رویداد ماه رمضان | د عبدالرحمن رأفت الباشا | H (4) | تخریب بت ها

◉ 629 بازدید ⏱ 15:45 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 جمعیت مودتی که پیشکش می‌کند
0:09 در رمدان رخ داد
0:12 برای شمارش رحمان، رأفت باشی
0:15 ویرانی بت‌ها
0:20 در رمضان سال هشتم هجری
0:23 و در بیست و پنجم ماه معظم، به احتمال قوی
0:27 رسول کریم (ﷺ) فرمان داد
0:31 که بزرگ‌ترین بتی که جز الله در جزیرةالعرب پرستیده می‌شد، ویران شود
0:36 بتی که نامش عزی بود
0:40 و دستی که آن را ویران کرد، دست سیف‌الله خالد بن ولید بود
0:46 و عُزّی و همانندانش از بت‌ها در جزیرةالعرب
0:50 داستانی تیره و سیاه بود
0:53 تاریکی‌اش را نور اسلام زدود
0:55 و سیاهی‌اش را درخشش ایمان برطرف کرد
0:59 این داستان از عهد اسماعیل بن ابراهیم علیهما السلام آغاز می‌شود
1:04 زیرا اسماعیل در مکه مکرمه ساکن شد
1:08 و نسلش در آن فزونی یافت
1:10 و با گذشت روزگار، فرزندانش گسترش یافتند
1:13 تا آنکه مکه با همه وسعتش بر آنان تنگ شد
1:17 در آن هنگام، فرزندانش در شهرها پراکنده شدند
1:21 و در جزیرةالعرب به جست‌وجوی روزی روان گشتند
1:25 و هیچ کس از ایشان که از مکه کوچ می‌کرد
1:28 مگر آنکه سنگی از سنگ‌های حرم را همراه خود می‌برد
1:32 از روی تعظیم برای خانه الله
1:34 و هرگاه در جایی از جاها فرود می‌آمدند
1:37 آن سنگ را در آنجا می‌نهادند
1:39 و گرداگرد آن طواف می‌کردند، همچون طواف‌شان بر کعبه، از شیفتگی به آن
1:43 و از روی بزرگداشت و اشتیاق به آن
1:47 سپس بر این حال، زمانی دراز گذشت
1:50 و نسل‌ها پی‌درپی آمدند
1:52 پس آن سنگ‌ها جز الله پرستیده شد
1:55 و مردم آن‌ها را بت‌ها و خدایانی گرفتند
1:59 این بود سرگذشت بت‌ها
2:02 اما بت‌ها (اصنام)
2:04 عمرو بن ربیعه آن‌ها را به جزیرةالعرب آورد
2:08 او پرده‌دار کعبه و سروری از سروران عرب بود
2:13 این عمرو بیماری سختی گرفت
2:16 پس به او گفته شد
2:17 در بلقاء از سرزمین شام، چشمه گرمی هست
2:21 اگر به آنجا روی، بهبود می‌یابی
2:23 پس به آنجا رفت و در آن غسل کرد و بهبود یافت
2:26 و دید که اهل آنجا بت‌ها را می‌پرستند
2:29 گفت: اینها چیست؟
2:31 گفتند: به وسیله آن‌ها از باران طلب می‌کنیم
2:34 و به کمک آن‌ها بر دشمن یاری می‌جوییم
2:37 از ایشان خواست که برخی از آن‌ها را به او دهند و چنین کردند
2:40 پس آن‌ها را به مکه آورد و گرداگرد کعبه نصب کرد
2:45 و کهن‌ترین بت‌های عرب مناة بود
2:48 این‌گونه نامیده شد
2:50 زیرا خون‌ها نزد آن ریخته می‌شد، از روی تقرب به آن و بزرگداشت آن
2:55 و مناة بر کرانه دریا، میان مکه و مدینه نصب شده بود
2:59 میان مکه و مدینه
3:01 و عرب آن را گرامی می‌داشت و از آن هراس داشت
3:04 و فرزندان خود را به نام آن می‌نامید
3:06 از جمله: عبدمناة و زیدمناة
3:10 و بیشترین بزرگداشت آن را داشتند
3:13 اوس و خزرج
3:15 سپس عرب پس از مناة، لات را اتخاذ کرد
3:19 اصل لات سنگی چهارگوش در طائف بود
3:23 یهودی‌ای بر آن می‌نشست و سویق را برای مردم می‌سرشت تا تازه بخورند
3:29 و مردم او را لات می‌خواندند
3:32 پس چون آن یهودی مرد
3:35 قبیله ثقیف بر فراز آن سنگ برای خود کعبه و بتی ساختند
3:39 و قریش و سایر عرب، لات را بزرگ می‌داشتند
3:43 و فرزندان خود را به نام آن نامیدند
3:45 پس گفتند: زید اللات و تیم اللات
3:49 سپس عرب پس از آن، عزی را اتخاذ کرد
3:53 آن را در سرزمین نخله، به فاصله نُه میل از مکه ساختند
3:58 و عزی بزرگ‌ترین بت‌ها نزد قریش بود
4:02 بر فراز آن خانه‌ای ساختند تا با کعبه همانندی کند
4:05 و برای آن حرمی قرار دادند که با حرم مکی همانندی کند
4:09 و نزد آن قربانگاهی نهادند که در آن قربانی‌ها را ذبح می‌کردند
4:13 و قریش عزی را به بزرگداشت ویژه‌ای اختصاص می‌داد
4:17 پس چون بر کعبه طواف می‌کرد، می‌گفت:
4:20 و لات و عزی و مناة، سومین دیگر
4:24 که آنان غرانیق بلندمرتبه‌اند
4:27 و همانا شفاعت ایشان امیدبخش است
4:30 و درباره این سه بت می‌گفتند
4:33 این سه بت دختران الله‌اند
4:36 الله برتر است از آنچه شریک می‌آورند، بسی برتر
4:41 و چون الله پیامبرش (ﷺ) را برانگیخت
4:45 با هدایت و دین توحید، عزی را عیب گرفت
4:49 در جمله آنچه از بت‌های قریش عیب گرفت
4:52 و این بر آنان سخت آمد، تا آنکه سعید بن عاص
4:57 در بیماری‌ای که در آن درگذشت
5:00 ابولهب بر او وارد شد تا عیادتش کند
5:04 پس گفت:
5:05 ای ابو احیحه، چه چیز تو را می‌گریاند؟
5:08 آیا از مرگ می‌گریی، با آنکه چاره‌ای از آن نیست؟
5:11 گفت: نه
5:12 بلکه می‌ترسم که پس از من عزی پرستیده نشود
5:17 ابولهب گفت:
5:18 به خدا سوگند، در زندگی تو به خاطر تو پرستیده نشد
5:22 تا پس از مرگ تو ترکش کنند
5:25 پس ابو احیحه گفت:
5:27 اکنون دانستم که برای من جانشینی است که پس از من از آن حمایت کند
5:32 و قریش را بت‌های دیگری در درون کعبه بود
5:36 و بزرگ‌ترین آن‌ها هُبَل بود
5:38 و هُبَل از عقیق سرخ بر صورت انسان بود
5:42 و او دست راستش شکسته بود.
5:45 پس برایش دستی از طلا ساختند.
5:48 و در برابر هُبَل هفت تیر (قِدح) بود.
5:51 بر اولی‌اش نوشته شده بود «صریح» (روشن‌نسب).
5:53 و در آخری «ملصق» (چسبیده/دخیل).
5:55 هرگاه کسی در نسب مولودی تردید داشت،
5:58 برای او (هُبَل) هدیه‌ای آوردند.
6:00 سپس با تیرها قرعه زدند.
6:02 اگر «صریح» بیرون می‌آمد، مولود به پدرش ملحق می‌شد.
6:06 و اگر «ملصق» بیرون می‌آمد، او را از خود طرد می‌کردند.
6:09 و در هر خانه‌ای از اهل مکه، بتی در خانه‌شان بود.
6:13 آن را به جای الله می‌پرستیدند.
6:15 پس هرگاه یکی از آنان قصد سفر می‌کرد،
6:18 آخرین کاری که در خانه‌اش انجام می‌داد این بود که به آن دست می‌کشید.
6:22 و هرگاه از سفرش بازمی‌گشت،
6:24 نخستین کاری که هنگام ورود به خانه می‌کرد این بود که به آن دست می‌کشید.
6:29 چون الله محمد را با توحید الله و یکتاپرستی برانگیخت،
6:34 گفتند: آیا خدایان را خدایی یگانه می‌کند؟
6:38 این به‌راستی چیزی شگفت‌انگیز است.
6:41 و مرد عرب هرگاه سفر می‌کرد
6:44 و در جایی فرود می‌آمد،
6:46 چهار سنگ برمی‌داشت.
6:48 به بهترین آن‌ها نگاه می‌کرد و آن را به عنوان پروردگار برمی‌گزید.
6:51 و سه سنگ باقی‌مانده را اجاقی قرار می‌داد.
6:54 دیگ خود را روی آن می‌گذاشت و غذایش را بر آن می‌پخت.
6:58 و عبادت عرب به این بت‌ها از لطیفه‌ها خالی نبود.
7:02 از جمله آنکه یکی از آنان به بتی از این بت‌های برپاشده گذشت
7:08 و دید روباهی در کنار بت ایستاده و بر سر آن ادرار می‌کند.
7:13 گفت: ای وای، روباه بر سرش ادرار می‌کند!
7:18 کسی که روباه بر او ادرار کند، واقعاً خوار شده است.
7:22 و از جمله آنکه امرؤ القیس بن حجر
7:25 روزی که پدرش کشته شد، نزد بت آمد
7:27 و تیرهای قرعه را پیش روی خود انداخت تا از آن درباره خون‌خواهی پدرش راهنمایی بخواهد.
7:32 پس تیر بازدارنده بیرون آمد که او را از خون‌خواهی پدرش باز می‌داشت.
7:36 پس با پای خود به بت لگد زد و او را دشنام داد و ناسزا گفت
7:40 و گفت:
7:41 اگر پدرت کشته می‌شد، جز این می‌گفتی.
7:45 و مردی از بنی ملکان با شترانش نزد بتی از قومش آمد که سعد نام داشت
7:51 و می‌خواست آن‌ها را به امید برکت آن، نزد او قربانی کند.
7:55 پس چون شترها بت را دیدند و خونی که نزدش ریخته می‌شد،
8:00 رمیدند و در هر سو پراکنده شدند.
8:03 آن اعرابی خشمگین شد و سنگی برداشت و به سوی بت انداخت و گفت:
8:08 نزد سعد آمدیم تا جمع ما را گرد آورد،
8:12 اما سعد ما را پراکنده کرد؛ نه ما از سعدیم و نه سعد از ماست.
8:16 و سعد جز سنگی در بیابانی از زمین نیست، که نه برای گمراهی کسی را می‌خواند و نه برای هدایت.
8:23 و از جمله آنکه عمر بن الجموح، که یکی از بزرگان بنی سلمه بود،
8:29 در خانه‌اش بتی داشت.
8:32 چون جوانان بنی سلمه اسلام آوردند
8:35 و همراه پدرانشان در بیعت عقبه حاضر شدند و به یثرب بازگشتند،
8:39 هرگاه شب تاریک می‌شد، به خانه عمر می‌آمدند و بت را برمی‌داشتند
8:45 و آن را در گودالی می‌انداختند که فضلات بنی سلمه در آن جمع می‌شد.
8:50 چون صبح می‌شد، عمر می‌گفت:
8:52 وای بر شما، امشب چه کسی به خدایان ما تجاوز کرده است؟
8:57 سپس بیرون می‌رفت و آن را جست‌وجو می‌کرد.
8:59 تا آنکه پیدایش می‌کرد؛ آن را می‌شست و خوشبو می‌ساخت، آنگاه به آن می‌گفت:
9:04 به خدا سوگند اگر بدانم چه کسی با تو چنین کرده، او را رسوا خواهم کرد.
9:08 چون شب می‌شد و می‌خوابید،
9:10 آنان دوباره آمدند و با بتش همان کار را کردند.
9:14 او باز بیرون می‌رفت و جست‌وجو می‌کرد
9:16 و همان آلودگی را در او می‌یافت.
9:19 پس آن را می‌شست و پاک و خوشبو می‌کرد.
9:22 آنگاه شمشیرش را آورد و بر گردنش آویخت
9:25 و سپس به آن گفت:
9:27 به خدا سوگند نمی‌دانم چه کسی با تو آنچه را می‌بینی کرده است.
9:31 اگر در تو خیری هست، از خود دفاع کن،
9:34 و این شمشیر با توست.
9:37 چون شب شد و او خوابید،
9:39 آنان بار دیگر آمدند، شمشیر را از گردن بت برداشتند،
9:43 سپس سگی مرده گرفتند
9:45 و آن را با ریسمانی به بت بستند
9:47 و او را در چاهی از چاه‌های بنی سلمه انداختند.
9:51 عمر صبح کرد و او را در جای خود نیافت.
9:54 او را فقط در چاه، سرنگون،
9:57 به سگ مرده بسته‌شده یافت.
10:00 آنگاه کسانی از قومش که اسلام آورده بودند با او سخن گفتند
10:02 و او را به اسلام فراخواندند.
10:04 پس اسلام آورد و اسلامش نیکو شد.
10:06 سپس شکر الله را به جا آورد که او را نجات داد
10:09 از آنچه در آن از کوری و گمراهی بود.
10:12 به خدا سوگند اگر تو خدا بودی، با سگی در میان چاهی در ریسمان نمی‌بودی.
10:15 تو و سگ در میان چاهی، به هم بسته شده‌اید.
10:19 ستایش الله را که بلندمرتبه است و ما را خوار نساخت،
10:22 بخشنده و روزی‌دهنده، و داور روز جزا.
10:26 اوست که مرا رهانید، پیش از آنکه
10:29 در تاریکی گور گروگان بمانم.
10:32 همه این بت‌ها مدت درازی
10:34 در جزیرةالعرب به جای الله پرستیده می‌شدند،
10:37 تا آنکه الله بر پیامبرش
10:40 فتح آشکار را گشود.
10:41 و این آغاز پایان یافتن
10:44 حکومت بت‌ها بود،
10:45 و زدودن نشانه‌های شرک.
10:48 و از فضیلت ماه رمضان آن بود
10:50 که در روزهای درخشانش
10:53 همه بت‌ها ویران شدند.
10:54 در بیستم ماه رمضان،
10:57 سال هشتم هجرت،
10:59 رسول الله
11:00 صلوات الله و سلامش بر او، فاتحانه وارد مکه شد
11:04 و روی به سوی مسجد الحرام آورد.
11:07 بت‌ها در اطراف کعبه برپا شده بودند.
11:11 پس او سر نیزه‌اش را گرفت.
11:13 و شروع کرد به زدن آن‌ها در چشم‌ها و چهره‌هایشان.
11:16 پس آن‌ها زیر پاهایش فرو می‌افتادند، در حالی که او تکرار می‌کرد:
11:19 حق آمد و باطل نابود شد.
11:22 به‌راستی باطل همواره نابودشدنی بود.
11:25 سپس دستور داد درباره آن‌ها.
11:26 پس آن‌ها را به‌رو درافکندند.
11:28 و از مسجد بیرون برده شدند.
11:30 و در آتش افکنده شدند.
11:32 و بر سرِ (بزرگ‌ترین) آن‌ها هُبَل بود.
11:35 و در بیست‌وچهارم ماه رمضان،
11:38 سال هشتم هجرت،
11:40 پیامبر ﷺ فرستاد
11:43 سعد بن زید اشهلی را به سوی منات،
11:46 پس آن را ویران کرد و در گنجینه‌اش چیزی نیافت.
11:50 و در بیست‌وپنجم ماه رمضان،
11:53 پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) فرستاد
11:56 خالد بن ولید را
11:58 با سی سوارکار از یارانش،
12:01 و به ویران کردن عُزّی دستور داد.
12:03 و خادمان و پاسبانان آن از بنی شیبان بودند.
12:07 پس چون خادمش از حرکت خالد به سوی آن آگاه شد،
12:11 شمشیری بر آن آویخت،
12:13 و این شعر را برایش خواند:
12:15 «ای عُزّی، بر شدت‌ها و سختی‌هایش (در برابر دشمنان) پایداری کن.»
12:19 «بر خالد نقاب از چهره بردار و (با جنگ) خود را بیارای.»
12:22 «ای عُزّی، اگر زنی خالد را نکشد،»
12:26 «پس به گناه شتاب‌آلود بازگرد یا (از او) یاری بخواه.»
12:30 پس چون خالد به آن رسید،
12:33 آن را ویران کرد و همچنان می‌گفت:
12:35 «ای عُزّی، تو را تنزیه می‌کنم، نه منزّه؛»
12:39 «همانا دیدم که الله تو را خوار کرده است.»
12:42 سپس خالد نزد پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) بازگشت،
12:47 و او را از ویران شدن عُزّی آگاه کرد.
12:49 و (پیامبر) فرمود: «ستایش الله را که ما را به (وجود) تو گرامی داشت
12:53 و از هلاکت رهانید.»
12:55 «همانا من پدرم را می‌دیدم که نزد عُزّی می‌آمد
12:58 و بهترین داراییِ خود از شتر و گوسفند را برای او می‌آورد
13:02 و برای عُزّی قربانی می‌کرد،
13:04 سپس نزد آن سه روز می‌ماند،
13:07 آن‌گاه شادمان به سوی ما بازمی‌گشت.»
13:09 «و به آنچه پدرم بر آن مرد نگاه کردم،»
13:12 «و چگونه فریب خورد،»
13:14 «تا آن‌جا که برای چیزی که نمی‌شنود و نمی‌بیند قربانی می‌کرد،»
13:18 «و نه زیانی می‌رساند و نه سودی.»
13:20 پس پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) فرمود:
13:23 «همانا این کار با الله است:»
13:25 «پس هرکس که او را برای هدایت آسان گرداند، برایش آسان شود،»
13:28 «و هرکس که او را برای گمراهی آسان گرداند، در آن (گمراهی) باشد.»
13:32 و در ماه رمضان سال نهم هجرت،
13:35 هیئت ثقیف، صاحبان لات، بر پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) وارد شدند،
13:41 و اسلام آوردن خود را بر او عرضه داشتند،
13:43 و از او خواستند که لات را سه سال برای آن‌ها رها کند و ویران نکند.
13:48 پیامبر ﷺ از این کار خودداری کرد.
13:52 پس پیوسته سال به سال از او درخواست می‌کردند،
13:55 و او از پذیرفتن آن خودداری می‌کرد،
13:57 تا آن‌که یک ماه را خواستند،
14:00 اما او از اینکه آن را برای مدتی معین وانهد، امتناع ورزید،
14:03 و بر ویران کردنش پافشاری کرد.
14:05 پس از او خواستند که آن را با دست‌های خودشان ویران نکنند.
14:08 پس پیامبر (صلوات‌الله و سلامه علیه) فرمود:
14:11 «اما شکستن بت‌هایتان با دست‌های خودتان،»
14:14 «پس شما را از آن معاف می‌داریم.»
14:16 سپس پیامبر ﷺ فرستاد
14:19 همراه ایشان ابوسفیان بن حرب را
14:21 و مغیره بن شعبه را
14:23 برای ویران کردن لات.
14:25 چون به طائف رسیدند،
14:27 زنان ثقیف برهنه‌سر بیرون آمدند و بر خدایان خود می‌گریستند
14:31 و (بر آن) سوگواری می‌کردند،
14:32 و بر مردانشان که اسلام آورده بودند، ملامت می‌کردند.
14:36 و چون مغیره خواست آن را ویران کند، به ابوسفیان گفت:
14:40 «آیا از ثقیف نخندم؟»
14:43 گفت: «آری.»
14:44 پس تبر را گرفت و یک ضربه به لات زد،
14:48 سپس فریاد زد و چنان بر رو درافتاد که گویی بیهوش شده است.
14:52 پس طائف از شادی به فریاد درآمد،
14:55 (که) لات مغیره را بر زمین زده است.
14:58 و به سوی او روی آوردند و گفتند:
15:00 «وای بر تو، چگونه آن را دیدی؟»
15:03 «همانا او هر کس را که با او دشمنی کند، هلاک می‌کند.»
15:05 «همانا او هر کس را که با او دشمنی کند، هلاک می‌کند.»
15:08 پس مغیره در حالی که بر آن‌ها می‌خندید برخاست،
15:11 و به حماقتشان ریشخند می‌زد،
15:13 سپس رو به لات آورد و با تبر خود آن را می‌زد،
15:16 و می‌گفت:
15:18 «الله اکبر!»
15:19 «الله اکبر!»
15:21 «لا إله إلا الله وحده لا شریک له»
15:25 «احد است، فرد است، صمد است.»
15:28 پس گوارا باد بر مسلمانان ماه رمضان،
15:31 گوارا باد بر آنان روزهای درخشانش،
15:34 که در آن بت‌ها خوار شدند،
15:37 و در آن بت‌ها ریشه‌کن گشتند.