45
پس گفتند: زید اللات و تیم اللات
3:49
سپس عرب پس از آن، عزی را اتخاذ کرد
3:53
آن را در سرزمین نخله، به فاصله نُه میل از مکه ساختند
3:58
و عزی بزرگترین بتها نزد قریش بود
4:02
بر فراز آن خانهای ساختند تا با کعبه همانندی کند
4:05
و برای آن حرمی قرار دادند که با حرم مکی همانندی کند
4:09
و نزد آن قربانگاهی نهادند که در آن قربانیها را ذبح میکردند
4:13
و قریش عزی را به بزرگداشت ویژهای اختصاص میداد
4:17
پس چون بر کعبه طواف میکرد، میگفت:
4:20
و لات و عزی و مناة، سومین دیگر
4:24
که آنان غرانیق بلندمرتبهاند
4:27
و همانا شفاعت ایشان امیدبخش است
4:30
و درباره این سه بت میگفتند
4:33
این سه بت دختران اللهاند
4:36
الله برتر است از آنچه شریک میآورند، بسی برتر
4:41
و چون الله پیامبرش (ﷺ) را برانگیخت
4:45
با هدایت و دین توحید، عزی را عیب گرفت
4:49
در جمله آنچه از بتهای قریش عیب گرفت
4:52
و این بر آنان سخت آمد، تا آنکه سعید بن عاص
4:57
در بیماریای که در آن درگذشت
5:00
ابولهب بر او وارد شد تا عیادتش کند
5:04
پس گفت:
5:05
ای ابو احیحه، چه چیز تو را میگریاند؟
5:08
آیا از مرگ میگریی، با آنکه چارهای از آن نیست؟
5:11
گفت: نه
5:12
بلکه میترسم که پس از من عزی پرستیده نشود
5:17
ابولهب گفت:
5:18
به خدا سوگند، در زندگی تو به خاطر تو پرستیده نشد
5:22
تا پس از مرگ تو ترکش کنند
5:25
پس ابو احیحه گفت:
5:27
اکنون دانستم که برای من جانشینی است که پس از من از آن حمایت کند
5:32
و قریش را بتهای دیگری در درون کعبه بود
5:36
و بزرگترین آنها هُبَل بود
5:38
و هُبَل از عقیق سرخ بر صورت انسان بود
5:42
و او دست راستش شکسته بود.
5:45
پس برایش دستی از طلا ساختند.
5:48
و در برابر هُبَل هفت تیر (قِدح) بود.
5:51
بر اولیاش نوشته شده بود «صریح» (روشننسب).
5:53
و در آخری «ملصق» (چسبیده/دخیل).
5:55
هرگاه کسی در نسب مولودی تردید داشت،
5:58
برای او (هُبَل) هدیهای آوردند.
6:00
سپس با تیرها قرعه زدند.
6:02
اگر «صریح» بیرون میآمد، مولود به پدرش ملحق میشد.
6:06
و اگر «ملصق» بیرون میآمد، او را از خود طرد میکردند.
6:09
و در هر خانهای از اهل مکه، بتی در خانهشان بود.
6:13
آن را به جای الله میپرستیدند.
6:15
پس هرگاه یکی از آنان قصد سفر میکرد،
6:18
آخرین کاری که در خانهاش انجام میداد این بود که به آن دست میکشید.
6:22
و هرگاه از سفرش بازمیگشت،
6:24
نخستین کاری که هنگام ورود به خانه میکرد این بود که به آن دست میکشید.
6:29
چون الله محمد را با توحید الله و یکتاپرستی برانگیخت،
6:34
گفتند: آیا خدایان را خدایی یگانه میکند؟
6:38
این بهراستی چیزی شگفتانگیز است.
6:41
و مرد عرب هرگاه سفر میکرد
6:44
و در جایی فرود میآمد،
6:46
چهار سنگ برمیداشت.
6:48
به بهترین آنها نگاه میکرد و آن را به عنوان پروردگار برمیگزید.
6:51
و سه سنگ باقیمانده را اجاقی قرار میداد.
6:54
دیگ خود را روی آن میگذاشت و غذایش را بر آن میپخت.
6:58
و عبادت عرب به این بتها از لطیفهها خالی نبود.
7:02
از جمله آنکه یکی از آنان به بتی از این بتهای برپاشده گذشت
7:08
و دید روباهی در کنار بت ایستاده و بر سر آن ادرار میکند.
7:13
گفت: ای وای، روباه بر سرش ادرار میکند!
7:18
کسی که روباه بر او ادرار کند، واقعاً خوار شده است.
7:22
و از جمله آنکه امرؤ القیس بن حجر
7:25
روزی که پدرش کشته شد، نزد بت آمد
7:27
و تیرهای قرعه را پیش روی خود انداخت تا از آن درباره خونخواهی پدرش راهنمایی بخواهد.
7:32
پس تیر بازدارنده بیرون آمد که او را از خونخواهی پدرش باز میداشت.
7:36
پس با پای خود به بت لگد زد و او را دشنام داد و ناسزا گفت
7:40
و گفت:
7:41
اگر پدرت کشته میشد، جز این میگفتی.
7:45
و مردی از بنی ملکان با شترانش نزد بتی از قومش آمد که سعد نام داشت
7:51
و میخواست آنها را به امید برکت آن، نزد او قربانی کند.
7:55
پس چون شترها بت را دیدند و خونی که نزدش ریخته میشد،
8:00
رمیدند و در هر سو پراکنده شدند.
8:03
آن اعرابی خشمگین شد و سنگی برداشت و به سوی بت انداخت و گفت:
8:08
نزد سعد آمدیم تا جمع ما را گرد آورد،
8:12
اما سعد ما را پراکنده کرد؛ نه ما از سعدیم و نه سعد از ماست.
8:16
و سعد جز سنگی در بیابانی از زمین نیست، که نه برای گمراهی کسی را میخواند و نه برای هدایت.
8:23
و از جمله آنکه عمر بن الجموح، که یکی از بزرگان بنی سلمه بود،
8:29
در خانهاش بتی داشت.
8:32
چون جوانان بنی سلمه اسلام آوردند
8:35
و همراه پدرانشان در بیعت عقبه حاضر شدند و به یثرب بازگشتند،
8:39
هرگاه شب تاریک میشد، به خانه عمر میآمدند و بت را برمیداشتند
8:45
و آن را در گودالی میانداختند که فضلات بنی سلمه در آن جمع میشد.
8:50
چون صبح میشد، عمر میگفت:
8:52
وای بر شما، امشب چه کسی به خدایان ما تجاوز کرده است؟
8:57
سپس بیرون میرفت و آن را جستوجو میکرد.
8:59
تا آنکه پیدایش میکرد؛ آن را میشست و خوشبو میساخت، آنگاه به آن میگفت:
9:04
به خدا سوگند اگر بدانم چه کسی با تو چنین کرده، او را رسوا خواهم کرد.
9:08
چون شب میشد و میخوابید،
9:10
آنان دوباره آمدند و با بتش همان کار را کردند.
9:14
او باز بیرون میرفت و جستوجو میکرد
9:16
و همان آلودگی را در او مییافت.
9:19
پس آن را میشست و پاک و خوشبو میکرد.
9:22
آنگاه شمشیرش را آورد و بر گردنش آویخت
9:25
و سپس به آن گفت:
9:27
به خدا سوگند نمیدانم چه کسی با تو آنچه را میبینی کرده است.
9:31
اگر در تو خیری هست، از خود دفاع کن،
9:34
و این شمشیر با توست.
9:37
چون شب شد و او خوابید،
9:39
آنان بار دیگر آمدند، شمشیر را از گردن بت برداشتند،
9:43
سپس سگی مرده گرفتند
9:45
و آن را با ریسمانی به بت بستند
9:47
و او را در چاهی از چاههای بنی سلمه انداختند.
9:51
عمر صبح کرد و او را در جای خود نیافت.
9:54
او را فقط در چاه، سرنگون،
9:57
به سگ مرده بستهشده یافت.
10:00
آنگاه کسانی از قومش که اسلام آورده بودند با او سخن گفتند
10:02
و او را به اسلام فراخواندند.
10:04
پس اسلام آورد و اسلامش نیکو شد.
10:06
سپس شکر الله را به جا آورد که او را نجات داد
10:09
از آنچه در آن از کوری و گمراهی بود.
10:12
به خدا سوگند اگر تو خدا بودی، با سگی در میان چاهی در ریسمان نمیبودی.
10:15
تو و سگ در میان چاهی، به هم بسته شدهاید.
10:19
ستایش الله را که بلندمرتبه است و ما را خوار نساخت،
10:22
بخشنده و روزیدهنده، و داور روز جزا.
10:26
اوست که مرا رهانید، پیش از آنکه
10:29
در تاریکی گور گروگان بمانم.
10:32
همه این بتها مدت درازی
10:34
در جزیرةالعرب به جای الله پرستیده میشدند،
10:37
تا آنکه الله بر پیامبرش
10:40
فتح آشکار را گشود.
10:41
و این آغاز پایان یافتن
10:44
حکومت بتها بود،
10:45
و زدودن نشانههای شرک.
10:48
و از فضیلت ماه رمضان آن بود
10:50
که در روزهای درخشانش
10:53
همه بتها ویران شدند.
10:54
در بیستم ماه رمضان،
10:57
سال هشتم هجرت،
10:59
رسول الله
11:00
صلوات الله و سلامش بر او، فاتحانه وارد مکه شد
11:04
و روی به سوی مسجد الحرام آورد.
11:07
بتها در اطراف کعبه برپا شده بودند.
11:11
پس او سر نیزهاش را گرفت.
11:13
و شروع کرد به زدن آنها در چشمها و چهرههایشان.
11:16
پس آنها زیر پاهایش فرو میافتادند، در حالی که او تکرار میکرد:
11:19
حق آمد و باطل نابود شد.
11:22
بهراستی باطل همواره نابودشدنی بود.
11:25
سپس دستور داد درباره آنها.
11:26
پس آنها را بهرو درافکندند.
11:28
و از مسجد بیرون برده شدند.
11:30
و در آتش افکنده شدند.
11:32
و بر سرِ (بزرگترین) آنها هُبَل بود.
11:35
و در بیستوچهارم ماه رمضان،
11:38
سال هشتم هجرت،
11:40
پیامبر ﷺ فرستاد
11:43
سعد بن زید اشهلی را به سوی منات،
11:46
پس آن را ویران کرد و در گنجینهاش چیزی نیافت.
11:50
و در بیستوپنجم ماه رمضان،
11:53
پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) فرستاد
11:56
خالد بن ولید را
11:58
با سی سوارکار از یارانش،
12:01
و به ویران کردن عُزّی دستور داد.
12:03
و خادمان و پاسبانان آن از بنی شیبان بودند.
12:07
پس چون خادمش از حرکت خالد به سوی آن آگاه شد،
12:11
شمشیری بر آن آویخت،
12:13
و این شعر را برایش خواند:
12:15
«ای عُزّی، بر شدتها و سختیهایش (در برابر دشمنان) پایداری کن.»
12:19
«بر خالد نقاب از چهره بردار و (با جنگ) خود را بیارای.»
12:22
«ای عُزّی، اگر زنی خالد را نکشد،»
12:26
«پس به گناه شتابآلود بازگرد یا (از او) یاری بخواه.»
12:30
پس چون خالد به آن رسید،
12:33
آن را ویران کرد و همچنان میگفت:
12:35
«ای عُزّی، تو را تنزیه میکنم، نه منزّه؛»
12:39
«همانا دیدم که الله تو را خوار کرده است.»
12:42
سپس خالد نزد پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) بازگشت،
12:47
و او را از ویران شدن عُزّی آگاه کرد.
12:49
و (پیامبر) فرمود: «ستایش الله را که ما را به (وجود) تو گرامی داشت
12:53
و از هلاکت رهانید.»
12:55
«همانا من پدرم را میدیدم که نزد عُزّی میآمد
12:58
و بهترین داراییِ خود از شتر و گوسفند را برای او میآورد
13:02
و برای عُزّی قربانی میکرد،
13:04
سپس نزد آن سه روز میماند،
13:07
آنگاه شادمان به سوی ما بازمیگشت.»
13:09
«و به آنچه پدرم بر آن مرد نگاه کردم،»
13:12
«و چگونه فریب خورد،»
13:14
«تا آنجا که برای چیزی که نمیشنود و نمیبیند قربانی میکرد،»
13:18
«و نه زیانی میرساند و نه سودی.»
13:20
پس پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) فرمود:
13:23
«همانا این کار با الله است:»
13:25
«پس هرکس که او را برای هدایت آسان گرداند، برایش آسان شود،»
13:28
«و هرکس که او را برای گمراهی آسان گرداند، در آن (گمراهی) باشد.»
13:32
و در ماه رمضان سال نهم هجرت،
13:35
هیئت ثقیف، صاحبان لات، بر پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) وارد شدند،
13:41
و اسلام آوردن خود را بر او عرضه داشتند،
13:43
و از او خواستند که لات را سه سال برای آنها رها کند و ویران نکند.
13:48
پیامبر ﷺ از این کار خودداری کرد.
13:52
پس پیوسته سال به سال از او درخواست میکردند،
13:55
و او از پذیرفتن آن خودداری میکرد،
13:57
تا آنکه یک ماه را خواستند،
14:00
اما او از اینکه آن را برای مدتی معین وانهد، امتناع ورزید،
14:03
و بر ویران کردنش پافشاری کرد.
14:05
پس از او خواستند که آن را با دستهای خودشان ویران نکنند.
14:08
پس پیامبر (صلواتالله و سلامه علیه) فرمود:
14:11
«اما شکستن بتهایتان با دستهای خودتان،»
14:14
«پس شما را از آن معاف میداریم.»
14:16
سپس پیامبر ﷺ فرستاد
14:19
همراه ایشان ابوسفیان بن حرب را
14:21
و مغیره بن شعبه را
14:23
برای ویران کردن لات.
14:25
چون به طائف رسیدند،
14:27
زنان ثقیف برهنهسر بیرون آمدند و بر خدایان خود میگریستند
14:31
و (بر آن) سوگواری میکردند،
14:32
و بر مردانشان که اسلام آورده بودند، ملامت میکردند.
14:36
و چون مغیره خواست آن را ویران کند، به ابوسفیان گفت:
14:40
«آیا از ثقیف نخندم؟»
14:43
گفت: «آری.»
14:44
پس تبر را گرفت و یک ضربه به لات زد،
14:48
سپس فریاد زد و چنان بر رو درافتاد که گویی بیهوش شده است.
14:52
پس طائف از شادی به فریاد درآمد،
14:55
(که) لات مغیره را بر زمین زده است.
14:58
و به سوی او روی آوردند و گفتند:
15:00
«وای بر تو، چگونه آن را دیدی؟»
15:03
«همانا او هر کس را که با او دشمنی کند، هلاک میکند.»
15:05
«همانا او هر کس را که با او دشمنی کند، هلاک میکند.»
15:08
پس مغیره در حالی که بر آنها میخندید برخاست،
15:11
و به حماقتشان ریشخند میزد،
15:13
سپس رو به لات آورد و با تبر خود آن را میزد،
15:16
و میگفت:
15:18
«الله اکبر!»
15:19
«الله اکبر!»
15:21
«لا إله إلا الله وحده لا شریک له»
15:25
«احد است، فرد است، صمد است.»
15:28
پس گوارا باد بر مسلمانان ماه رمضان،
15:31
گوارا باد بر آنان روزهای درخشانش،
15:34
که در آن بتها خوار شدند،
15:37
و در آن بتها ریشهکن گشتند.